Alle inzendingen over Rosita S.

ik ben Rosita S. en ik kom graag een wijntje met u meedrinken!', zei de charmante, goedgevulde vrouw in mijn deuropening. 'Kom snel binnen!', zei ik, 'ik heb zojuist mijn derde fles geopend!'. Rosita beklaagde zich bij mij, omdat ik nooit iets over haar geschreven heb, terwijl zij toch niet de minste is.…

Of Rosita hem nog kunstzinnig inspireerde is ook hoogst dubieus. Zij kwam immers rijkelijk laat in zijn leven. Toch oefende Rosita's vader zijn dochters met klassieke dialogen voor een zinvol partnership met grote kunstenaars: Pa: 'Wat zeggen jullie als er te weinig balletjes in de soep zitten?…

Ik zag flitsen van Rosita's ogen. Ik wilde even dat Sarah Rosita was, meer beheerst en niet zo vraatzuchtig, meer in Yin en Yang balans. Op de maanlandschappen van haar troostrijke tepels hijgde ik uit. Ik kwijlde als een gedrogeerde bejaarde.…

Ook de regisseur Federico Fellini viel voor de charmes van Rosita en hij mocht op oude leeftijd nog genieten van haar uiterst aantrekkelijke lichaam. Ze verschilden bijna veertig jaar. Rosita debuteerde met 'De laatste vrouw', zinnespelend op haar twee opzienbarende relaties.…

Jong en iedereen geloven. Ja, ik was blij dat ik aandacht kreeg. IK had iets waarom men mij niet zo aantrekkelijk vond. Dan was het gek als je het wel kreeg. Helaas was dit op een manier die niet goed was. Ik heb daardoor een afkeer van liefde gekregen. Beschouw nu elke aanraking als een soort gevaar. Lieve woorden zijn dan denken aan vroeger. Het…

Voor de Rolling Stones ga ik de dansvloer op. Mijn grote favoriet zullen ze wel niet draaien: Johann Sebastian Bach. Die is zó swingend, dat is bijna rock & roll. Echt, Bach en de Stones lijken op elkaar.…

Maleisische moslim-mannen kunnen tegenwoordig scheiden met spoed door 3 sms-jes te sturen, mits genoeg beltegoed, mogen zij hun vrouw voor eeuwig verbannen Het verstoten via sms is nu erkend, dus legaal 't lezen van sms-jes is opeens 'n héél ander verhaal !…

Rosita en Antoine wonen in Rome dicht bij elkaar, tegenover elkaar aan het Piazza Navona. Ze lopen geregeld bij elkaar naar binnen. Op een keer vertrok Antoine pas om half 10 's ochtends van haar terras, na 5 flessen Prosecco. Antoine noemt homoseksualiteit 'ongeordende liefde', exact volgens de roomse leer.…

Rond vier uur 's middags kwam Paul ons een koffiekan brengen en twee uur later zette ik Sas af in de Herenstraat bij ons ontmoetingscafé. 'En? Voor herhaling vatbaar?', vroeg ik. 'Nee!, máár natuurlijk, mallerd!', krijste ze herboren.…

‘s avonds hoeft zij niet meer lang te wachten nog even en de wereld is in rust als elkeen welterusten is gekust en toeft in dromen die de dag verzachten dan blijft zij hier alleen met haar gedachten haar wakker lichaam van zichzelf bewust de stem van het verstand die zachtjes sust en spreekt van hoop met haar verborgen krachten nog draalt…

voorzichtig tasten handjes in de rondte kleine vingers die naar alle dingen graaien kruipen lachen rollen stiekem lachen met een duimpje op en in de kamer is de wereld een draaimolen van avontuur…

Als je Wilders niet steunt ben je een laffe christenhond, of een foute linkse moralist. Overig rechts bekent morrend, morrelend kleur, 'hadden wij dat maar gezegd'.…

De gestolen privé-foto's hebben de misdadiger in kwestie veel geld opgeleverd van het Franse tijdschrift 'Closer'. Maar wie zit in godsnaam te wachten op naaktfoto's van Kate? Zulke bladen maken gewoon perverse voyeurs van hun kopers. En daarbij, wat is er in wezen zo bijzonder aan koninklijke borsten?…

Hun brein is schoon ontdaan van laatste resten menselijkheid maar reeds kleeft onschuldig bloed aan hun handen als belediging voor elke God Een moordenaar blijft eeuwig een moordenaar ook al denkt hij een martelaar te worden…

(voor Rosita Steenbeek) Je bent geboren op 25 mei 1957 in Utrecht. We zijn op dezelfde dag jarig. Je bent de oudste dochter van de neerlandicus Jan Steenbeek en Margreeth Hugenholtz. Je vader was altijd onvoorspelbaar en veeleisend. Hij eiste al jouw aandacht op. Veel voorouders en familieleden van jou waren dominee.…

