Alle inzendingen over Jacqueline Govaert

Je hebt artistieke vrouwen, die levende legendes zijn en Jacqueline Govaert is daar zeker één van! Ze trad op in de Goudsche Schouwburg en dat was anderhalf uur gekluisterd blijven aan haar hoogst bijzondere en gerijpte stem. Jacqueline Govaert is geboren op 20 april 1982 in Kaatsheuvel. "Efteling!…

Uiteraard verkeerd getaxeerd, want commentator Jacqueline Govaert (van Krezip) roemde vaak de hoge en lage tonen en de emoties in diverse zangpartijen. Alles bij elkaar ben ik reeds te oud voor dit festival. Maar er is wel een kwestie van de diskwalificatie van Joost Klein.…

.: Duncan Laurence, Floor Jansen, Jacqueline Govaert, Danny Vera, Eefje de Visser en Stéphanie Struijk. Roem komt vaak niet zomaar uit de lucht vallen. Ze studeerde voor zangeres/muzikante en muziekonderneemster. De opleiding duurde vier jaar en ze voelde zich in Tilburg eenzaam en verloren.…

. -------------------------------------- Jo Govaerts is een Vlaamse dichteres die op veertienjarige leeftijd haar eerste dichtbundel publiceerde.…

(voor Jacqueline Lamba (1910 - 1993)) Jij bent geboren op 17 november 1910 in Saint-Mandé, Île-de-France. Jouw moeder Jane Pinon was getalenteerd en belezen en zij wilde ooit medicijnen studeren, maar zij werd een huisvrouw. Jij hebt jouw vader, de landbouwingenieur José Lamba, nooit goed leren kennen. Jij was de tweede dochter.…

Het schept veel verplichtingen mens te zijn. Niet alleen moet mens allemaal dingen maken en stukmaken, mens moet zich ook onderscheiden van de dieren door kleren te dragen. En nu er ook al hondejasjes en apepakjes bestaan, zelfs schoenen aandoen. Meestal gebruikt mens die tevens als bergplaats voor zijn moed. Kwestie van bescheidenheid.…

Voor de andere gravinnen maakt Jacqueline totaal geen kans bij Ambroise en die giftigheid weet en steekt Jacqueline. Met geveinsde nederigheid regelt Jacqueline een afspraak met Ambroise in de Église Notre-Dame-de-la-Visitation op de Rue de Behogne 43 in Rochefort. Niemand is verder op de hoogte van deze afspraak.…

Geld is applaus.…

Jacqueline Cramer is een minister zonder kloten. Eerst wil ze het milieu redden door de gloeilamp uit te bannen. (Dat is net zoiets als in elk dorp een Hansje Brinker aan te wijzen, omdat je de dijken niet wilt verstevigen.)…

Jo Maria Augusta Govaerts is geboren in 1972 te Leuven. Ze stamt uit een katoliek gezin met een oudere zus en twee broertjes. De beroepen van haar vader en moeder heb ik niet ontdekt. Inmiddels is zij 38 jaar en voor een groot deel nog steeds een raadsel voor de buitenwereld. Net als Vasalis beschermt ze haar privéleven rigoreus.…

In zuiver water ziet men de bodem.…

Wil lag vaak op de bank in de woonkamer in innige omhelzing met Jacqueline P. Nooit begreep ik als kind wat hiervan de bedoeling was. Frank was een kwajongen voor wie we allen een doodschrik hadden. Hij zette de hele buurt op stelten. En boven alles uit weerklonk de tekst: "Eejt dees a wiek" van The Beatles. En wat kon dat toch betekenen?…

Ze leren elkaar kennen in de Don Kozak-bar in Rotterdam, waar Jacqueline weinig belangstelling toont voor de toen al bewierookte voetballer. Al snel ontbrandt de liefde tussen het jonge stel als hij haar meeneemt naar Lokeren (B) waar hij is gaan spelen.…

Mijn gedachten zijn zo grijs als de lucht Niet wetend wat der komen gaat Als regen die langs mijn ramen stroomt Komt het eruit als storm in een zucht Ver gezicht grauw en mistige lijn Misschien met donder en bliksem of is het als dwarrelend sneeuw, puur Wit als mijn gedachten konden zijn…

Winter is mooi met eigen pracht Sneeuwwitte dagen sterrijke nacht IJs op het water rijp op de bomen Dooi treed weer in lente is gekomen…

Ik ben alleen met mijn gedachten. En iedereen die mijn zo ziet hoeft van mij niets te verwachten. Ik ben alleen met mijn gedachten. Zonder geluid in mijzelf gekeerd, zodat geen enkel mens mij weer bezeert.…

