Alle inzendingen over Hoe liefde dodelijk

Aan het einde niet meer zeker, van liefde, dodelijke kreten en is er leven op de maan? Zo houd ik mij verdrietig vast aan de laatste dag, gegeven hoop misschien of een volgende keer maar blijven staan is geen keuze meer.…

dodelijk is…

(voor Willem Marcel De Craene (1950 - 1990)) Je bent geboren op 30 juli 1950 in Gent. Je ouders hadden zeven kinderen en je bent rooms-katholiek opgevoed. Je wilde verpleger worden, maar het werd theateracteur, maar je paste niet zo in dat wereldje, dus kocht je van wat geld, verdiend als biertapper in een homobar en als schoorsteenveger, een gitaar…

Vol voorpret gingen ze op weg, weken van tevoren was al alles in gereedheid gebracht, koffers ingepakt familie op de hoogte gebracht, sleutel afgeven bij de buren die voor de post, vissen en vogels zou zorgen. Weken van tevoren werden dagen al afgevinkt zo van: nog zeven nachtjes slapen, nog zes, vijf , vier, drie twee.....morgen, morgen gaan we…

Dat iets wat ik als liefde geef, soms óók voortkomt uit mijn eigen angst om mensen te verliezen. Aan de tijd. Aan de afstand. Aan alles wat ongemerkt tussen mensen in kan komen te staan. Dat inzicht vond ik ongemakkelijker dan die grens zelf. Voor mij betekent liefde vaak: dichterbij komen. Meeleven. Vragen. Delen. Er zijn.…

Het aantal dodelijke COVID-19-slachtoffers neemt inmiddels, wij schrijven woensdag 22 april 2020, gelukkig eindelijk af. Ook mijn werk als POSTNL'er gaat, ondanks een weliswaar tijdelijke zowel denk- als zichtbare devaluatie gewoon door.…

Het rood van je lippen groeit als een dodelijke vrucht ineen, samensmeltend totdat de toorn des overvloeds een overmaat van liefde spuwt in de verkeerde richting.…

Haar dodelijke pijl treft je in de borst en liefde te groot snijdt door je hart hulpeloos op de grond bemerk je haar plotselinge dood en glimlachend in het maanlicht ontvang je haar eeuwige verlichting.…

hij leefde geen pose een lieve vrouw twee schatjes van kinderen dodelijk, levercirrose hij heeft een vriend hij is mijn vriend we lazen beiden Beets ik heb niks, hij heeft aids een wereldwijf, ik kuste haar graag haar liefde ging Vlaams door mijn maag uiteindelijk werd ze moeder van het kind voorbij gegaan door een vrind het is maar…

Leven met een serpent kan je niet, haar schoonheid is dodelijk. Koud in hart en kil van ziel ik zie je stuk gaan van verdriet. Haar blik maakt je blind, haar stem dooft een ander zijn woord. Liefde van jou verdient ze niet met een enkel beet je hart doorboord.…

Ze stonken als een asbak waardoor elke glans verdween over hun longen (!) dan korte stoten mist de oorzaak van de sluier jong en fris was al gewist een gloeiend puntje heel even scheen er licht de dood kwam dat moment tot leven heeste vaag en zeer beslist kom straks terug ik heb mij niet vergist…

Soms helpt een nicotine-preparaat om rookverslaving zacht te ondermijnen. De nicotine in die medicijnen - blijkt nu - doet de gezondheid ook veel kwaad. Maar dat gevaar is u al lang bekend wanneer u fan van misdaadpockets bent.…

Vanmorgen nog zag ik je auto staan, daar aan je huis langs de grote baan. Gemis zonk als een nacht in mij. Verlangen gaat de hoop voorbij. Wat stelde het voor? Ach, veel bellen en praten, een lach en met veel schroom een kuise kus. Gemakkelijk te verwerken dus? Gemis zinkt als een nacht in mij. Verlangen gaat de hoop voorbij.…

