Alle inzendingen over Gezin

Hij lag vredig Zijn herinneringen dreven in een ogenblik hem te boven Hij dacht aan vroeger aan zijn wilde dagen en arbeidersjaren Hij dwaalde verder in zijn gedachtes rond denkend aan zijn geliefden die zijn handen vasthouden In hun ogen tranen die hem smeekten hen niet te verlaten Hij sloot zijn ogen maar zijn handen liet hij…

hij speekt altijd, zij niet, haar zwijgen maakt haar vrij als een vogel in de morgen die met gezang de zon begroet twinkels in besloten ogen roept dat niets echt moet alles heeft te maken met mogen het grommen is voor de beer die 's nachts wakker heeft gelegen van de zorgen om zijn stoere eer en of ze hem reeds heeft vergeven haar niet…

Drie weken later liep onze vader plotseling weg, zonder te zeggen waarom. We wisten niet wanneer hij terug zou komen. We hadden geen klok meer. De tijd was alleen nog maar af te lezen aan het stijgen en het dalen van de zon, en dat gebeurde alleen overdag. Er kwam een laagje stof over onze huid te liggen. Onze ogen keken verwilderd naar de wereld…

zijn dag wordt steevast gekleurd door hem op drie te zetten in beeldjesland immers bepaalt de tijd de programmering zowel digitaal als analoog na een tijd voor zout en de onontbeerlijke patatten komt een poosje in de kuip vol water en geurig schuim en dan het relaxen de kousen voeten recht vooruit de opwinding van een uurtje ingeblikt…

Voordeel van een groot gezin is de gezelligheid, nadeel dat je later van veel dierbaren afscheid moet nemen.…

de poes slaapt onder de hortensia de tuinkabouter lacht haar uit eitjes van zilveren chocola een kinderhand vol met buit overal hoor je hiep hiep hoera uit punaisegaatjes in het huis de middagzon laat een tekening van een klein meisje stralen het geeft ‘t huis een nieuwe tinteling en overal zijn verhalen, cadeautjes, post, een rekening…

Ik had je willen bouwen van het harde hout met balken die wat dragen konden in steen die het blauw van staal omsloot maar mijn handen beefden even ik zag dezelfde architecturale fouten die ik in mijn hoofd vergeten wou spiegelde me in de vensters van je huis waar ik mijn eigen dromen ontmoette die ik ooit verloor maar een open deur…

Als een kind ga je door het leven Onbewust van gevaar Onbewust van je verantwoordelijkheid Uiteindelijk is het om het even Je zegt dat het je wat doet Je zegt dat je er wil zijn Doe het dan ook, fijn Waarom worden we zo beboet Ja in je werk deel je ze uit Blijkbaar doe je dat wel goed Weet je dan wel hoe het moet Het is thuis dat je ernaar…

Ik moet hem laten gaan, Voor ons gezin en zijn bestaan. Dat het pijn doet dat is zeker waar, Dat het veriet doet eveneens. Maar jeetje had hij die gevoelens voor ons als gezin toch maar. Al konden we hem dus niet tegen houden, Altijd zal ik van hem blijven houden.…

En ik denk met trots aan ons kleine gezin, en ik denk: er zit wel samenhang in, het biedt wel perspectief. Daar komen nare gedachten van: dat het zo niet altijd maar duren kan, het is allemaal veel te fijn.…

Misschien is een oorzaak deels het uiteen vallen van het gezin. Ook al roept hij het niet luidkeels, toch zit daar een waarheid in. Zoekende naar zijn eigen waarheid is hij bezig zichzelf te verliezen. En jij krijgt als vanzelfsprekendheid weer het nodige voor je kiezen. Wanneer houdt het een keer op?…

De tijd die kinderen aan media besteden moet strikt begrensd worden; entertainment moet een gezinsaangelegenheid zijn.…

Oom agent stuurt uit de losse hand zijn motorfiets door het Franse land in mijn spiegel opgedoemd volg ik trouw de Franse wet en houd angstig nauwgezet mijn blik op velden zongebloemd Zijn manoeuvre, tamelijk fors zet mij stil, zijn blik staat nors een gelaarsde stap tot aan mijn raam brengt mijn klein gezin in trilling kent hij wellicht…

als vader schreit huilt de kinderziel hulpeloos als het kind huilt troost moeder zijn geschrei als moeder schreit brengt het gehuil het gezin bijeen…

vier en een half volt legotreintje verdwijnt in de groene tunnel van papier-maché twee jongensbenen in de lange blauwe broekspijpen van een jeans de moeder als man in uniform de vader als vrouw thuis wie speelt voor god wie kiest het scharnier hij trekt de stekker uit de houder en legt zijn tong tegen de polen vier en een half…

