Alle inzendingen over vriendschap

Ik had me jarenlang uitgeput in - weliswaar gedeeltelijk geveinsde - maar toch mijns inziens extreme belangstelling voor al haar familie- en andere aangelegenheden - voor de scheiding van de veertigjarige dochter die - na heftige ruzies met haar eerste man - een arrogante en uiterst hitsige autoverkoper die oneindig veel meer wist van Lancia's en BMW…

Door merg en been ging de deurbel. Richard opende verdwaasd zijn ogen en moest zich eerst oriënteren uit zijn slaap. “Ik ga vandaag eerst iets aan die deurbel doen”, dacht Richard terwijl hij naar de voordeur strompelde. Toen hij de deur opende zag hij Nikita in de portiek van zijn deuropening staan. In haar handen had zij een leeg glazenpotje met…

In de eikenhouten kast had ze het voorwerp bewaard, tussen het snoep, de sieraden en de overige parafernalia. De kop en schotel, in plastic verpakt en met een feestelijke strik eromheen, stond daar te wachten om overhandigd te worden aan de trouwe vrijwilligster die iedere maandagmiddag de eenzaamheid van mevrouw kwam doorbreken en die dan de boodschappen…

Je huis en de buurt waarin je woonde "zegevierden" door troosteloosheid en miezerigheid (je noemde je huis zelfs een "wachtkamer voor de dood"), maar het was het huis waarin ik de Liefde gevonden had die het een welhaast bovenaardse, bovennatuurlijke glans verleende, zoals de Liefde, als door een toverstaf kan doen. Jouw leven was eveneens aangeraakt…

Zelfs onze armzalige, provinciale, bescheiden stad, mijn geliefde geboortestad Tilburg, heeft iets van een metropool, heeft iets grootstedelijks dat haar niet misstaat en niet ontzegd kan worden..... Ik heb bij het vermoedelijk Zuid-Amerikaanse Restaurant "Pino's" in de Stationsstraat - die als een levensader of wellicht als een zenuwbaan de…

Het tijdperk van de rommelmarkten is begonnen zoals het beëindigd is: plotseling, maar om overtuigende redenen. Mijn metgezellin bij de koopjesjacht was een mevrouw op wie de benaming "vriendin" allerminst paste als de sleutel op het slot van een rijkgevulde geldkist. Zij leek aan de genoemde omschrijving slechts te voldoen zoals een grasspriet beantwoordt…

Toen ik klein was, had ik een paar vriendinnetjes, je speelde ermee, hadden zogenaamde breiclubjes op de vrije woensdagmiddagen, speelde buiten met mooi weer en geloof me, dat was vaak! Buiten spelen was een van de voornaamste dingen die je als kind deed, los van het feit dat je natuurlijk de klusjes moest doen, die ieder kind thuis moest doen! Allemaal…

Als ik woorden had zou ik ze geven aan het diepe geheim dat jij bent en dat ik ben. Dan zou ik omschrijven hoe het mysterie wortelt in diepe lagen die wij niet op kunnen delven zoals de ijverige geoloog de aardlagen definieert en determineert: Kwartsiet, Obsidiaan, Basalt Dan zouden wij samen de schittering en de merkwaardige aard van die gesteenten…

Vanmorgen vroeg ben ik in de badkamer uitgegleden en meteen had ik weer die vreselijke pijn in mijn rug en heupen. Met de grootste moeite kon ik de slaapkamer bereiken en zittend op de rand van het bed heb ik mijn kleren kunnen aantrekken. De telefoon naast het bed rinkelde. Het was wulpse Alie. Ze vroeg of ik meeging naar Aldi. Ik zei: ''Lieverd…

Paul, goeie jongen, gemiste kansen, altijd in voor een gebbetje en een vaasje pils. Klaverjassen, verplicht gaan op z'n Rotterdams. Fronsend een sigaartje in de mondhoek, troeven in de hand, de tegenpartij op het verkeerde been. Paul is dood, vrijwillig gegaan, daar kan geen troef tegenop.…

