Alle inzendingen over Het kind dat wij war

Het kind dat wij waren Wij leven 't heerlijkst in ons vèrst verleden: de rand van het domein van ons geheugen, de leugen van de kindertijd, de leugen van wat wij zouden doen en nimmer deden.…

lichaam, rank, vol vuur brengt mij in je Het ademen, plots beheerst laat ruimte voor het vrijen van onze geesten Het strelen van gedachten Je geur vult elke ruimte, zinneprikkelende begeerte, onstuimig verlangen, orgastisch genot Samensmelting van delen, de ongemene deler brengt ons samen Blikken verdwalen, verbaasd en verwonderd Vertellen wij…

als een slak met wintertenen, schrijd ik door een waterbed, wachtend op die ene meester, die dan net mijn leven redt.…

Wij leven 't heerlijkst in ons vérst verleden: de rand van het domein van ons geheugen, de leugen van de kindertijd, de leugen van wat wij zouden doen en nimmer deden.…

Elke dag eventjes maar dan praat ze tegen mij en ik tegen haar, zij en ik zijn gewoon wij. We kennen elkaar van het dagelijks mailen, en een dag niet gezien, wat zou er aan schelen? Zo is er een vriendschap voorzichtig opgebouwd, en het is voor ons beide al heel erg vertrouwd. we sluiten dan af met; veel liefs en tot morgen.…

dit is de dag de middag tussen januari en februarie een rustpunt een moment ik weet dar er duisterheid kleeft een spanningsveld een krachtmeting dit is de dag de middag weg rustpunt weg dat moment want zonder dat moment geen vreugde geen fijn zijn geen moment van daar geen moment van zijn zal er...…

Waar of niet? O maar ik kan de verleiding niet weerstaan, ik droom over je, ik droom hoe je me kust, me bemint. Waarom doe je dit nu bij mij? Ik kan het niet geloven dat het echt gebeurt, weet jij wel dat dit niet mag, dat je ergens mee bezig bent wat fout is?…

Een gedicht is meer dan een rijmende zin er zit vaak één of andere boodschap in, Het is iets anders dan woorden alleen het bereikt een mens vaak dwars door alles heen Het geeft uiting aan wat men voelt het maakt duidelijk wat er eigenlijk wordt bedoeld, Een gedicht kan een medemens opbeuren Zijn sombere blik voorzien van nieuwe heldere kleuren…

Ik droomde dat ik een vlinder was, of was het een vlinder die droomde dat hij mij was?…

Daar waar ik in het donker liep en zelfs de echo geen klank na liet daar heb ik zacht mijn tranen gehuild van bitterheid en intens verdriet. Daar waar het donker eenzaam was en ik alleen mijn stappen heb gezet waar rust mijn hart opnieuw beroerde na het smeken van mijn hulpgebed.…

zijn tot groot mens solidair en tolerant met vrije meningsuiting doch angstig voor door ons zelf verworven terrorisme en met groot verlangen naar geborgen vrijheid in liefde en saamhorigheid tot samen oud gezond gelukkig sterven wij…

Stress ontstaat niet uit prestatiedrang, maar uit prestatiedwang en het wordt pas dwang wanneer "kansen" worden geboden of vaardigheden worden verlangd die strijdig zijn met de persoonlijke ambitie.…

“Maak ik je gelukkig, is er wel een WIJ?” Ik zou je willen vragen, hoeveel je om me geeft. Of je het gevoel hebt, dat je zonder mij niet hebt geleefd. Ik zou je willen vragen, …voel jij “houden van?”. Ik zou het willen vragen, maar ik weet dat het niet kan! Want jij kan mij niet zeggen, wat je gevoelens zijn voor mij.…

tellen dagen dichter bij, dat ene zekere weten, de kalender wordt dan strepenvrij, gemiste uren worden vergeten de storm die van binnen woedt, laat ongesproken woorden verwaaien tot krachtige akkoorden, wij hebben alles nog tegoed…

Bladeren vallen voor ons versieren het pad waarover wij dwalen herfstkleuren lichten op met de zon wij lichten op met de laatste zonnestralen de laatste regenbui van vandaag heeft regendruppels achtergelaten glinsterende bladeren alsof belegd met kleine karaten zingende stilte om ons heen het zuiverste geluid dat bestaat alleen de wind…

warrige stegen waar schaduw om yoghurt honing en noten vroeg en altijd wel een plek waar het zacht was en zoet en wij…

