Alle inzendingen over Amsterdamse herinner

In Amsterdam herinneren de honderdplussers zich nog dat er voor de oorlog een groenteboer zat op een kar volgestouwd met rodebonenblikken voortgetrokken door een paard. En de groenteman riep steeds maar luidkeels: 'Rodenierenbonen voor de Amsterdammers, neem mijn rodenierenbonen, goed voor uw zieke niertjes'.…

Er was een hond, met wie ik geregeld ging wandelen en de sfeer van Amsterdam opsnuiven. Het huis was smal en had een ronddraaitrap. Op het toilet stonden bossen lavendel. Er tegenover was een coffeeshop van een jong stel met een kindje. Destijds gebruikte ik zelf ook nog hasj. Op een dag zag ik Theo van Gogh vanuit die coffeeshop naar mij turen.…

De vergelijking van het geheugen met een zeef is nog niet zo gek. Het is alleen niet te regelen wat door de zeef heen verloren gaat en wat blijft liggen. Je onthoudt wat je mag vergeten en vergeet wat je zou moeten onthouden.…

Ze vertelde van vroeger: mensen droegen grote, zwarte hoeden. Vrouwen mochten niet fietsen. Ik deed mijn ogen dicht, lette een beetje minder goed op totdat ze in die mythische vorige eeuw terechtkwam. Toen ze in een heel ander land woonde. 'Luister je nog?' 'Ja, natuurlijk, oma! En hoe gingen die feesten dan?' 'Ach, het is zo lang geleden... Wat…

De eenzame trams van Amsterdam (het kreunen en het knarsen van) waarin iedereen zich groter voordoet dan hij is, tevens zich zo klein maakt als maar kan. Het ijzer van de lege wielen, fluitend bijna door stokoude bochten, verspreide vrees; wie wakker schrikt herinnert zich allicht de nachten van weleer, de jacht op mensenvlees.…

Maar toch zou ik me altijd ons onschuldige kinderspel blijven herinneren....…

Zij hadden ook een broer, die melkboer was in Amsterdam. Toen Douwe eens een keer tegen Reve zei dat hij van plan was zijn broer in Amsterdam te bezoeken, bood Reve aan met hem mee te rijden omdat hij er zelf binnenkort ook heen moest. Dus mijn oude omke Douwe is met Gerard Reve in de Volkswagen Kever naar Amsterdam geweest.…

En ook verder kunnen ze niets. ---------------------------------------- uit: 'Vuurtijd, ijstijd', Amsterdam 1984.…

Vanmorgen zag ik onverwacht, gewend aan rommel, vuilnis of een oude fiets, er drijft kastanjebloesem in de Lindengracht. Verrast wachtte ik even op de brug en zag het bloesemwater om de pijlers spoelen. soms kwam het, met de rondvaartboot, stroomopwaarts terug. Een carillon, ik kon niet langer blijven staan. Maar heel de dag bleef hangen…

want al vragend naar de bekende weg, waren we op weg naar Amsterdam...…

Met typisch Amsterdamse arrogantie dacht Mokum internationaal te scoren door jonge cityhoppers te bekoren als trendy dans-reisdoel in de vakantie. Maar bij het eerste grote dansfestijn blijkt al dat er te weinig bussen zijn.…

afscheid van reizigers over zee die misschien nooit meer terugkomen krakende touwen klapperende zeilen oude gedachten en versteende tranen afscheid van een voetganger in de regen die voor de toren wilde oversteken gillende stemmen knarsende remmen droge tranen en verzonken gedachten afscheid van forensen in de avond die de volgende dag…

Een tijdje terug liep ik door een oude arbeiderswijk van Amsterdam, die duidelijk rijp voor de sloop was. Toen ik langs een café liep, waarvan de bovenverdiepingen al dicht getimmerd waren, tolde er een man naar buiten, die terplekke dreigde neer te storten, wat ik nog nèt kon voorkomen.…

Zij liet mij Amsterdam zien, een zachte, omnivore, dierbare, overheersende stad. Zij liep trots met mij rond: dat was in een tijd dat wij emigranten nog enige exotische aantrekkingskracht hadden.…

De tijd van provo's alles kon in Amsterdam omgaan met homo's ik, die er als groentje kwam. Partnerruil en vreemd-gaan als ik Simon en Garfunkel hoor denk, aan wat we hebben gedaan mijn onschuld daar verloor. De herinnering aan die mooie stad wekt geen verbittering ik heb hem lief gehad.…

