Alle inzendingen over Ontnuchtering

u bent een zak meneer, een zak met zaad een stumper vol onrustige hormonen u volgt een kudde van verloren zonen en leeft bij gratie van die ene daad u bent een kwezel zonder ruggengraat de deurmat van een stevige matrone zij staat u toe haar vesting te bewonen maar immer bent u mikpunt van haar smaad u vlucht in voetbal, troost u met de…

Het liefst van al zou hij zich willen ontdoen van het hart dat in dit dronken lichaam klopt De herinnering die ’s ochtends pijnlijk zijn slapen beroert wanneer de fles en het bed leeg zijn Het besef dat ook liefde verliezen is op termijn…

De roes duurde zo lang dat het wel echte liefde leek tot ik ontnuchterd ontwaakte bij een kille afscheidsgroet Zij had de mijne kunnen zijn had de mijne moeten wezen maar koos voor die ander zonder dat ik het toen wist Iemand stal mijn droom om als nieuw te dromen droomloos bleef ik achter beroofd van weer een ideaal…

Vlak voor Kerst 2010 begon mijn liefdesband met Mirjam, in tijdsspanne is het niet echt lang geweest, ook nog eens min twee maanden, daar Mirjam toen in Italië zat. Maar de intensiteit van de liefdesband was ongekend heftig en dat telt pas echt. Ik hou nog steeds zielsveel van haar, maar ik ben er nu wel steeds meer achter gekomen, dat er iets mis…

'Wat ben jij een egoïst,' zei ze. 'Je bespaart jezelf iets - wat, weet ik niet - maar je motief is puur egoïstisch; en terwijl je jezelf iets bespaart, vraag je je geen moment af wat ik denk, of hoe jouw onverschilligheid en nalatigheid op mij overkomt.…

Ontnuchterende antwoorden verbannen alle twijfels en zuiv’re lucht vervuld van rijke zuurstof geven klaarheid die ik node mis. Koesterend in onwetendheid troost ik mij met zinloos denken maar zoals zoveel in deze wereld niet alles is zoals het lijkt.…

als de deur is gesloten het slot is omgedraaid als het verlangen niet meer is te stoppen de liefde lijkt op te gaan in haat als het ontnuchteren is begonnen vraag ik me altijd af waarom ben ik ooit gaan geloven dat wij samen zouden blijven bestaan…

Terwijl hij nog even rochelt en zich warm klopt knerpt en kermt de uitgedroogde sneeuw onder de zool van zijn ontnuchtering Snuivend klaagt hij 'mijn liefde voor haar was enkel mogelijk dankzij haar gebrek eraan maar waarom' Op 't einde van de rit verzuipt hij zichzelf tot een zwart gat in de allesbevattende kou…

Tanka: Een hazenslaapje: twee goudvisjes glijden traag over de zandweg, versmachten haast, bereiken dan het reddende moeras. Prozatekst: Zo'n middagdutje, of het weer even indommelen tussen de nachtrust en het opstaan. Dat is te vergelijken met de korte, lichte slaapjes, die hazen hebben. Maar bij ons kunnen die hazenslaapjes nog best…

Bij de buren klinken groetende geluiden in uitgelaten vorm met de jeugdige spiraal zonder dure slotsom langs oprotpremie, geen mishandeling voor ontnuchtering ze weten wil waar dat vandaan komen goed voor mag zijn schijnt mijn bevestiging overeenkomstig haar lenigende kijk op het wereldbeeld in het achterhoofd.…

Plots staat hij naast me terwijl ik, in gepeins verzonken, op de bank zit. Natuurlijk herken ik hem meteen, ondanks dat ik deze fictieve en vroeger als alter ego fungerende persoon nog nooit heb gezien. Freek, mijn eigen creatie, die vanaf het beginjaar 2005 in mijn eerste inzendingen een functie had omdat ik toen nog niet voor de ik-vorm had gekozen…

lief blijmoedigheid aan de balie assistenten zeer hulpvaardig artsen begripvol deskundig zelfs de parkeerwacht aardig ‘k voel me op mijn gemak ook in de superschone toiletten zalige koffie in het restaurant ik moet werkelijk gaan opletten het verblijf niet al te ideaal voor te stellen daar is de post een envelop met een rekening ontnuchter…

libelle ras komt toegesneld ga mee, de heuvels in maar mijn voeten rusten op kassei een wielertoerist zucht me voorbij de spieren strak, waant zich coureur in de grandeur van zíjn Ronde van Vlaanderen mijn ogen drinken flessengeluk beneveld door het weidse zicht stap ik het dichtbegroeide bos weer in waar ik braambessen pluk om te ontnuchteren…

gek, he? ik was het al bijna vergeten dat gevoel dat wij hebben bezeten liefde, verliefdheid het leek niet te meten jij was er altijd daar waar ik je wilde dat gevoel... gek, he? ik was vanavond stappen ik was je even vergeten nu zie ik mezelf in stof happen en even slikken en het nog steeds niet snappen dat gevoel... gek, he?…

