2125 resultaten.
Niets durven zeggen
verhaal
1.1 met 7 stemmen
1.455 Ik weet het, ik weet het. Er zijn mensen die het veel naarder hebben dan ik.
Ik heb het zelfs goed. Ik ben nog kind, ziet u. Nederlands, en wel opgevoed. Mijn vader is een dierenarts, een brave man. Lief, en begrijpend. Tenminste, soms, net als mama.
Ze doen hun best, maar kleine dingetjes, kleine dingetjes, zoals vlinders in je buik, begrijpen…
bewering
4.0 met 2 stemmen
509 Het verdriet van God is net zo groot als ons verdriet, wat dat betreft kunnen we elkaar intens omarmen! Verdriet om liefdesdrama's.…
Verlies doet pijn
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
737 Niet alleen over de verdrietige momenten, maar juist ook over de dierbare momenten. Die moet je koesteren, want ze helpen je over het verdriet heen. Tegen mensen, die nu in een rouwproces zitten, zou ik willen zeggen: ga samen met anderen kijken naar een manier om het verdriet te dragen.…
Herdenken
dagcolumn
4.1 met 7 stemmen
783 Het verdriet is echt. Het verdriet is eerlijk en ik geloof ook dat onze koning en koningin, dat onze premier en zijn ministers onder de indruk zijn van het grote verdriet.…
De jongen die niet huilen kon
verhaal
1.5 met 11 stemmen
1.698 '
'Ik heb verdriet'
'Zal ik je troosten?'
'Nee ik wil huilen'
'Waarom?'
'Anders ben ik geen mens.'
'Ik kan zien dat je een mens bent'
'Alleen mijn eigen blik telt.'
'Hoe heet je verdriet?'
'Het heeft geen naam.'
'Naamloos verdriet leent zich slecht voor tranen'
'Hoe kan ik een goede naam vinden?…
Het oude zeer
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
735 Tijden gekend waarvan ik dacht dat het verdriet nooit meer weg zou gaan.
Maar nu ben ik bereid om voor de goede dingen in dit leven op te staan.
Het verdriet is overwonnen, hoewel het altijd nog wel in lichte mate aanwezig zal zijn.…
Ziera mijn rat
verhaal
2.6 met 9 stemmen
1.823 Hoeveel verdriet ik er ook van had, het was beter zo.
Die ene dag in juni, de dag waarop je eeuwig zou blijven slapen.
Nog bijna elke dag denk ik aan je, en mis ik je.
Nog steeds verdrietig over hoe het is gelopen.
Maar toch een beetje blij.
Zo had je geen pijn meer en kon je eindelijk eens goed uitrusten.…
het spel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
986 Ik wil het laten.
Ik wil je haten.
Ik wil je zoveel dingen vragen waar jij het antwoord toch niet op weet.
Dus ik loop nu weg van de tafel, geen laatste ronde meer.
Ik had dit al veel eerder moeten doen, maar de verslaving van dit spel breekt me keer op keer.
Ik gaf alles wat ik had, maar geen overwinning voor mij. Alleen ondanks dat ben ik…
Door de goedgunstige tijd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
708 "Mijn verdriet", verklaarde mevrouw en ze vervolgde: "Mijn verdriet is als een bal die rust in twee kommen. De eerste kom bevat geen ruimte; de bal vult deze helemaal".…
December
beschouwing
3.9 met 8 stemmen
893 Maar dat verdriet trek je niet uit hemzelf. Dat blijft en dat komt ieder jaar weer terug, omdat het ieder jaar weer december wordt.…
Op het kerkhof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Op het kerkhof aan de Hoflaan staan donkergroene statige sparren zij aan zij in een lange, plechtige rij, als om de grafstenen te beschermen en te bewaken.....
