Alle inzendingen over Frida Vogels

Wat een geluk, ik dacht dat de grote dichteressen reeds bekend waren of uitgestorven, maar Frida Vogels verdient te worden bijgevoegd. Zet haar woorden in het zonnetje! Kijk toch eens wat een kracht en diepgang er uit haar weemoed straalt!…

Frida Vogels is geboren in 1930 te Soest in een rustige, bosrijke omgeving. In haar jeugd is er iets schokkends gebeurd tussen haar en haar broer, hoogstwaarschijnlijk een opgedrongen ervaring, waardoor ze getraumatiseerd is en later problemen met seksuele intimiteit had.…

Je weigert de strijd waar ik meester in ben: in holle wegen, in struikgewas besluipen, bespringen, met onbesliste uitslag. Op open terrein daag je me uit, overwint gemakkelijk en rust naast me uit in vol vertrouwen. ------------------------------- Uit: 'De harde kern', 1994.…

Gelukkig zijn; en niet weten waarom; en soms naar buiten kijken waar de lucht donkerder is dan de steen, alleen een fabriekspijp nog donkerder afsteekt, en bang en gelukkig zijn. Een geluk dat geen raad weet; men bekijkt een glas met aandacht, er is een barst in en lacht en wiegelt het hoofd als een kindse oude vrouw die een broodkorst van…

Je dacht met trots dat je mijn page was. Je hielp me in het zadel toen ik uittrok, met alles toegerust. 'Nu is voor mij' dacht je 'de tijd gekomen om me klaar te maken.' Je wist niet dat ik, toen de eerste heuvel mij aan je blik onttrokken had, de teugels al liet hangen aan de zadelknop.…

Dit is voor jou; nu ik je niet meer spreken kan nu ik je zoeken moet in sporen je volgend op een afstand, steeds erop bedacht mij niet te verraden - spreek ik voor jou; al zul je het nooit weten. Ik ben niet wanhopig, ik ben je niet onwaardig. Ik heb een leven gevonden nu en hier. Maar een leegte heerst, als een duizeling, in de kringloop…

Het gaat werkelijk een grote kunstexpositie worden met van alles van Frida Kahlo; schilderijen, tekeningen, beschilderde korsetten, kledingstukken, juwelen, speelgoed, familiefoto's en andere persoonlijke bezittingen. Er wordt ook een film over haar getoond. De tentoonstelling heet 'Viva la Frida! - Life and art of Frida Kahlo'.…

Wat in de expositie vooral opvalt, is dat Frida heel dichtbij weet te komen. En dat Frida de kijker heel dichtbij laat komen. Die intieme nabijheid wordt, zoals ik reeds zei, versterkt door de free and easy sfeer in het museum, waarvoor mijn complimenten!…

Vroeg in de ochtend ontmoette ik het vogelmeisje. ‘Waarom ben je zo bedroefd?’ vroeg ik aan haar of zij aan mij. ‘Omdat wie mij zoekt komt als ik er niet ben en schreeuwt en huilt omdat ik niet te vinden ben; ik kan het niet horen en het maakt mij bedroefd.’ Neergelegd staat het meisje op (laat mij maar eerst opstaan, ik ken de…

Bedeesde gedachten, wees niet bang voor mij. Ik ben een dichter.…

Het onware kan nooit tot waarheid worden door in macht toe te nemen.…

Ik kan het beste niet kiezen. Het beste kiest mij.…

Wat je bent zie je niet, wat je ziet is je schaduw.…

Hij die goed wenst te doen klopt aan de poort; hij die liefheeft vindt de poort open.…

Je glimlachte en sprak tegen mij over niets en ik voelde dat dit het was waarop ik lang gewacht had.…

(voor Magdalena Carmen Frida Kahlo y Calderón (1907 - 1954)) Je bent geboren in Cocoacán, nu een wijk in Mexico-Stad, waar je vader Guillermo een fotograaf was, die goed verdiende, en je moeder Matilde de huishouding deed en de kinderen opvoedde, want je had nog drie zussen.…