Welke benaming je er ook aan geeft, het NU is niet meer het NU van toen, dat kan natuurlijk ook niet want er zit een wereld van verschil in de tijd van NU, niet alleen qua tijd maar ook van een aantal decennia. Waren onze ouders slecht af? Waren wij slecht af? Misschien wanneer je nu terugkijkt had het toen allemaal mooier, beter en geweldiger gemogen…

mijn mond is een karabijn hij kan zo dodelijk zijn dat zelfs jouw God mij niet gelooft mijn hand is een karabijn hij kan zo dodelijk zijn dat zelfs jij in mijn God gelooft…

lot is bezegeld De zee, Even dodelijk als uitzonderlijk mooi……

Jouw zwijgen is dodelijk, als een mes doorsnijdt ze de stilte en mijn radeloos hart, dat ik jou wilde schenken. Wat heb ik misdaan, dat je wegdreef van mijn liefde, of heb ik het nooit begrepen en dreef ik alleen maar naar jou.…

bekijken de schittering in elkaars ogen en gaan vervolgens op in onze paringsdans Met jou wil ik de diepte in verder voorbij de grens waar woorden niet meer kunnen beschrijven tot aan het moment dat de magie ons versmelt en we vaag bewust worden van het menszijn dat aan ons zijn dodelijke ultimatum stelt…

De wereld is vervuld met droefenis en klagen, Vol snode lastering en vol onwaardigheid, Vol vijle ogen-lust, en vol lichtvaardigheid, Vol onverdiende haat en dodelijke lagen.…

De dodelijke aanvallen van Rusland op Kyiv kan je er beschouwen als een dikke middelvinger van Poetin tegenover Trump. Wel heel ellendig dat er dodelijke slachtoffers vallen bij deze misselijke makende machtsspelletjes tussen deze 2 machtsmisbruikers.…

O herten die nog zijt van hare strikken vrij Vliet verre van dees trouw- en liefde-loze prij. Al isse nog zo schoon versiered en bepeireld. Vraagt niet, hoe kan het zijn dat zij zo goddeloos, Zo eer-vergeten zij en overgeven boos? Helaas! het is omdat de wereld is de wereld.…

(voor Barcroft Henry Thomas Boake (1866 - 1892)) Jij bent geboren op 26 maart 1866 in Balmain, New South Wales. Jij was de oudste zoon van de fotograaf/agnosticus Barcroft Capel Boake (1838 - 1921), geboren in Dublin, en de gelovige Florence Eva Clarke (1838 - 1921). Een jongere zus was Adelaide Eva, die later weelderig haar tot over de knieën had…

De eenzaamheid waardoor ook haar ongelukkige jeugd getekend was, vervulde haar dermate met afschuw en weerzin, dat zij zelfs de dodelijke ziekte prefereerde boven een leven zonder haar echtgenoot....…

Als men kijkt naar het aantal dodelijke ongevallen per afgelegde kilometer dan kan het vliegtuig als meest veilige transportmiddel beschouwd worden. Echter, als men kijkt naar de dodelijke ongevallen per gereisd uur dan zijn de statistieken van de bus 2.8 keer gunstiger t.o.v. het vliegtuig.…

Liefde is als oorlog: gemakkelijk te beginnen maar heel moeilijk te beëindigen.…

Laat niet zomaar iemand toe in je hart, je kan bij jezelf al genoeg vernielen.…

De arm is de meest publiek zone van het lichaam.…

Ach ik tel m’n - onze zegeningen…alleen hoef ik deze liefde niet, snap je?…

Al het ongevaarlijke werkt dodelijk.…

Eens, toen er verdenkingen bestonden dat de dodelijke en door mij zozeer gevreesde ziekte reeds het terrein van mijn geliefde lichaam betreden en in bezit genomen; veroverd had, bracht de allerliefste de wonderlijke steen mee.…