Alle inzendingen over Schermen met pensele

(voor William Holman Hunt (1827 - 1910)) Je bent geboren in Londen, waar je vader verkoper in een warenhuis was, altijd stipt op tijd naar zijn werk in Cheapside en voor het avondeten weer terug, het gezicht alsmaar strakker in de plooi, terwijl je brave moeder de tafel keurig gedekt had, alles lag recht op zijn plaats, de dampende pannen stonden…

te penselen, serene stilte in fragmenten uiteengespat…

Het lijkt een beetje op schermen. Je schermt met je penseel op dat doek. Daardoor reiken je gedachten tot in de verf. Voor schrijven moet je een ander soort geduld hebben. Je probeert een staat op te roepen waarbij de woorden gaan stromen. Dan wordt het een noodzakelijkheid. Dan móét het. En dan moet het zó, en niet anders.…

gespierd naakt in klodders verf aan waar lagune lijkt te knoeien staart de gozer op zijn knieën naar mij en wat nog komen gaat achter vernis dat niet kon vloeien het meisje ligt in kleur verzonken op het randje van verlegen strand het preuts penseel van de schilder steek ik denkbeeldig bij me want droeg ik tubes in mijn zakken dan draaide…

Een buigbaar scherm! Wat is het nut? Ik las dat de grondstof grafeen in 2010 is uitgevonden. Het materiaal is extreem dun, vrijwel transparant, enorm buigzaam en veel sterker dan bijvoorbeeld staal. Het zal binnnkort terug te zien zijn in bijna al uw apparaten.…

Een ketter met een glad penseel Herkent in haar gelaat Een minnares van zeventien De hermelijn in haar elegante maar strakke greep De kop van haar tintelend vel afgewend Moet haar kuis en wit maken Zoals haar zijdelingse blik Het Hof van Milaan op hol deed slaan Zo plots week haar blos Was het daarom? Wou hij haar sparen?…

Achter het scherm, een vrolijke lach van een zelfverzekerd lijkende jongedame. Prachtig, spontaan, lief grappig en talentvol. Haar wereld draait om haar telefoon waar heel haar leven schijnt in te zitten. Hier heeft ze vrienden en bewonderaars in overvloed, denkt ze haar geheimen veilig kwijt te kunnen, vertrouwt ze te vaak en teveel.…

Een kunstenaarshand nam het penseel. Deze verliet het duister, werd door de zalen van het museum gedragen. "Aan de wand zie ik engelen, die ik eens maakte," schoot het door het opgewonden penseel heen. "Oh, toen ik daarmee bezig was... Ik had het gevoel dat ik zelf door de hemel zweefde!…

Waren het nog goede tv-medewerkers had ik er vrede mee, maar wat zij op dat stomme scherm brengen is alleen geschikt voor debielen. Waarbij ik meteen stel dat de hetero's ook programma's brengen die niet om aan te zien zijn. Er is nog maar één uitzondering: Sacha de Boer!…

In de zaak voor teken- en schilderbenodigdheden vroeg ik om penselen. "Penselen voor acrylverf" voegde ik eraan toe. "De beste die u hebt" zei ik en: "Acrylverf in basiskleuren, de beste die u hebt". "Sorry" zei ik bovendien: "Ik ben wat geëmotioneerd. Het is voor mijn zus. Zij is ziek" en de tranen welden naar mijn ogen.…

In de zaak voor teken- en schilderbenodigdheden vroeg ik om penselen "Penselen voor acrylverf" voegde ik daaraan toe en "de beste die u hebt, alstublieft" en "acrylverf, in basiskleuren, de beste die u hebt". "Sorry", zei ik bovendien "Ik ben wat geëmotioneerd. Het is voor mijn zus. Zij is ziek" En de tranen welden naar mijn ogen.…

Het prachtige haar van Renoir Met die zweem van rood De lichtval van van Rhijn Alles doofde en ging dood Ook Toulouse-de Lautrec Quassimodo van het penseel Die liet weinig van Parijs En van haar liefdes heel Henri Matisse ruziede met Seurat Signac’s tranen druppelden op het linnen Wie dronk er van ‘Buffets’ cognac?…

Januari, je aanbidt sneeuwwit en flintert het, waar de vorst het kroont koningwintert het, bouwt lucht voor zijn kastelen, draagt bomen als juwelen en grift ze zonder penselen…