De locatie was de Eendenkooi in Heerenveen-Noord. Ons hoekhuis grensde aan een klein bos. In mijn kleine slaapkamer boven de garage hingen tientallen naaktposters uit het tijdschrift 'Aktueel' en op een simpele platenspeler beluisterde ik mijn elpees van Camel, OMD en Johnny Cash. 's Nachts luisterde ik naar moderne, griezelige, klassieke muziek…

Zij loopt naar haar huis door de lege straat. Het is nog vroeg. Ik loop haar achterna, vijftig meter tussen ons. Ze zullen wel denken: wat een geile bok. Maar misschien zet ze koffie voor me.…

Ze is uw ontnuchtering voor deze dag, die u ervaart door mijn pen. Een ware Muze. Waarom dit allemaal heeft te maken met gevoel? Er is namelijk sprake van buitengewone aantrekkingskracht! Er lijkt zich een magnetisch veld tussen ons te bevinden, die ons naar elkaar toetrekt.…

In Tilburg Zuid, tussen het uitgestrekte Leypark dat aan de kant van de Ringbaan Zuid begrensd wordt door vele lichtpaars bloeiende rododendrons en aan de andere kant door het hoog oprijzende flatgebouw dat men "De Zwarte Madonna' noemt naar ik meen, bevindt zich een merkwaardige, romantisch aandoende tuin, wellicht de tuin van het eveneens nabijgelegen…

Als er geen haaien zwommen, was dat afdoende om te ontnuchteren.’ ‘En vroeger dan?’ ‘Ja, vroeger gingen we feesten. We gapten de slivovic uit pa’s kast en zeiden “wie het meeste hiervan achter elkaar kan drinken heeft gewonnen.” Als je na drie uur achter de bank lag te snurken noemden we dat: je roes uitslapen. Nu niet.…

Om onze poppenkastverhouding met Rusland eens flink te ontnuchteren kunnen we die poppenkastvriendschap beter omdonderen en lijkt het mij het allerbeste dat Willem en Maxima lekker thuis blijven bij de prinsesjes, die echt niet zitten te wachten op Sinterklaascadeautjes uit Rusland, zoals die domme Baboesjka's.…

Foto’s van vroeger kunnen soms ontnuchterend zijn. Zo heb ik een kiekje van een feestje van 30 jaar geleden. Ik herinner me dat feestje nog goed; het liep een beetje uit de hand en de foto laat dat zien. Ik weet nog dat ik erg om die foto moest lachen, zowel tijdens het maken ervan als achteraf.…

Als ik spreek krijg ik nuchtere (ontnuchterende) tegenwerpingen. Als ik wat zeg probeer ik overenthousiastelingen er [vaak] op te wijzen dat ze wel erg oogklepperig denken. Dat wordt niet met plezier aangenomen. Zo krijg ik te horen dat het logisch is dat mensen in hun eigen straatje denken.…

Volgend jaar met CliniClown-neus en (te) grote schoenen in een kleurrijk pak opnieuw naar Oeteldonk met in mijn kielzog een aantal ontnuchterende noordelingen; ....wij vieren feest...…

Kom, lieve Ingrid, zinloos dwalende muze, noem nog eenmaal zijn heilige naam en wek hem uit de zogenaamde dood, laat niet toe dat God het laatste woord heeft en vervul de droom die jouw Jotie bezig hield: verdrijf zijn ondraagbare lijden door in je streelhanden te klappen, ontnuchter God en kus de sneeuwwitte prins tot leven, tot Liefdevolle Eenheid…

Om daarna ontnuchterend verder te gaan met: ‘maar ja, ooit komt er een eind aan natuurlijk.’ ‘Iedereen die ik op straat tegenkom zegt: ‘Zo, dat is een ouwetje. Nou ben ik zelf ook niet zo piep en snel meer, omdat ik een nieuwe knie moet, dus passen we mooi bij elkaar.…

In deze crisis met het virus waarin leiders al of niet automatisch respect verwerven, een ontnuchterende invalshoek.…

(Om zich nu nog vragen te stellen, is het al te laat) Ontnuchtering & afscheid: En ja, ik zou hem nu nog steeds alles kunnen vergeven maar ik doe het niet meer. Ik laat me niet meer doen en ik laat me zeker niet meer meeslepen met wat ik voel. Ik heb geleerd dat het enkel tot verdriet leidt.…

Vrijwel onmiddellijk kwam de ontnuchtering. ‘Het is een vreselijke buurt’, waarschuwde mevrouw B. Er volgde een litanie over voetballende jongens en barbecuende buren en de plantsoenendienst die niets deed aan bomen die het lef hadden groter te groeien dan haar schuttinkje hoog was. Ook verder was het wereldbeeld weinig rooskleurig.…

En wanneer de cascades van al die comfortabele en geruststellende illusies tot rust zijn gebracht, dan daalt over ons misschien de nederige helderheid neer die de ontnuchterende of overweldigende ervaring teweegbrengt van ER ZIJN.…

' Haar geschreeuw werkt ontnuchterend. Dan laat ik mijn arm met het mes zakken. Ik laat me op mijn hurken vallen en trek de zwarte muts van het hoofd van de inbreker. Mijn mond valt open. Het gezicht van de inbreker is nog jong. De ogen zijn half geopend. Ik zie een traan blinken in zijn rechteroog.…