Alle inzendingen over Een kaartje hoef ik niet te sturen

Een kaartje hoef ik niet te sturen, die komt nooit aan, immers ziet niemand in de hemel nu nog een brievenbus staan! Een postzegel hoef ik niet te kopen, evenmin zie je een postbode met: post voor ‘daarboven' lopen, al ben je jarig vandaag!…

Nou liever niet, ik hoef dat niet tegoed te houden, elk slachtoffer is er namelijk eentje teveel dus laat die zin maar zitten. Dan ga ik U toch echt even vertellen dat de maatregelen als genomen, voorlopig zo blijven, met andere woorden, we blijven binnen, voor zover mogelijk, we houden 1.5 meter afstand, er dragen mondkapjes in het OV.…

Dat heet belangstelling, met een klein beetje extra door een kaartje te sturen. Het kaartje geef ik mee aan een andere bekende, die toch langs de brievenbus moet en omdat ze die verhipte dingen bij ons uit de buurt hebben weggehaald, ben ik blij met die actie! Ze geeft me een appje, kaart gepost, ik antwoordt: dank je wel!…

Het schip dat door de storm wordt voortgejaagd, wordt vanaf de kust tot overmaat van ramp bekogeld met vuurpotten afkomstig van onzichtbare sujetten. Onder de sterren staat de lage hemel in lichterlaaie. Klippen rijzen grimmig aan weerszijden op. Roofvissen lachen hun vileine grijns in het vooruitzicht van een koninklijk bloedmaal, de knoken als tandenstokers…

Er zit een kaartje aan met daarop een adres in het dorp en de vraag om een kaartje terug te sturen en te vermelden, waar ze de ballon hebben gevonden. Zo meteen zullen de ballonnen worden opgelaten in een weiland even buiten het dorp. Daar gaan ze! Mooi om te zien, al die kleurige ballonnen in de lucht.…

Mijn jongste dochter, pas op kamers wonend, miste zo erg de post dat ik haar wekelijks een kaartje ben gaan sturen. Want de computer mag dan veel overnemen, we zouden de postbode toch niet willen missen in ons dagelijkse straatbeeld. Ikzelf stuur graag een kaartje omdat het persoonlijker is.…

of telefoontje waarderen als ze een paar maanden bezig zijn met behandelen, dus als je zo iemand in je omgeving hebt: stuur ff een kaartje!…

En omdat dan de prijse gaat dale koopt Gerda DAN een kaartje. Veel goedkoper hahahah.’ Kortom: Mogelijkheden genoeg om mee te experimenteren. Dit was T.U.I.G. van der Riggel voor Absurdistisch Magazine Edition IT…

Vol aandacht kijkt het kleintje naar me op en bij de kassa hadden ze een actie dat je een kaartje kon sturen met Valentijnsdag, ik haal dat kaartje uit mijn zak, kijkend naar haar moeder die knikt, dankbaar en verder gaat met haar boodschappen inpakken.…

Als goede vader had ik natuurlijk zelf een kaartje kunnen schrijven.…

‘Ja, die daar.’ ze wijzen naar de schoorsteenmantel – daar staat het door mij gestuurd kaartje, eentje van veertien uit een dozijn. ‘Goh, wij krijgen er niet zoveel, maar het kaartje wat wij van hem kregen was toch wel echt heel mooi.’…

Oké, wilt u nog wat op het kaartje?’ ‘Zekertjes!’ Stilte ‘Hihi’ ‘Eh..wat wilt u op het kaartje dan?’ ‘Gefeliciteerd met de opening van je nieuwe bedrijfje’ 'Oké hihi. Ik zal er voor zorgen meneer.’ ‘Wil je ook nog een adresje van mijn dochtertje of ben je helderziendje?’ ‘Hihi. O jee, zou ik zomaar vergeten.…

Daarvoor koop ik altijd een kaartje, want zonder voel ik me schuldig als een klein kind en daarnaast heb ik er ook geen problemen mee te betalen om van A naar B te worden gereden. Op een boze maandagochtend - de dag na een fijne vakantie - gaf ik mijn zelfgestempelde kaartje aan een uwer conducteurs.…

Als de pijn van het leven me te groot wordt en ik wil afkicken van alle ellende en pijn dan zet ik 'Gert van Hoef' organist op via 'Youtube.nl' tik ik in "Blijf mij mij Heer" of "Eens als de bazuinen klinken"; "Grote God wij loven U"; "Komt als kinderen van het licht" Dat alles wordt zo in en doorgegeven door mijn ouders inprentingsfase…

