Alle inzendingen over Annemieke Gerrist

schiet mij te binnen, vroeger verzamelde ik eenden In Jeruzalem ontmoette ik een man met ringen om zijn vingers zoveel als hij familieleden had verloren De vragensteller en de geliefde raken in gesprek Naast mij liggen twee honden die niet van mij zijn maar die ik best zou willen hebben Annemieke Gerrist is geboren in 1980.…

Gert-Jan en Annemieke zeien dat ze altijd roken na het vrijen. Nou, nou, die hebben met z'n tweeën dan toch wel héél erg heet gevreeën!…

Voor Annemiek Hemrica Wie had ooit gedacht dat mijn ziel zich zo aan de jouwe zou hechten Wie had ooit gedacht dat mijn leven zich van het jouwe zou laten afhangen kon ik het maar over doen Was er maar een zoete genade die gezegde woorden en gedane zaken in één keer uit zou wissen was er maar een onzichtbare vergeving die mijn…

Bij een kunstwerk in glas van Annemiek Punt…

Voor Annemiek Het kan alle kanten heen: soms spoelt het aan op de kust, neemt schelpen en wieren mee, soms lacht het gelukzalig de hemel stuk. Hoe ondubbelzinnig het vertier van meeuwen. Ben jij dat die eigenzinnig je initialen in het natte zand krast? Spat jij spontaan de spetters in het rond?…

Goh, dacht ik wat een onzinnig vraag, maar hem toch even in gedachten rond laten zingen, zei ik enthousiast en spontaan hardop: ‘O natuurlijk dat zou die blonde mooie Annemiek zijn!’ ‘Wat zei je,’ hoorde ik vanaf de bank. ‘Wie is die blonde Annemiek? Nou begrijp ik het waarom, als jij boodschappen doet, dat zo’n eeuwigheid duurt.…

Ik bemoedig Rob, maar ook Annemiek. Soms klinken mijn woorden hol, ik hoor ze zelf alsof ze uit de lucht vallen voor ze aankomen. Aangeschoten vogels. Annemiek zit nu alleen tussen de geboenwaste meubels, type kloostertafel, en wanden vol boeken. Ik vraag hoe het gaat, en of het meevalt. Overbodige woorden.…

'Vertel eens wat nieuws' zegt Annemiek. Ze kijkt me schuin aan. Een tijdje heeft ze gedacht dat ik wat van plan was. Nu niet meer. Nu zijn we samen bezorgd over Brenda. Ze ziet bleek, bleker dan anders, heeft de laatste tijd slecht geslapen vertelt ze. En veel gedronken vermoeden we. Teveel.…

Wij brachten voor de talrijke personen, o.a. alle leerlingen van haar schoolklas én voor Annemiek, met een gevoel alsof de tonen bijna in onze kelen werden gesmoord ons “Heilig” ten gehore.…

Midden in de kamer. Ik kijk om me heen. Aan de linker muur hangt een klok, de tijd tikt weg. Aan de rechter muur hangt een schilderij. Het laat de polder zien uit een ver verleden. De koeien liggen in de wei, het water stroomt kalmpjes voort. Voor me is een raam. De auto's razen voorbij, de tram komt langs, mensen haasten zich om op…

(bron: Stadspoort, de verleden tijd is niets, Annemiek Houwen, 2001). De welstandscommissie geeft advies. Zij kan, juridisch gezien, helemaal niet dwarsbomen, maar als het gemeentebestuur de welstandscommissie blind volgt, kan er natuurlijk heel eenvoudig gedwarsboomd worden.…

Terwijl Annemiek van Vleuten met de armen omhoog over de finish snelde, blij met goud om even later te horen dat het zilver was, terwijl Mathieu van der Poel van de rots afstortte omdat er een plankje was weggehaald en Niek Kimmann tegen een suppoost fietste, branden in Siberië en Californië de bossen, stromen Chinese steden onder en liggen Duitse lijken…

Vorige week moest hij wel naar zijn geliefde Annemiek. Die had een ultimatum gesteld. Ze zag hem te weinig; hij moest diezelfde avond komen. De vrouw die net binnen kwam had drie jaar geleden een fors hartinfarct gehad. Twee jaar was het wonderlijk goed gegaan. Het derde jaar kwam ze steeds met vage klachten terug.…

De 33-jarige zwangere Annemieke Ruggenberg kon nergens in de tweede klasse van de Nederlandse spoorwegen terecht en niemand bood haar een stoel aan, dus is ze maar in de eerste klasse gaan zitten. Een boze conducteur zei: 'Verkassen jij, iedereen kan wel zeggen dat ie zwanger is!'.…

Annemiek kan het niet meer aan om hem thuis te verzorgen, en Rob wil maar een ding: naar huis! @ Het wordt stiller om me heen. De zielenzwerm, waar ik ooit mee op de aarde kwam, is door de man met de zeis al aardig uitgedund.…

