Alle inzendingen over Iris Brunia

Ze Zei 'een teveel aan schaamte is een gebrek aan zelfspot' en een humorloze als ik kan zich dan alleen afvragen waarom Iris Brunia is geboren in 1977. Waar is mij niet duidelijk geworden. Waarom in hemelsnaam zo'n typisch en lang prozagedicht in de spotlights zetten?…

Amarillis Hier is In een zeepbel Iris Hang de bel Aan een ring En de ring Aan je neus Amarillis Schud je ’t hoofd Speelt het licht In de bel Met Iris Schud je fel Breekt de bel Amarillis Waar is Iris Iris is hier geweest Amarillis Aan een ring En de ring Aan jouw neus Wijsneus Amarillis…

Iris, jouw verschijning als een regendruppel Een regendruppel op de mooiste roos Een prachtige roos, stralend in de zon Iris, jouw verschijning is als duizenden zonnestralen Duizenden zonnestralen in mijn hart vol liefde Mijn kloppende hart vol liefde voor jou, mijn prinses Iris, jouw liefde Jouw liefde is als duizenden rozenblaadjes vallend…

'Ja Fred, daar ben je begonnen', zei Iris met een lichtelijk opgewonden stem. 'Hoeveel waren het er dan', vroeg hij Iris. "Kom maar mee' antwoordde ze. Ze pakte een toorts van de muur, trok eem met robijnen afgezette mantel aan en ging Fred voor. 'We gaan naar je meesterwerk' zei Iris. De kamer leek op een grot, zo koud en klam.…

Mijn liefste, waar we beiden zijn, Daar zijn we met ons bei, Al de andere mensen, die er zijn, Ze zijn er niet voor mij. Ze lachen wel en praten wat, Ze komen wel en gaan, Maar doen ze iets of laten dat, Het komt er niets op aan. De andere mensen om ons heen, Zijn ook wel lief en goed, Maar ik bekommer mij alleen Om wat jij zegt en doet…

Ik hield een prisma in de hand En wierp een schijnsel op de wand, Dat, schoon het zonlicht, doorgaans wit, Uit zijne aard geen kleur bezit, Zo velerhande kleuren droeg, Dat ik mijzelve, peinzend, vroeg, Hoe toch dit klaar, doorschijnend glas, Dat zelf volkomen kleurloos was, Al deze kleuren scheppen kon En halen uit het licht der zon. Het…

Zoude ik mijn liedjes, de vluchtige, lichte Liedekens zingen, gelijk ik ze zing? Zoude ik zo lustige liedekens dichten, Zo het mij naar mijn lust verging? Zoude ik mij spelender- wijze vermeiden, Dingen bezingend, die buiten mij zijn: Vrede - van 't vee in de vredige weiden, Vreugde - van bloemen en zonneschijn? Zoude…

Meen, zo ik zing, vol liefde zijn mijn zangen, Niet, dat mijn mond de schamelheid vergat Van 't hart, dat open stond om vreugd te ontvangen, Maar, waar de liefde nimmer binnentrad; Mijn lied is immers vol van uw verlangen, O Liefde, die ik steeds heb liefgehad! Waart gij gekomen, toen ik u verwachtte, Ik had met diepe vreugde u ingeleid,…

in haar naam ben ik verliefd iris calderoni memlinc glimlacht in haar ogen zij heeft iets van een stille avond in de herfst en tachtig rimpeltjes twinkelen in haar gezicht bijna alles is zij vergeten maar niet haar naam men merkt nog aan haar ogen hoe mooi de klank is van haar naam kom binnen zeg ik ga zitten hoe is je naam?…

De meizon doet bloemen ontluiken en irissen lekker ruiken. Doch die ene witte is uniek. Haar blaadjes worden door de meizon met tederheid aangeraakt, Haar lange puntige bladeren, wijzen naar het hemelsblauw. Wanneer regendruppels haar raken, zijn het net doorzichtige parels. Ze geven haar de pracht, die men niet voor mogelijk acht.…

Door mijn reactie naar Iris toe kwamen wij in contact met elkaar en Iris verwees mij naar een schrijven van haar: De serenade van een huismus. Zodoende heb ik op een gegeven moment ook de achtergrond van Iris gelezen. Het is een vrij bekende poëzieschrijfster uit België. Haar bedoeling was om mij een beetje op weg te helpen met schrijven.…

Nooit gaat het zoals je zo graag zou willen... Nooit zit het een keer mee. En alles kropt zich steeds meer op in mij. M'n tranen lijken net een zee... Altijd als ik denk dat het een keer goed gaat, Gaat het net weer anders dan verwacht... Verdwijnt de zon weer achter die donkere wolken. Weg is weer dat gelukkige gevoel met al haar pracht…

zo heel af en toe valt er al een, een denneappel, een eikeltje en zelfs een berkenblad. Heel stiekum fluistert de herfst al tegen de zomer: jij hebt je beste tijd gehad.…

zondagmorgen met al haar tijd voor mij alleen. Ik smeer een broodje, kook een eitje en hoef vandaag eens nergens heen. Het bos neemt mij in haar armen, brengt mijn rauwe ziel tot rust en ik voel hoe na een tijdje de warme ochtendzon mij kust.…

