Alle inzendingen over Al gaat de ontwikkel

Uiteindelijk gebeurde het dan toch! Na een periode van weken tussen hoop en vrees te hebben geleefd gaf, na talloze keren spontaan resetten, vele vastlopers en andere kuren, de computer van mijn echtgenote het uiteindelijk op. Op een ochtend, een week na de vakantie, tijdens het opstarten was het definitief. Van het medium, waaraan ze in de loop der…

Als men mij vraagt hoe het met mij gaat zeg ik meestal: "goed hoor". Intussen probeer ik alle touwtjes aan elkaar te knopen, maar "het gaat goed". Terwijl ik me in alle bochten wring met een soort van cynisme, wat mij overeind houdt, meestal.…

tijd raast voort waarin ik mijzelf heb geaccepteerd de wereld ga verkennen aan anderen kan wennen jij in een oase wachtend op mij warmte en liefde voel me vrij de toekomst is kleurig in rust vol rode rozen…

Een teken van ontwikkeling.…

morgen gaat het gewoon verder omdat het uitsloven je hart eens opbreekt vier maar de pijl richt op die ritmische bossen…

Je kunt niet sneller gaan, dan dat jouw ontwikkeling je toestaat!…

Deze bank maakt ons duidelijk dat ook in Nederland het ene gat met het andere wordt gedicht...…

Die nacht was ik een jaar of dertig. Die nacht opgestaan. Het regende uiteraard. En ik werd ontdubbeling gewaar. Mijn klef, laf ego vastgespeld aan mijn dubbel vel liet los, genadig, ordentelijk. Voorspeld: kinderen (drie), teckels (twee), bridge, anjers, Verzamelde werken, testament. Ik viel. ik liet mij liggen. Als een slagroomtaart…

Daarmee had het Wezen de fundamentele wetmatigheid in werking gezet die vanaf dat moment (toen tijd geboren werd) de mogelijkheden opende voor wat kon gebeuren, waaruit alle verdere ontwikkelingen konden volgen. En ontwikkeling was wat het Wezen wilde. Voor zichzelf in wisselwerking met alles wat geschapen werd.…

dagelijks worden volgepropt met de waanzin der dwazen (DWDD), de lokale en egomanische stokerijen en kuiperijen van de internationale Oost-West politieke dreigingen en beschuldigingen, terwijl niemand lijkt te beseffen dat het hele Universum en al het onvoorstelbaar magistrale dat daar plaatsvindt, en alle voor ons magische wezens die daar aan hun ontwikkeling…

Er zijn deze week een paar dingen gebeurd waarbij ik van binnen een tastbaar aanhechtingspunt voelde. Die een voelbaar resonerend signaal teweegbrachten; een gevoel dat aangeeft: 'hier zit leven in, hiermee heb ik een verwantschap, een issue.' Ik realiseer me hoe belangrijk zo'n gevoel van betrokkenheid is voor ons als half vervreemde westerse…

Het was in september 1984 dat ik me voor het eerst bewust werd van een zintuig dat ik al m’n hele leven met me meedroeg. Als een verborgen binnenzak die je ontdekt in de voering van een survival jack, waarin je op een ijskoude nacht in de toendra’s van Siberië.. Maar laten we niet afdwalen naar de onherbergzame, adembenemend ruige en elementaire,…

Een stormloop om eigen werk uitgegeven te krijgen, moet ondergeschikt zijn aan de ontwikkeling van de kunstenaar zelf en zijn werk. Onafhankelijke groei mag nooit geofferd worden aan bekendheid en andere uiterlijke voordelen. Wat niet wil zeggen dat kunstenaars kluizenaars moeten worden. Ik begon met een citaat van Rilke.…

Het moet mogelijk zijn en het is uit milieutechnisch opzicht zeer wenselijk dat een bedrijf zich meldt dat de Lightyear 2 verder gaat ontwikkelen en op de markt gaat brengen.…

