Alle inzendingen over Comte Edouard de Per

Agenor de Guiche, de toekomstige Duc de Guiche-Gramont, met wie je naar Duitse kuuroorden ging, en de vrolijke Comté Edouard de Perregaux, van wie je een fortuin erfde. Op je twintigste werd je het privé-bezit van de oude graaf Gustav Ernst von Stackelberg, die Engelse paarden voor je importeerde.…

Ja, ik overtref jullie allemaal door mijn aangeboren wreedheid, een wreedheid die ik met geen mogelijkheid kan onderdrukken. Is dat de reden dat jullie je in die geknielde houding aan mij vertonen?…

Suzanne was de pianolerares van Édouard's broers. Mogelijk was een broer de vader van Léon, wat mij meer voor de hand liggend lijkt. Édouard maakte meteen een portret van jou, getiteld 'Mlle E.G.', wat hij op de Parijse Salon van 1870 exposeerde. Jij debuteerde daar, maar dat viel minder op door Édouard's portret van jou.…

Zo in de loop der jaren stond ik vaak voor hete vuren En mijn illusies in die tijd kregen het zwaar te verduren Nu ben ik dan eindelijk oud en wijs en eet morellen en peren Overgoten met glaasjes brandewijn om de illusies te kunnen verteren…

van bloeiende bloesem tot prachtige peer hangend in de hete zomer ze is nu rijp en rood ongrijpbaar groot daar aan de hoogste tak rijp moet ze vallen want plukken zal niet lukken pienter die peer…

Twee maanden geleden at ik een peer, die absoluut niet meer te pruimen is. Dus -feitelijk gezien- is het een peer van weleer...…

Je heette voluit Marie Joseph Robert Anatole, comte de Montesquiou-Fézensac. Je vader Thierry was een welvarende effectenmakelaar, die een aanzienlijk fortuin achterliet. Je moeder heette Pauline Duroux.…

(voor James Ensor (1860 - 1949)) Je bent geboren als James Sydney Edouard baron Ensor op 13 april 1860 in Oostende. Jouw vader James Frederic Ensor had Engelse ouders. Jouw moeder was de Oostendse Maria Catharina Haegheman, een dochter van kantwerkverkopers, die niet konden lezen en schrijven.…

De ruimte ongestookt door een schaarste en krap van formaat galmt nog even na van de snauwende vragen afgevuurd in de uren volgend de witte vlag De gevangene rillend van angst en verzwakt door ziekte stopt wanhopig steeds weer proberend zijn mismaakte handen in wat zakken lijken van een volledig doorgesleten en verschoten vooroorlogse…

(voor Félix Edouard Vallotton (1865 - 1925)) Je bent geboren op 28 december 1865 in Lausanne. In 1882 studeerde je af aan het Collège Cantonal, voor klassieke studies. Je ging naar Parijs om kunst te studeren aan de Académie Julian. Je kreeg les van Jules Joseph Lefebvre en Gustave Boulanger.…

Jouw moeder was de impressionistische kunstschilderes Berthe Morisot (1841 - 1895), die in 1868 met Édouard Manet bevriend raakte. Zij hebben elkaar beïnvloed. In 1874 trouwde Berthe met de kunstschilder Eugène Manet (1833 - 1892), de broer van Édouard. Eugène ondersteunde de carrières van Berthe en Édouard.…

De rozen zijn uitgebloeid, het is geen zomer meer Ik ben alleen en heb een peer De avond valt ook steeds vroeger, wat ik ook probeer Ik schik de peer en snij de peer In weemoedige, herfstige sfeer Peuzel ik mijn stukje peer De koude sluipt nader en de regen druizelt neer Ik ben alleen en zonder peer ----------------------------------…

Omsloten door de dorheid van verloren lente Tot stilte gesust door de dood De peer De val De vrucht…

Ik waag mijn vingers te grabbelen en bid – met duizend toverstokjes – tot ik er hoofdpijn van krijg. Vervolgens hap ik in een boomgaard, droom zo hard ik kan want je weet maar nooit je zal maar verdwalen met je mond vol. Ik tel tot vier en prijs me gelukkig de wereld is niet ontploft mijn zelf, onaangedaan dus genoegzaam lik ik…

Een rijper dient u best, daar vrij je veel geruster, Doch meest indien u lief nu krijgt een vlugge zuster: Groen fruit is wonder taai, ’t en wil niet van de tak; Tast naar een rijpe peer, zo pluk je met gemak.…

