Alle inzendingen over Bakkers dochter

Na een paar dagen wordt het een ritueel, ze staan op mij te wachten, een paar keer wenkte de moeder mij achter de rug van haar dochter met haar ene hand en wijst met haar andere hand naar haar dochter, de boodschap was duidelijk, maar ik doe alsof ik het niet begrijp en zwaai terug. Ik kan de spanning van een ontmoeting niet aan.…

Er was eens een bakker in Henegouwen, die wilde ineens huizen bouwen, z'n deeg legde hij neer en zei zonder sneer, ik ga vanaf nu met stenen sjouwen.…

En ach, hoe lachte men steeds bij de bakker om die uiterst flauwe one-liners die ik debiteerde en die helemaal niet getuigden van werkelijke humor, hoewel men het zo opvatte, terwijl men niet wist dat achter mijn bordpapieren façade zoveel meer schuilging: de werkelijke humor, de diepgang en de ernst die men niet aan me waarnam en het trouwe ritme van…

(…) De bakker! De bakker? Ja, de bakker. De bakker in mijn buurtje mag na dertig jaar zijn reclamebord niet meer op de straathoek zetten omdat een buur daarover heeft geklaagd. Dat is pas een onderwerp! Maar die goede vriend zei ook: Maak je columns niet te lang. Hè, ben ik net lekker op dreef… Volgende week maak ik pas écht een keuze.…

De familie was altijd welkom op 27 januari in het oude, kapitale huis en de progrèstaart van de exclusieve bakker werd bij die gelegenheid geserveerd.…

De familie was altijd welkom op 27 januari in het oude, kapitale huis en de progrèstaart van de exclusieve bakker werd bij die gelegenheid geserveerd.…

Er was eens een bakker te Zwolle Wiens poedel door 't deeg placht te rollen Dat gaf zoveel smaak Waardoor deze zaak Befaamd werd om zijn Krullenbollen…

Ik schoof aan tafel, klampte me weer vast aan de bakkers en zag hoe Peter er als eerste uit lag.…

Dat vind ik bij bakkers ook. Het zou toch al te dol zijn als elke bakker zomaar een krentenbrood in huis haalde? Zeg nou zelf!' De bankdiscipel kijkt mij verward aan en besluit niet te antwoorden.In plaats daarvan belt hij het hoofdfiliaal en mompelt iets tegen een hogepriester van het hoofdfiliaal.…

Het verschil tussen een vrouw en een dochter is, dat je van een dochter blijft houden, ook al woont ze niet meer bij je.…

Rondgedwaald tussen dorpen en steden Tussen het groen en het beton Tussen paden en wegen Op zoek naar een plek Warm en geborgen Resteert er niets anders Dan terugkeer Van de verloren dochter…

Het blijft toch je dochter en zorgen houd je altijd, waar ze ook naar toe gaat. Het blijft voor mij een strijd. Ik verlang er nu al naar om haar weer op te halen en te weten dat ze weer veilig terug is. Ik weet dat ik haar nog vaak weg moet brengen en ook dat ik haar dan altijd verschrikkelijk mis.…

Je bent 7 en je zegt "ik weet al heel veel" Je bent 7 en "onrecht" valt je dagelijks ten deel Die grote mensen denken alles beter te weten Ze waren zelf ook ooit klein, zijn ze dat soms al vergeten? Waarom mag ik dit niet, en moet ik dat Waarom altijd weer dat "luister nou eens schat"! Ik weet zelf wel wie ik ben, en al zeker wat ik wil…

De vader, in mij weerspiegeld, als dochter.…

Nog 1 nacht, dan is mijn oudste dochter jarig. Negentien jaar geleden heb ik haar voor het laatst gezien. Ze was nog maar vijf jaar oud toen zij en haar zusjes bij mij vandaan gingen. Verdriet maakt zich meester van mij, wat is het toch allemaal anders gelopen dan ik mij had voor gesteld.…