Maar bestaat er dan geen maatstaf, gaat het eindeloos door, zien we nooit eens achteraf: de schoonheid gaat niet voor! Ik wil alleen maar zeggen, wat is nou nog mooi? als we zo onze grenzen blijven verleggen, blijft het een eindeloze gooi..…

Tijd, korrelfijn als woestijnzand Sahara- land van oude farao`s korrelfijn de tijd woestijnland verdwijnt door kieren van mijn dichters hand…

Er was onder mijn hersenpan Geen schuld die me bezwaarde - Ik kende niet de fado van De laatste mens op aarde - Ik was een doodgelukkig kind - Er waren kinderen als ik - Ik waaide mee op elke wind En had dezelfde schrik. In dromen martelde ik verwoed, Maar had van niets berouw - Nu ben ik menselijk en goed En heb het Spaans benauwd…

Met mijn rugzak vol oude lasten betreed ik het nieuwe gebouw zal mijn leven zich hier beteren, als ik die rugzak hier achterlaten zou? Beetje bij beetje voelt het lichter op mijn rug ik leer nieuwe dingen en kijk niet meer op het oude terug Mijn nieuwe tas vult zich met nieuwe dingen motivatie, concentratie, en het plannen van mijn werk…

De geestelijke ontwikkeling van de mens gaat onmiskenbaar deze richting op, want eigenlijk weten we allemaal heel goed wat wel en niet goed is. De mens van nu is redelijk volwassen geworden. Het probleem is gewoon onze gehechtheid aan het lekker lui willen genieten. Liefde is meer, veel meer dan houden van.…

Zo zal het ook met dat zwarte gat in het heelal zijn, je vangt de uitstraling van het fenomeen misschien, maar de kern niet. Ach wat moet en kun je er eigenlijk mee. Mocht de aarde door zo’n gat opgeslorpt worden wat dan? Wie gaat daar wat aan doen dan? Wie kan dat keren?…

mijn gedichten zoals mijn lichaam zijn woorden afscheidt er komt geen goud bij te pas in zulke termen ben ik ondeugdelijk voor de firma onkoopbaar, onomkoopbaar van weinig waarde het vliegtuig dat opstijgt met een weemoedige inhoud aan vernietiging stort neer en mijn stilstaande witte schaduw verbrandt er blijft niets over dan het gat…

het zwarte gat waar ik in kijk is dieper dan ik dacht zwarter dan de nacht en hoe ik ook mijzelf verman en strijd tegen zijn kracht het gat heeft alle macht het zwarte gat dat zuigt en trekt aan flarden van mijn geest zo erg is het nog nooit geweest en wat ik ook bedenken kan het gat weet nog het meest omdat het mij steeds leest…

Mijn oom Willem had zulke stomme kinderen dat ie het zelf in de gaten had.…

De tijd is een gat waarin alles verdwijnt en dan weer verschijnt in vormen van leven die eindeloos geven. Tijd is een woord dat woede verstoort en liefde verspreidt naar oneindigheid. Eeuwige liefde zijn beeldschone woorden diep in je hart en warm in je ziel Waar vredige oorden met vogels en leven altijd zijn gebleven.…

Het bos door ging ik Keek omhoog een streep van licht mij begeleidde Niet wist ik waar mijn voeten stappend, gaande, bleven Door dieren wel gewaar opweg naar ander doel Zo links als rechts begluurden mij wie ik niet dacht te kennen en bleven stil verborgen nog achter beuk of hakhout hoog Ik spoedde voort geen rust opzij te gluren…

uziethetdezekeer zijnspatiesuithetzicht erzijngeengatenmeer khebditgedichtgedicht…

Ik heb de mooiste vrouwen van de wereld gehad, maar die konden niet koken en dan raakt 't toch uit op een gegeven moment.…

Maar ik had het niet in de gaten.…

Het is zo licht en al zo laat; Ik geloof dat ik maar gaat.…

Kleur ook eens een keertje buiten de lijntjes!…