Alle inzendingen over Het opeisen van alle

Als de woordenvloed van een notoire veelprater door derden op een gegeven moment als een zondvloed wordt ervaren, dan zijn zelfs vrienden daar niet tegen bestand. Wanneer zij zich geleidelijk in een ark laten wegdrijven genereert dit bij de spraakwaterval een impact waar zelfs hij stil van wordt.…

De meest gevoeligen, de meest begaafden betalen steeds de tol, in alle levenssferen, in alle omstandigheden.....…

Toch meen ik deze gelegenheid te moeten aangrijpen om nog maar eens duidelijk te stellen dat ik mij, als dropout, als ex-junkie, als ex-psychiatrisch patiënt, als misdadiger, als zelfmoordenaar, en als 'sociaal onaangepaste' (ex) heb gehandhaafd, en het recht opeis mijn ervaringen als volwaardig naar voren te brengen.…

Laten we taal opeisen.…

tonen aanzwellend, soms voor even verflauwend golft het zoals een oceaan heen en weer Beleeft deze prettige ervaring een ieder op zijn of haar manier slaat het bij een enkeling helaas soms door naar voor de ander gevoelens van pijn tot zelfs haat Vermogen om lief te hebben is geschonken niet enkel voor eigen Gegeven is het aan allen…

De man kwam de zus opeisen. Hij voerde de zus, die in trouwe saamhorigheid aan de zijde van de andere zus had gewandeld gedurende de door onschuld getekende jeugdjaren, die als de ijlende wind voorbij gevlogen waren, mee in het huwelijk.…

All around dubbele beglazing uiteraard. Dat stond allemaal in de verkoopadvertentie die ik las. En nu zie ik het pand zelf. Bordje aan de gevel: “Van der Huizenhoog, Professionals in Huizen. For a smooth live experience (?)" Vroeger heette dat makelaar. Maar dat verkoopt niet meer. Klinkt te sullig. Professional! Ha ja.…

Werp je schaduw over me uit en ik zal voor je buigen nederig zul je belanden in alle standen wanneer zweterig we ons vastzuigen tot het ochtend beschuit…

De wind waait letters maakt gedachten vergankelijk doorblaast het zijn geeft zicht op zinnen De wind draait en stoot talloze woorden in het luchtledige geeft geschut aan 'n gesprek Met alle winden meewaaien maakt woorden onbenullig laat zijn niet gezegd worden zodat windstilte volgt Wanneer aanzwellende windvlagen konden spreken…

zoals in alle nachten wanneer ik naar jou verlang voel ik me eenzaam en alleen gevangen in mijn eigen ban zoals in alle nachten kruipen uren traag voorbij alleen de gedachte aan jou maakt me even gelukkig en blij zoals in alle nachten wanneer de slaap niet komt huil ik zachtjes en niemand die mij troosten kan of me in de armen sluit…

Gespecialiseerd in alles.…

Maar kort en goed, we zijn hier om te leren en zelfs na een heel leven van leren, kan ik nu wel zeggen dat ik nooit alle antwoorden zal hebben, niet door m'n mensenkennis, diverse relaties of werkterrein. Ik schik mij in m'n lot en doe m'n best, als iedereen dat voornemen zo hebben, dan zou de wereld er een stuk vredelievender uit zien.…

Het wezen van het schrijverschap is het inzicht van de schrijver dat datgene, waarover hij schrijft, nooit te beschrijven is.…

Het kost me twee uur zeuren en jammeren. Maar dan heb ik hem. De mooiste kamer van het zogenaamd volgeboekte hotel. Zonder enorme airco op het balkon, zonder het lawaai van de bar en het restaurant. Ik hoor alleen nog de zee die geen vijftig meter verder kalm het strand op- en afrolt. En de cicades. Rust, daar kom ik voor. Het zal me benieuwen. hier…

