Alle inzendingen over Draven

Paarden-getrappel en wagen-gedraaf, paarden en wagen draven gestaag, paarden en wagen draven gestaag met getrappel op straat... Waar ik roerloos gestrekt lig, zonder gerucht, in de nacht, in de nacht.…

De nood die doet een oud wijf draven, ook over sloot en over graven.…

't Verhoor over de val van de enclave Verhindert niet dat onze legertop Ondanks de grote militaire flop Zo zelfverzekerd op is komen draven Ach, er is toch niets nieuws onder de zon Ook nu wacht hen een generaal pardon…

Mijn manen dansen in de wind Hoeven verpletteren de aarde Ik draag het oorlogskind In de vlucht bij volle maan geeft leidsel het vertrouwen en het haalt ons hier vandaan Ik zal nog harder voor je draven Open je beschadigde ziel Geniet van de veilige haven en omdat ik je de liefste vind Dansen alleen voor jou mijn manen… zachtjes in…

Ze heeft haar kind begraven samen met het stil verdriet niemand die het ziet terwijl ze blijven draven Ze zwijgt de stilte dood laat geen ruimte voor het lege ik ontwaak en laat achterwege te luisteren naar het bloot in haar ogen, te kijken naar het bloed in haar oor barrevoets in het slijk en afgeweken van het spoor Wat fluistert…

Er moeten witte hoeven achter de zoom staan van de blauwe velden langs de maan 's avonds hoort gij aan de verre steenwegen paardehoeven dan hoort gij alles stille waan van verre maanfonteinen zijpelt plots water - gij hoort plots het zijpelen van avondlik water - de paarden drinken haastig en hinniken dan hoort men weer hun draven stalwaarts…

Deetman hoeft daarbij niet op te komen draven, ik zet mezelf wel voor lul.…

De lange groene schermen hullen de flats sinds enige tijd niet meer in een merkwaardige, tot op de begane grond reikende mantel maar ik sla de gehelmde heren nu gade uit mijn venster die aan de overkant opgewekt af en aan draven op de verdiepingen van een soortgelijk staketsel.…

windstil overal, niets beeft en het groen dat om de bomen zweeft hangt roerloos, ik wil nu gaan vertellen van mezelf, wees stil mijn stem, in 't midden van dit land geboren, in vlaanderens wieg, daar kunt ge z'horen, al vliegend naar het blauw zo transparant als morgendauw - zij spint de fijnste wolken die het hoogst drijven en draven…

Mooi weer was het de afgelopen week. De zon scheen overal. In ieder geval dáár waar ik liep. En ik liep deze week over de Oude Gracht in Utrecht. Lopen is in mijn geval misschien niet helemaal het goede woord. Je kunt beter spreken van een voorzichtige draf. Ik behoor namelijk tot de groep mensen die de tijd die men nodig heeft om zich van A naar B…

Draven, slaven, zwoegen, zweten. Geeft de rechte trek tot eten: Wie gewerkt heeft flink en goed. Smaken rauwe bonen zoet. Honger is de beste saus! Had je taarten en pasteien, Had je 's werelds lekkernijen, Och wat hielp het u, mijn schat! Als je toch geen honger had! Honger is de beste saus!…

Het eigen kleine gelijk vormt een gelijk in loopgraven door door te draven. Dat geschreeuw in de marge, ik ben het zat, stil zit ik op een bank in het park. Een blad valt geruisloos.…

De wind die door m’n haren waait Het water dat je hoort ruisen Het warme zand dat m’n voeten aait Onze blikken die elkaar kruisen De laatste boten naar de haven De laatste zonnestralen op mijn gezicht De laatste paarden die langs komen draven Jouw blik op mij gericht Mijn voeten in de branding Mijn jurk wappert in de wind Een vlieger…

De heldere vlam werd een smeulende brand waarvoor ik moet vluchten, in doelloos draven. En steeds: mene tekel aan iedere wand. Er ligt in mijn lichaam een kind begraven.…

De burger kan zijn ei niet kwijt, terwijl ik, rustig mijn neerslachtigheid gelijk een paardje voor mijn kar laat draven. Is het volbracht, dan ben ik opgelucht. 'k Heb schoonheid uit mijn pijn gewrongen. Mijn lieve pen heeft mooi gezongen. Ik stap in bed. Ik geeuw en zucht.…

