Alle inzendingen over Marieke

Marieke is vaak vrolijk. Zij kan leuk gek doen. Dan zet zij haar bril op haar achterhoofd en danst door de kamer. Ontmaskerd. Marieke, Sandra en ik. Marieke, Sandra en ik zijn tien jaar. Sandra en ik worden in mei elf jaar. Marieke in juni. Wij zijn vriendinnen.…

Marieke gaat weer naar binnen en dweilde even snel door. Tessa liep naar buiten en tuurde naar de lucht. Mooi heel mooi fluistert ze. Net als water. Zonder het aan mamma te vragen loopt Tessa de achtertuin uit. En de straat op. Marieke is bijna klaar ze is net van plan om naar Tessa te gaan als de telefoon gaat. Met Marieke van Galen. He Loes!…

‘Pappie, Mammie, dit is Marieke …’…

Als ik zou zeggen je hebt een hoofd als Marieke, dan begreep je het niet." "Wie is Marieke?" "Ik weet niet wie Marieke is, ze is een voorbeeld". (Zucht) ----------------------------------------------------------------- Hij gaat naar de dokter. De dokter concludeert: "Inderdaad meneer, u heeft een liesbreuk".…

Op het trottoir schiet Marieke onder een paraplu voorbij. Lydia haalt haar in. ‘Marieke!’ roept ze. ‘Heb jij die envelop op mijn bureau gelegd?’ Marieke blijft staan, draait zich om. Haar blik glijdt over Lydia. ‘Envelop?’ ‘Wit. Zonder afzender. Leeg.’ Marieke trekt haar wenkbrauwen op. ‘Geen idee. Misschien iemand van administratie?…

Marieke trekt de foto naar zich toe. ‘Geen idee,’ zegt ze. Ze schuift de foto terug. ‘Je bent begonnen.’ ‘Waarmee?’ ‘Met zoeken.’ ‘Ik probeer alleen te begrijpen.’ ‘Dat zei hij ook.’ Marieke staat op en loopt weg. Bij de deur blijft ze staan. ‘Op het laatst had hij het nergens anders meer over.’…

De menigte achter Marieke verstomde. De wereld om haar heen begon te draaien... (zie foto)…

Als we de politie bellen vragen ze daar natuurlijk wel om, net als de verzekering… Nee want de scooter is niet van mij, zegt Linda en Marieke zegt: hij is van mij!…

Bij Marieke moet alles dubbeldik en nog dikker aan haar geknaagd hebben. Er was nauwelijks nog iets van de ware Marieke over, toen ze op de middelbare school ook nog eens door een roofdierachtige leraar seksueel misbruikt is. Nou wordt de droefenis op haar gezicht wel heel betekenisvol.…

Het voorstel van Janneke om tijdelijk met Marieke bij hem in te trekken had hem totaal overrompeld. Janneke had uitgelegd dat ze nu met hun tweeën in een veel te krappe flat zaten en dat bovendien het huurcontract van Marieke per 1 februari afliep. Ze wilden rustig de tijd nemen om op zoek te gaan naar nieuwe geschikte woonruimte.…

‘Nee pappie, Marieke blijft maar even’, zei Janneke gehaast. ‘Nou een klein hapje daar zeg ik geen nee tegen, ik had verder geen plannen’, antwoordde Marieke losjes. ‘Geef mij je jas maar’, zei Otto met een vileine blik naar zijn vrouw. ‘Dank je’, zei Marieke terwijl haar stoel door Joris werd aangeschoven.…

De gebalde hand van Remco ontspande tussen de handen van Saskia, en met glinstering in zijn ogen riep hij: “Marieke!” Zacht en rustig zei Saskia: “dat klopt Remco. Na het paasontbijt komt Marieke koffie met u drinken”.…

Marieke en hij hadden bij het troosten ieder een kant van de snikkende Janneke voor hun rekening genomen. Marieke had haar vriendin stevig omhelsd, gefeliciteerd met haar doorbraak en het een dappere confrontatie genoemd.…

een kleine meis met krullen dacht met woorden over mij heen zij dichtte een lied in grijze haren om weer vorm te geven aan mijn uitgewaaierde eigenwaarde haar vingers schreven letters bouwde lagen met een schaar het teveel werd verdreven het couplet was klaar…

Zij een even charmante als ongetwijfeld briljante natuurkundige met een oogopslag alsof ze zelf Marieke zou kunnen zijn, hij een levensgenietende ideeënman die het liefst denkt, praat en werkt in metaforen en plastisch vorm gegeven objecten. Een ware pallieter.…