Goh,wat had ik via zeddnet..een leuk contact met jou. Maar helaas zeddnet is uit de lucht en ik wil donders-graag weer contact met jou. Hoe kan ik jou bereiken?? Kent iemand jou??J ouw leeftijd is 51 jaar jong..je hebt blond haar en woont alleen in een hoekhuis in Axel. Jouw user-name op zeddnet was kleurrijk en mijn user-name was figrev. Jij…

', probeert Iris nog, maar de blinde woede in Arnold neemt de overhand en wanneer Iris zich probeert los te rukken, geeft hij haar ineens een stevige duw, waardoor zij naar achteren van de trap valt. Iris breekt haar nek en Arnold staat minutenlang stomverbaasd naar haar levenloze lichaam te staren.…

Diepe nacht en duisternis En een lichtende glans op de zee, En diep in mijn ziel, die onrustig is, Een groot verlangen naar vree. Dan wordt mij de zwarte onpeilbaarheid Der duistere diepten tot Het beeld van Gods verborgenheid, Het grote mysterie van God. Mij worden die lichtende wateren thans Het beeld van mijn eigen ziel, Waarin als…

Nu is de heide blij getint Met paarse bloemenkleur, Nu is de zoete heidewind Vol zoele honinggeur, Nu gonst de aarde van 't gebrom Der bijen wijd en zijd, Nu is de hoge lucht alom Eén blauwe zaligheid... Maar, als de heide 't schoonste wordt, Dan komt de winter aan, Want bloemenschoonheid duurt maar kort, En vreugd is gauw gedaan.…

Ineens was je daar, ronde toet en staarten in je haar, intens genietend, blij en open stevig in mijn hart gekropen!…

Chloé gaat aan het einde van het zwembad zitten, wachtend tot Iris niets vermoedend naar haar toe zwemt. Zodra Iris bij haar is, slaat ze haar met de dikke hamer keihard op haar hoofd. Meerdere keren. Het bloed vermengt zich met het zwemwater en Iris zinkt naar de bodem.…

Een iris sijpelt uit mijn vuist mijn glazen huis breekt. Het leven traant ontzind.…

En ik vraag me af hoe ik opnieuw zo stom kom. Ik wist het toch van te voren? Ik zou het toch niet meer doen? Ik weet wat een ellende het is, wat voor rotgevoelens het met zich mee brengt en hoeveel onzekerheid. Maar ik trap er weer in. Ik dacht altijd dat ik niet harder kon vallen. Als je al plat op de grond ligt met je gezicht naar beneden, wat…

Een helgroene wei en toch regen ook diep in mij de schapen verbergen zich de iris kleurt geel aan de vijver wat is de zomer kil als jij er niet meer bent.…

Hoornig vlies, zeegroene iris, priemen als een dolk, in mij is het geheim niet meer het mijne, weet ik dat je weet, en dat wat verborgen is, nu toe behoort aan jou en mij.…

Het koninklijk embleem van de Merovingische koning Clovis was de fleur-de-lis (de iris). De Latijnse naam voor de iris, die in landen van het Midden-Oosten in het wild groeit, is gladiolus, of 'klein zwaard'.…

Duister klinkt het geluid in de roep naar het licht van de stille ochtend waar zij haar kracht niet verliest in wazig vochtige nevel ademloos wachtend op elke volgende, reeds gebaande weg in de aderen van ons bestaan niet elke druppel raakt gedachten, wel kleurt iedere druppel rood in hoop en verwachten samenvloeiend tot één geheel…

De mens met twee gelaten laat holle ogen blikken kettert gaten in de ziel Krijt lage strepen op het voorhoofd dekselse lijnen van spijt verdichten gespleten gedachten Letters dichtbij zonder klanken kleuren klinkers vreten kraaien de pootjes in de laatste zin…

(voor Iris Tree (1897 - 1968)) Jij bent geboren op 27 januari 1897 in Londen. Jouw vader was Sir Herbert Draper Beerbohm Tree, geboren op 17 december 1853 in Londen. Hij was theaterregisseur en toneel- en filmacteur. Op 28 april 1897 opende hij Her Majesty's Theatre. Hij heeft in 1904 de Royal Academy of Dramatic Art opgericht.…

Als Iris onder mijn huid kon kruipen, of in mij, als bij een kangoeroe, zou ze dat zeker doen. Ze wil onder alle omstandigheden bij me zijn. Ze beseft nooit waar ik mee bezig ben, alleen wie ik ben.…

Niet opnieuw, Iris, dacht ik, alstublieft niet opnieuw. En dan aandringen: ‘Would you? Would you?’. Ik reageerde niet. Drie minuten duurde het. Voor publiek dan nog. Dat vond ze nog het beste van allemaal. De eerste keer voor een volle zaal. ‘Bomste vol,’ zei ze, alsof iedereen voor haar gekomen was.…