Alle inzendingen over Giordano Bruno

(voor Giordano Bruno (1548 - 1600)) Je bent geboren in januari 1548 in Nola, in de provincie Napels, nu Campanië. Je was een filosoof, priester, vrijdenker, dichter en kosmoloog. Op wetenschappelijk vlak was je een aanhanger van de heliocentrische theorie van Nicolaas Copernicus (1473 - 1543). Je heette eerst Filippo Bruno.…

Zijn zoon was de humanist/schrijver Giovanni Florio, bevriend met de toneelschrijver/dichter Benjamin Jonson en de filosoof/dichter Giordano Bruno. Jij schreef graag brieven in het Latijn en Grieks en jij was een overtuigd protestant.…

', zegt Bruno de Haas tegen een schone jonkvrouw nabij Huize De Paauw in Wassenaar. 'Het lijkt wel een extra dimensie uit een schilderij van Claude Monet!', reageert zij. 'Toch is het 'Baadster' van de in Gouda geboren Carla Rutgers!', zegt Bruno, 'overigens, ik ben Bruno de Haas, binnenhuisarchitect, en u bent?'.…

, vroeg Bruno zich af, een dag lopen en hij zou er wel zijn, dacht hij verder. Zover kwam het echter niet helaas, een beveiligingsbeambte van de Zoo schoot hem met Duitse precisie een verdovingspijl in zijn achterwerk. Bruno voelde zich slaperig worden.…

Ze valt op Bruno en even later vermengt hun bloed zich met elkaar. Ondanks de bittere ernst een vreemdsoortig, artistiek schouwspel.…

Bruno noemt zich een goddeloze gelovige en daarom het idee van een tweegesprek. Wij zouden graag Willem Jan Otten als gesprekspartner uitnodigen, maar beschikken niet over zijn adres. WIE HELPT ONS? Ton Delemarre en Ada d'Hamecourt,tonada@planet.nl…

Mahler gaf na de voltooiing van "Das Lied von der Erde" het complete manuscript aan zijn vrien Bruno Walter om vroeg hem om diens mening. Toen Walter het bij hem terugbracht, niet in staat om een woord te uiten, bladerde Mahler het stuk door tot het laatste lied en vroeg "wat denk je, zal het publiek het tot hier uithouden?…

Het tweede verhaal [Bruno] gaat over de pools-joodse schrijver en schilder Bruno Schultz (1892-1942). Tijdens de bezetting van Polen genoot Bruno de bescherming van een duitse officier, totdat deze een eveneens joodse protégé van een andere officier vermoordde.…

Bruno werd op 14 juni 1941 gearresteerd en hij werd samen met Andres naar Sevurallag, oblast Sverdlovsk, gestuurd. Andres overleed na twee maanden in gevangenschap. Bruno overleed op 1 februari 1942 in Sevurallag. Eha overleed op 17 november 1989 en zij is in de Tallinna Metsakalmistu begraven.…

Een oude vriend van Werner, de Wehrmacht-kolonel Bruno Richter, zit er ook met zijn huidige scharrel Anita Herzog, die duidelijk geen borstverkleining behoeft en haar triomfantelijke melkfabrieken voor iedereen op een presenteerblad legt. Werner kijkt Bruno enkele seconden recht in zijn ogen. Bruno kan zijn gedachten lezen.…

Om halfzes arriveerden we in het restaurant waar Bruno al op ons zat te wachten. En daar begonnen de problemen. Karel, door al het welwillende en meelevende publiek in de diverse winkels overmoedig geworden, wilde en zou het negligé en de glitterschoenen aan Bruno showen.…

Van 1918 tot 1924 was Bruno met de actrice Ida Wüst getrouwd. Ida correspondeerde tijdens de Tweede Wereldoorlog met Adolf Hitler. Van 1925 tot 1932 was Bruno met de actrice/zangeres Lisl Tirsch getrouwd. Na zijn carrièredaling werd hij depressief en op 30 juni 1932 heeft hij in Bad Kreuznach zelfdoding gepleegd.…

Glinstergloed in mooie ogen Lenteprikkels als ze lacht Spilfiguur in geheime dromen Instantvlinders, nooit gedacht Vrouwenmond die ik wil kussen Proeven van een zilte huid Inktblauwe woorden, en ondertussen sluit ik alle logica uit Twijfelachtig weten dat dit fout is en niet kan Pogen te vergeten, maar blijvend in de ban...…

Matte spiegels tonen beelden van tevoren Weemoed die verloren slentert door een dag Vragen die toen rezen Leugens nooit bewezen Angstig overleven af en toe een lach Denken aan de tijden die horizonten verwijdden De opgave bestrijden en spelen als een kind Slapen in fel licht handen voor gezicht De waarheid opgelicht Totdat ik je…

Breekbaar kind, vandaag begint een vers geschreven lied Nieuwe levens en verhalen Nieuw geluk ligt in 't verschiet Zachte regen, duizend wegen liggen vrolijk geplaveid met de hoop van al je vrienden Met hun glimlach en hun tijd Speels gestolen, onverscholen Elke dag een beetje meer Durf te dromen over morgen want dan…

omdat vandaag nooit gisteren blijft en elke tel zijn geschiedenis schrijft omdat in het troebelste gedachtenwater alleen de waarheid bovendrijft en oude kwaadspraak naar nieuwe leugens neigt omdat de wijsheid in alle talen zwijgt en licht met donker de liefde bedrijft omdat ik niet verdraag dat de droom wordt bedreigd en in die…