Vanuit een ooghoek zag hij dat Marieke een ogenblik haar arm op de rug van Janneke legde die zich daarop behaaglijk in haar richting schurkte. Marieke van Arnhem was voor Groen Links gemeenteraadslid in de provinciale hoofdstad. Een forse vrouw, kop groter en 15 jaar jonger dan zijn Janneke.…

En zo nam ik twee "hot items" mee van beroemdheden die nu ook weer niet allerwegen gefêteerd worden: Elena Ferrante en Marieke Lucas Rijneveld.....…

Een andere wereld waar lopen niet gaat Waar de mensen vliegend zweven over straat Waar de vogels zwemmen en de vissen lopen Waar de leeuwen temmen en de ongelovigen hopen Daar zal ik eindelijk vinden wat ik al weken zoek alle wijsheid van de wereld in één gebundeld boek…

als je het even niet meer ziet zitten en niet meer door wil gaan denk dan aan je echte vrienden die onvoorwaardelijk naast je staan dan gaat het allemaal wat beter beter dan je had verwacht want je vrienden zijn er voor je elke keer weer dag en nacht…

jij en ik alleen oog in oog hand in hand starend naar elkaar ik verdrink in je ogen neem me mee haal me hiervandaan en breng me naar een plek waar ik mezelf kan zijn samen met jou…

Duizende lichtjes onder m'n voeten jong, vers gras tussen m'n vingers katoen net voor m'n ogen en een koude windvlaag langs m'n buik Gekke dingen wil ik met je doen met z'n twee-en alleen midden in de nacht op je handen staan in het park Zand tussen m'n tenen wind door m'n haar het zout op m'n lippen en de grote Schepper spelen…

Wat is er moeilijker dan opstaan met een dubbele strijd gevoelens voor twee mensen je wilt ze beiden niet kwijt de een is houden van op de ander ben je verliefd maar t voelt zo goed aan doet liever niemand verdriet wat zijn de woorden waar ik mijn troost in kan vinden waar is mijn steun die mij laat weten aan wie ik mij zal binden…

Het is zomers buiten zonnestralen verlichten de lucht toch zo koud van binnen diep in mij en slaak een zucht wat is de reden dat jij bent weggegaan naar het dal van de doden of juist de tunnel des lichts zo ver weg bij mij vandaan misschien was het je tijd wel zoals je zelf zei maar ik heb je nooit gelooft enkel de kou die jij hier…

Wat is nog de zin van het leven als er enkel kou en verderf voor de achtergelatenen is overgebleven wat is nog de zin van het leven als de warmte is ontnomen er geen gezamelijke momenten meer komen wat is nog de zin van het leven als juist de ons zo dierbaren in de armen van de zwarte gedaante worden gedreven zij niet terug kunnen…

Wat is de reden? vraag je dat ik dit heb gedaan met tranen in je ogen kijk jij me vragend aan voor mij was het alleen praten iets wat ik met jou niet kan maar het viel bij jou niet in de juiste gaten kreeg er kippenvel van toch zo belangrijk als jouw liefde zijn die woorden nog niet half je kunt het altijd leren er is geen beter helende…

ik kwam je weer tegen na lange tijd zonder contact geschrokken keken we elkaar aan en alles kwam weer boven beelden doemen voor me op jouw handen op mijn lichaam mijn nagels in jouw rug jouw veelbetekenende blik die zich in mijn ogen boort jouw tong die met mijn lippen speelt mijn gretige mond die de jouwe zoekt dat was toen nu zien…

Toen ik vanmorgen opstond lag er ijs op het water lag er ijs op de auto’s en ijs op de straten De wereld was van ijs Tenminste, zo leek het Toen ik vanmorgen opstond lag er een glans op het water lagen er glitters op de auto’s en glitter in de straten De wereld was vol glans en glitter Tenminste, zo leek het Toen ik vanmorgen opstond…

Er zal straks een leegte zijn die niemand voor u kan vullen een hart is immers klein maar enigzins te hervullen alleen niet op die ene plek speciaal voor u bewaard er is geen gebrek want uw liefdadigheid was goud waard al doet ons dit allen veel verdriet het leven gaat gewoon door maar vergeten doen we u zeker niet we vechten er samen voor…

Ergens diep van binnen een snik een waterval van tranen die zich voordoet als een lach Ergens in je hoofd een stilte een oorverdovend geluid dat zich voordoet als een lach Ergens in je hart een gevoel overvol met leegte dat zich voordoet als een lach Een lach geïnspireerd door de leugen...…

The Road Is Ending With the Visions In my Mind They keep Appearing As they Should Know And so The smoothing Makes NO sense By thinking Of my Feelings For you…