Het is een mooie julidag en een licht briesje schijnt ons te willen strelen, maar voor mijn zwaar ziekelijke vriendin die naast mij voortstrompelt terwijl haar hand rust op mijn bovenarm, is…
Ontmoetingen bij de bushalte/Als de bloesems van een nieuwe lente......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
968 Bij de bushalte trof ik deze keer een heel klein, petieterig mannetje met een schattig opstaand kuifje en minuscule schoentjes, vergezeld door zijn moeder, uit Mexico afkomstig. "No hablo Espagnol" verklaarde ik ten overstaan van de dame en zij repliceerde: "Je parle Francais".....
Wonderlijk om te beseffen dat ik de tweeëneenhalf jaar waarin het…
Bij nacht en ontij/Herinnering aan een van de donkerste nachten van mijn leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Mijn zo goede, zo liefdevolle zus, wiens liefdevolle zorg echter vaak zo moeilijk te bespeuren valt had me "het huis uitgezet" en had het woord "straatverbod" laten vallen. Met "het huis" bedoel ik niets minder dan de aanleunwoning in de buitenwijk waar onze oude moeder haar laatste dagen nog rekte....
Bezeten van een liefde en verliefdheid…
Verdriet op de Tilburgse markt / Culinaire frutsels en fratsels
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
491 In slechts één woord sprak ik uit wat zolang onuitgesproken was geweest: het woord was "verdriet". "Bent u iemand verloren?" repliceerde ze. "Nee, het is iets anders", was mijn antwoord.…
Opeenstapeling van kwetsuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Gedurende mijn lange leven heeft talloze malen en in een onafgebroken sequentie de onzalige, wrede medemens de gevoelige instrumenten van mijn hart en ziel trachten te bespelen.
Het resultaat is een eveneens onafgebroken en onoverzichtelijke opeenstapeling van kwetsuren, als een verderfelijke Toren van Babel, als een onzalige en klotsende rivier die…
Zu der Liebe heil'gen Werke
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
515 Hij had zijn "carrière" in de psychiatrie voltooid. Hij kende het diepgaande leed. Hij had besloten tot de zorg voor ouderen. Zijn hart was gesmeed op het aambeeld van het leven en het resoneerde met de harten van de slachtoffers en gedupeerden op dezelfde toon, met dezelfde melodie.
Uiterst zorgzaam schikte hij de jas om het lichaam van de patiënt…
De diepte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Haar pijn moeite en verdriet. Soms is ze met alles klaar en heeft ze het gigantisch zwaar. Dan vraagt ze zich af wie ben ik? En vind ze zichzelf dik. Ze ziet zichzelf lijden en wil zichzelf bevrijden maar ze is machteloos. Ze voelt zich krachteloos.
Het is een interne strijd. Wordt haar ware ik ooit nog bevrijd?…
"Curae leves..../Een soort prozagedicht voor Ans B.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
520 "Curae leves loquuntur, ingentes stupent" ("Kleine zorgen daar praat men over; over grote zorgen zwijgt men") aldus leerde ik op school en ik weet nog altijd niet of je daarom bleef zwijgen tijdens onze zo frequente wandeltochten op die zondagmiddagen....
Later, veel later kwam het mij ter ore hoe het noodlot je getroffen had. En nu je geestesvermogens…
Voor een nooit geboren kind?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Vóór een bloemenzaak aan de Tilburgse Westermarkt etaleert men een bescheiden knutselwerkje, een soort bootje van hout dat kennelijk een herfstachtige sfeer dient weer te geven, vergezeld van rode paddenstoelen met witte stippen en van andere parafernalia.
Het merkwaardige artefact staat daar te pronken tussen azalea's, cyclamen, rozen en veldboeketten…
Als smeltend ziele-ijs / Bevroren tranen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Verdriet had zich opgestapeld als een onzalige Toren van Babel. Het bezette mijn middenrif als een steen tot op het moment dat de tranen uit mijn ogen vloeiden als gletsjers, als smeltend zieke-ijs. De tranen die gedurende mijn hele lange leven bevroren waren geweest en ik huilde...
