Alle inzendingen over 3 dwaze dagen

Op zich is dat alleen al een reden om die Dwaze Dagen als de pest te mijden. Maar het is vooral de genante opstelling van het kooplustige publiek die me tegenstaat.…

Ons volk besteedt zijn centen meestal wijs. Maar heet het dure spul ineens goedkoop dan loopt meteen heel Nederland te hoop en met de vraag stijgt - inderdaad - de prijs. Zo kan men héle hoge prijzen vragen voor zaken die het label 'voordeel' dragen.…

De dwazen! Liever nog zou ik 3 maal ten strijde gaan, dan 1 maal te bevallen van een kind.…

Dit wordt gretig gehanteerd bij de dwazen en aanvaard door idioten. Meer hier over.... "de Ziel van Wrakhout" http://www.mijnbestseller.nl/shop/index.php/catalogsearch/result/?q=de+ziel+van+wrakhout…

Terugkerend drama: boodschappen doen gisteren om precies te zijn en daar zit ik dan met twee blauwe tenen! Het gevolg van een aanrijding met een rolstoel waar een heel zware man in zat. Nou ja? hoor ik zeggen, maar de man rijdt dus in een gewone rolstoel, niks mis mee, echter crosst ie in zijn achteruit door de winkel, niemand ontziend! Ik sta met…

Wat een idiote week zeg, wat een drama-week: het is zo zachtje saan bij de beesten af. Wordt er in Den Haag serieus overwogen het Wilhelmus in een nieuw jasje te steken, nieuwe teksten, nieuw muziekje en dan: moet het op school ook geleerd worden! Zwemlessen gaan eraf, Wilhelmus gaat erin, straks krijgen we een vlag, met klompen en molens. Jawel!…

Laatste woorden zijn voor dwazen die niet genoeg gezegd hebben.…

Hij had genoeg slaap gehad in de vallei der dwazen... .…

Al zijn dwaze vriendenvaders hebben baby’s die urenlange dutjes doen, maar hij niet. ‘Ach,’ zei de buurman die op alles raad weet, ‘hij wil wakker zijn. Prima toch?’ ‘Ja,’ antwoordde de dwaze vader – de sul – maar hij dacht: sliep de baby maar dag en nacht want dan kon ik ook slapen. Nee, het ligt natuurlijk niet aan zijn vrouw.…

Er zijn nog steeds geen dagen dat ik niet meer met je spreek nog altijd dwaze vragen waarom jij toen bezweek Het landschap wordt wel lichter nu zacht de tijd verstrijkt ben nu een and’re dichter vreemd hoe een dood verrijkt De waarde van materie vermindert elke dag vooral nu ik veel meer zie in elke blijde lach.…

O, jij dwaze Pretentie Jij dwaze Pretentie! Jij kleine vijand Met een veel te groot pistool Zingend als een sirene En dansend als een orientaalse schoonheid Masker jij je Over het slachtveld van de kunst O, jij dwaze Pretentie Jij dwaze Pretentie!…

het moest ervan komen want van alles had ze niet eens benul of denk je deze dag zal het verfraaien avonden een ruimte vol van dwazen veroveren land vooringenomen met deze onontkoombare schaduwen er tranen meer ogen wij die verwonderd zijn over elke nacht wij zijn al blind…

verkeerd ach neen dag zwaan dag dwaze zwaangedachten dag god tot nog eens aan de zuiderzee…

Vandaag wordt een dag van grootse daden op straat trotseer ik de dwaze koppen niemand ontziend en bij mijn doel aangekomen ken ik geen genade ik wil alles alles of niets maar even later thuis terug van m’n strooptocht moe, trots en voldaan bleek ik dan toch weer ’t toiletpapier vergeten te zijn.…

Verwarring dat door het weven van verhitte zinnen en emoties erotiek gloeiend en donderend uiteindelijk bewogen stil haar weg vindt door lichaam en geest nakend in hart en ziel uniek ongeveinsd soms naief één op het allerhoogste door totale overgave…

scherp snijdt het in zijn lichaam wonden schrijnen en schuren rusteloos draaien gaten vallen in de nacht zijn hart bonkt koortsig een dans zwarte vlekken eindeloos draaien in het donker stollen cijfers als bloed…

Ik kijk naar een kaarsje weerspiegeld in een ruit duizenden gedachten 3 woorden het is uit…

Natuurlijk deed ik geen oog dicht, er is zóveel te doen, het wordt ook tijd om de familie te bellen en niet te vergeten zijn dochter uit een eerste huwelijk. Hoe zal ze reageren, zal ze mij niet de schuld geven van dit alles? Na mijn telefoontje aan Majorie zak ik op de bank, haar reactie verbaasde mij nogal...een flauw oh en 'nou dan hoor ik 't…

U gaat me niet weer een dag en dan ook morgen weer vastzetten zodat ik geen kant op kan. Het bleef even stil aan de andere kant en de dame in kwestie zei: u heeft gelijk.…

Schmink is plezier en de koude zon glimlacht zoals de maskers en de wagens wachten en kilometers lang deze dag versieren met warme kleuren omdat de tijd het vraagt en de mensen het wensen als dwaze vrolijkheid en gezang de optocht zal laten beginnen en drie dagen lang hun lusten en gezangen zal vertieren.…

Nog hoeveel nachten woelen, zuchten, smachten, nog hoeveel dagen huilen, roepen, vragen, niet huilen, opstaan, doen alsof, weggaan, niet meer doorgaan en zwijgen.…

De dwaze moeders wisten niet meer waar nog te zoeken! Dwaas gemaakt, door de dwaasheid... van andere dwaze mensen. (Argentinië, 1976-1982)…

Twee dwazen op het levenspad Verbonden met hand en hart Trotseren de tegenwind Bewandelen hun levensweg Door dromen En op weg naar sprookjeskastelen Twee dwazen op hun levensweg Hun levenspad Duizend kilometer op blote voeten.…

misschien is de spanjool daar weg te slaan zijn ogen werden schotels toen hij zag hoe hutspot dampte op het kleine vuur met stukjes ossevlees en pastinaken in brons gegoten schreeuwt hij van de daken: wij zijn ontzet – ook ik dit volle uur dat ik de boemeltrein verbeiden mag ------------------------------------------------------------ 3…

geld toen u een dag weer snel verging Maar zie, uw uren zijn geteld en het bezit wordt slechts een ding zonder nut als men wordt geveld…

nu lach je om zo'n oude man als ik een oude man met malle dwaze wensen een sentimentele oude dwaas dat heb je met die oude mensen jij lacht je mooie tanden bloot in een onbevangen leven en ik denk bij iedere nieuwe dag, ben ik meer dan gisteren gaan beven jij geeuwt en slaapt je zorgen weg ik peins en ik kijk naar je gezicht en als je…

nog bruikbare stukken en herbegin te bouwen zonodig elke dag opnieuw ik laat me niet klein krijgen…

ik denk aan die deur telkens dezelfde deur en aan jouw hand die koele stilte over drempels draagt in elk nalatend sterfgebaar ik kijk naar je oordeel en de tien geboden je ontneemt mijn blik en bewaart de wind beseft niet dat de tocht, ook doorheen het venster, mijn borst omklemt en dat die deur door vloed bezwijkt…

gegoten spijlen verdraaid de regels, uitgevonden normen bevelen zinvol een geheiligd moeten het onbekende bloeit in feilen het dwaze harnas is niet opgewassen tegen angst om de waarheid te ontmoeten…

dringen heimwee om mijn zon te voeden vogels die nu niet meer zingen klauwen diep in het vermoeden onweer staanbaar daagse dingen…