Alle inzendingen over Handschoenen

We doen onze boodschappen en ik rijd langs een filiaal van: juist de winkel van de handschoenen. Natuurlijk heb ik na drie weken de bon niet meer, maar ik wil wel nieuwe handschoenen want dit is pure armoe.…

o vader wij zijn samen geweest in de langzame trein zonder bloemen die de nacht als een handschoen aan- en uittrekt wij zijn samen geweest vader terwijl het donker ons dichtsloeg.…

Een ijsmeester uit Alicante Kreeg handschoenen mee van zijn tante Ze had z'als altijd Persoonlijk gebreid Want deze mevrouw wist van wanten…

De taal is een handschoen die strak om de huid van de inhoud getrokken is. Je moet er een heleboel weggooien, voor je die ene vindt, die precies past. Schrijven is schrappen.…

Ik blaas mijn handen warm en trek mijn handschoenen recht Iemand probeert zijn sigaret aan te steken, maar de wind is te ruig. Een geïrriteerde blik volgt. Gelukt, een geur van tabak maakt zich meester. Hij haalt opgelucht adem, ik niet.…

"Niets kan zachter golven dan een golfterrein" denkt de dame met de grote hoed en de suède handschoenen. De heer die haar galant terzijde staat, kijkt heel even naar haar borsten in de roze crêpe jurk en slaat dan met een forse slag het kleine witte balletje een heel eind verder.…

ik wou dat deze prachtige nazomer kon blijven duren tot de vroege lente voor een keertje de koude kille winter overslaan ik wou dat die laatste vergeten appel aan de boom bleef hangen tot de volgende lentebloesems geen handschoenen of dikke winterjas een pull is meer dan genoeg maar waar blijf je dan met sneeuw en ijs…

Zij is al lang geen kat meer om zonder handschoenen te raken bij gevaar kromt zij haar rug en spreidt haar klauwen Toch valt zij telkens weer ten prooi aan mannen die haar van een paar glaasjes teveel naar chique hotelkamers leiden met goedkope nasmaak de volgende morgen wanneer hij -reeds in alle stilte vertrokken- luidkeels katert…

“Kijk eens Tilly”, roept het meisje, “wat een mooie handschoenen, vet cool zeg!”. Ze grijpt naar een paar oranje, wollen handschoenen en houdt ze triomfantelijk omhoog. De vrouw van middelbare leeftijd, die onopvallend gekleed is, bekijkt de handschoenen aandachtig. “Ja, ze passen wel bij je, maar ik weet niet….”.…

Daglicht haalt uit, vermoeid en gehavend, de rode handschoenen nèt iets te laag een klap, een draai met rollende ogen en plotseling wordt alles zwart. Stilte valt over de ring, licht verdwijnt door de touwen, morgenochtend is er weer een ronde, dan zal er een andere winnaar zijn.…

hartmassage / bij de bakker / in de bagelstore om het even wat je inlijft een vorkje prikken naast het pleintheater: hij floot de honden en zij zag de valk stijgen diepte lachend iets op uit de zak van haar lief - prikt sushi - betaalt de nekmassage (...één litertje zuurstofrijk bloed) ziet nu vrolijk de valk Stijgen, die van haar handschoen…

Ik ben niet alleen een tuinmaniak, ik ben vooral een onhygiënisch mens in mijn tuin. Zo beweert mijn dochter. Ik ben het toppunt van besmettelijkheid, zodra ik mijn vuile jeans en besmeurde trui aantrek om te klussen in de tuin. Sinds dochter stage loopt in een ziekenhuis staat hygiëne centraal in haar leven. “Je zou eens moeten weten met hoeveel…

Met een handschoen je bruid halen, Is hun trouw herinnering Het bruidspaar kon samen niet stralen. Zouden zij dat ooit zo overdoen Wat is beter, een prachtige dag Om snel weer te scheiden Of op afstand een lach, Om oud te worden met beiden.…

Op de vraag van Kraaij, waarom Locadia handschoenen draagt in het veld, legt Locadia uit dat het maar 12 graden was….dus…(?) Dan vraag ik mij af wat Locadia gaat dragen als het 12 graden onder nul is. Waarschijnlijk zes jassen over elkaar, drie berenmutsen en een potkachel op zijn rug.…

bladeren vallen uit als haar verven zich rood de herfst in doen aan bungee jumping aan een elastiek dat terugspringt in de lente er loopt een muts sjaal handschoen door het bos prikt zich aan kastanjes maar raapt bouwt beesten en mensen zet ze met lucifers in leven en vlam paddestoelen trekken als nomaden komen gaan komen gaan laten…

een hoed misschien, een handschoen, alles wat maar passen kon om degeen die voor je stond steeds als je daaraan dacht. een schip voer de haven uit met lampjes op de schoorsteen in de vorm van een komeet. Bethlehem op zee. en steeds vroeger nacht. ------------------------------------- uit: 'Te midden van de tijden', 1998.…