De vroege morgen werkt als een stoomhamer op mijn geklutste hersenpan en ik doe mijn best om niet als een dolle stier mijn bed weer in te draven. De dringende tijd roept maar mijn arme voeten slapen nog.…

niet begreep Toen hij nog lag te woelen In zijn wieg van watten Nu is hij heer en meester Over oerknal en zwaartekracht Reikt hij naar de rand Van zwarte gaten Speelt hij met e=mc² Ergens vermoedt hij Dat onder de zeebodem Onder die knarsende platen Een oeroude sidderaal ligt te loeren En hem wekt en koortsig Door de nacht laat draven…

geen zon schijnt en toch de schaduw heerst Traag stappend proberen we de einder, waar aarde en hemel raken, te ontlopen stemmen staken, een enkel gebaar volstaat in de najaarsstilte Weerspiegelend in chroom en zwarte lak vegen wolken als oorlogsschepen over de velden waarop het gewas met eerbied buigt in de eerste Septemberwind Er draven…

Ze draven langs de oever Verenigd in een roerig uur Wanneer de wind wankelt en valt Uit de greep van de lust gerukt Kiezen ze een ander pad. Een soepele ren op slanke benen. De gelijkenis van hun silhouet lost op.…

Het oud jaar is gekist, genageld en begraven; en ‘t nieuwe, korts nadien, kwam schielijk aan te draven. Zo ‘t oude was, zo zal, waarschijnlijk ‘t nieuwe zijn, vervuld van koud en heet, van liefkijkheid en pijn.…

ik bespan mijn koets met schimmels, ruinen en een zwarte hengst ik tuig ze op, zwaai en juich maar als ik aan de leidsels trek hoeven spatten vonken uit de straat als de koets zich langzaam in beweging zet, nog draven ze gestrekt, ik kijk niet om zeg me waarom we slaan op hol en stijgen langs ogen vol afgrijzen bolle koppen nokken…

Op de Korvelseweg, die zich als een kosmopolitisch aandoend lint slingert door stadsgedeelten van Tilburg, was ik er onverwacht getuige van - eindeloos wachtend op lijn zeven die alsmaar niet naderde uit verre contreien - dat een bruin paardje, gespannen voor een rijtuig, voorbij kwam draven.…

Ik moet van afscheid altijd huilen, nee echt, van afscheid schiet ik vol wie vreugd’ voor tranen wil verruilen reist met mij samen naar Schiphol bij elk hevig kussend paartje - homo, lesb of hetero - heb ik wel een verdrietig praatje ‘k zie het verhaal erachter zo kijk, zie je daar dat meisje draven, daar, door die klapdeur naar gate B gaat…

lippen iets koeler dan gisteren je wangen zacht met onrust die blost ogen wat harder lijken woorden te zeggen die je schrijft op fluweel met een tegenvleugpen we kennen elkaar hoe goed nog want ik ik wil verrijzen schitteren in paleizen bergen beklimmen hun toppen bedwingen omhoog kijken en mijn ego verrijken druk doen en draven…

Sterke edele dieren waren bestemd om heen en weer te draven in de weide. Misschien mochten ze lustig werken in de milde zon of in verkwikkende regen. Zij werden echter verwezen naar de werkplaats van eeuwige, naargeestige duisternis.…

Tussen distels en varens draven de volbloeden. Hun dooraderde halzen Hun glimmende flanken Kunnen wij in hen een voorteken vermoeden dat de liezen jeuken van verveling?…

En achter 't huis zie ik een schimme draven: hij staat waarachtig reeds op haar te fluiten. - Kom in, Mijnheer, ik stel u voor aan Moeder. - Vrees niets, kindlief, al heeft hij naakte benen: hij is een vriend, een goede vriend, een broeder: hij is niet ruw, hij wandelt op de tenen. Tot weerziens dan. Ik kom vannacht of morgen.…

De paarden met de vrijgevochten tempeliers draven naar buiten als tot op het bot gekwelde furieën. De gespannen waterkoning is moe van deze haastige, harteloze wereld. Deze ver uit de koers geraakte reddingsboei, ver verwijderd van oude aardgebonden culturen. Zwijg!…

Lang-vergeten songs klinken uit boven het badderende en poedelende publiek dat, merendeels in witte badjas gehuld, ons omringt en ijverige, gedienstige jonge meiden draven af en aan met drankjes en lekkernijen en vragen ook nog of een en ander gesmaakt heeft...…

Op hun fragiele, sierlijke heften plakte ik een etiket en ik poetste ieder stukje elegant keukengereedschap zorgvuldig op omdat het, figuurlijk gesproken, op zou moeten draven voor de gelegenheid, zoals een meisje zich siert op het Bal van haar leven met een feestelijke jurk of zoals de werkwillige sollicitant pontificaal verschijnt bij het beoordelingsgesprek…