Alle inzendingen over Marion

Marion du Peron, c'est trés bon!…

Ze kwam een keer dronken langs, waarbij ze Marion een 'sluwe teef' noemde en ze beschuldigde haar van het afpakken van haar kinderen. Dit veroorzaakte schuldcomplexen bij jou. Marion was alcoholiste en jij deed niet voor haar onder. Je wist jezelf vrije toegang tot de wijnkelders te verschaffen door de secretaresse te versieren.…

Oh, ik blijf hier echt niet, Marion, wat een baas!” Marion, slaat haar armen om Henk, ze wrijft en wrijft, tot ze voelt dat het trillen minder wordt. “Laat maar los Henk, problemen los je niet op door te gaan touwtrekken met jezelf op dit moment, je weet hoe je baas in elkaar steekt.…

Prachtige kleuren, lila, paars, oranje en ietwat room. Een smeltkroes van geuren, het lijkt wel een droom. Oncidiums met lieve dansende bloemen. Dendrobiums in alle kleuren van de regenboog. Witte catlleyas, waar bijen omheen zoemen. Mijn orchideeën, een lust voor het oog. Maar dan, alsof niets meer telt, verdwijnt mijn lach voor een traan…

Ik kan duizend omschrijvingen geven, aan wat ik voel, Als wij elkaar aankijken……chemistry, In mijn hoofd, zoveel dingen.. In mijn lijf,.. zoveel waar ik gelukkig van word, Je maakt dingen in mij los, Eigenschappen waarvan ik niet wist dat ik ze had, Als een rups die ontpopt als vlinder, Als regen die bloemen doet bloeien, Hoe kan ik…

Onwillekeurig glimlachte ik, want ik dacht ineens weer aan Marion en Lotte, die zich ook met zoveel bezorgdheid aan hem vastgeklampt hadden en die hij geslagen had. Wie weet zou hij ook Gertrud slaan en heel haar verrukkelijke verhevenheid, heel haar zachtmoedige wezen omlaag halen.…

'Het obsessieve smachten naar die ene persoon is een ontzettend lekker gevoel, maar ook een marteling, een non-stop marteling', zegt Marion. Ze reisde de hele wereld over en ze noemt haar grootmoeder haar grootste muze. Sommige gedichten zijn in het Perzisch vertaald en verschenen.…

(voor Ghislaine Maxwell) Jij bent geboren als Ghislaine Noelle Marion Maxwell op 25 december 1961 in Maisons-Laffitte. Jouw moeder was Elizabeth Jenny Jeanne Meynard, geboren op 11 april 1921 in La Grive, nabij Saint-Alban-de-Roche. Jouw opa Louis Meynard had een zijdeweverij en hij was de burgemeester van La Grive.…

Ik durfde Marion geen arm te geven, maar zij haakte ongevraagd in, zoog met achterover geworpen hoofd diep de nachtlucht naar binnen en keek toen van die hoogte vragend en vertrouwelijk op mij neer. Het was net of ik nog altijd de lichte druk van haar hand op mijn haren voelde, zij liep langzaam alsof zij mij wilde leiden.…

De wind vlucht alle richtingen uit de zee schuimt van afschuw zandkorrels rollen als tranen over het graf 'n bloem als schamele troost waarop van tijd tot tijd verdrietig regen valt…

In 1904 debuteerde je in New York City en werd je de vriendin van de schilderes Marion Hasbrouck Beckett. Op jouw 23-ste ging jij samen met Malvina Hoffman en Marion Hasbrouck Beckett naar Parijs, waar jij tot 1910 kunst studeerde.…

(vertaald als “De Nevelen Van Avalon”) van Marion Zimmer Bradley (1930-1999) (boekbespreking) Voortreffelijk boek over de vrouwen rondom Koning Arthur. Het begint met zijn moeder Igraine; een innemend hoofdpersoontje waar je even lekker voor gaat zitten. Dan volgen hoofdstuk 2 en 3 en de rest van het boek.…

Gitzwarte ogen, ze kijken me aan Onbewogen, zien ze mij een kant op gaan Ze houden me in de gaten maar ik voel ze niet Ze kunnen mij niet alleen laten... Het zijn God's ogen die je niet voelt en ziet…

Hij is erg moe en heeft verdriet, moet veel narigheid doorstaan. In deze tijd van angst en onzekerheid, probeert hij positief te blijven, maar kan het niet. t'Is moelijk om met deze situatie om te gaan. Bidden om Gods onmisbare kracht, is het enige wat hem troost kan geven. En staks als hij mag opvaren naar de hemel, dan weet hij, dat de…

Neem heel voorzichtig een hap Laat je lippen kleuren door het sap Twee kleine billen donkerrood Zacht, rond en onbescheiden bloot Maken kersen zo sexy knap…