We schrijven september 2006. De rozen staan nog hoog op de doornige, houten stelen en spreiden nog hun tere tinten ten toon. Een man wacht nog op mij bij de Halte Sweelincklaan. De zon maakt zijn warrige, zilvergrijze haar tot een krans en een aureool die zijn gezicht omlijsten dat getekend wordt door de lijnen van het lachen en van het verdriet,…

Eens was ze mijn vriendin: Lisa met de vaalblauwe jurken; Lisa met de elegante spijkerbroeken, omcirkeld door een oranje, geweven ceintuur, waarin ze heupwiegend voortschreed als een mannequin; Lisa met de dertien vrienden die ze beurtelings trakteerde op muziek van Leonard Cohen, citaten van Hermann Hesse, goedkope wijn en wierook en die ze tenslotte…

Tussen de liefde en de leegte kwam Chris, ter navolging van Lisa, Sofie en Hilde, alweer zomaar, als uit het niets, op weg naar ergens of op zoek naar anderen en op blote voeten mijn leven binnen. Wie op blote voeten mijn leven binnen wandelt, is nooit van plan om lang te blijven. Dat weet ik uit ervaring. Doch ze hoeven niet te blijven. Eerder nog…

Mijn "vriendin" Sarah ging zichzelf nu eens echt verwennen, waar niemand anders dat deed. Zoals een kind aanstormt op de Sinterklaascadeautjes na een verwachtingsvol doorwaakte nacht, greep, grabbelde en graaide zij hartstochtelijk in de stapels kleding, curiosa, snuisterijen en rariteiten die waren uitgestald op een van de vele kramen waaromheen een…

Er staat een muurtje in onze woonplaats, gewoon een muur, en dan denkt men misschien, nou ja een muur? Die staan toch overal? Maar dit is ONZE muur, een muurtje van bezinning, een muurtje van "bijpraten", een muurtje van de "dag doornemen", een muurtje van lol, van leed en van verdriet, tja een muurtje van, van wat eigenlijk niet? Een muurtje…

Zolang Nederlandse bijstandsgerechtigden geen asperges hoeven te steken nodig ik alle asielzoekers in Europa uit om ze hier te komen eten.…

Zolang ik de inbreker in mijn huis niet zonder zijn toestemming mag filmen als hij aan het inbreken is, wacht ik rustig af tot hij klaar is.…

Een van mijn lezers denkt dat de Kaalkop en de Gier (Rutte) 'uitmuntende' politici zijn. Je hebt meer achterlopers. Hij gelooft waarschijnlijk ook nog in Sinterklaas en de Kerstman. Voor het slapengaan moet iemand hem Assepoester of Sneeuwwitje voorlezen. Ik hoop natuurlijk dat zijn mammie in blakende welstand verkeert, maar met zo'n zoon word…

Het is meer dan dertig jaar geleden. Ik stond, gekleed in mijn zelfgemaakte rode corduroy pakje met de minirok en het hesje, met daaronder de eveneens zelfgemaakte rood-wit-geruite bloes en met mijn lange haar opgestoken en bijeengehouden door een speld, in het portaal waarop de deuren van de kamers van de secretaressen uitkwamen, een soort tussenstation…

‘Zal ik het doen?’, vraag ik aan mijn man en kinderen. Al een paar dagen vraag ik me af of ik een vriendschapsverzoek van een oude liefde op Facebook zal accepteren. Man en kinderen reageren niet positief. ‘Waarom zou je?’ ‘Wat moet hij van je?’ ’Je hebt papa toch!’ Wat ik hoor is angst. Ongegrond. De papa waar mijn kinderen het over hebben maakt…

