De verliefde gravinnen

Het knappe voorkomen en het gevatte intellect van graaf Ambroise de Selliers de Moranville van het Kasteel van Lavaux-Sainte-Anne in Rochefort heeft bij diverse gravinnen een tomeloze verliefdheid losgemaakt, die zij maar al te graag beantwoord zien. Zo laat gravin Belinda de Fagnolle van het Kasteel van Évrehailles iedere dag een bos bloemen bezorgen, behalve op de zondagen, want dan komt zij zelf een bos bloemen brengen. 'Ik heb geen vazen meer om ze in te doen!', zei Ambroise de laatste keer. De dag daarna werden er wel honderd vazen bezorgd. Belinda is niet te stoppen. Gravin Melanie de Dampierre van het Kasteel van Houx is ook zo'n doorbijter. Zij komt bijna elke dag bij Ambroise langs om wat bij te kletsen en zij brengt dan steevast een fles Château Pétrus mee, die zij in alle rust samen opdrinken. Melanie kleedt zich altijd zo sexy mogelijk en haar versierkunst is zeer geraffineerd en uitgebreid. Toen zij een keer topless op bezoek kwam, kon Ambroise het niet laten om haar fleurige borsten te besnuffelen, maar verder is het niet gekomen. Het is Melanie een raadsel hoe zij Ambroise kan versieren, maar die wijntraditie houdt zij in ere. Gravin Agnes Davre van het Kasteel van Sorinne-la-Longue pakt het heel anders aan. Zij blijft graag de mysterieuze aanbidster op afstand. Zij schrijft hem dagelijks de meest hartstochtelijke liefdesbrieven met libertijnse, seksuele voorstellen. Uitnodigend eindigend met de zin 'Voor jou staan mijn kasteeldeuren altijd wagenwijd open!'. Ambroise is wel een paar keer langs haar kasteel gereden, maar hij durft het nog niet om aan te bellen. Door het grote aanbod van de verliefde gravinnen wordt de keuze er voor hem ook niet makkelijker op. Het tegendeel van gravin Agnes is gravin Justine de Berlaymont van het Kasteel van Fernelmont, die één en al kuisheid is en op een hoog mystiek niveau leeft. Volgens Ambroise is zij een ware heilige en zij boeit hem mateloos. Dat is trouwens voorzeker wederzijds. De smoorverliefde Justine denkt continu aan hem en zij hoopt hem naar haar niveau te kunnen trekken.

De kunstzinnige gravin Diane de Gramont wandelt vaak rond het kasteel van Ambroise, waar zij hem geregeld weet te overvallen om dan samen met hem verder te wandelen. Diane heeft al vele portretten van Ambroise geschilderd, maar zij vindt altijd wel een reden om weer een nieuw portret te maken. Ambroise houdt van haar intense aandacht, maar haar voorstel om aan bodypainting te gaan doen, schrikt hem vooralsnog nog wat af. Dat ze na dat voorstel direct haar zware watermeloenen met roze doperwten en tepelhoven als pannenkoeken ontblootte en daar op ging schilderen, deed hem bijna overstag gaan. 'Zie je hoe leuk het is?', zei ze met een vette knipoog en haar tong geil in de hoek van haar mond gestoken. 'Geef me nog even de tijd om er aan te wennen!', zei hij. Gravin Eliane de Favereau van het Kasteel van Oret-Mont bezoekt Ambroise om de haverklap om hem in te palmen. Ze is vaak heel onzeker en druk, waardoor Ambroise zich helemaal overrompeld voelt. Na wat valeriaanthee begint ze opgeluchte kreetjes te uiten, die al gauw in opgewonden hijggeluiden ontaarden. 'Heeft die droogkloot nou nog niets door?', denkt zij dan, 'wanneer bespringt hij mij nou?'. Voorlopig biedt hij haar nog steeds een hoestbonbon aan. Gravin Claudine de Limon Triest van het Kasteel van Fooz in Wépion is een keer via de achterkant van het kasteel van Ambroise naar binnen geglipt en zij is naakt op zijn bed gaan liggen. Toen hij haar daar aantrof, was hij hoogst verbaasd. 'Je doet wel hoogst onhoffelijk!', zei hij en hij heeft haar kledingstukken één voor één aangereikt. In een laatste poging om hem te versieren, liet zij hem recht in haar liefdesgrot kijken. 'Kom, dan laat ik je even uit, want ik ga slapen!', zei hij. Bij de voordeur zei hij: 'En kijk, daar hangt de trekbel!'.

Gravin Heilwige de Biolley van het Kasteel van Flostoy is een beroemde, Belgische dichteres, die al jaren hopeloos verliefd op Ambroise is. Toch hoopt ook zij op een dag de ware voor hem te mogen zijn. In haar dromen is zij al talloze keren met hem getrouwd en zijn zij overal op huwelijksreis naartoe geweest. Zij heeft talloze liefdesgedichten voor Ambroise geschreven en gepubliceerd. Haar laatste dichtbundel 'Droomkastelen' is alweer de vierde dichtbundel, die zij aan Ambroise heeft opgedragen. Heel literair België kent het smachtelijke verhaal van haar liefde voor Ambroise. Dat geldt ook voor gravin Jacqueline de Laminne de Bex van het Kasteel van Freijr, die ook helemaal verzot op Ambroise is. Jacqueline is bekend bij de andere gravinnen, omdat zij het een keer helemaal te bont heeft gemaakt. Zij is naakt het kasteel van Ambroise binnen gedrongen en zij heeft hem besprongen. Zij wilde hem verkrachten, maar zijn penis werkte niet mee. Gelukkig werd Ambroise door zijn vriend, graaf Jules de Roy de Blicquy, van haar bevrijd. Voor de andere gravinnen maakt Jacqueline totaal geen kans bij Ambroise en die giftigheid weet en steekt Jacqueline. Met geveinsde nederigheid regelt Jacqueline een afspraak met Ambroise in de Église Notre-Dame-de-la-Visitation op de Rue de Behogne 43 in Rochefort. Niemand is verder op de hoogte van deze afspraak. In een donkere hoek van de kerk zit Jacqueline op Ambroise te wachten. Zij doet alsof zij in een gebed verzonken is. Ambroise nadert langzaam, maar gestaag. Zodra hij dicht genoeg bij Jacqueline is, staat zij ineens op en haalt zij een revolver onder haar mantel vandaan. 'Maar wat zullen we nou toch krijgen?', roept Ambroise verschrikt. 'Dit!', roept Jacqueline en zij schiet hem met drie kogels naar de barrebiesjes. Zij rent naar de uitgang en zij schreeuwt nog: 'Niemand zal jou krijgen!'.

verliefd wraakgravin

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5