Terwijl hij zijn schoenveter strikte keek ik uit het raam en zag hoe de zon al verdween achter het dak van de buren nu wij zo lang vruchteloos hadden zitten praten over een later dat ontbreekt in ons verschiet Kijk, het betrekt, zei ik Hij lachte, niet vrolijk, niet triest en we gingen tóch naar buiten omdat het binnen donker was…

oh ja, ik was trots bezitster van zo’n buik, gespierd en plat niet van intensieve training maar gewoon, omdat ik hem had jammer genoeg waren toen die korte truitjes nog niet ‘ vet’ en op navelpiercings reageerde men bepaald ontzet ach mijn buik, kijk hem nou en beetje hangen over mijn broek hou ik hem in, dan lijkt het nog maar de ‘…

O kijk waar het plichtsgevoel me bracht jarenlang deed ik het in de nacht lag me altijd te ergeren in bed aan het lawaai waarmee het milieu was gered maar vandaag heb ik nagedacht luisterde eindelijk naar mijn inwendige klacht en pleegde ik de daad van verzet; heb de vaatwasser overdag aangezet…

wie was toch dat meisje dat naïef naar de wereld keek als ‘liefdevol’ en ‘er toe doen’ tot in discotheek ze trouwde die ene stoere groot, lang en knap ze zag het joviale en niet de dronkenschap oh hij had een klein, lief hart het was geschonden in het verleden en zij herleefde met hem mee hoezeer hij had geleden na vele volle jaren…

Gerbera ziet haar kleuren even intens als de man die daar ligt het ontwerp is stevig de vorm onbreekbaar, ogenschijnlijk stoer en lachend zoals hij was stevige steel verankerd in aarde niet te knakken om op te leunen ach sterke bloem waak voor hem word zijn metgezel in zijn rust tot ik er ben…

daar gaan ze stil in de rij zichzelf voorhoudend ’t is zo voorbij de gêne, de schaamte als fysieke pijn bloot maar fier om ’n voorbeeld te zijn ontreddering diep verborgen achter de laatste vernis die hedentendage weer onze verpakking is…

dag allerliefste lieveling de scheur, zo rauw, zo groot geef hem terug , zijn vlees, zijn geest zonder hem ben ik bloot half, leeg, lomp, reddeloos ik zoek en zal blijven zoeken oh god verzorg hem in uw liefde wind hem in uw doeken hij is mijn man, mijn leven hij is ook uw zoon bemind zijn is uw grootste gift en leek zo doodgewoon…

wie telt de druppels van het dauw, zoet en zacht wie was het kind dat liggend nog lacht totdat de aarde haar zal ontvangen in dankbaar verlangen te geven, te verzorgen opdat op n frisse morgen de dauw likt aan het blad van een volgend levenspad…

de stilte de storm beiden razen van oever naar oever op weg naar wat vergeten is wat verstild is wat nog open moet herstellen net zo lang tot klaarheid schijnt en rust mag zijn…

de jeugd verzorgt de stervende frisse huid tegen het vale de schok bij beiden de belofte en het kale lieve toewijding in rust aanvaard en oneindig tactvol naar elkaar gestaard ik ga, jij blijft hoe was dat ook alweer als het leven lacht in oneindigheid en meer en na dat moment terug in eigen werkelijkheid beiden naar wat voor je…

De kampioen darten kon zijn auto niet starten en na aanvankelijk getier besloot hij in stil plezier een paar rondjes te gaan karten…

ik zie nog haar handen bezige handen, nooit in rust breiden, verstelden, keerden, haakten de sluipende uren, intens bewust wakend op de zachte kinderlijven diep in slaap, naast elkaar gevlijd soms er even naast, ruiken aan de geur van onwetendheid waakzaam ook haar oren negerend het versneld gedreun van haar lijf, op haar hoede schrikkend…

Samen met zijn vrouw Marion woonde hij in een oude boerderij te Wijdenes, heerlijk rustig en ruim, terwijl hij leraar Nederlands op een middelbare school in Hoorn was, wat hij zeventien jaar heeft gedaan. Hij en Marion hebben twee kinderen. Na zijn leraarschap werd hij fulltime schrijver, mede dankzij het Fonds van de Letteren.…

Jouw derde vrouw was Marion Morehouse, een fotografe en modemodel. In de jaren dertig was Samuel Aiwaz Jacobs jouw uitgever. In 1952 werd je gastprofessor aan de Harvard University. Je gaf er poëzielezingen. De laatste jaren reisde je en gaf je lezingen. Je was veel in 'Joy Farm'.…

Je trad vaak op met de pianiste Barbara Hammadi en de violiste Marion Diaques. Naast Brel was je ook door Monique Andrée Serf (Barbara) geïnspireerd, op 9 juni 1930 in Parijs geboren en op 24 november 1997 in Neuilly-sur-Seine overleden.…