Alle inzendingen over Clara Feyoena van Sy

(voor Clara Feyoena van Raesfelt-van Sytzama (1729 - 1807)) Je bent geboren op 5 april 1729 in Friens, op de Beslinga State, tegenover de kerk (in 1849 afgebroken). Je ouders waren Pyrrhus Wilhelmus van Sytzama en Isabella Juliana van Humalda. Je vader was heer van Bellingeweer, legerofficier en gedeputeerde van de Staten-Generaal.…

Volgende week sal dit opwas wees en die week daarna is sy in die laundry. Sy het haar man in sy slaap vermoor. Sy het sy pistool van sy bedkassie af opgetel, teen sy slaap gedruk en ‘n enkele skoot gevuur, dit was genoeg. Hy het nie wakker geword nie, en sal ook nooit weer nie.…

Sy dood het met die rooi in sy sakdoek gekom. Eers spikkeltjies bloed tot groter kolle sy familie en dokters roep. Ek, wasbediende, was lank van sy tuberkulose bewus, maar omdat hul mense was vanuit die hoogere hoed, moes ek my hulp in stilte blus. Díe siekte neem meer lewens as vigs. Vroeë behandeling kán dit uitwis...…

ons saâm gelukkig syn Sy gee egte sin aan my lewe en maak 't verskil dag en nag stukkie vir stukkie ek raak beseten soos ek 't altyd het verwag By die mooie sonsondergang het ik haar vir ewig gekies Ek wil ons vir altyd verbind by die klink van huweliksklokkies.…

Na wat snuifjes gaat hij vrolijk voort en zingt hij alvast het kerklied 'Wij knielen voor uw zetel neer' van de dichteres Clara Feyoena van Raesfelt-van Sytzama. Clara is op de Beslinga State in Friens geboren en zij komt vandaag bij Arent op bezoek. 'O, wacht, daar zul je haar al hebben!', roept Arent verheugd.…

Jy in sy omhelsing verstik.…

Die dag het moeg oor my kom sak, soos die see ontslae raak van haar siekte, wat sy uitspuug op die strand. Ek wil nie meer verder leef, ná al die vuil wat aan my kleef.…

hûndert grutte eagen doart er it jitris freegjen wol sy it mei him weage hy balt it út; EKKOH, EKKOH!…

God het jou, edelsteen van goud, gegee : uiterlike skoonheid daardie eie, aan jou pragtige postuur daardie eie, aan jou innerlike gesindheid elkeen geskape in Sy beeld van volmaaktheid.…

of ze wil of niet, Clara moet lachen. Ze klimmen in de boom en gaan op hun plek zitten. Daar laat Merel zien wat ze heeft meegenomen. ‘Lippenstift, mascara, rouge… wow, die was duur!’ ‘Ja, maar een koopje voor mij,’ knipoogt Merel met een sluw lachje. Clara voelt zich niet op haar gemak. ‘En wat heb jij meegenomen, Clara-banara?’ Niks.…

´´Die was nog erger dan haar man, ze liep altijd iedereen uit te schelden, maar omdat mijn moeder Clara al een hele tijd niet had gezien ging de poolshoogte nemen. Op haar aanbellen kreeg ze te horen, dat Clara straf had en meteen gooide ze de deur dicht. Toevallig zag mijn moeder de vader van Clara en vroeg opheldering waar zijn dochter was.…

met die winter is sy huis toe die somer brand hartseerdae in my ‘n herfsblaar val af-en-toe in my binneste die lente lê bitter ver, ek sien dit nie meer ek wens U kon haar gee langer, vir ‘n dag of twee_ as die werf om my stil word wil ek in haar winter lê weg van die somer, lente of herfs net stilraak, verdwyn, stof tot stof…

Mijn moeder was vreselijk tekeer gegaan en had gedreigd naar de politie te gaan, toen zij hoorde, dat Clara was opgesloten onder de grond. Dat hielp niet en Clara bleef in haar kamer onder de begane grond.…

Hij merkt niet dat achter hem de vader van Clara met de politie belt.…

Denneboom donker, rooipad en naglied, naglied van diere en duistere winde Waar slaap my liefde, wie stil sy verdriet en sal ek my liefde, my liefde weer vinde? Winterwind, lei my deur bittere nagte tot uit die duister ek saggies kan staar hoedat hy sluimer, en sluimerend my smarte eindelik diep in my hart laat bedaar!…

Aen d'Áemstel en aan 't Y, daer doet sich heerlijck open Sy die, als Keyserin, de kroon draeght van Europe, Amstelredam, die 't hooft verheft aan 's hemels as, En schiet, op Plutoos borst, haar wortels door 't moerasch. Wat watren worden niet beschaduwt van haar zeilen? Op welcke marckten gaat zy niet haar waren veilen?…

