Alle inzendingen over De vrolijke dorpsgek

Vrolijk zingend vervolgde de dorpsgek zijn weg en ook mijn dag kon niet meer stuk.…

Tijdens zijn begrafenis was een groot deel van de bewoners van Roden aanwezig, de burgemeester noemde de vrolijke kanten van Eppo en de dominee refereerde naar zijn 'niet van deze wereld zijn'. In de bomvolle kerk zong Ellen ten Damme enkele gedichten van Eppo. Overal in de kerkbanken barstten mensen in tranen uit.…

Gebombadeerd tot dorpsgek, de rest is vergeten Dat hij mensen heeft gered, van de dood, door bajonet.. En dat men weer gezinnen kon stichten, is aan deze dorpsgek toe te dichten.. Bespuugd, met scheldwoorden overladen... Tegenstrijdig aan zijn triomf en heldendaden.…

Daar loopt de dorpsgek, zonder tanden in zijn mond. Hij ziet er uit als drek, maar verder is hij wel gezond. Vroeger was hij burgemeester, maar nu niet meer. Hij verbergt zich achter een heester, het leven doet hem zeer. Toch zou hij niet meer willen ruilen en als normaal door het leven gaan.…

Voor het gevolg gelooft men aan andere oorzaken dan erna.…

Hoe toegenegen kun je als dorpsgek zijn...…

Hier en daar een dorpsgek vecht nog zijn eigen oorlog, leunt nog tegen zijn leeggeruimd toneel van de wereld en wacht nog op volgende week betere komedianten. ------------------------------------------- Uit: 'Verzamelde gedichten', 1983.…

Wij leven op een pannenkoek, de stroop dat is de dorpsgek. Die tekent met een zoete streep, een vlinder of een gekke bek, een flesje of een orchidee, een vogel of een hartje.…

Kom, laat mij zingen, vrolijk zijn... Kom, laat mij dansen, als een harlekijn Kom, laat mij liefhebben, dat voelt zo fijn Kom, laat mij gewoon vrolijk zijn... Kom, laat mij alles positief bezien...…

Ik lach veel, maar dat wil niet zeggen dat ik me dan vrolijk voel.…

dag boom, dacht ik dagdroom dat zij langsstroomt en voor mij lacht…

en net als zij me zachtjes wil gaan strelen ontploft de wekker met een wild geraas een oude boterham met pindakaas vervolgens op m’n werk een dag vervelen wat saaie post, wat zure klanten mailen bescheuren om de grappen van de baas dat zeker nog een jaar of tien - helaas mijn straf is langer dan van criminelen dan weer naar huis, de snelheid…

Klare motieven scheuren mijn onzekerheid Doelen dwalen mij naar geestige ravijnen Vreugd' en spontaan gelach zullen hier snel verkwijnen Gebrek aan zonnestraal en klare helderheid Schijnt grond voor zwartgetinte somberheid Treurwilgen, vlietgezoomd, verschijnen Traag door semi-transparante mistgordijnen Schuld voor verlangen naar schijnb'…

Lichtblauw Lichtgroen Geel licht Wit licht Voorjaarsgezicht De aarde geurig Meisjes en jongens kleurig Warm van binnen en van buiten Vogels fluiten LENTE…

Je mond begint te glimlachen en er komt een vrolijkheid over je heen, die je een warm gevoel geeft van binnen: een gevoel dat je echt leeft. Eigenlijk moest je nog enige dingen gaan doen, maar voor even mogen ze blijven liggen. Je bent zo blij dat je leeft, je geef je over aan dingen waar je genoegens aan beleeft.…

Zij wandelt door de gangen en de kamers, terwijl zij door de kwijlende dorpsgek Reginald Monster wordt begluurd. Reginald staat achter een dikke eik met een verrekijker naar haar te kijken. Hij volgt haar nauwlettend en zo af en toe maakt hij een foto van haar.…

steen op mijn maag Veroorzaakt een sleetse Plek op mijn shirt Toch doet het pijn Het verlaten hart Pompt radeloos om Wat er is gebeurd Toch doet het pijn De glimlach van mijn moeder Op haar sterfbed, Geen traan, niet getreurd Verloren jaren Verdwenen in de mist Begraven in een witte kist We hadden afgesproken Met z'n allen Vrolijk…