Vier jaar geleden was mijn collega er nog. Toen liepen we bijna elke middag een rondje langs de voetbalvelden bij ons werk. Gewoon een beetje wandelen, ook al ging dat wat moeizaam want mijn collega liep een beetje mank. In ieder geval even er uit en een beetje kletsen. Ja, ook over voetbal, af en toe. Maar dan op onze eigen manier, alleen over vroeger…

Toen bracht mijn gids mij in een stille tuin, Met donkre lanen, kronklend over 't gras, En bloemen bloeiden tussen 't struikgewas, En gouden vruchten sierden kruin bij kruin. Ik plukte een schone bloem, doch eer zij was Gebroken van haar stengel, werd zij bruin. Ik plukte een vrucht - het zonlicht lonkte schuin…

Decemberhart, mijn bloedrobijn, er is geen uitkomst voor die pijn Wie 's winters bloeit betaalt een prijs: in alle knoppen bijt het ijs. Hélène Serafia Haasse werd geboren in 1918 te Batavia. Haar moeder heette Katherina Diehm-Winzenhöhler, zij was pianiste en ze had haar opleiding aan het Amsterdamse conservatorium gedaan.…

Jongeheer, we kennen nu ook alle verderfelijke eigenschappen van Wilders en zijn partij wel zo'n beetje. Bovendien zijn moellah’s, mollah’s en mufti’s geen haar beter of mogelijk nog erger. Wie regelmatig een stevige wandeling maakt, reageert na afloop altijd een stuk genuanceerder en intelligenter... En ik kan het weten. Ik ben namelijk de enige,…

Als God en Allah weer eens met elkaar in de knoop liggen, hun toorn de Aarde teistert. Is het makkelijk de marionetten tegen elkander op te zetten? Joost mag het weten... maar Joost is niet meer. Verslaggever voor het journaal: liet zijn leven in de zinderende hitte van de woestijn. Aangewakkerd door tonnen springstof. Springend door het…

Nadat we wat geld hadden losgepeuterd van de personeelsvereniging, besloten mijn vrouwelijke collega’s en ik een dagje te gaan ontspannen in een sauna- en beautycenter. Dit alles onder het mom van ‘teambuilding’. Tjonge jonge, wat hadden we er allemaal zin in, totdat er iemand achter kwam, dat het wel de bedoeling was de hele dag in je blote kont door…

´s-Avonds, wanneer je in de verte staart lijken ze op diepe bronnen waaruit op mysterieuze wijze de nacht over akkers, wouden en steden vloeit, de aarde bedekkend met een zee van duisternis. Zó donker zijn je ogen, mijn licht.…

Je mag homo’s voor zieken uitschelden Dat bepaalde vorige week de rechter Daarop protesteerden de homo’s echter Door zich massaal ziek te melden Toen ik maandag op mijn werk verscheen Was ik helemaal alleen…

Hij kwam men zag hij overwon en nu op deze dag lijkt het een munt die ‘t leven alleen maar duurder maken mag Een puur product van Europese politiek Bedacht door hen die eenheid wensen Maar de gewone man die hem gebruikt wordt ziek wordt er steeds droever van Een dwingeland voor alle prijzen Die alsmaar stijgen tot groot verdriet…

Omgekeerd natuurlijk, ik zat links en op de foto's zit ik rechts. We zijn bruiner dan in werkelijkheid, en de schaafwond op mijn neus blitst overdreven. Links voorop, dat ben jij. Ik kan nog niet zo goed wijs uit wat ik zie, o.a. een blikkerbril met donker glas en een baard met een snor boven regenjas.…

Dan ineens trekt er een glimlach over je héle gezicht, je stráált en zegt op vertrouwelijke toon heel zachtjes, ik doe maar alsof hoor, da's véél makkelijker. O ja, waar is ook alweer de w.c.?…

De ego's van nu gevuld doorregen en opgediend als warme happen in een slechte snackbar eenvoudig weg te doen in plastic bakjes en te overgieten met kleffe bende hun thuisfront hun ideaal hun passie om gevreten te worden zonder ooit te aanschouwen wie hen verorbert of wie hen uitkotst…

Versteende stilte zo dichtbij Zo veraf Als er zulke mooie versteende momenten, successen Zijn als ook de historie verstild, versteend Zonder rustiek “zijn”, zonder universeel weten… Energie als verlaten straten, als verstilde dagen, als verstilde ….. ego’s…

Ze heeft wat van haar broertje en toch ook weer niet, wat trekjes van haar zusje, als je haar goed beziet, de lengte van haar moeder, althans dat lijkt zo jawel, de eetlust van papa, die werkt namelijk súpersnel zijn bord weg... En toch is dit kindje van twee dagen oud een wezentje waar de héle omgeving onnoemelijk van houdt.…

Een bootje op zee, een golfje naar mijn hand en kleine vingers daartussen watervalderal ze dansen over elkaar en twee paar ogen schitteren meer dan de TL kan zien. Witte tegels spiegelen de druppelwals, knipogen minieme pareltjes en tussendoor klinken de vertrouwde hiklachjes. Ik reik naar de handdoek maar zij grijpt mij onverbiddelijk…