Ik heb je nooit bedankt, dat besef ik nu maar pas. Ik moest zweven en zwerven, en mijn goden beschimpen. Ik moest de redder zijn, die overbodig was. Ik moest vooruit, iedereen opzij! Ik moest zingen en dansen en mijn vrienden negeren. Ik wou te groot zijn, maar wat wou jij? Ik heb je nooit bedankt, en nu kan dat niet meer. Ik moet…

omdat ik graag naar je stilte luister omdat ik graag naar je ogen kijk omdat je mij nieuwsgierig maakt maak je mij een beetje rijk omdat ik best wel veel aan je denk omdat ik niets van je verwacht omdat je gewoon bent wie je bent en alles mooi wordt als je lacht…

op avonden als deze krijg ik hoofdpijn van de stilte, van het stemloze schreeuwen en het blindelings zien hoe stom het ook weze ik zweet in de kilte, ik zwem als de meeuwen word ik gek misschien? 'k zag vandaag iemand sterven 'k was getuige van een geboorte deze dag was veel te lang en toch gaat alles te snel 'k wil geen waarheid…

laat me even, even maar laat me huilen, ga nu maar speel je spel met wie wil spelen laat me even geen gemaar kijk nog even, lach naar mij kan niet kwaad zijn blijf bij mij leer mij kennen loop niet weg ik voel iets voor je dom van mij…

leven is vaak twijfelen dood de enige zekerheid leven is vaak vechten in een ongelijke strijd soms wil je hard rennen ver weg van wie je bent omdat je na al die jaren niet eens jezelf echt kent je bent thuis, maar je voelt je vreemd je verdwaalt, in de leegte van jezelf maar niemand zal je helpen als je niet eerst jezelf helpt…

over ruwe huid glijdt de hand, ontdaan van gevoel, naar nieuwe vragen een woord dat stuit op koppig verstand in een vieze poel van dode dagen zoeken naar licht in donker verlangen maar alles blijft koud en leven hoeft niet alweer een gedicht door ogen gevangen verre van eenvoud van knagend verdriet tijd om te laten wat weg…

Gek soms hoe woorden falen in hun doel Hoe ze kronkelen in bochten veranderen in gedrochten en zorgen voor gewoel Hoe ze zijn misbruikt in valse oorlogen en dan levend begraven als gesproken slaven voor blinde ogen Terwijl ze precies gevormd en gekneed zijn om liefde te verklaren om storm te bedaren in menselijk brein…

dit is wroeten en ploegen dit is zoeken en niet vinden woorden die steun geven verdomd waar zijn ze toch herinneringen bijeenvoegen in een gouden boek inbinden over het eeuwige leven ja, je vader is hier nog je kan hem niet meer horen en zien al evenmin maar hij kijkt vast tevreden naar wie jij geworden bent uit hem ben jij geboren…

en nu wil ik zingen mijn gitaar in mijn armen alsof ze jou was vingertoppen glijden over snaren die trillend de hemel laten horen maar nooit zo mooi klinken als jij er uitziet bij de kleinste resonantie meen ik je naam te herkennen en mijn stem klinkt beter als ze zwijgt maar ze wil niet zwijgen ze wil danken en buigen ze wil de liefde…

zij heeft een lichaam dat warm en zorgzaam misschien soms wat moeizaam mijn aarde doet beven zij heeft een geest die stil en beheerst er steeds is geweest sinds ik begon te leven zij heeft de tijd die vast zonder spijt in verleden verglijdt maar mij jong laat blijven zij is de vlinder die zonder gehinder niet meer en niet minder…

graag zien dat is graag zien, en horen, en voelen en ruiken graag zien dat is misschien verloren vrij woelen en duiken graag zien dat is vast nooit gevaarlijk maar wakker dromen graag zien dat is soms dom, maar eerlijk bij jou te komen graag zien dat is wat jij soms vreest graag zien dat is dat jij dit leest…

dit wordt het laatste nu schrijf ik niet meer niet dat ik het ooit kon maar ik probeerde het wel waar jij me nu plaatste daar val ik neer nooit meer die zon die schijnt op m'n vel woorden moeten zwijgen ik wil ze uit m'n hoofd ik negeer nu hun bestaan ze zijn hun funktie kwijt de allerlaatste twijgen van hun veerkracht beroofd…

Tja, hoe begin je er aan? Hoe knip en plak ik de woorden zodat ze tonen wat ik je toewens? Ze zullen moeten dansen, en blij zijn, en schreeuwen naar de doven En geladen zullen ze moeten zijn vol superlatieven over het effect op mijn ik als jij nog maar lacht In goud zou ik ze kerven of kalligraferen met mijn bloed gebruik mijn huid dan…

wachten op sneeuw die ook nu weer niet komt lampjes die branden en mijn dromen kleuren hetzelfde geschreeuw maar ik lijk wel verstomd soms rillen de handen maar ik wil niet zeuren ik heb brieven te schrijven en wensen te doen de toekomst die wenkt wacht, ik kom er aan ik kan hier niet blijven vaarwel het fatsoen door verleden doordrenkt…