Het lieflijke jonge meisje (waar kwam ze plotseling vandaan?)…
Brede schouders om op uit te huilen?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Gekleed in zijn geruiten colbert zat mijn vriend vóór me; he-man of altijd kind gebleven? Brede, indrukwekkende mannelijke schouders die de welhaast onbeheersbare stortvloed van mijn tranen zouden kunnen stelpen of een wankel, fragiel staketsel dat al op instorten staat bij de minste of geringste verzuchting als een bouwwerk zonder gedegen fundament…
Onvergankelijke liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 De proporties en het kaliber van mijn persoonlijke leed en noodlot verschrompelden en verbleekten onder de last en omvang van het overweldigende verdriet van mevrouw en van haar buurmeisje....…
Tranen zonder doel of richting
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
467 Ze waren tenslotte langsgekomen en met een joyeus handgebaar had ik mevrouw gedirigeerd naar de witgelakte stoel. Meneer trok de zwarte stoel naast mijn bureau naar voren en nam plaats. Met hun gestalten vulden zij inderdaad de niet zo ruime kamer; mijn woonkamer.
Meneer richtte zich met zijn klachten over zijn beroepsuitoefening vooral tot haar,…
Mütterlein, Mütterlein (een prozagedicht)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 Een moeder moest voor altijd afscheid nemen....
De Natuur heeft me in haar groene omhelzing genomen, waar Haar armen voorgoed voor me gesloten zijn....
En ik heb de dieprode en paarse bloemen van de rododendrons bewonderd die iets van Haar geest, van Haar hart en ziel weerspiegelen, waarin Haar leven bewaard en gevangen lijken te zijn
En de wind…
Bij "Multivlaai"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
572 Bij "Multivlaai" (waar zelfs een busje met daarop de naam van de genoemde zaak in trotse kapitalen voor de deur staat) stonden vandaag zoals altijd de diverse heerlijke, kleurige vlaaien te pronken onder de toonbank.
Maar het gonsde in de winkel: de vader van de verkoopster was overleden. Haar diepgaande leed bezette haar gemoed. De bezoekers van…
Iets waar ik dankbaar voor ben.
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
991 Ik was aan het afstoffen en boven op mijn kast staat een foto van mijn kinderen toen zij nog jong waren. Drie knappe dochters en trots dat ik vroeger was. Ik pakte de foto op mijn schoot en ging even zitten. De tranen druppelden over mijn gezicht. Huilbalk die ik ben. Ondertussen begin je te denken aan het beeld dat ik voor ogen had voor mijn kinderen…
Het besef.
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
926 Toen ik vanmorgen op stond, wist ik het meteen. Het was weer terug. Moeizaam stond ik op alsof er een rem op mijn bewegen was gezet. Dit kon toch niet? Dit was toch niet waar? Het lijkt wel of ik elk spiertje in mijn lichaam kon voelen. Mijn hoofd gonsde. Heel mijn wezen doet pijn en zin, zin had ik nergens meer in.
Wat een waardeloze dag, wat een…
Ontmoetingen in het Openbaar Vervoer (vervolg)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Het was in lijn zeven dat ik een mevrouw aantrof met een forse cocker-spaniel op schoot met langs de lieve snuit neerhangende flaporen en een cognackleurige vacht en open bek die een roze tong en een gezond, goed verzorgd gebit liet zien. De hond had zich genesteld op de schoot van mevrouw en ze verklaarde aan de chauffeur dat het dier dat toch het…
Op de Rijnboot
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.298 Het levenslange verdriet om de zoon vervreemdde hem inderdaad van de anderen en het verstarde zijn blikken en zijn kaken en het had zijn gemoed verhard.
De foto in mijn vitrinekast toont hem met mijn moeder aan zijn zijde op de Rijnboot. Hij was mijn vader.…
Hoed u voor hen die lachen.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
475 Stilletjes zit ik erbij, met overweldigend verdriet achter mijn ogen, in mijn brein en in mijn hart als een pias, als een Fremdkörper.
Zij die uitbundig lachen, zullen u spoedig doen huilen.....…