Ik veeg mijn neus af aan de rug van mijn handschoen. Mensen passeren met rode wangen en felle mutsen. Hun ademwolken blijven even hangen. In de berm ligt een vlies ijs op een plas.…

na regen komt zonneschijn voor velen is dat heel fijn maar als je jeuk krijgt van de zon zou je willen dat het iets vaker regenen kon een kind van drie hoort toch te spelen lekker naar buiten zoals zovelen maar je hebt een zonne-allergie dus je kunt dit allemaal niet je moet een pet en handschoenen dragen als jij je buiten wilt wagen stonden…

Ik adviseer handschoenen.…

En daar lag ik, naakt en klein terwijl zij routineus een latex handschoen omschoof. Twee minuten later verdween de handschoen in de prullenbak. Ik hoefde me nergens zorgen over te maken. Een boodschap die maar nauwelijks doordrong. Ik zag dat ik mijn sokken had aangehouden……

En heb je geen handschoenen? Jawel. Haalde ook die uit mijn zak en hoopte dat ze niet zou zien dat ze stuk waren. Ik ben vijftig, maar je blijft een kind en ik weet zeker dat ik niet met een kapotte handschoen het huis uit was gekomen. En je gaat toch zeker wel linksom? vroeg ze nog voor de zekerheid.…

Het vak met de handschoenen ligt vol. Hij scant ze. Ze hebben allemaal een blokkade. Hij wendt zich tot een vrouw achter de rookworsten die druk in haar telefoon blaft. Hij kijkt weer vragend om zich heen. 'Geen stress, jij kan er ook niets aan doen,' probeer ik hem gerust te stellen. 'Kassa 3'. 'Ze zoeken je'.…

“Sodemieter, mijnheer Kasgaren, vul nog eens een handschoen.” De jongste van de drie liet een transparante handschoen vol lopen met water en legde er met grote behendigheid een knoop in. “Alstublieft, mijnheer van Kampgeest, een gevulde handschoen.” Lodewijk van Kampgeest liet zijn blik dwalen over de weg beneden hem.…

In de Eusebiuskerk vallen soldaten Met dichte parachutes nog naar omlaag Zij komt uit Canada verhaalt ze traag Haar man heeft hier gevochten met zijn maten Ik laat de grootste klok voorzichtig luiden Kijk daarna uit over de Neder Rijn Voel van de stad het stukgeschoten zijn Het met de handschoen huwen van de bruiden Karel van Gelres praalgraf…

fladdert om dijen een pittig model met een ruitmotief in vlakken en plooien verknipt met een zigzaglijn van knopen het witte shirt was met vet besmeurd ik heb er geen ogen naar het had een wijde hals uitgespaard hield op boven de leest en liet de navel vrij ik zie het bandje over jouw schouder glijden je beet in de vingertoppen van een handschoen…

Eens per zes weken mocht ze komen. De trein snelde door afwisselende landschappen en bracht haar naar de spreekkamer die rijkelijk voorzien was van absurdistische en surrealistische kunstwerken. Aanvankelijk had haar ziekte haar in zijn ban en was ze blind, doof en onwetend ten opzichte van de onduidelijke weldaden die de dokter voor haar in petto…

het balkon Enkel bijen met een lange tong zuigen de beloning: het stuifmeel Wie mislukt valt dood Een bloem met roze lippen op lange stelen Buigt naar de lotusvijver Wordt vaalgeel in volle zon Het blad lijkt vlijmscherp Glanzend als opgeblonken leer Hij bloeit in de vroegste zomer De gifmenger steelt zijn zaad Snoeit met plastic handschoenen…

Een hand in een handschoen, de handschoen vol modder van het graven in de aarde. Het horloge lag in een massagraf in Srebrenica. Los tussen de gevonden lichamen die al in een zeker stadium van ontbinding waren. Onnodig te vragen hoe lang dat horloge daar lag. Net zo lang als de lijken natuurlijk.…

Ik ruk aan de rits van mijn jaszak, pak mijn fototoestel, trek met mijn tanden mijn handschoen uit, snel. Te laat. Elegant vliegt de eend weg. Ik kom op een driesprong, ook op de visvijver rechts zwieren plukjes mensen rond. Ik ga linksaf, hoor het geluid van mijn telefoon. Handschoen uit, andere jaszak. Mijn broer.…

Ik heb wel een ijsmuts maar geen handschoenen. Mijn wollen wanten liggen kletsnat in de auto, waar ik ze gisteren geirriteerd naar binnen heb gesmeten nadat ik de sneeuw van het dak en de ruiten had geveegd. Vandaar dat ik lopend ben, want zonder handschoenen is het geen doen op de fiets. Eigenlijk is het ook geen weer voor haring.…