Alle inzendingen over {\\\"value\\\":\\\"vergeten\\\"}

Laatst las ik het boek ‘Voor het laat wordt’ van Kader Abdolah. Een prachtig boek waarin de verteller verhaalt over een terugkeer naar z’n geboorteplek en z’n moeder. Ik had als eerste de proloog gelezen die luidde: ‘in het hoofd van elke mens graast een koe’. Het schijnt een uitspraak te zijn van Zarathustra. Even dacht ik wat moet ik hiermee…

A memory walking steadily Ever after it had done what Mind had said her In order to align The memories of the soul Postpone the integrity And the value of things Remember the adequacy And inequality of mankind Thinking in dreams On its way to the past The future brings present Succeeding tomorrow Has started today A Post-it of the…

Future exceeds with ease The borders of dimensions The unknown variation Of what has been Funneling chances A rapid of time Creating what we know As the past of present Objectivity can only be kept On the passage of future Known as present Becoming a past stray…

Het vergeet niet, omdat vergeten geen daad is, maar een langzaam wegslijten dat zich niet laat afdwingen. En zo ontstaat de vraag: kan vergeving bestaan terwijl de herinnering blijft branden als een kleine, nog altijd warme plek in het bewustzijn?…

, de herten en ons bankje weer zien, op een nieuwe morgen, op een nieuwe dag, een dag waarvan ik de komst of het bestaan nu niet kan voorspellen, niet kan bevroeden, en zal ik dan aan onze liefde denken als aan een ver souvenir dat diep begraven ligt onder de lagen van de tijd, die alles vervlakt, maar die ook alles verzacht en verzoet en doet vergeten…

Een klein gesprekje brengt me op het idee om er even iets over neer te zetten, want: afgelopen twee dagen hoor ik steeds: wat voor dag is het nou? Je zou er compleet van-van de leg raken, immers voelde gisteren ook al als zondag en tja, dat kwam omdat het Nieuwjaarsdag was natuurlijk. Mensen zijn gewoontedieren, zeker als ze wat ouder worden en dus-…

eer ik u vergeten zou Moest ik vernietigd zijn!…

het lijkt alsof het heeft toegeslagen ook bij ons, het langzaam vergeten van gedachten, gevoelens en woorden wie niet mag zijn of worden word het veld van de liefde met twee klappen uitgeslagen twee kansen en toch, sla toe! leeg je gedachten, gevoelens en woorden het vergeten wint.…

Het wachten en de druppels zijn gesponnen in het grijze moedeloze licht waar ik kijk met verloren ogen en weet dat jij naar mij kijkt waar ik niet kan zijn en waar jij samen met mij zoekt naar gedachten die het einde van de regen op het begin van mijn verhalen laat lijken.…

De stilte die mij weer zoekt is ongeduldig als de gedachte die mij vergeten wil zolang ik niets verander en mijn woorden om bescherming vraag…

“Mijn leven loopt allang ontzettend stroef, ik drink om te vergeten”, zei hij droef, “te vaak reeds kampte ik met tegenslag”. Toen hees hij zich in een versleten jas, vertrok, en ik zag dat hij desgevraagd volledig in zijn opzet was geslaagd daar hij zojuist zijn bril vergeten was.…

vergeten of liever niet gekend?…

Vanochtend zag ik je weer ik ben je niet vergeten druk gebarend speel je jezelf hoe wil ik heten Zoals toen, schuin steek je de straat verlaat me maar ik ben je niet vergeten Ook later zal ik je niet vergeten als je plots mijn hand zult raken vergeten zal ik je niet.…

