start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (150)
adel (5)
afscheid (132)
algemeen (67)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (93)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (18)
eenzaamheid (132)
emoties (208)
erotiek (8)
ex-liefde (32)
familie (69)
feest (26)
film (19)
filosofie (64)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (32)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (7)
heelal (5)
hobby (15)
humor (270)
huwelijk (11)
idool (33)
individu (124)
internet (28)
jaargetijden (29)
kerstmis (29)
kinderen (76)
koningshuis (24)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (47)
liefde (191)
literatuur (66)
maatschappij (165)
mannen (18)
milieu (7)
misdaad (51)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (133)
natuur (98)
oorlog (43)
ouderen (48)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (44)
partner (4)
pesten (10)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (87)
psychologie (114)
rampen (21)
reizen (27)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (18)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (36)
toneel (5)
vakantie (25)
valentijn (1)
verdriet (91)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (21)
vriendschap (72)
vrijheid (46)
vrouwen (37)
welzijn (63)
wereld (42)
werk (62)
wetenschap (14)
woede (70)
woonoord (56)
ziekte (110)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4117):

"Hungry Eyes"

Het gebouw in Tilburg West waarvan de gevel bezet is met felgekleurde, in mijn ogen uiterst lelijke panelen, is mij niet onbekend gebleven.

Vroeger vormde het het decor voor mijn journalistieke werk en kwam ik er samen met collega-vrijwilligers. Men moet van de strakke, moderne, kale inrichting ervan houden en ik ben daar geen liefhebster van. Vanavond waren wijkbewoners samengekomen voor een maaltijd.

Aan onze tafel was een man aangeschoven die zijn uiterst begerige, als uitgehongerde blikken extreem aan ons opdrong. Er was geen ontwijken aan en inderdaad moeten de blijdschap en de vrolijkheid die mij terecht bezielden met soeplepels van mijn gezicht af te scheppen zijn geweest en zoiets is nu eenmaal in het menselijk verkeer kennelijk zo ultiem wenselijk; dit in tegenstelling tot de melancholie, angst, neerslachtigheid en wat dies meer zij die als een gemene, uiterst perfide en ongewenste ziekte weggemasseerd moeten worden alsof deze verschijnselen nauwelijks bestaansrecht hebben en hun mijns inziens rechtmatige plaats in de uiterst veelzijdige arena van de "condition humaine" nooit mogen opeisen.

Als een vlieg op de honing dus, maar de nasi goreng vroeg ook om zijn volle aandacht toen deze eenmaal geserveerd was......

Schrijver: I.Broeckx, 07-03-2018



Geplaatst in de categorie: emoties

Deze inzending is 80 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Karel Jong
Datum:07-03-2018
Bericht:De sfeervolle bijdragen van Broeckx lees ik altijd met belangstelling. Alleen vraag ik mij af of de auteur een fractie zuiniger kan zijn met de bijvoeglijke bepalingen en vergelijkingen. Soms leidt deze overdaad voor mij tot onnodige mooischrijverij, die de aandacht een beetje afleidt van de werkelijke inhoud. Maar dit is slechts een persoonlijke indruk, welke niets zegt over de kwaliteit van de bijdragen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)