En hierdoor vraag ik me af, of een illusie door één persoon binnen het gezin gekoesterd, gefundeerd is op die van de rest van het gezin. Want wat dat betreft, heeft die illusie betrekking op het later. En wanneer is dit immers..............…

Alveringem noch Hoepertingen hebben een K in hun dorpsnaam. Een K in Kortrijk? Een K? Voor wat staat die K nu? “K in Kortrijk” werd gekozen uit de vele inzendingen van een uitgeschreven wedstrijd voor het nieuwe koopcentrum in het hartje van de stad. Die K staat er voor wat je er zelf wil in zien: Koop in …, Kom in…, Koopcentrum in… Klucht in Kortrijk…

Jarenlang gingen we met het gezin op vakantie in Knokke aan de Belgische kust. Bij slecht weer maakten we een uitstapje naar Brugge of Gent. Nu mijn dochter, voor haar studie, de uitwijk naar Gent moet maken, ontspringt er een klein vreugdevuur in mij en kom ik een beetje thuis.…

Een haperend gezin zou gebaat zijn bij een ANWB voor de ziel. We hebben het allemaal wel eens moeilijk en waarom zou een auto betere zorg moeten krijgen dan een gezin? ANWB, sla je vleugels uit en richt je op een nieuw segment; het gezin met de kapotte motor. Zodat het, net als ons gezin hier in Frankrijk, binnen anderhalve dag weer verder kan.…

Eens, toen de winkel van de HEMA nog op De Heuvel gevestigd was en een lange roltrap leidde naar haar eerste etage en bovenste verdieping, mochten we met onze ouders in het restaurant dat daar gevestigd was een ijsje eten, een geheel exotische lekkernij. We waren kinderen van een klein ambtenaartje. Vader kwam wat later van zijn werk en voegde zich…

Ik had hen nog geadviseerd de hond niet aan te schaffen. We hadden een lange fietstocht gemaakt langs het kanaal tot in Haghorst. Tijdens een rustpauze adviseerde ik hen de hond niet te nemen. Maar het onwrikbare besluit was genomen: de Rottweiler aan wie de naam Appie, Ferno, Bries, Obri of nog anders was toebedacht moest er komen. De puppy werd…

je komt met handen wit kleurt in overwegen hebt zoveel gegeven in een tijd die je niet eigen was gewoon op voorhand van goed leven ging jij voor alles in gezin en met de kinderen beleven jouw belang was even zwart op het behang en spreekt met wit in een langdurig niet begrijpen blijven was steeds meer vergrijzen je slankevingerhand…

dit is de realiteit van een gezin dat is gestrand een man, een vrouw en kind zijn afgegleden in een onherstelbare kloof…

De meeste mensen vinden hun gezin en kinderen het allerbelangrijkste in hun leven. Maar als je kijkt naar de manier waarop ze hun tijd besteden dan komen gezin en kinderen er vaak bekaaid van af.…

Wat betreft arbeidsethos en de plek van het gezin in de samenleving, bevinden we ons momenteel ongeveer op het niveau van de Sovjet-Unie in de 50er en 60er jaren van de vorige eeuw…

Alles staat even op z'n kop, maar je gezin is je alles en dat geef je niet zomaar op.…

De keukendeur zwaait open. Wild. Hij staat in de deuropening, buiten adem. Zijn jas hangt half van zijn schouder, zijn haar nat van zweet. Zijn ogen schieten langs de tafel, de dampende schalen, de drie borden, haar handen die een bord omklemmen. Hij komt naar haar toe, pakt haar onderarmen vast. ‘Weet je het zeker?’ Zijn stem schor. ‘Vergis je je…

Zijn vader en moeder, Opa en Oma lijden erg mee, geen contact meer met zijn gezin, dus ook met de kleinkinderen. Is er genezing mogelijk?…

Het voordeel van gezinnen boven Arnhem is dat de structuur binnen een gezin nog aanwezig is. De kinderen krijgen oprechte aandacht en over het algemeen nog iets mee omtrent normen en waarden. In de Randstad is het tegenwoordig, en was het altijd al, nooit fijn vertoeven. Tegenwoordig is het een losgeslagen bende daar.…

Als er in een gezin een schrijver wordt geboren, dan is het gedaan met dat gezin.…