Het is de zorg van een Vader voor zijn verloren dochter!…

De bakker is verzot op excrementen, want vlaai en bolus zijn door hem bereid. Op 't lijf geschreven is z'n spaarzaamheid. Zo drukt de man z'n kosten en z'n krenten. 'Met zuinigheid en vlijt', verklaart de bakker, 'ga ik te werk.' Hij is een krentenkakker.…

Zoals je daar nu zit lieve meid net elf jaar en zo mooi om te zien Zo lach je en dan weer huilen krijgt ook dingen die je niet verdiend Je bent geen vrouw en ook geen kind twijfel slaat vaak om je hart vrolijk en kinds kan een moment zijn en plots zit je boordevol met smart Maar weet dochterlief dat ik van je hou of je nu een kind bent…

Meisje de mooie vrouw die je tot je eigen verwondering bent geworden met je stille onzekerheid je dappere verweer je tedere uitstraling dochter ik ben er, mijn meisje eens beloofd altijd weer.…

Ik draag mijn dochter naar haar nest. Zij kriebelt het oor met binnensmonds gegiechel en de speelse spot: "Ju!" en ik word het mikpunt, de muilezel die schuimbekt onder een donzige last.…

nu je verder droomt met je knuistjes gebald voorbij de donkere nacht langs sterrenlicht en zwarte gaten waar alles in verdwijnt met uitzondering van die droom van jou zul jij je daarvan niets herinneren een glimlach van een milliseconde om mij en alles in je slaap…

Dag lieverd, zeg ik als je binnenkomt. Dág kind, als je weer gaat. Pas je een beetje op jezelf, maak je het niet te láát? Maar eigenlijk slaat het nérgens op, je bent geen tién maar ruim volwassen. Ach, ik ben alleen je moeder maar, 'k wil op afstand op je passen. 't Zit erin gebákken denk ik, ach, misschien is 't overdreven…

Het ochtend licht komt door de gordijnen Spelend met je gouden haar Zoals je daar ligt zo tevreden Je ogen dicht, maar met een glimlach om je mond Dromend over mooie dingen Tenminste dat hoop ik wel voor jou Niet weten wat er gaat gebeuren In de grote wereld om je heen Mijn lieve kleine dochter Een wonder elke dag weer Meer als meer zal…

De dag dat jij geboren bent, Die weet ik nog heel goed. Er kwam een zonnestraaltje bij Maar met een beetje zwaar gemoed Een dag in de zomer je was 4 Uit school, ik wacht, en daar huppelend, Met de zon op je gouden haar, Zeg je mam ik hou van jou En mijn grootste geluk is daar. Als puber lief, dwaas, alleen Vegetariërs, maar daar kwam…

Dus lieve dochter, bij een andere moeder geboren, ik ben blij, dat je bij deze familie bent gaan horen!…

wanhoop Ze gaat totaal haar eigen gang Trekt zich niets aan van regels En is voor niets en niemand bang Ze wil de hele wereld kennen Stapt overal stoer op af Lonkt vrolijk naar alle mannen En lacht alleen om straf Ze wil alles diepgaand onderzoeken Ziet echt nergens enig gevaar De ouders halen nog hun schouders op Kijkend naar hun dochter…

Kan het niet meer tellen Hoe vaak ze heimelijk haar vel afstroopt En ik een nieuwe dochter vind Terwijl het merg woekert Zwelt de holte Ze waggelt nu op hoge hakken Ze knoeit met oogschaduw Ze wil weg uit dit huis dat huivert Ik zie het liever niet Hoe ze de klok opjut tussen haar tanden Dan wil ze briezen naar haar verwekker Haar tedere…

Geluk dat te groot was om te omarmen met slechts twee armen die julimorgen toen jij voluit voor het leven ging met een glasheldere kreet. Mijn zelfgemaakt cadeau, zo mooi, zo helemaal af dat ik (en waarschijnlijk ook je vader) niet eens meer om de gietende regen gaf.…

Mijn dochter wil alleen maar weten dan dat ik was, ik ben, zal zijn.…

Ik slaap het liefst in de armen van de dochter van Morpheus...…