(voor Clara Clemens (1874 - 1962)) Jij bent geboren als Clara Langhorne Clemens op 8 juni 1874 in Elmira, New York. Jouw vader was Samuel Langhorne Clemens, oftewel de schrijver Mark Twain, geboren op 30 november 1835 in Florida, Missouri. Jouw moeder was Olivia Iona Louise Langdon, geboren op 27 november 1845 in Elmira.…

Clara genoot daar veel vrijheid. Bij haar eindexamen van de HBS zat ook de gecommitteerde J.C. Bloem. Dat was de eerste ontmoeting van de 19-jarige Clara met de dubbel zo oude dichter. Ze trouwden in 1926 en ze kregen een zoon, Wim Bloem, die later emigreerde naar Australië. Die zwerflust had hij duidelijk van Clara meegekregen.…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit de Verzamelde Gedichten van Clara Eggink (1906 - 1991)…

In de witte kamer der verbeelding spelen wij het spel zonder begin of einde. In iedere hoek slaat weer een klok en aan de zoldering gloeien duizend witte lampen. Geen deur, geen venster sluit ons in alleen de witte spin van allerzuiverste verbeelding. Toch heb ik je nog lief maar doorheen de witte schittering doorheen de witte kamer der…

‘n Ieder nasie het sy God. (Zuidafrikaans lied) De Spaanse God: Vliegt een vogel, schiet hem dood! Bloeit een boom, hak hem om! De aarde moet bar en bloot Zijn, voordat ik als koning kom. De Duitse: Bouw banken en kweek bierbuiken: Oorlogsschade dient ingehaald. Je kunt volop van alles gebruiken, Daar de Entente betaalt.…

', antwoordt Clara. Alle dorpsagenten van Groningen zijn in een verhoogde staat van paraatheid om die zwaargestoorde zuster Clara te vangen, maar tot de dag van vandaag is er geen duidelijk spoor van deze mysterieuze moordenares. Mogelijk zwerft zij ongezien van dorp naar dorp en weet zij op criminele wijze te overleven.…

Ver van de vernieuwende ooievaar zweven reikhalzende zwanen in een lente-oord vol zadendragers. Zoals zeebeesten zich nestelen aan het strand vinden hoogpotigen hun plek in weidsheid van land. Lichtzinnig scheppen wij ruimte bedden ons in onder een hemel en planten nieuwe troostzaden. Roffelende specht krijsende kraai brutale…

Ze was een jonge, blonde stoot. D'r charme was bijzonder groot. De aanblik was een feest. Ze straalde met d'r krullenbol. Zo bracht ze menig hoofd op hol; d'r eigen hoofd het meest. Een grote kopzorg had de griet: een hoofdwasmiddel baatte niet. Ze barstte van de roos. D'r knapheid kwam 'r goed van pas. Ze was beslist niet dom; ze was…

Jij en ik als wij tesamen in volledige harmonie een tweemanskoor symfonie hoe wij tot elkander kwamen In gedachten dezelfde muziek mijn noten gericht tot jou en wanneer jij mee zingt zweven klanken zonder verdriet Ik hoor jou warme melodie en zweef mee op het ritme Samen in volledige cadans spelen wij dezelfde symfonie…

woon daar nog iewers op die vlakte nederig, soos ‘n slak in sy dop mense wat in koue ysig sneeuweer deur oopmaak, sou jy om middernag klop ? waar is die bybel, kerslig en handevat waar is bakbrood, botter, die vleis sopbeen ? waar is die mieliepap, warmte en liefde sê my, asseblief, waar is die vlakte heen ?…

(voor Clara Blandick (1876 - 1962)) Jij bent geboren als Clara Blanchard Dickey op 4 juni 1876 in Victoria Harbour te Hong Kong, aan boord van het Amerikaanse schip 'Williard Mudgett', met jouw vader Isaac B. Dickey als de kapitein. Jouw moeder was Hattie Mudgett. Kapitein William H.…

Jouw dochter Hetty Clara Passchier-Meijer overleed op 31 maart 2012 in Bilthoven.…

Observatie van bellen in het openbaar heeft duidelijk gemaakt dat GSM staat voor Grote Schijt aan Manieren.…

Eenzaam dwaalt een zielige vent door de verdroogde woestijnen niemand die hem nog kent hier komt hij dus wegkwijnen Het is zijn eigen domme fout Dat hij de liefde van zijn leven verloor Hij was immers ontzettend stout En wat hij deed was vreselijk goor Nu heeft hij toch zo’n hartenzeer Terwijl hij denkt aan zijn vrouwtje Clara Er rest…