Het was een wonder Er was een nieuwe ster Een nieuw geboren kind Nu schittert hij heel ver Een kind verliezen Kán en mág niet gebeuren Onmacht, boosheid en emoties Lijken je te verscheuren Plots is alles één verdriet Alleen de tijd kan je nog leren Hoe hiermee nu verder te gaan Om dit verdriet te accepteren. Pijn slijt, maar liefde…

Met een handschoen je bruid halen, Is hun trouw herinnering Het bruidspaar kon samen niet stralen. Zouden zij dat ooit zo overdoen Wat is beter, een prachtige dag Om snel weer te scheiden Of op afstand een lach, Om oud te worden met beiden. Hoeveel blijven er samen Kijk om je heen, Wie gaan er nog door dik en dun 55 jaar haalt bijna…

Zo kleurig en zo bont dwarrelen alle bladeren zachtjes op de grond. In die warme kleuren als een mooi tapijt vervuld met zoete herfstgeuren. Paddestoelen steken hun kopjes uit de grond dwars door die bonte deken. Al dat rood, bruin en geel ik houd ervan zoveel!…

Druppeltjes regen op je gezicht, de glimlach in je ogen het klinkt als een gedicht ik wil ze nimmer drogen. Druppeltjes regen, een heleboel kom bij me, kom toch hier jij bent mijn levensdoel ze worden mijn rivier. Druppeltjes regen, laat ze niet gaan druppeltjes regen van geluk ga nooit bij ze vandaan en maak ze nimmer stuk.…

Als een vuurrode deken laat jij je glijden over het warme land. De blauwe lucht verstopt zich in een mantel van donkere wolken. Je ruikt de frisse avondlucht als ware het een parfum van de fijnste klasse. De nacht valt over de aarde in schemerachtige geheimzinnigheid. Ik hoor de stilte en denk; Er valt niets te zeggen. Maar…

De laatste magere zonnestralen raken nog even de toppen van de goudgele halmen aan. De wind streelt zacht de pluimen die zich koesteren in het tere zonlicht. Op de achtergrond rolt de branding en speelt met de schelpen die aan de oever liggen. De zon gaat langzaam onder de schemer glijdt over het strand geruisloos is de nacht gevallen…

o,wonderbaar wezentje zo teder en klein, wat is je huidje zacht, je bent de liefste mijn waar ik op heb gewacht. Wat lig je rustig in je warme bed, je haartjes zijn net zijde. Niets is er wat mij belet, om me aan jou te wijden. De tederheid die stroomt in mij, maakt me een gelukkig mens. Je bent bijzonder,maakt me blij mijn allermooiste…

In een wolk verscholen die duister is en dicht in den vreemde dolen zoekend naar het licht. Vertwijfeling in harten het speuren naar geluk verdwijnen alle smarten en niets gaat er meer stuk. De wolk zal eens verdwijnen de zon zal er weer zijn weg zijn verdriet en pijnen want dan is alles fijn.…

De zonnestralen uitgebreid ze schitteren en schijnen dat mist en zelfs de nacht onze zorgen doen verdwijnen. Ga weg, o nacht en duisternis het voelt als een verschrikking de morgen die er nu weer is brengt blijdschap en verkwikking. Uitgebreid de zonnestalen met schitterende glans ver over bergen, dalen de mensheid weer in trance.…

Ik ben alleen met mijn gedachten. En de mens die mij zo ziet, hoeft van mij niets meer te verwachten. Ik ben alleen, en peins, en kijk ver voor me uit. Zonder geluid. Ik ben alleen, in mijzelf gekeerd, opdat geen mens mij weer bezeerd.…

Omdat het in Blaricum te gevaarlijk werd, vluchtte je in het najaar van 1942 samen met Alice en Jacqueline naar Zwitserland, waar Alice geboren was. Jullie werden verraden en bij de Zwitserse grens gearresteerd door de Sicherheitsdienst. Jij werd naar het doorgangskamp Drancy gestuurd en Alice en Jacqueline werden tenslotte vrij gelaten.…

Gisteravond waren Helga en Jacqueline weer langs geweest, maar hij dorst alweer naar spannende avonturen. Tot zijn grote verbazing gaat Frieda naast hem op de bank zitten en legt zij steeds vaker haar hand op zijn bovenarm. Nadat ze een halve fles gin hebben opgedronken, staat Frieda ineens op en loopt zij naar de deur.…

Jacqueline en Babette geven elkaar geregeld openlijk een mondkus om eventuele misverstanden van hitsige, opdringerige, lastige mannen te ontzenuwen.…

(voor Jaqueline Roque (1927 - 1986)) Je bent geboren op 24 februari 1927 in Parijs. Toen je twee was, verliet je vader je moeder, je vier-jarige broer en jou. Dit heb je je vader nooit vergeven. Jullie verhuisden naar een portierswoning nabij de Champs-Elysées en je moeder werkte als naaister. Op je achttiende overleed je moeder door een beroerte…