Alle inzendingen over Diamanten-halssnoeraffaire

Dit schandaal was de Diamanten-halssnoeraffaire, die werd bedacht en uitgevoerd door gravin Jeanne de la Motte-Valois in de naïeve samenwerking met de ambitieuze kardinaal de Rohan. Jij werd net als de kardinaal negen maanden in de Bastille opgesloten. Lorenza zat zes maanden in de Bastille.…

druppels gestold licht duizend jaar opgesloten bevrijd uit de grond…

ongesluierd op blauw satijn zo klein en puur wit vang je geslepen licht in ieder facet ik zoek je schaduw maar tref de schittering…

Een Diamant met een doffe glans Laat haar toch Schitteren..…

Hoe dieper u de diamant begraaft, hoe vuriger de piraat hem wil stelen.…

Als een driehoekige diamant ligt dat stukje natuurschoon tussen de hoge gebouwen te wachten op wandelaars zoals ik. Ik die niks met diamanten heeft, niks met zilver, niks met goud. Ik knik een bedelaar toe, leg mijn hand op het hoofd van een kind en loop een stukje over het water. Heerlijke stad, Antwerpen.…

Ik koesterde je in mijn armen als een kostbare diamant, helder en loepzuiver geslepen, de mooiste van het land.…

Zij dooft met haar gezicht de klaarste diamant, En stookt in ’t kilste hart een overkuise brand. De Schoonheid, Jeugd, en Deugd verzamen hier te gader. Maar ’t rijp verstand verbeeldt het oordeel van haar vader.…

Probeer red elk bebloede diamant deur loopgrawe, deur brand in enige oorloggeteisterde vaderland.…

Als alle sterren aan de hemel diamanten waren, en als alle tranen die over mijn wangen rolden diamanten waren, en als alle zandkorrels van het strand diamanten waren, dan nog zouden ze de waarde van mijn geluk niet evenaren.…

De oudste geit van de kudde heette Diamant. Waarom? Als het zonlicht scheen op haar witte vacht, met grijze vlekken, glom en schitterde dat dier tegelijk. Ondanks haar hoge leeftijd was Diamant nog een mooie en levendige geit. Op een keer snuffelde de oude Diamant tussen hoge grashalmen en vond daar een mals plantje.…

Schitterend als diamanten, zo blonken die ogen van jou. Waarvan ik de scherpe kanten, wel even afslijpen zou. Ik heb me erin kunnen verdrinken, tot op de bodem van je ziel. Maar toen kreeg ik te horen, dat je op iemand anders viel. Opeens zag ik je ogen van een andere kant, als van een ongeslepen diamant. Ruw en zonder enige glans.…

Ik ben betoverd door de diamanten; ze creëren hun eigen dans op serene golvenmuziek zingend in cadans met schoonheid… daar zijn geen woorden voor.…

Tegenslag is lelijk als een pad maar met een diamant in zijn kop.…

Met een staart van diamanten; voor elk verloren jaar een diamant. De perkamenten van mijn ziel kerfde ik in het goud zoals onze namen ooit zo kort vereeuwigd in een stuk vernield schroot. Ik wou hem doen vliegen, die vlieger, op de dag van onze dood, maar hij woog gewoon te zwaar en viel als de maan weer omlaag.…

De flonkering van een diamant is meestal kouder dan de glinstering van een traan.…

Mijn innerlijke dankbaarheid draagt me door dit leven, als een ruwe diamant die nog mag worden geslepen.…

Altijd en door alle jaren heen heb ik mezelf soms horen zingen van iets dat boven alle dingen me als een diamant toescheen.…

De bomen zijn arm maar de wereld is rijk Nu het blad goud is en de zilveren lucht kleine diamanten strooit…

Zij benaderde me als een diamant: ze vond me mooi maar nog wat ruw… Vakkundig sleep ze de vlakken zodat ik nu ongegeneerd schitteren mag vanaf elke kant……

in de planten hingen parels van zilver, goud en blauw ik liep naar buiten en bekeek de diamanten maar toen ik ernaar greep voelde ik de nattigheid van druppels dauw…

Diamant, mijn beste, oude geit!" Michael omhelsde het dier, dat net zo gelukkig was als hijzelf. "Diamant, wat heb je in je bekje?" Michael pulkte tussen de kiezen van zijn geit. En er kwam een grote diamant uit. Ja, dat was de steen die Diamant vroeger zo'n pijn had bezorgd.…

Waterval vol diamanten verstijfd van kou een wit pad kronkel tussen de bomen naalden van ijs drie kleine boezoes lopen over het pad van sneeuw op het einde draaien ze om ze zitten op de slee van klein naar groot we woezen naar beneden we schreeuwen, lachen, krijsen van blijdschap ow ow we gaan scheef me broer springt eraf me zus…

Zijn ogen, helder.. als blauwe diamanten ik was de planeet om een prachtige zon Winterwarm hand in hand, zonder wanten de liefdevolle evolutie van onze oorsprong Blauwe ogen.. omgesmolten, glanzend staal de stervende planeet draait om dode zon Mijn liefde gever blijkt 'n wrede kannibaal pijn zonder weerga, onverzettelijk als beton Blauwe…

(voor Auguste Villiers de L'Isle-Adam (1838 - 1889)) In je geboorteplaats Saint-Brieuc, waar je naar de vissersboten staarde, dromend van avonturen in de geest, want je was te arm voor verre reizen naar betoverende landen, zei je vader steeds maar weer dat je een genie in de dop was, want je maakte al jong uitzonderlijke gedichten en verheffende…

Ik pakte het met twee handen vast en morste de helft toen ik het naar mijn mond wilde brengen, maar het smaakte als vloeibare diamant, zo zalig, zo zuiver, zo puur. Hoe weinig wist ik toen van een delirium. Ik snapte het niet, ik was toch gestopt met drinken? Dat was toch goed?…

Alleen ben ik nu voor mijn diamanten Hier op het worldwide web op zoek naar klanten.…

ik slijp briljant jouw diamant jij koolstofde geluk door druk en laaiend vuur je kernde volmaakt structuur setting is uniek door eigen vormgeving wij hebben elkaar lief…

Wanneer de zon die altijd samenvoegt op onze huid kristallen laat ontstaan, dat wij dan niet dat zout laten verbranden maar het door de handen laten gaan Het raakt aan diamant aan liefde ook die zuiver is en loutert.…

Als een blok graniet dreunden de nachten door mijn hoofd toch, in mijn geest woonden altijd de diamanten dan stoffig, vaak briljant ik ontving veelal met ontzag en knoopte eerbiedig het geheel tot een rij van vele jaren dag en nacht.…