start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (130)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (76)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (133)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (60)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5459):

De fluwelen handschoen en het pak slaag.....

Eens per zes weken mocht ze komen. De trein snelde door afwisselende landschappen en bracht haar naar de spreekkamer die rijkelijk voorzien was van absurdistische en surrealistische kunstwerken.
Aanvankelijk had haar ziekte haar in zijn ban en was ze blind, doof en onwetend ten opzichte van de onduidelijke weldaden die de dokter voor haar in petto scheen te hebben, maar niettemin werd ze voortgedreven door een wilskrachtige, verbeten verwachting van een betere toekomst.

Later ontwikkelde de voorheen schimmige gestalte van de psychiater zich tot schijnbaar de enige troost en liefde in haar leven maar de aard en oorzaak van deze merkwaardige metamorfose bleven haar onduidelijk.
Ze smachtte bezeten naar wat zij ging ervaren als de enige liefde die zij ooit gekend had.
De dokter overlaadde haar met grandioze complimenten, maar wat zijn de waarde en de duur van een compliment, afgezet tegen de horreur en terreur van het maatschappelijk leven?
Vanuit deze luxe, lauwe luwte, vanuit dit warme bad zou haar toch telkens weer de koude douche van haar dagelijkse omstandigheden overvallen....

Na het altijd te korte uurtje in de spreekkamer bevond zij zich dan weer wanhopig op het perron waar duiven nestelden in de metalen ornamenten boven haar hoofd en zenuwachtig en schuw voor haar voeten trippelden, in de hoop op enkele broodkruimels uit het lunchpakket van de forensen. De lange reis moest weer aanvaard worden; de lange leegte als van een woestijn lag voor haar; weer zes weken zonder Voedsel, weer zes weken zonder Liefde (terugkijkend op die tijd is alleen de marteling, de kwelling overgebleven, als vuil dat komt bovendrijven in een overigens heldere beek).

Brieven zochten en vonden hun weg naar Den Haag; steeds meer brieven, in een nooit eindigende stroom; ze werden gezonden en bezorgd, maar nooit beantwoord.

De beroepsethiek van de dokter verhinderde de wederkerigheid waar de Liefde om smeekte op een onduidelijke maar martelende manier....

Toen werd de dokter ziek.
Hoewel de patiënte haar aandacht bleef richten op de gemanicuurde jonge handen van de arts en op de krachtige groengrijze ogen achter brillenglazen, voor haar symbolen van eeuwige jeugd, drong zich de hortende ademhaling van haar "geliefde" aan haar op en het gênante ruisen dat kennelijk veroorzaakt werd door het aftakelende hart van de psychiater.

In deze situatie mocht zij niets betekenen en ook zij verdroeg de schending van de mensenwet moeilijk; zij wilde ook geven, niet alleen ontvangen.....

Bij het laatste telefoongesprek zei de dokter slechts: "Schat!" met de gevoelens die een heel leven, een hele toekomst zouden moeten dragen.....

Schrijver: I. Broeckx, 12-12-2014



Geplaatst in de categorie: ziekte

Deze inzending is 103 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:12-12-2014
Bericht:Het is een bekend gegeven dat vrouwelijke patiënten verliefd worden op hun psychiater. Sommige psychiaters maken daar daadwerkelijk misbruik van. Ook dat ja. De toestand van een patiënt na het overlijden van haar psychiater is niet tot nauwelijks beschreven. Filmisch hoogst interessant. Dat zijn laatste woord 'Schat!' was, duidt hoogstwaarschijnlijk op het gegeven, dat zij voor hem een schat aan inkomsten was en verder niets. Helaas, zo wreed is de psychiatrie klaarblijkelijk!... Wake up!...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)