Een moeder, weet je vaak op te beuren, kan je soms tergen maar verzet ook bergen, om jou te helpen, groot te groeien, je zelf en menig ander te boeien. Een moeder, hoort pas laat heen te gaan, als jij op eigen benen kunt staan, zelfs dan is het moeilijk om los te laten als zij jou toch moet verlaten. Moederdag, met of zonder haar,…

Ieder keer beloof ik mijzelf weer niet te denken aan de dag van morgen. Iedere keer, probeer ik dat weer. Kan ik je niet gewoon overleven? Kan iemand mijn gedachten filteren en deze zorg er uit zeven? Voor vandaag stop ik met denken, ga aandacht aan het nu geven. Wellicht dat een nieuwe dag, een oplossing van boven voor morgen schenken…

Bij vrijheid, denk ik aan: “vrij kwam *Heit.” Ook al ben je er lijfelijk niet meer 4 mei overkomt het mij steeds weer beelden van jou in het kamp doorbrengend in een omgeving met een doordringende urinestank, beschreven in je oorlogsdagboeken geven zij in haar volheid aan jullie hunkering naar huis te mogen gaan. Onrecht, een beperkt…

De storm wakkert aan, klokken klinken. Uit zichzelf zijn ze gaan slaan, terwijl ze blinken. Ze zingen zwaar, gevolgd door een daverende klap. Het is waar, een afgerafeld touw hangt slap. Gewicht dendert door de schacht, terwijl het dorp nog pit Weg koperen pracht, hoe pijnlijk is dit. Met die daverende klap, kwamen zij op aarde neer…

“Kwik-ik-ik” roept de kwartelhaan, een buikspreker gelijk, stokstijf stil blijf ik staan dit unieke tafereel gade te slaan. Geen Patrijs, al moet ik heel goed kijken, als bigamist bekend, laat meneer meerdere hennen prijken. Eieren, bruingevlekt in roomkleur summier even te zien, wonderlijk, het geeft deze mei fleur, ik tel er bijna…

Vanaf de straat zie ik je zitten, glurend achter horizontale strepen op 2 hoog, door sanseveria’s omgeven. Mijn ogen vangen je blik, een lach komt op je gezicht. Voor ik de deur van de galerij bereikt heb, opent je brede lach mijn hart. Jij, boezemvriendin van mijn schone mama. De zondag loopt zo op een mooie manier ten einde. Harde geluiden…

Wortelstok van mijn bestaan, Je naam dragend als monument. Boog van rechtvaardigheid, emotioneel maar ragfijn verankerd in mijn ziel Meer dan alleen voedsel geven, onsterfelijk fundamenteel, in mijn leven…

Ze ligt op sterven. Drie jaar darmkanker heeft haar gesloopt. Met make-up was steeds veel te verbloemen tot bepaalde hoogte. Anderen voor de gek houden tegen beter weten in was bijna een dagelijkse bezigheid geworden. Doktoren en verpleegkundigen hebben haar familie afgelopen dinsdag laten weten dat het tij niet meer te keren is. De kleur en…

“Annemieke, hier koffie! Waar zit je met je gedachten?” hoor ik mijn man roepen. Ik ben weer terug op de Tjalk, kijk in de ogen van de man, '"mijn alles" mijn lotbestemming. “Ferwerda, daar dacht ik aan en zijn verhaal over zielsgenoten! Ik heb er van genoten!”…

Door kalkschaal omgeven uiterlijk zonder barst, veilig alles opgeborgen door niets meer worden verrast. Vol gelopen met groen vergif, niet beseffend,noch aanvaardend dat uitbroeden, de enige oplossing is. Opengebroken! Heel intens, voelen ,affirmeren: Ik leef en ben een goed mens…

Harddrugs verslaafden Onderzoeken de sporen Zwammen zijn goedkoop…

Holland casino Niet te vullen geldzakken In mooie pakken…

De doffer lokt met : poeoerrrr-poeoerr-poeoerrr 6 uur's ochtends met muzikaal spinnend gekoer, zijn harten dief. Helaas schijt hij vervolgens alles onder, inclusief mijn keuken vlonder, wat ik niet belief. Toch is het nog geen Amsterdamsprobleem, hier helpen gelukkig nog spons en zeem, resteert mijn grief. Romantisch balkt hij voor de duif…

Ik lees, je bent alleen weggegaan, niet op eigen wil noch kracht, ver bij het vaderland vandaan, door grijs/zwart opgebracht. Ik lees, dat je moe en hulpeloos bent, een haas door niemand gered, Robbert, Fransoos als celgenoot kent, die echt converseren belet. Op de hei werden dagen, nachten, het gouden oog s‘morgens je doel, onbereikbaar…

Dansend hoog op de heuvel, zonder: rondgaande bewegingen, die terugkeren naar beginpunt aanvankelijk stimuleerden, doch dansend, bergopwaarts, gelijk een klimmende spiraal, van verminderde, zelfzuchtende doeleinden, het voorrecht innnig koesterend: de dalen reeds bewandeld te hebben.…