Al deelt Wim Kok zijn langverwacht besluit Of hij wellicht voor Melkert terug zal treden Pas woensdag aan de ganse natie mede, De pers gaat er reeds algemeen van uit. Alleen dus al om wat de kranten schrijven Hoop ik dat Kok ons meedeelt: "Ik wil blijven."…

In tegenstelling tot een Nederlands gezegde zijn appels goed met peren te vergelijken.…

misschien zijn wat appels best wel een goed idee blozend van genot iemand te leren kennen en te erkennen dat je leert van iemand te begroeten en te zeggen wat het hart je vorige week zei toen we elkaar nog negeerden met ons stedelijk vertoon van fantsoen van heb ik jou toch net niet gezien ja, misschien kunnen we het hebben over frisse…

De gespikkelde peren smaken zowel hard als minder hard vooral fantastisch door hun sap, terwijl de appels een smaak-explosie genereren die zijn weerga, laat staan gelijke, niet kent. Tussen het loof hangen zowel de peren als appels van onder naar boven. Onder en halverwege vaak iets groter en groener.…

Daar hebben ze handlangers voor, de vrije pers.…

Daarom wil ik mij gaarne voorstellen, Per Omnia is de naam. Daar zit meer achter hoor ik u denken, uh nee, maar dat interesseert me ook niet. Heb nog geen idee wat ik hier ga plempen, fris mij op, misschien treiterijen en gevlij in de marge. Wat me is opgevallen is dat alle afbeeldingen verwijderd zijn, ik vind zulks erg storend.…

Zou zo verkwikkend kunnen zijn, een bericht dat zich richt op een onbekommerde beleving. We kennen teleurstelling en ja, we gaan allemaal dood. En daarom propageer ik de vrolijke nood, weg met dat behang van verlaten kamers waar eens gewoond werd. Pak de witkwast en geef leven weer een vrolijk sausje. Vrolijke noot, ik ga voor sol.…

Onder een andere naam heb ik hier gewag gemaakt van mijn buurman Herman, ook bekend onder de noemer boze buurman. Hij is nooit meer boos, gleed zojuist doodstil de lijkwagen in, dag buurman Herman.…

ik wens u een fijne dag doe dat graag want elke dag mag en zeker vandaag…

Rustgevend natuurverschijnsel, je kunt er alle kanten mee op en toch fijndruppelsgewijs de weg kwijt raken. Je kijkt naar links en rechts, de afstand blijft gelijk.…

Kinderen die spijbelen omdat het politiek goed uitkomt. Kinderen die spijbelen voor die extra vrije dag. Kinderen die spijbelen en geen probleem hebben met metoo. Kinderen die spijbelen op weg naar de slachtbank. Gedwee gaan ze mee en geen idee, maar spannend is het wel. We leven in een treurige tijd.…

Als een koorddanser, voetje voor voetje glijd ik over het dunne touw tussen dalen van wanhoop en bergen zelfvertrouwen. De nacht is mijn vriendin, zij stuurt mij dromen en donker lacht ze me uit en giechelt na bij mijn eerste kopje koffie. Ik haat haar maar ze belooft steeds weer de nacht, de onmacht. Ik dans het koord, heen en weer.…

Kunnen we moeilijk over doen, klimaat en gendergelul. Kleine mensjes die plots een platform hebben omdat het kan. Ik noem dat schreeuwen, Zwarte Piet en de blankmens worden weggewenst in een gekleurde wereld. Ik krijg daar een kleur van, maar klaarblijkelijk niet de juiste. Verandering, de enige zekerheid die het leven mij biedt.…

De zon komt op. Onzin natuurlijk, alleen de maan komt op. Sterren stralen niet meer door lichtvervuiling en zwarte gaten hebben steeds meer aantrekkingskracht. Als een knikker in mijn hand kent het heelal toch zijn begrenzingen. Eigenzinnig maak ik een vuist, ontsnap dan knikker, er is meer. Ruimte moet er zijn voor iedereen, tegelijkertijd niet…

(voor Édouard Manet (1832 - 1883)) Je bent in Parijs geboren, gelijk op de juiste plek, waar je vader Auguste een goede baan als rechter had en je moeder Eugénie-Desirée als diplomatendochter goede manieren had geleerd en het huis stofvrij hield.…