Alle inzendingen over Nog vol levenslust

Gewoon een lege dag Een mistroostig gevoel Omdat ik weet en besef Dat jij niet meer leeft Jij zo vol van kracht Glimlach op je gezicht Altijd weer de redder De eeuwige optimist Zo jong vol levenslust Maar je niet gegund Je lichaam was je voor Tot het uiterste gegaan Gedachten hopen zich op Een traan over mijn wang Voor jou en voor…

Ik word nooit meer dat meisje dat kindje zo vol levenslust ik ben op dit moment gewoon een heel klein beetje uitgeblust.…

ik snoei takken van mijn stam en maak het zicht weer vrij eens was ik blij met iedere loot die uit mijn bast vol levenslust ontsproot ze bladerden snel door de jaren ik heb ze niet voor storm of regen willen sparen ik scheur in kraak en breek wil nu de horizon weer zien waar ik als eersteling naar keek…

haar kleur is overleden nog voor ze ontluiken kon gebrek aan rust dreef haar steeds verder van het colofon ze fladderde tot diep in de nacht waar stilte haar gevoel versterkte daar straalde ze vol levenslust zonder dat iemand het merkte haar letters verschenen niet meer overdag was ze slechts een naakte nachtvlinder die tussen de toetsen…

Zo alleen in zijn eigen wereld -soms plots zo helder Klimmend op een berg frustratie -soms zo teder en diepgaand gesloten en niet te peilen -zo hard vechten tegen jezelf zo vol levenslust, dan weer in de put -krampachtig claimen zoeken naar houvast -buiten zinnen van woede in een rustig vaarwater -verstrengeld in de liefde twee zielen -…

levenslust…

levenslust Terwijl jij opnieuw gebroken zult zijn !…

Door zijn kind ging hij beseffen Dat je het als kind moet treffen Wat je meekrijgt in je leven Welke bodem je is gegeven Hij keek naar zijn kleine vent Waarin hij zichzelf zo herkent Nieuwsgierig, vol levenslust Iedere dag lerend, onbewust Zo'n kind mag je vaderlijk leiden Dat is zo waardevol voor beiden Maar al ben je als vent nog zo…

Sprakeloos en onbeschrijflijk snel en vol levenslust, grijpt hij opnieuw naar zijn pijp, hopend op inspiratie. En al sabbelend op het mondstuk probeert hij de man te zijn die hij vroeger was. Schrijver.…

Stoere bink sterke man vol levenslust spelen en ravotten met vrienden en natuurlijk vooral met je broer sportfanaat en spring in ‘t veld kleurrijk creatief en vol met dromen een kunstenaar dàt zou je later worden blonde krullen lieve sproeten en een hartveroverende lach niets in het gareel geen gedoe gewoon jezelf, dat ben…

Dit is het land vol levenslust vol weemoed is mijn hart. Hier is het dat ik heb gekust maar nu leef ik apart.…

levenslust vol weemoed is mijn hart hier was het dat ik heb gekust maar nu leef ik apart…

Ons hoofd, ons hart was vol en dol, Wij speelden nog geen mensenrol, Wij waren vrome knapen! Vol levenslust en levensmoed, Met Paris’ grillen, Ajax’ bloed, En – niet voor ’t Grieks geschapen. We zochten van Corinna’s Guit De ondeugendste elegietjes uit; Zijn lied was onze harem!…

Op die momenten zag je er goed uit, fier en vol levenslust. Toch was je eenzaam, altijd alleen. Als donkere wolken zich langere tijd samenpakten maakte ik me wel eens zorgen. Ik zag wel dat het je geen goed deed. En toch, als de zon dan fel scheen, was er ook zorg, maar ik wilde mij er niet mee bemoeien. Het was jouw leven.…

De ene dag was ze vol levenslust en ondeugd, de volgende staarde ze langs me heen, kwijlend. Huilen ook. Soms schreeuwen, machteloos. Onpeilbaar verdriet, wat ze niet kon verwoorden, hoe ik ook vroeg en tastte. Dan uren lang haar hoofd schudden. Niet eten. Dagen gezocht tot ik op de pannenkoeken kwam. Uren staren naar me. Leeftijdloos.…