Nog draagt een voordeur van een huis in een Tilburgse straat jouw, in mijn gedachten geliefkoosde naam. Nog passeren de razendsnelle bussen in volle vaart over de Lage Witsiebaan met elektronische oranje letters boven hun voorruit die hun bestemming aangeven en die me naar jou voeren, altijd naar jou. Nog overhuiven de beschermende takken van de bomen…

De wolf deed open en het konijntje zei: ’’Wolfje boos uit het bos eet mijn bloem met zout en een bekertje melk ,eet ook steel en grond en Groenkapje is weer heel en gezond!’’ De wolf lachte het konijn uit en daarna vrat hij het konijn op. Daarna kwam het hertje, vriendje van Groenkapje aan de deur met in zijn bek een grote plant met een distelbloem…

Groenkapje Er was eens een ver land liggend achter zeven sloten waar het altijd regende waar een meisje woonde dat Groenlokje van het Haar heette. Ze droeg altijd een groene das om haar hoofd en daarom werd ze in de volksmond Groenkapje genoemd. Groenkapje werd ze genoemd vanwege haar groene kapje op haar hoofd en omdat ze dol was op kapjes brood…

Selectief zijn is een eerste vereiste om zelf je vrienden "goed" uit te kiezen. Een grote snavel/bek moet dan ook wel eens kunnen en een combinatie zijn van mens tot mens die er toe doet. Vrienden die accepteren dat, en dat ook van elkaar. Ook als hun mening hard is, daar ben je dan ook echte vrienden voor. Ik hoop dat mijn vrienden/vriendinnen…

Boman beweert de Militaire Politieagenten met bibberende lippen dat hij last van suikerziekte heeft, vandaar de onder het matras gevonden insulinespuit. Waarop wij allen de binnenkant van ons armen moeten laten zien. Ik speel nog steeds alsof ik er helemaal niets van begrijp en protesteer dat ik alleen op visite ben om mijn verjaardag te vieren en naar…

Op een mistige en regenachtige morgen, midden december, ben ik de stad ingegaan met het vooropgezette doel Kerstcadeautjes te kopen om een vriendschap kracht bij te zetten; een vriendschap die al vijfentwintig jaar harten verenigt aan beide zijden van het water dat ons scheidt: de kille, onherbergzame en vaak stormachtige Noordzee. Ik hoop dat de kilte…

In de regen hebben we samen onze "architectuurwandeling" gemaakt, Georgeanne en ik. We zijn van start gegaan voor het groene, verweerde beeld waarvan de armen en handen zo welwillend gespreid zijn in een liefdevol en liefhebbend gebaar dat zo welsprekend en overduidelijk is, maar dat niemand nog begrijpt of ooit schijnt te hebben begrepen in de zo…

Als ik 's morgens wakker word met een pijnlijke grimas kijk ik in twee reebruine ogen met lange wimpers in een voor Indonesisch begrippen blank gezicht, een gezicht van een fotomodel met haar haren kort van achter geknipt en met een lange metalliekblauwe lok van voren. Ik lag erbij alsof ik met open mond naar een cover van de Vogue lag te staren zo…

Een hoop herrie en gelijk een schep zand in mijn gezicht maakt mij wakker. Ik wrijf het zand uit mijn ogen schud het zand uit mij haar en probeer zoveel mogelijk uit mijn ene oor te krijgen en terwijl ik opsta gooi en wrijf ik nog een kilootje zand van mijn shirt en kruis af. "Come on man!" "Hurry!" "Jump on!" Ik zag een motor door het zand…

Ik zie een flinke gozer met een piratenbandella om zijn hoofd geknoopt, een zwarte Ray-Ban op en lang krullend haar. Hij had een mouwloos leren jacket aan en vingerloos leren handschoenen. Zijn dikke armen vielen mij gelijk op. Zo'n grote gozer had ik nog nooit gezien in Indonesië. Ik blijf hem aankijken terwijl hij zijn zonnebril afzet en train gewoon…