Het is iets van alle jaren, alle decennia eveneens, uitroeien is zinloos en hoe meer aandacht er aan geschonken wordt, hoe groter de kans dat het alleen maar erger wordt. Ik heb één voordeel, ontslag zal niet volgen, net zomin als ik de man, die me voor witkop uitmaakte een woord terug gaf! Veel gezonder.…

wenselijk; dit in tegenstelling tot de melancholie, angst, neerslachtigheid en wat dies meer zij die als een gemene, uiterst perfide en ongewenste ziekte weggemasseerd moeten worden alsof deze verschijnselen nauwelijks bestaansrecht hebben en hun mijns inziens rechtmatige plaats in de uiterst veelzijdige arena van de "condition humaine" nooit mogen opeisen…

jouw hart troost het kind wat heeft geleden droogt langzaam alle tranen klopt krachtig door jouw sterke wil huilt om alle verloren jaren verzwijgt niet langer de geheimen durft iemand te vertrouwen geneest door liefde in en om je heen jouw hart dit is jouw heden…

‘Het is niet iets van jou alleen, het geldt voor alle vrouwen’. Hij staart naar het computerscherm. In zijn rechterhand een mok koffie, zijn linkerarm en elleboog losjes op tafel. Benen gestrekt voor zich uit. ‘Alle vrouwen in Nederland. Het is Opzij-taal, je moet als man voortdurend verantwoording afleggen’.…

Alle wit doelwit En het is alsof iets overwaait uit een andere dimensie In je. iets flikkert. Beeldvlinders. Kleuren als gemoedstoestanden Duizend kleine wervelwinden beroeren je Je bent omringd door myriaden microscopisch kleine spiegels van microscopisch kleine goden: tezamen weerkaatsen ze je, mini-eonen lang.…

Pijnlijk ingevreten graven Ongemotiveerd verlaat in Het thema zijnde onervaren In een blok van genegenheid Verstrengeld als eigen pijn Uiteen felle bewoordingen Stromen zij verder toekomst Steunend op wat eens mij was…

Zolang er broeihaarden ontstaan die afscheiding en voorrangspositie opeisen binnen hun eigen landsgrenzen en/of binnen de gemeenschap.…

alle aandacht opeisen, dan kan Trump wel eens heel erg in het nauw komen, zelfs bij zijn eigen aanhang die toch al aan het versmallen is.…

Een uur met jou lijkt welhaast "niets" een week met jou zelfs evenmin omdat ik jou met heel mijn hart voorgoed en levenslang bemin Een leven zonder jou is een onzegbaar diep gemis omdat met jou dat "niets" voor mij eigenlijk alles is…

in alle stilte Fluisterend, zachtjes mijn naam Jouw heze stem: "het komt wel goed" Met de streling van mijn handpalm laat je me gaan Ik, ik weet dat het waar is Laat de dood aan me voorbij gaan en sluit voor even mijn ogen…

Een klok die stil staat geeft toch minstens twee keer per dag de juiste tijd.…

Van de in Friesland traditionele sport kievitseieren zoeken is ten minste één gunstig effect op de verkeersveiligheid bekend.…

‘Oh, u komt zeker ook voor de Vierdaagse expositie.’ Hoe of ze dat wist, de baliemedewerker, vroeg ik later aan mijn zoon, die al zeventien keer over de finish van de Via Gladiola kwam. Zijn wandelaars te herkennen aan hun kleding of uiterlijk? Komen ze wat onzeker het museum binnen, een beetje verloren om zich heen kijkend, omdat ze nooit naar een…

Zijn boeken zijn leesbaar, dus behoren zij niet tot de literatuur.…

De kinderen zijn 't huis uit, we zijn dus alleen, met alleen de kleinkinderen af en toe om ons heen. 't Was even wennen in 't begin toen de eerste de deur uitging. En nu, nu weten we niet beter meer, we zien ze om beurten een enkele keer, ze hebben 't druk en leiden hun eigen leven Maar waar zijn die kleintjes toch gebleven?…

Heel in 't begin zijn 't vlinders in je buik. Daarna wordt 't verliefdheid in je hele huid. Het zit in je wezen, beheerst je bestaan, en niks is meer hetzelfde want het is zo spontaan. Als de bliksem de hemel doorkliefd, Ja dan zeg je, ik ben verliefd!…