Alle inzendingen over Nature or nurture

Wat niet nature is kan nurture worden,maar wat nurture is kan ook nature zijn.…

Vorige week overleed Wouter Buikhuisen, de hoogleraar in Leiden die in de jaren zeventig van de vorige eeuw pleitte voor onderzoek naar biologische oorzaken van crimineel gedrag bijvoorbeeld door bepaalde kenmerken in de hersenen. Dit was toen zeer omstreden. Hij werd in de niet wetenschappelijke pers volstrekt met de grond gelijk gemaakt, uiteindelijk…

Ik dacht dat het oude nature-nurture debat wel een beetje was afgerond (met een gelijkspel), maar blijkbaar woedt het hier nog volop. Talent, als het bestaat, is in elk geval niet de enige voorspeller van succes. Je moet vooral ook hard werken. Veel uren maken.…

Ik citeer: "Whenever we look to this White House for some leadership or consolation or any semblance of steadiness, what we get instead is chaos, division, and a total and utter lack of empathy."…

Do or do not. There is no try.…

Either this man is dead, or my watch has stopped.…

Moeder Natuur had daar zo haar manieren voor. Maar de plek des onheils gaf haar nog steeds een verdrietig gevoel. Waarom ook moesten mensen zich altijd zo meedogenloos hard in hun blikken voertuigen voortbewegen. Alles wat op hun weg kwam, genadeloos neermaaiend. De bestuurder had de pad waarschijnlijk niet eens gezien. Niet eens gevoeld.…

Hoe we zijn hangt af van de ontwikkeling van onze genetische potenties, van het samenspel van nature en nurture. Onbevangenheid en objectiviteit zijn ons dus vreemd. We zien de werkelijkheid als door een bril met getinte en geribbelde glazen: een gekleurd en vertekend beeld.…

See How softly The wind blows Through my garden How gently Of love To my roses It speaks Moved By its tender touch, The roses tremble With emotion Or so It seems…

Gedragen door stil water werd op momenten dat peddels de stilte doorkliefden natuur doorsneden Waterend langs karakteristieke huisjes wuifde aan de andere zijde het door wind gestreelde riet muzikaal een pluimend lied Baadde zich onder het zonnetje een schildpad droog snaterde, bemoederend haar kleintjes een eend ons op gepaste…

Uit het duister van je voorgeschiedenis, van je geboorte, trad op een zeker moment je bewustzijn naar voren. Je wist ineens met alle scherpte: "Dit ben ik" en "dat is de wereld"; "dat zijn mijn moeder, mijn vader, mijn oma, mijn broer, mijn zus" Je keek naar de wereld en ineens was er het besef van het wonderlijke, vreemde bestaan. Je stelde je duizenden…

Vandaag is een zwarte dag voor de democratie in dit land. Een wet, die nota bene ook nog een van onze meest belangrijke grondrechten met voeten treedt, was door de Tweede Kamer eerder al aangenomen met slechts één zetel verschil, wat een gevolg was van het feit dat PvdD kamerlid Frank Wassenberg niet op tijd bij de stemming kon zijn, omdat hij vastzat…

Het kleine merkje: "Côte d'Or" onder het olifantje op de verpakking van de chocoladerepen heeft mijn broer opgemerkt. Dit is zijn favoriete chocolade en ik breng deze steevast voor hem mee. Door met de handen de agenda's, zijn enige en dierbare bezit, te bekloppen, raakt hij zijn gevoelens en spanningen kwijt.…

Deze film is naar een novelle van Tessa de Loo, die sinds 'De Tweeling' natuurlijk niet meer stuk kan. Voor deze film is ze extreem veel afgevallen en wij zien haar dan ook sterk vermagerd in beeld verschijnen.…