Toch hebben wij het steeds geweten Wij zullen het nooit vergeten Je was een goede man, een vader, een zoon Je was er, heel gewoon Je was. Wat zullen wij je missen…

ik dweil mijn geheugen met een sopje amnesie schrob de herinnering weg in de tijd ik hoop dat het water de sporen zal wissen die jij achterliet maar mij nog verwijt ik schoon mijn gedachten van loze beloften krop de frustratie niet langer op ik leeg de emmer vol onzuiver verleden dat langer dan goed is de put heeft verstopt…

bestaan Ik weet dat ik je moet vergeten maar mijn hart kan je niet laten gaan…

Dood ben ik pas als jij mij bent vergeten.…

Vergeet mijn woorden, mijn tranen en mijn lach. Vergeet wie ik ben en ooit zal worden. Ik verdwijn. Te dichtbij, ben je gekomen, te dichtbij en nu ver weg. Want samen kan ik, mezelf niet zijn. In jouw leven hoor ik niet thuis. Alleen in de stilte kan ik nog wonen, met mezelf onder één dak. Vergeet me en laat me gaan.…

Zonder een woord Zonder een zucht Vliegt de vogel voorbij In zijn vlucht En als je goed luistert Dan hoor je hem gaan Boven de bomen Onder de maan Zonder een woord Zonder een zucht Vliegt de vogel voorbij In zijn vlucht En als je goed luistert Even blijft staan Dan vliegt daar de vogel Naar ver hier vandaan…

verfrommel mijn gedachten tot woordeloze prop vernietig de fragmenten versnipperd in mijn kop bevrijd mij van de ballast belastend en te zwaar schoon mijn grijze cellen wis waarachtig waar…

O Waarheid, vergeet mij!…

Ik vergeet soms zoveel, maar op mijn wekelijkse kaartavondje zei iemand mij dat ze daar ook wel last van begon te krijgen en dat dit reeds scheen te gebeuren vanaf zo ongeveer je 29e jaar. Je hersencellen schijnen de start gemaakt te hebben om te gaan sterven. Het verval treedt dus behoorlijk vroeg in werking.…

Zij die mijn voorgangers heetten, Zij die denken alles te weten, Moeten eerst iets bereiken, Om niet te worden vergeten.......…

Ontglippen, weten en vergeten, welke dag is het ook alweer ? Kan je plukken wat je wil...…

Vergeet het maar dat ik jou kan vergeten, mooi meiske. 'If a picture paints a thousand words, then why can't I paint you ? Liefs...…

Jij bent geboren als Yasmina (Nina) Bouraoui op 31 juli 1967 in Rennes, Ille-et-Vilaine. Jouw vader is Rachid Bouraoui, een hoge, Algerijnse, internationale ambtenaar. Hij komt uit de badplaats Jijel. Jouw moeder is de iconografe Maryvonne Henry uit Bretagne. Jouw ouders ontmoetten elkaar in 1960 in Rennes, toen ze studeerden. De broer van jouw vader…

(voor Olga Shapir (1850 - 1916)) Jij bent geboren als Olga Andreyevna Kisliakov op 10 september 1850 in Oranienbaum (nu Lomonosov), Rusland. De componist/dirigent Igor Stravinsky is daar ook geboren. Jouw vader Andrei Petrovich Kisliakov was een lijfeigene en hij werkte als militair ambtenaar in het hoofdkwartier van de commandant in Oranienbaum.…

"Even dimmen, gast, je vergeet dat Katja op mij wacht!" "Katja? maar die zal dan ook wel een standbeeld zijn of niet soms?" "Geen denken aan, vriend, Katja is van vlees en bloed!" "Dat hoop ik dan maar voor jou, want anders zie ik het somber voor jou in!" "Zo'n vrouw als Katja heb jij nog nooit gezien!…

'Wie Maaike Apfelbaum eenmaal heeft gezien, die zal voor altijd aan haar blijven denken!', zegt baron Rombout Donders, 'want zoveel sexappeal in één vrouw is een bovennatuurlijk wonder!'. 'En dat niet alleen hé, mijn goede vriend, want zij blinkt bovenal uit in haar paranormale gaven en haar mystieke inzichten!', reageert de wakkere dichter Wessel Heldewier…

vergeten zijn de woorden de zinnen het verhaal vergeten zijn de tekens het beeld de taal vergeten zijn de mensen de massa het moraal…