Ik wilde een kaartje sturen aan een tante die ernstig ziek is en waarschijnlijk niet lang meer te leven heeft. Ik had nog een kaart liggen met daarop een foto van een mandje met bloemen en daarboven geschreven Sterkte. Aan de binnenkant stond geschreven: We denken aan je. Dit leek mij wel een geschikte kaart.…

Trots als een pauw, met een kaartje in haar hand. Voor jou buurvrouw en tegelijkertijd kwam het kaartje tevoorschijn. Er waren kleine kerstrozen uitgeknipt en over elkaar opgeplakt, tot een geheel. Het kaartje ging open en rechts in een hoekje staat ‘Marry Xmas’ en aan de linkerzijde ‘Fatima’. Gelukkig verstaan wij elkaar nu wat beter.…

Nu de wind de bomen aan mijn venster in beweging zet en de blaadjes weer vallen, heb ik eindelijk het kaartje verstuurd waarop ik al zo lang geleden je Afrikaanse adres had genoteerd. Het kaartje toont een welige weide met tevreden koeien uit je vaderland en mijn woorden: "in verbondenheid".…

Dat drank meer kapot maakt dan je lief is, hoef ik niemand te vertellen en dat het leven pas gezellig is met een stuk in je kraag ook niet. Ik 'die nooit drinkt' en dus nuchter in het leven staat, kan dan ook niet gezellig zijn.…

Maar of het slim om is het versturen van dit onnozele kaartje te ontkennen lijkt me aan grote twijfel onderhevig.…

Stuurs en narrig is ze, maar er is niks aan de hand herhaalt ze wel drie keer. En dan rollen de tranen plotseling over haar wangen. De moederblues spelen weer op. Het is een ongeneeslijke aandoening. Al 35 jaar knaagt het in haar hoofd en vreet het aan haar ziel. De dochter die geen liefde kreeg. De moeder die de andere kant op keek.…

Twee prima acties, ik kan niet anders zeggen en doe er zelf nog even een schepje bovenop door te zeggen: dat men een fout maakte door me een factuur te sturen, waar een code opzit zodat ik die niet hoef te betalen want: sommige medicijnen krijg je als er sprake is van een chronische aandoening en wanneer je dan bent aangewezen op sommige pillen, hoef…

Het past niet het ligt niet en ik HOEF nog niet! En ik zal je zeggen als ik boven kom bij Petrus en kijk ff in de rondte dan zeg ik: stuur me maar terug want ik hoef nog eventjes niet! Het maffe is, er gaan bosjes mensen naar boven en er komt er nooit eentje terug, dat heeft een goeie en een minder goeie kant.…

Vroeger deed hij een kaartje in de bus waarop stond waar en wanneer je het pakketje kon ophalen. Maar dat was vroeger en nu is nu. Dat kaartje is wegbezuinigd in het kader van toenemende inzichten in wat de klant anno 21-ste eeuw behoeft. Nu zadelt de TNT de buren met het pakketje op.…

Verbijsterd luister en kijk ik naar het nieuws, eh, kijken en luisteren we samen naar het nieuws moet ik zeggen. De avondklok wordt toegelicht met de acties die we dan niet mogen uitvoeren. Het is hartstikke duidelijk althans voor ons, een probleem is het evenmin, we weten immers niet beter en willen toch allemaal dat het weer redelijk normaal wordt…

Dat geef ik je op een briefje, geen kaartje voor nodig.…

En ons eerste kaartje.…

Of ik moet niet zeuren en die halve euro bij mijn te dure kaartje doen. Het wordt dus de automaat. Goedgemutst, met mijn OV-chipkaart op zak, loop ik naar een van de gele kasten in de stationshal. Het werkt simpel, stel ik bewonderend vast. Het kaartje heb ik binnen een minuut te pakken. Bijna dan, want op het laatst gaat het toch nog mis.…

Gelukkig kan mijn buurman mij geruststellen door te zeggen dat hij het op een kaartje kan zetten en dan aan een kennis van ons even vragen om het uit te printen. Ik mag dan misschien een beetje dom zijn, omdat ik niet zo veel van computers afweet, maar mijn buurman heeft het nu op een kaartje gezet.…

Een kaartje kopen voor die trein bleek iets minder eenvoudig, ik kon kiezen voor een kaartje uit de automaat of een kaartje aan het loket. Bij de automaat moet je op allerlei knopjes drukken en met pasjes in de weer, girobetaalpas of creditkaart.…

En als altijd zal hij, met één hand aan het stuur en met de andere hand rommelend in zijn zakken, op zoek naar sigaretten of een rolletje groene Rang, hetzelfde antwoord geven: ‘Naar de grote grijze wolf.’ Ik schrik wakker als er daadwerkelijk iemand instapt die mij wat bevreemd aanstaart.…