Alle inzendingen over Alice Ann Bailey

Je bent geboren als Alice Ann La Trobe Bateman op 16 juni 1880 in Manchester, in een rijke, aristocratische familie. Je kreeg een christelijke opvoeding binnen de Anglicaanse Kerk. Op je vijftiende kreeg je bezoek van een lange man met een tulband, die jou vroeg om zelfbeheersing te trainen.…

Anne kwam in een combinatieklas, een heel kleine groep 3, groep 4 en groep 5. Over de problemen van Anne had juf Ina van haar collega Marleen gehoord en Ina kende Anne en haar broer Andreas en haar jongere zusje Alice, want ze woonden bij haar in de buurt.…

Ook bij andere kinderen thuis volhardde Anne in haar zwijgen. Na een jaar sprak Anne nog steeds niet en de hoop werd gevestigd op de komst van haar zusje, die inmiddels ook vier jaar was geworden. Alice en Anne werden nu beiden naar school gebracht door vader of moeder, maar nu werd Alice een handige tolk voor haar grote zus.…

Ina geloofde haar oren niet, Anne vergiste zich!!! Of Ina was voor even haar juf niet. OP een morgen reed juf Ina op de fiets naar school en reed achter Anne, Alice en Andreas. De drie kinderen babbelden vrolijk en opgewekt en ook Anne liet zich horen.…

We dronken nog een Baileys. Hij begon met zijn benen tegen mijn benen te wrijven. “Ik moet nog studeren Gianluigi, ik moet nu gaan, ik denk dat Peter wel bijdraait”, zocht ik als excuus, Ik zag een glimlach op zijn gezicht. We gaven elkaar een hand en ik ging weer terug naar mijn kamer om Scheikunde te studeren voor het eindexamen.…

fragiel gedicht op vergeeld papier bejaard oud ouder dan jij werd lieve Alice…

ik ken teveel talen en dus herinner ik me je niet mijn plebeïsch bereik mist woorden voor oogvocht en okselgeuren in de deuropening nemen haarverlies en dwangneurose toe vreemd sta ik in het gordijn van deze ontzielde morgen als een blinde heb ik leren spreken van dier tot dier ik leid net bestaan van een open autovenster op de…

jouw leed en pijn zijn geld geworden jouw dromen worden uitgebuit diegenen die jou exploiteren verrijken zich door jouw verdriet een commercieel circus ben jij geworden en anne dat verdien jij niet…

Ik wil u schoon vergeven Omdat ik wonder-schoon bemin; Vergiffenis in liefde Weet ende nog begin Ik wil u schoon vergeven Omdat ik bij mijzelve weet De zwakheid van m'n herte, De diepte van uw leed. Ik wil u schoon vergeven, Omdat ik in mijn groot gemis, U toch niet meer kan schenken Dan wat vergiffenis…

Het lied waarvan een mensenziel het heiligst is doordrongen, daar zijn op aard geen woorden voor, dat blijft onuitgezongen.…

Tijdens de Rock and Roll of Fame-ceremonie op 14 april 2018 bracht Ann samen met Jerry Cantrell, de zanger/gitarist van Alice In Chains, een eerbetoon aan hun vriend Christopher John Boyle, de zanger van Soundgarden, Audioslave en Temple Of The Dog, die op 18 mei 2017 zelfdoding pleegde en 52 jaar werd.…

Anne had haar Kitty en ik heb mijn Anne en vandaag schrijf ik haar: Hoi Anne, kom maar tevoorschijn met je mooie haar want de oorlog is afgelopen, al veertig jaar...…

De naam is "Bailey" verklaarde de jongeman. "U houdt veel van hem, hè?" vroeg ik of stelde ik welhaast vast. "Hoe weet u dat?" vroeg de jongen. "Dat is aan alles te zien" was mijn antwoord. "Hij begrijpt niet alles" zei de jongen. "Ik zeg het hem wel, maar hij begrijpt het vaak niet".…

Ik stond aan het strand, en schreef mijn naam in het natte zand. Toen kwamen de wind en de regen, om mijn letters uit te vegen Maar hier blijft mijn naam voor altijd staan!…

hoor het verlangen in je het gemis erbij ik pak het stil voor je in…

mijn gevoel verward ik ontknoop mijn gedachten heb jou gevonden…

Het was zwoel 'k lig tevreden in mijn ledikant een rustig, heerlijk gevoel. Denkend aan hoe 't was vandaag terugkerende beelden als in een film, heel traag. Bezoekje aan Jens en Lien oma dit... oma dat... waren die blij mij te zien !…