Ik ga een gat in de lucht slaan zodat de zon erdoor kan want ik hoor een dame zingen klassiek niet voor groot maar klein publiek achter rolgordijnen op een woonboot ik neurie mee ken het lied klinkt zo mooi rond om mij in het havengebied.…

In Amsterdam waar God nog naast zijn schoenen loopt in de oude stad waar een maagd nog op de liefde hoopt ben ik ooit verwekt en geboren heb ik het geluk gevonden en verloren. En wat te zeggen over stille grachten rijm ze niet uit mijn gedachten.…

Het Hof van Amsterdam laat in zijn wijsheid het OM alsnog Jelle Brandt Corstius vervolgen wegens smaad. Ik vrees dat de naam van Gijs van Dam (die naar ik me herinner zelfs niet door Brandt Corstius genoemd is) eerder hierdoor bezoedeld dan gereinigd zal worden.…

Hand in hand, langs de gracht, samen feesten, tot diep in de nacht. Lachende mensen , om ons heen, ik sluit ze even buiten en zie.... jou alleen Zie hoe je geniet, zie hoe je lacht, dat was het moment, waarop ik heel even dacht: Als er ooit een moment is, waarop ik hemel en aarde bewegen wil, dan is het nu aangebroken, zet de tijd…

Amstel rijd zie ik al die prachtige gebouwen die ik vanaf mijn jeugd ben toegewijd Carré, er speelde menige klucht Ik ruik ook nog de circuslucht En weet nog hoe het vroeger ging Het gegalopeer van paarden langs de eerste ring Even verderop HET hotel Met zeer markante vormen Parel aan de Amstel al sinds lange tijd Blijft in mijn herinneringen…

Koninginnendag in Amsterdam Daar verwacht je toch iets van Mensen vrolijk, mensen blij Een biertje drinken... dat hoort er bij Hij ging met vrienden en een neef Droeg op die dag een lekkere after-shave nieuwe schoenen,jas en broek, een oranje sjaal als omslagdoek...…

Prins Hendrikkade 2 oktober Amsterdam sloeg ik je gade zittend in de tram grote groene ogen sproeten op je neus hakken, hele hoge kapsel modieus truitje van Chanel kort en net te strak make-up naturel roze nagellak kruisje om je nek veel te blote knieën horloge high tech even over drieën zonnebril van Prada Voskuil in je hand…

Springen Vloeien Woorden Begaan Verzwijgen Moorden Ontstaan Vergaan Studenten Zingen Dreigen Ambivalenten…

Wat is het heerlijk rustig in de hoofdstad van Nederland. Bijna iedereen op vakantie of naar zijn vader- of moederland. Zelfs de bouwvak ligt stil. Geen getimmer, gehei, gedrilboor, geratel, machinegezaag of geslijptol. De bouwputten liggen er verlaten bij en zonder enige stagnatie rij ik twee keer zo snel door de stad als anders. Op de Albert Cuyp,…

Ieder van ons leeft op zijn eigen manier toe naar Amsterdam. Hoezo Amsterdam zul je denken… Onze band Eddy Current and the Field is geboekt voor een optreden in Amsterdam en dat vinden we alle drie te gek. Ik zie Marc met zijn ‘stonebeat’ op zijn eigen stek repeteren.…

Ik was eigenlijk gestopt met schrijven voor Nederlands.nl, maar ik heb een herinnering aan Wim Brands die onlangs zelfmoord heeft gepleegd die ik graag met jullie wil delen. Het was in het jaar 2000 als ik mij het goed herinner.…

Glanzend glimmen de lichten door mijn ruit De straten raken goed gevuld met massa’s ongeduld De pleinen draaien vol Amsterdam baart weer een spits Men moet op kansen loeren En niks is nog te dol Het schemert al Eenieder wil naar huis Verlichting op de fietsen lijkt Van andere planeten af te komen Ze kennen immers al de weg Ze kunnen…

Weer eens het gevoel dat Amsterdam van mij was en dat ik 't zelf had gemaakt.…

de bewijzen stapelen zich op: in Gizeh een extra piramide kleurige kartonnen blokken pakketten van de wereldwinkel vrijdag voor kerst bij de haltes en in de Amsterdamse tram dergelijke dozen onder armen en op schoot, niet openen voor je thuis bent!…

De lente, de stad, mijn tante spraken het tegendeel uit, maar ik was moe, oud en ziek in Amsterdam, in dat voorjaar, dat ik me altijd zal blijven herinneren.......…