Frida probeerde haar huwelijk nog te redden, maar in oktober 1894 ging zij naar Dornach en Kerstin terug. In 1897 zijn Frida en August officieel gescheiden.…

( voor Frida Kahlo) Tram en bus zaten op één wisselspoor Op een draagbaar van het Rode Kruis In rekverband gewikkeld Voeren ze haar weg, nietige luis Ze hoort de echo van een vals koor Gekluisterd aan een hemelbed met spiegel Wordt ze getuige van haar kramp De gebroken lendewervel De rechtervoet verbrijzeld Het gipskorset dat haar omknelt…

Net in slaap was ik om wakker te worden van een persoon die het nodig vond een discussie naast de auto te voeren, zonder rekening te houden met het tijdstip waarop dat gebeurde, dat was zo niet leuk, kijkend naar de wekker zie ik dat het 2 uur is. Langzaamaan dut ik weer in om vervolgens wakker te worden van ongelooflijk veel kabaal, veroorzaakt door…

takjes zoeken nestje bouwen eitjes leggen hongerig grut wormen zoeken nest beschermen uitgevlogen uitgeput!…

Soms wilde ik dat ik eens kon vliegen Hoog, langs de hemel, één keer vrij Vrij zijn als een mooie vogel Vliegend vrolijk zijn en blij Geen gevangene van de wereld Vliegen als een mooie duif Koekeloerend naar beneden Of als vogel met een mooie kuif Soms zou ik uit mijn lichaam willen kruipen Als een vlinder uit zijn cocon Ik moet er uit…

Dit is voor mij het gevoel voor eeuwigheid, maar de situatie is zo snel weer voorbij, zelfs als ze naar me kijkt voel ik me al gevleit, ik voel me in een kooitje als een vogel zo vrij.…

Ik ben een heel klein vogeltje en ik vlieg nog niet zo goed ik weet nog niet zo heel precies hoe of ik dat dan moet. Moet ik mijn vleugels strekken of trekken in mijn zij soms denk ik ach dit leer ik nooit dit is niets voor mij. Dan kijk ik soms naar boven in de blauwe lucht en oefen daar maar verder onder diep gezucht.…

een grauwe dag geen zon, geen lach alleen maar vallend water na voorjaarslucht en lentevrucht is deze dag een kater dan zit hij daar ik kijk ernaar en voel de wolken breken zo onbekend niet onbemind een ongelooflijk teken een vogelijn als zonneschijn er is zo veel op aarde dat vreugde biedt als je het ziet…

ochtendgloren het zand nam onze lichaamsvormpjes aan een koele, rode gloed verdreef de maan de opening, een ademtocht, herboren de achtergronden schoven langs in banen bouwden samen een levensgroot decor de zee zei fluisterend de woordjes voor en kluisterde de zinnen, ving de tranen wij speelden niet de hoofdrol in dit stuk maar goed gebekte vogels…

De lijster zingt en drinkt mijn tuin leeg onverschillig of haar gezang me bevalt of niet, haar lied was er lang voordat mijn tuin ontstond.…

vol overgave voeden zorgzame valken hun dierbare grut tot krachtige vleugels weer boven het landschap zwieren…

Had ik het kunnen doen? Jullie oppakken en verderop zetten? Vanmorgenvroeg. Ik denk niet dat je het toegelaten had. Je beschermde hem immers, je kleine jongen. Nog wat onzeker op de pootjes. Hij had het al ver geschopt, tot een twintigtal meters van het veilige grasland. Onverantwoord dicht bij de rotonde. Zo hartverscheurend compleet: zwartwitte…

Ik zag je lopen over vlagen wind wankelend door plagende adem. Soms stond je even stil om een grauwe wolk met dromen in te kleuren. Steeds dichter naderde je duister en ik riep nog: “Lief, keer om!” Maar toen de zwarte zwaan zijn vleugels wijd over jou spreidde wist ik dat jij moest gaan. Zelfs de zon blonk blind bij je vervagen…

-kleine ode aan een trouwe vink- als een vaste gast in onze tuin begroet ik hem in zijn eigen taal klinkt over en weer een vrolijk gefluit van twee bevlogen twinkelaars…