Alle inzendingen over Open he

Hij slofte door de gang en deed de deur open. ''Hé Wim, kom binnen, de koffie is bruin.'' ''Dag Wouter, ik kom je wat vragen en ik heb net bonje gehad met Alie, effen bijkomen.'' Samen gingen ze de huiskamer binnen waar het lekker warm is.…

Meneer Messerschmitt deed open en ik zei beleefd ‘heeft U nog iets over voor Open het Dorp?’ Die hoofdletters van Open en Dorp kon hij natuurlijk niet zien maar ik zag wel dat ie er nog nooit van had gehoord. Argwanend keek hij mij aan en zei ‘over welk dorp heb je het in vredesnaam?’. ‘Voor de gehandicapten’ zei ik.…

Op zijn aanbellen deed Wim, een sterke man met een grote snor, de huisdeur open. ''Hé Wouter, kom binnen, leuk dat je even komt aanwippen.'' Ze liepen naar de huiskamer en namen plaats aan de grote tafel midden in de kamer.…

je snelt mijn gevoel voorbij zo ongeremd maak je mij ontstemd en terwijl ik daar sta en staar naar het zoveelste wegwuifgebaar: je rug keert zich steeds verder van me af ik sta besta en ik zeg: ontzeg mij niet wat je bij me achterliet want dan is het net zo weg als jij kom hier kom terug en keer je rug naar wat komen ging kijk hoe…

Militairen blijven militairen dus kan je thuis niet opeens ‘hé buurman’ zeggen in plaats van ‘goedemorgen majoor’. Dat was zeer doordacht opgelost op deze wijze. Ons huis was een tussenwoning in een blok van zes. Naast ons, op de hoek, woonde Kooistra met zijn vrouw.…

of glim ik juist te veel snel offensief geboden 't grijpt me naar de keel Ik zal matglas overwegen beplakt met grote vogels kijkt geen oog meer door weert alle woorden kogels Openheid trekt veel aan en poppetjes kijken mag alleen wat verder vandaan met welgemeende glimlach...…

Nee, Paulus, geen gedonner. Het openstellen van het Nederlandse Bos voor Roemenen en Bulgaren zal nog meer dieren in de armen van Geert Wilders drijven... Zie ook: http://www.depers.nl/binnenland/249479/Donner-laat-het.html…

Kiest u maar, wellicht ga ik dan weer open.…

Minuscule scheepjes varen door de opening, vaak zie je net het tipje van de mast, maar das dan ook alles! Soms 1 soms 2 maar meer dan 3 van die schatjes komen door de opening!…

Verwijzen naar het gat van de deur doet vermoeden dat die open staat.…

Zelden heb ik open voor een mens zo open als voor jou gestaan...…

mijn gevoelens ontbloot kwetsbaar opengesteld meteen gestorven een vroege dood na wat jij me had verteld toch nog steeds geen spijt het is goed zoals het is ik moest het gewoon even kwijt het moest uit die gevangenis opgekropt, weggestopt deed het te veel pijn nu opengelegd, niet meer verstopt lijkt het minder te zijn…

Langs de tramlijn van mijn begeerte zie ik haar staan bij elke halte met open glimlach en armen staat zij daar vol engelengeduld en liefde slechts twee haltes zal ik plagerig aan mij voorbij laten gaan om dan alsnog heerlijk achterop haar fiets te gaan zitten…

de dood zo dichtbij, voor je het weet zijn het allemaal dromen, het geld voor jou maar ook voor mij, ons kan het allemaal overkomen, zijn wij eerlijk of achterbaks, zijn wij tevreden met ons leven, zijn wij oprecht of toch te laks, was ons niet openheid van mening gegeven, was ons niet openheid van mening gegeven.…