(voor Alice Glaser (1928 - 1970)) Jij bent geboren op 3 december 1928 in New York City. Jouw vader Lewis Glaser was een advocaat, geboren in Rusland. Jouw moeder Hilda Glaser was een huisvrouw uit Pittsburgh. Jij bent op Long Island opgegroeid. Jij ging naar de Woodmere High School, oftewel de George W.…

Terwijl de stem van Marja zacht verderging probeerde Anne zich te richten op het meisje. Toen het kind naderbij kwam herkende Anne het kleine meisje als het kind dat heel diep van binnen verstopt zat in de Anne van nu. Met een gevoel van weemoed en erbarmen keek Anne naar het kind. Er kwam een gewaarwording van een groot verdriet over haar.…

Echt weer iets voor Anne. Ergens afspreken en dan moest een ander maar zien of ze zou komen opdraven. Als Anne niet binnen vijf mi… Toen zwaaide de deur open en stortte Anne zich naar binnen. ‘Sorry dat ik wat later ben.’ ‘Ben je mal meid. Ga zitten.’ Karin bestelde snel. Twee koffie, twee appeltaart.…

Dieren zijn zulke prettige mensen: zij stellen geen vragen, zij maken geen aanmerkingen.…

Zondag kabbelt 's nachts voorbij wanneer ik rust in vergetelheid mijn compagnon (hij kent de tijd) slaapt mee, zet alles op een rij Laat me nog niet wakker worden ik zie fantasieën razen Bailey's glas uit wolken blazen tussen ongepaste borden Dichten kun je slapend af een kwestie van diverse wegen vloeiend, om geen woord verlegen een…

eenzaam voel ik mij tot op het bot alleen ben ik niet een aantal mensen nabij het eenzaam gevoel is niet uit te drukken niemand kan er iets aan doen het is in mij, is wat ik bedoel dat gevoel van eenzaamheid is niet mijn schuld is mij gezegd en herhaal ik zelf zodat ik misschien minder lijd eenzaam voel ik mij altijd en nu nog…

Terwijl de sneeuw jullie verdriet bedekt, is er dan tóch nog iets wat haar leven rekt? Sneeuwstormen overleefd maar deze keer is het dan echt, geen beschutting meer alleen de liefde die nog rest. Sneeuwvlokjes dalen buiten in de koude, maar zij zal met jullie warmte heengaan naar daar. Sneeuw als tranen om haar jarenlange strijd,…

Omgeven door muren liggen scherven op de grond door tralies gescheiden van woorden die veel meer zeiden Niet alleen in woorden verstopt maar verwijderd als lijkt oneindig het gevangen verdriet verstomd als een stil lied Ze lacht als ze praat maar spreekt als een traan met zoveel machteloze pijn niet wetende waarom hier te zijn…

Steeds maar weer lopende in cirkels, in dat doolhof waar geen eind aan komt en waar het begin van zoek is; verdwaald in het doolhof van eenzaamheid. Koortsachtig zoekende naar een uitweg, een zij-route of rustplaats ... maar niets van dit blijkt te bestaan daar, daar waar ik ben, helemaal alleen. Roepende om hulp heel zacht, in mijn…

Klein teer vogeltje , met je indrukwekkende zang, al vroeg bouwde je een kooitje om te kunnen blijven bestaan. Klein teer vogeltje, je verbleef in het dichte struikgewas, de doorns staken je steeds weer maar je had geen keus. Klein teer vogeltje, met je verlangen naar warmte, het kooitje wou niet open je bleef wanhopig achter. Klein…

de enige keer dat jij mij écht zag was toen opa dood in de kist lag…

Het lot al wetende Toch vliegende naar beter Levend als een tijdbom Neem je elke meter Je vleugels zijn zo teer En de zon die je graag zag Met je lot dragende Ga je ten onder op een dag De reis na het hiernamaals Ooit zal je hem maken Met je vleugels gesmolten Zal je ons allen diep raken Te weinig herinneringen Je bent nog zo jong…

Gedachteloos lopende woordeloos denkende wacht ik tot het donker mij inhaalt.…