Natuurlijk is het waar dat de mens door zijn denken en doen de toekomst mede bepaalt. Maar HOE hij denkt en handelt, hangt af van zijn persoonlijkheidsstructuur, zijn complete geestelijke hebben en houden en die heeft hij niet vrij kunnen kiezen. Ze is de resultante van nature en nurture in de breedste betekenis van deze woorden.…

natuurlijk was hij elke avond zat in drank verzonk het opgelegde leven de linkervuist was steevast hooggeheven hij schoor zich niet, verweekte niet in bad natuurlijk ging hij wonen in die stad waar strijd met kapitalen werd geschreven er werd in open wonden zout gewreven hij was te slim voor galg, te snel voor rad natuurlijk kwam hij op…

aan ’t zand Het liet mijn werken even rusten diep verzinken in mijn eigen zijn vragend of ik wel weet wie ik ben het diepste van mezelf echt ken de draad volg van m’n levenslijn Ik hoor het zingen van de krekel zie de zon in zijn stervende uur proef het zilte van de kalme zee voel de rust in me en ben tevree als een onderdeel van de natuur…

wat is natuur nog in dit land vroeg de dichter Bloem. What's in a name?…

een geasfalteerde autosnelweg met een berm ernaast, de waterkant eenden lopen langs de brede rijweg en een nijlgans aan de overkant bomen in een rij voorbij de rondweg kale weiden aan de schaduwkant de konijnen hollen langs de sluipweg vogels zichtbaar van de onderkant in mijn auto zie ik de natuur als een film gewoonweg paraderen tot…

groen puur levend duur ‘t mooiste op aarde de natuur…

De dauw parelt, op verdorde bladeren. De bleke ochtendzon, wil je sterken. De wortels zijn verdroogd, je takken hebben, hun kracht verloren. De imposante fierheid, is verdwenen. Je hebt de nacht, niet overleefd. Keer terug naar de aarde, voedt de bodem. Leef voort, in een nieuwe, generatie...…

Ik zie tranen als druppels vallend op bladeren van stil verdriet Vinden hun weg langs paden gebaand door emoties overmand Stromend langs gedachten die zich laten meevoeren naar een nieuw begin Waar de zon weer schijnt en de donkere hemel opdroogt in het licht Met wortels stevig in de grond vol vertrouwen opkijkend…

Stel dat de sterren niet meer zouden stralen, En de zon eens niet meer scheen. Of als de maan nu eens voor altijd, Achter de horizon verdween. Hoe zou de wereld er dan uitzien, Verdord en doods misschien? Wees zuinig op wat ons is gegeven Laat alles wat leeft leven.…

Tot in de lengte van ons aller dagen, Blijft de natuur een gift van God. Ook daarom zou ik met klem willen vragen: Maak het niet kapot.…

als adem witte wolken waait langs lusteloze luchten dan dampt prachtig przewalski paard van vogelvrije vluchten als aarde groene grassen geeft met machtig mooie mossen dan drinkt de vliegensvlugge vink bij bont beboomde bossen als avond rode ruikers ruilt voor vederlichte veren dan danst de zomerzotte zwaan met maanverlichte meren…

Natuurlijk ging ik wandelen in de lentezon... liep tegen mijn docente op met wie ik iets begon van haar - die ik bij naam hier noem - heb ik een hoop geleerd vol overgave mij bekeerd bij hoofddocente Bloem zij gaf me in haar eigen tijd zelf les in niet-verbleken zij sprak na elke hemelbreuk het hart te laten spreken…

We groeven in de aarde met onze handen, tastend door talloze lagen naar de oorsprong. Onze vingers bloedden, nagels scheurden, sneden zich een weg door het puin van ons menselijk gemak; konden niet bevroedden dat de bron van leven reeds lang was opgedroogd.…

Zo heeft de natuur nimmer rust Haar energie wordt nooit uitgeblust Van jaar tot jaar, al eeuwen lang Zingt zij haar onvolprezen scheppingszang!…

In een prachtig bos geniet ik van de natuur liggend op het zachte mos kom ik tot rust, hier is het puur Ik hoor de vogels fluiten neem de geluiden in me op de bladeren die zachtjes ruisen hiervan geniet ik volop De natuur het mooiste wat er is om eindeloos in te dwalen voor mij van grote betekenis ik voel hier positieve signalen…

De wind leek te huilen om wat was geweest grote vrienden met het blad dat meeging niet meer terug, maar hoog de lucht in als een langverwachte zucht de wind en het blad samen sterk en toch zo zwak stralen geel kwamen door waar wolken snel verdwenen in het niets, op de vlucht en met een laatste zucht blies de wind z'n laatste adem te zacht…