De hazen en konijnen werden er vrolijk van. "We hebben de hele nacht gegeten en gerend," zeiden de diertjes tegen elkaar. "Maar nu gaan we eens samen dansen in die stralende dauw." Ze pakten elkaar bij een poot. Op hun achterpoten hupten en sprongen ze in het rond. De dauwdruppels stoven naar alle kanten.…

Ik drukte graag op bellen plukte bloemen bij de buren en bij de dorpsgek uit de straat zat ik stiekem naar binnen te gluren. Het kind in mij dat boven kwam heeft eventjes heel erg genoten toen ik weer met beide benen op de grond stond heb ik tranen om verloren kind zijn vergoten.…

Zij is de bedeesde wees De kleuter die zonder kaakslag Of opstoot van verwijten Bezweek aan maagzweren en venijn En de verraderlijk zwenkende stroom Van zijn en worden Tussen angstdroom en fantoompijn Op een korrelige krantenfoto Staat zij in een verkrampte pose Nu is zij vermist En voedt ze de kindse geruchten Dat ze door een dorpsgek…

Lowie verkeert in een permanente, vrolijke staat van regressie en hij leeft zichzelf helemaal uit. Zolang agent Hendriks hem maar niet de les leest, want dan kan zijn humeur helemaal omslaan en zit hij soms eindeloos lang op een bankje te snikken.…

Uiteraard geen teken of spoor van enige verwantschap of zelfs van vriendschap, maar het signaal dat zij afgeven schijnt een teken of zelfs bewijs te zijn van het feit dat mijn gestalte op dat bankje dat ik bezet aan hen vertrouwd of bekend is geworden als was ik een van die figuren of verkapte zwervers dan wel altijd solitaire "dorpsgekken" die men…

De dorpsgek met de trommel bonkt over de brug. Tijdens het Wilhelmus gaat een telefoon. Een man verlaat zijn plechtige houding en neemt op enkele meters afstand het gesprek aan. De rij schuifelt langs het monument. De studentes achter ons nemen op luide toon de verschillende smaken pannenkoekenmix door. De hand van mijn geliefde verstrakt.…

Jouw glimlach is werelds Jouw glimlach is schoon Jouw glimlach is hemels Jouw glimlach op een troon Jouw glimlach geeft reden om te leven Jouw glimlach om door te gaan tot later Jouw glimlach zal altijd blijven bestaan Want ik bewaar hem op sterk water…

Je glimlach op deze dag van de lente (toonde weer mooi je beste talenten) want deze morgen heb ik al mijn zorgen opgeborgen ze bezorgden me toch maar accidenten. Naast de weg liggen ze te smeulen en nu draag ik je over de horizon.…

Zet mijn mond weer in glimlachstand zorg dat ik huppel over het strand help mijn fantasie weer overeind laat de zon schijnen als ie niet schijnt Ik bewaar je in de originele verpakking, en verlang naar je bijzondere werking nu ik je na wat voedsel met water innam. Dank je wel Seroxat twintig milligram.…

Een vrolijke noot na dagenlang wroeten, na zeuren en zagen, na kommer en moeten, een glimlach naar sommigen die me wel kennen en die deksels goed weten hoe me te mennen...…

zo stil ben jij niet toch heb je diepe gronden je fladdert als een vlinder als door niets gebonden maar in de woorden door jou stil bedacht proef ik donkere diepten een ontoegankelijke kracht een sluimerende wereld die schijnbaar niemand kent zit eens stil m'n vlinder vertel me wie je bent…

Voor jou klauter ik langs oude vervallen muren een nazomer bloempje Besteel ik zolang het nog mag duren deze prachtige herfst van de wind en regen Zodat de warme najaarszon nog een tijdje jouw vrolijke haardos kan bespelen met kleuren…

De waarlijk vrolijke naturen zijn zelden optimist.…