Zij aan zij jij en ik werden wij.…

niet waar eindig ik waar begin jij maar ongedeeld wij ik jou vast en jij mij jij mijn rust ik die van jou jij die mij kust ik ook van jou die ene hand daar onze ogen voor elkaar perfecte glimlach nacht ochtend dag je haar je adem je zuchten je handen houden vast mijn Waar mijn bodem mijn luchten mijn branden alles…

Hand in hand, zij aan zij, gewoon verder waar we stopten, want als WIJ er niet meer zijn wil dat niet zeggen dat we niet meer denken/ schrijven en ventileren? Deal? Dus al zijn WIJ er niet meer, al die sterretjes aan de heldere hemel, dat zijn WIJ, die allen deelnamen aan de schrijfbehoefte en het uitvoeren van de hobby SCHRIJVEN!…

stolt gekoelde schrik is blauw wanneer de ondergrond begint te breken de donzen mantels als een loden deken ons doen verzinken in een meer van kou o waar is dan de held met sterke armen en waar het vuur waar wij ons kunnen warmen…

Betekenis van "Bewering" volgens wikipedia: Een propositie of bewering is in de logica een declaratieve zin die of waar of onwaar kan zijn. Een bewering onderscheidt zich van een zin doordat een zin slechts een formulering van een bewering is, terwijl er vele andere formuleringen kunnen zijn die dezelfde bewering uitdrukken.…

jij bent de ware, jij bent mijn man, en je weet dat ik niet meer zonder je kan. huisje-boompje-beestje, dat is onze wens. door jou voel ik me weer goed, ik ben weer een persoon, een mens.…

De chrysanten, die in de vaas op de tafel bij het raam staan: dat zijn niet de chrysanten die bij het raam op de tafel in de vaas staan De wind die je zo hindert en je haar door de war maakt, dat is de wind die je haar verwart; het is de wind waardoor je niet meer gehinderd wilt worden als je haar in de war is.…

Kinderen worden nog steeds mishandeld mensen kijken nog steeds op elkaar neer één vraag houdt ieder nog bezig wanneer komt er een eind aan, wanneer ? We weten het niet, maar maken plannen goede voornemens voor het nieuwe jaar het is allemaal mooi en aardig maar wie van ons maakt het wérkelijk waar ?…

Jeruzalem uit jouw schoot schuift een zoon waarna een land vol kinderen ik zuip me zat aan je zog je borsten barsten van vertroosting beken vrede vloeien mij aan de rijke vloed van vele volken zou ik niet buigen vol ontzag voor jouw tempel waar mijn vader woont…

Eigenlijk totaal onbelangrijk, maar buiten zinnen letterlijk een hart spuien waar de geest overloopt... Onafgemaakte zin, gebeurt mij wel vaker, soms maak ik mij er van af met puntjes. En toch..... Waar woorden wonen, wonen woorden waar.…

Politici blijven beweren dat wij in een welvarend land leven en ik denk dan 'ja, jullie wel'. Een man doodt zijn kinderen en zichzelf. Verlies verlies situatie, maar kaarsen- en bloemenverkopers varen er wel bij. People are strange, zo gek als een deur.…

De lach die hij liet in haar viel dwarrelend in deeltjes wij onbreekbaar achter blauwe ogen gesmolten zijn stilaan voorbij er is papieren honger en leeg van verliezend wachten klein…

Ik zie een kamer met een tafel waar omheen enkele heren die iets zinnigs proberen te zeggen over voetbal. Dat lijkt mij een buitengewoon moeilijke, om maar niet te zeggen, onmogelijke opgave. Wat kan een mens in vredesnaam voor zinnigs over voetbal zeggen. Dat maakt de heren om de tafel niets uit.…

Ik zie je wel, maar je bent het niet, nu zie ik geen liefde meer in je maar alleen maar verdriet, waar is de oude jou, wat is er met je gebeurd? Waar is die mooie lach? Waar zijn de lieve ogen, Waar is de lieve jongen die ik altijd in je zag? waarom ben je zo veranderd?…