Ik schrijf vloeibaar mijn hart Open al wat ik voel Kom maar, kom maar naar mij Jij bent heel apart Ook al ben ik koel Voor jou ben ik vrij.…

morgen duw ik de klink naar benee gooi ik alles open, maak ik entree…

in het frêle ochtendlicht contouren van de prille dag het bespeelt de meibomen rustig balancerend op de wind het draait de deuren open van donker naar licht waarin mensen ontwaken in de spiegeling van eigen creatie de dag trapt af in wiegende beelden vloeibaar wuivend over de schoonheid van het landschap…

Een open column trekt meer bezoekers dan een gesloten column.…

compact en doorschijnend paars kruipen omhoog uit bloembakken handmatig schuurt iemand houtwerk ik hoor een stofzuiger en lees Zomerhitte gisteren waren hier vrienden een hand met zeven vingers de open palm ontving en liet weer gaan lang geslapen vandaag totdat er iemand riep: Lekker he?…

De deur vloog open. ‘Hé, wat denk jij dat je aan het doen bent,’ schreeuwde Timo, ‘Jeeezuss, vier hoog ’t raam uit… klerelijer! Stommeling!’ ‘Wácht jij es effe, dimme hè!’ Ad keerde zich naar Timo alsof hij op het punt stond Timo eveneens het raam uit te flikkeren. Hijgend stonden beide vrienden tegenover elkaar, bedaarden toen op slag.…

Diederik doet open en de koerier komt – integraalhelm op - met de pizza’s de woonkamer binnen.] Lodewijk: Hé kutknor, waarom duurde dat zo lang? Moest je nog stemmen of zo? Pizzakoerier: Toevallig wel. Lodewijk: Nou hier met die pizza’s. Ik hoop dat je je tijd nuttig besteed hebt in het stemhokje.…

alle dagen van het jaar is er echt veel te doen in het luisterrijke Wassenaar temidden van villaparken riante buitens landgoederen kom je gratis en voor niets zo maar aan de Slag heb je het daar wel gehad zoek de spetters van Tikibad niet ver van strand en zee neem je ’n Duinrelletje mee…

Roken op het toilet van openbare gebouwen met een rookverbod, dient op dezelfde manier te worden aangepakt als roken op het toilet in een vliegtuig.…

Hoe onmetelijk lijden de Oranjes nu. De schok, de martelende onzekerheid, het sprankje hoop. Zoals - hetgeen psycholoog Henk Eilander zojuist bij P&W benadrukte - ook andere families onvoorbereid in vergelijkbare omstandigheden komen. Maar Johan Friso zo plotseling onttrokken moet worden gedeeld. Hoe wenselijk is onze gevoelsmatige betrokkenheid?…

We kletsen, zéker ánderhalf uur, lachen en huilen en ik zeg je opeens, wél bekend he, dit hele gebeuren... tijdens zwangerschappen zaten we ook zo te zeuren, een pijntje hier, een probleempje daar, goed er zit géén geboorte aan vast, da's op ónze leeftijd.. gelúkkig maar?!…

he jij kan ik je vertrouwen? zijn je gedachten doordrenkt met haat?…

He, jij daar die mijn gedichten leest Ik heb je nog nooit mogen ontmoeten Maar het helpt me dat ik ze met je deel Het geeft me weer grond onder mijn voeten Ik kan nu mijn gevoelens een plekje geven En mijn emoties in woorden en zinnen vertalen Mijn dichtwerken zijn wel niet professioneel En ik trek vast geen volle zalen Maar het geeft me…

Adem in, buik uit, mond open, larynx omhoog en… Niks. Niet een beetje, niet dat kippige geluid van net, echt he-le-maal niks. Ik zie die leuke met die bril - die ik ineens zo leuk niet meer vind - nog nét onder de tafel verdwijnen van het lachen. De dikke schuddebuikt.…

Klop - (met uw geldbuidel!) en u zal opengedaan worden.…

Toen je bij me wegging sloot ik de gordijnen en heb ze daarna nooit meer geopend.…