Alle inzendingen over Alice Walker

Enkele studenten van het Sarah Lawrence College waren: de actrice Sigourney Weaver, de schrijfster Alice Walker, de danseres Martha Graham, de mezzosopraan Joanna Simon, de kunstenares Yoko Ono, de fotografe Linda McCartney en de mode-ontwerpster Vera Wang. Hier maakte jij jouw eerste vrienden en hier begon jouw liefde voor de poëzie te bloeien.…

.: Alice Walker, Ann Patchett, de dichteres Louise Elisabeth Glück, de schrijfster Melissa Febos, partner van de dichteres Donika Kelly, de romanschrijver Derek B. Miller, de homoseksuele schrijver/komiek Isaac Oliver, de actrice Sigourney Weaver en de schrijfster Julie Shigekuni.…

In 1967 trouwde Alice met Melvyn Rosenman Leventhal, een joodse advocaat. In Jackson werden ze bedreigd door de blanken, inclusief de Ku Klux Klan. Hun dochter heet Rebecca en in 1976 zijn Alice en Melvyn gescheiden.…

Op 8 april 1903 trouwde je met Alice Emily Walker in de Presbyteriaanse kerk van St Stephen in Tenterfield. Jullie woonden eerst in een huis in Queen Street in Woollahra. Jullie kregen twee kinderen, in 1904 Grace en in 1906 Hugh.…

Op 8 april 1903 trouwde je met Alice Emily Walker in de Presbyteriaanse kerk van St Stephen in Tenterfield. Jullie woonden eerst in een huis in Queen Street in Woollahra. Jullie kregen twee kinderen, in 1904 Grace en in 1906 Hugh.…

fragiel gedicht op vergeeld papier bejaard oud ouder dan jij werd lieve Alice…

Jij bent geboren op 19 december 1981 in Albany, Oregon. Jij bent in Klamath Falls opgegroeid en jij was 3 jaar, toen jouw moeder jou op het podium zette. Jij was 4 jaar, toen jouw ouders zijn gescheiden. Jouw familie verhuisde vaak, wat jou verlegen en teruggetrokken maakte, omdat jij steeds maar weer ergens een nieuweling was. Jij komt uit een familie…

Ik wil u schoon vergeven Omdat ik wonder-schoon bemin; Vergiffenis in liefde Weet ende nog begin Ik wil u schoon vergeven Omdat ik bij mijzelve weet De zwakheid van m'n herte, De diepte van uw leed. Ik wil u schoon vergeven, Omdat ik in mijn groot gemis, U toch niet meer kan schenken Dan wat vergiffenis…

Het lied waarvan een mensenziel het heiligst is doordrongen, daar zijn op aard geen woorden voor, dat blijft onuitgezongen.…

(voor Alice Glaser (1928 - 1970)) Jij bent geboren op 3 december 1928 in New York City. Jouw vader Lewis Glaser was een advocaat, geboren in Rusland. Jouw moeder Hilda Glaser was een huisvrouw uit Pittsburgh. Jij bent op Long Island opgegroeid. Jij ging naar de Woodmere High School, oftewel de George W.…

de enige keer dat jij mij écht zag was toen opa dood in de kist lag…

Als ik je aankijk ,denk ik ik ken je al jaren. Eeuwen zo niet langer. Ogen van rust en liefde, omdat ik je te eten geef, soms met je speel,...mensen maken me banger. Alleen gelaten , en nu zo tevree. en als je ooit bij me wegloopt ..loop ik met je mee.…

koud als een ijzige wind die door mijn hart zijn weg vindt. koud als een duik in de diepte van mijn zijn. koud als de stilte die bezit nam van mijn onrust. zo koud…

het lichtje in mijn hoofd en hart is gevuld met smart een bries van pijn en verdriet doet veel warmte teniet maar mijn lichtje blijft branden door alle uitgestoken handen een bries liefdevol gegeven dankbaar ontvangen zodat ik mag blijven leven want het lichtje in mijn hart en hoofd heeft die liefde ditmaal…

keer op keer geen contact nogmaals weer verloren nogmaals weer onderga ik ook weer deze keer wat ik niet wil ook weer deze keer huil en schreeuw ik dat ik ... niet weer laat me met rust niet weer .... machteloos roep ik stoppen deze keer ! het ... verstilt in mij de laatste keer die wil ik niet want er is veel meer wat…

gevangen in een kubus met muren van ijs bevroren bevroren verstijfd liggend alles horend verstild verstilde woede en verdriet geen woorden meer verstopt verstopt in die ijskubus wanhopig vechtend…