Dat was al weer enige maanden geleden, toen voelde ze zich nog prima, vol levenslust. Nu kleefde dat duivelse beeld vast aan haar netvlies, iedere positieve gedachte wegprikkend met zijn drietand. Ze had zich totaal geïdentificeerd met dit beeld, ze zag in iedereen een vijand, ze rook zelfs de geur van zwavel.…

Los van het feit dat je nu iemand anders vol liefde in jouw armen neemt dat je volledig vrij van mij bent in dagen en nachten vol weemoed en pijn dat je nog altijd de oorzaak bent van mijn tranen van onzekerheid en verloren levenslust dan nog kan ik niet ontkennen dat over jou dromen mij doet sidderen van intens genot..…

Jij met je prachtige haren en guitige blik en jou ogen vol warme levenslust Ook in woelige jaren wil ik je tedere geborgenheid schenken en een zee van rust Gun ons kans in een warme knuffel en veilige landing aan onze intieme kust…

Een veld vol licht, De bloesem tegemoet, Een immens verlangen, De kracht van energie, Stromend langs gesteente, Staand dromend, Van het zweven van dadelijk, Ogen vol van levenslust, Schitteren de dieptes in, Een moment nog tot de vlucht, Water kletterend, De wind die mij influistert, Ga maar, voel je vrij, Ruis, stilte, Dit is de diepte…

Het insect kriebelt aan de binnenzijde van zijn vuist, vol levenslust en vastberaden te ontsnappen uit de onverwachte val. Van Leeuwen kijkt om zich heen in de weer stille kamer. Met zijn rechterhand legt hij de krant terzijde en strijkt het papier glad. Netheid voor alles. Op zijn netvlies wiebelen de billen van zijn zoon.…

Ergens in het wijde Friese land groeide het meisje Yfke op, dat vol levenslust speelde en werkte. Vader was huisschilder en werd binnen hun eigen muren wel eens een handje geholpen door zijn dochter. Yfke kreeg van vader de nodige pluimpjes, wanneer zij ijverig de kwast liet gaan.…

zachtjes kust om al die witgekleurde letters in momenten van levenslust…

geef mij die beiden: Levenslust en stervensmoed.…

Hou dat vast in je gedachten, En herwin daarmee je levenslust. Bedenk dan dat heel je leven, In momenten van eenzaamheid en smart, Je nooit alleen bent op je reizen, Je bent altijd in iemands hart.…

Vandaag heb ik een haiku opgestuurd naar gedichten.nl, niks schokkends, hij luidt als volgt: LEVENSLUST vogels zijn levens- genieters en de vlinders levenskunstenaars Het duurde niet lang of er werd op gereageerd: wat bedoelt u daar nou eigenlijk precies mee; het klinkt dan wel mooi en misschien suggereert het diepzinnigheid of zo.…

… Negentien… twintig… één -…- Theo telde automatisch de treden maar bleef nu hijgend staan. Het was heet, snikheet, 33 graden Celsius in de schaduw en windstil. Zijn grijze hoofd telde bijna 81 jaar. Met zijn gerimpelde, magere handen omklemde hij de ijzeren leuning van de trap, die naar de bovenkant van de dijk voerde. ,,Moeders, ik mot effe bijkomen…

Zij slaapt, die steeds vol leven was En levenslust. Nu ligt ze bleek, verstijfd en koud, In doodse rust.…

Haar moeder heeft me eens haar verkleedkleren laten zien, een kast vol. De gouden tressen en de bevermuts passen er makkelijk tussen. Cowboy of Indiaan, ambtenaar of ridder, maarschalk in het leger van Napoleon. Woemi is alles, wil alles zijn. Als het maar man is, toen al. Altijd vol levenslust, altijd vol energie.…

Vol van levenslustigheid, betekend een vlotte eigengereide knul of meid. Barstensvol enthousiasme hoort daar dan ook weer bij, met steeds maar weer dat geven, want ja, dat is tenslotte toch het leven?…

De vuurtoren geeft de scheepsman rust Ziet hij de toren dan is zijn brand geblust Weldra zal hij weer bij de zijnen horen Zo niet dan voelt hij zich verloren Gedichten zijn ook een veilig baken Voor mensen bedroefd of vol met levenslust Gevoel en spel met woorden raken Het eerlijk hart dat graag de waarheid kust De ruwe zeeman en de dichter…