een steek door mijn hart een traan over mijn wang door de pijn die ik voel pijn, jouw pijn die ik zo voel je stem spreekt met mij als door angst gevangen door de pijn van jou ... jouw pijn die ik zo voel bereiken kan ik je niet een hand verdraag je niet door de pijn jouw aangedaan jouw pijn ... die ik zo voel…

liggend in bed happend naar lucht, starend naar het plafond slaak je een zucht. jij, mijn vader, nooit begrip voor mij gehad en nu... nu heb jij het, jij. ongeneeslijk, smachtend naar toch een sigaret. ook al voel je nu de 'maar' woede hier en toch heb ik meelij... met hem, mijn vader nú pas weet hij hoe ik me altijd heb…

walking through the clouds in my damned mind looking for something there is nothing I can find walking through the clouds on the streets of my life nobody who knows me, nobody cares even I don't feel the knife walking through the clouds on my way to the future I hope I cry, I scream and I don't know should I hold that throwing rope…

eenzaam voel ik mij tot op het bot alleen ben ik niet een aantal mensen nabij het eenzaam gevoel is niet uit te drukken niemand kan er iets aan doen het is in mij, is wat ik bedoel dat gevoel van eenzaamheid is niet mijn schuld is mij gezegd en herhaal ik zelf zodat ik misschien minder lijd eenzaam voel ik mij altijd en nu nog…

Terwijl de sneeuw jullie verdriet bedekt, is er dan tóch nog iets wat haar leven rekt? Sneeuwstormen overleefd maar deze keer is het dan echt, geen beschutting meer alleen de liefde die nog rest. Sneeuwvlokjes dalen buiten in de koude, maar zij zal met jullie warmte heengaan naar daar. Sneeuw als tranen om haar jarenlange strijd,…

Omgeven door muren liggen scherven op de grond door tralies gescheiden van woorden die veel meer zeiden Niet alleen in woorden verstopt maar verwijderd als lijkt oneindig het gevangen verdriet verstomd als een stil lied Ze lacht als ze praat maar spreekt als een traan met zoveel machteloze pijn niet wetende waarom hier te zijn…

Steeds maar weer lopende in cirkels, in dat doolhof waar geen eind aan komt en waar het begin van zoek is; verdwaald in het doolhof van eenzaamheid. Koortsachtig zoekende naar een uitweg, een zij-route of rustplaats ... maar niets van dit blijkt te bestaan daar, daar waar ik ben, helemaal alleen. Roepende om hulp heel zacht, in mijn…

Klein teer vogeltje , met je indrukwekkende zang, al vroeg bouwde je een kooitje om te kunnen blijven bestaan. Klein teer vogeltje, je verbleef in het dichte struikgewas, de doorns staken je steeds weer maar je had geen keus. Klein teer vogeltje, met je verlangen naar warmte, het kooitje wou niet open je bleef wanhopig achter. Klein…

Het lot al wetende Toch vliegende naar beter Levend als een tijdbom Neem je elke meter Je vleugels zijn zo teer En de zon die je graag zag Met je lot dragende Ga je ten onder op een dag De reis na het hiernamaals Ooit zal je hem maken Met je vleugels gesmolten Zal je ons allen diep raken Te weinig herinneringen Je bent nog zo jong…

Gedachteloos lopende woordeloos denkende wacht ik tot het donker mij inhaalt.…

Robbie loopt over het dek van het schip. Hij is 5 jaar. Hij loopt eigenlijk iedereen in de weg maar niemand zegt er wat van want ze houden allemaal veel van de kleine altijd vrolijke Robbie. Robbie hangt over de reling heen. Niemand let op hem en dus ziet ook niemand dat hij steeds verder over de reling hangt. Dan.. een plons! Een gil. Iedereen kijkt…

Inmiddels is Alice weer terug in Berlijn en zingt ze iedere zondag blootsvoets in het Mauerpark.…

Walker. De trouwerij was in het huis van de cartoonist Rube Goldberg. Je stond toen onder contract bij Cecil B. DeMille, maar dat wilde je beëindigen, omdat God had ingegrepen, want trouwen met een miljonair was volgens jou zeker een daad van God. Cecil capituleerde en hij liet je gaan.…

In 1934 trouwde je met de dichteres/kunstenares Alice Phillipot, die later als Alice Rahon bekend werd. Jullie waren surrealisten en jullie reisden veel. Roland en Valentine Penrose brachten jullie in contact met Paul Éluard.…