1 Abrikozen avondlicht glijdt met een licht penseel langs het windberoerde canvas der bladeren. 2 Inktspattend valt duisternis op het gazon; het vederen maanlicht schrijft de dag teneinde.…

moesten we niet samen dromen op wonderlijke vleugels stuurloos meegedragen door de wind is het niet de ochtendschemer die ons doet ontwaken waardoor wij wederom zonder penselen de ruimte moeiteloos blauw kleuren.…

de houten trap van de veranda kleurt groen weg van het mos één met de tuin kronkelpad langs wildernis tot aan het poortje -vergroeid met de haag- en er achter landschapsglooiing schilderwerk met zon als penseel…

mijn vader is er nog altijd herdacht in dit rondeel met tranen in een droge keel verschijnsel dat niet slijt lijsten van hun kunst bevrijd ontdaan van hun taf’reel mijn vader is er nog altijd gestreden kunstenaarsstrijd met verf op een penseel gewrocht tot een paneel dieven immer in het krijt maar mijn vader is er nog altijd…

ik schilder snachts mijn dromen bloedrood op de muur ik schreeuw en hijg angst en waanzin zijn penselen in het donkere uur schemering toont mij de wonden die gapen in het eerste zicht ik heb de dood niet overwonnen in beweging zucht het leven licht…

Vlak voor de friet, nog hangend in de lucht, terugvalt in de schaal na omgeschud te zijn - Juist dít moment te vangen met de lens, met potlood of penseel, of wat voor materiaal, dat is mijn grootste wens. En net boven de rand de zelfvoldane blik van de patatboer: kijk dit kan ik allemaal!…

hérschept wat dichters verzinnen in gedachten, luidop als ooit Cees Buddingh’ nooit versagend gaat ze door én door met penselen van haar versjes waarvan André Hazes post mortem een stijve krijgt…

Zoals de oude meester in bezit van schildersezel en penseel, zo kon ook hij niet anders weergeven, de natuur zijn schitterend geheel. Langzaam maar vastberaden werkte de Herfst zich door de maanden die hem scheiden van het winter mannenkoor.…

Ik wist dat hij daar voor het raam stond, met half afgewend gezicht, een penseel in zijn afhangende, werkeloze hand. Hij moest haar vreselijk missen.…

Als mijn huid blozend jouw handen raakt tintelt minne strelend nachten licht jij ademt mijn naam in vallende sterren en zacht penseel ik je gezicht waar elke lijn leven tekent teder voelt thuis ja, in jou wil ik wonen…

Verdomme waarom ontmoet ik je nu pas op dat scherm, dat koude glas Jij bent 't de tekst die ik las op dat scherm dat koude glas trillend tast ik de toetsen kneet iedere zin dat scherm dat koude glas 'n begin…

penseel je woorden op mijn netvlies open mijn blikveld subtiel in jouw kleur omfloers de avond met je aanwezigheid stemmig gevoileerd drapeer je expressie rond mijn aardse huis opengesteld voor jou kom dichter kom binnen dichter en hul me in de klanken van jouw warme zijn…

Het staccato van sonoor Trommelende trommels laat Mijn hand Gehoorzamen Mijn onzichtbare penseel bespeelt Achteloos maar ritmisch Het denkbeeldige Kleurenpallet De wereld vervaagt en Beleeft zijn avonturen In andere Dimensies Mijn fresco zal ieders Adem ontnemen, trommels Trommelen onverdroten Voort De bergen die ik Ontwaar vereeuwig…

Ik drijf winter laat je lichaam wachten wil enkel zomer schrijven in je gedachten Lente droomt niet langer in de zachte herfstgeuren Laat mij jouw wereld met streken kleuren Mag ik penselen kleuren in de onmogelijkste pracht Ik zal zelfs zwart-wit Laten schitteren in deze nacht…

Zonnebloem, gele pracht lijk zijn voeder zon die kracht schijnend op stoep,straat ordinair balkon geel,penseel linnen doek als schilderij in gebonden boek Vincent v Goch bestaan ze nog Jouw gele bloemen mensenhoog vrijend met de zon ordinair op ons balkon…

Achter de schermen blijken mensen namelijk precies dezelfde mensen als voor de schermen. Even handig en vooral ook even onhandig. Je krijgt dan situaties waar de een tegen de ander zegt, dat die ander het met hem eens moet worden, omdat er anders Grote Politieke Gevolgen dreigen. De ander kan daar dan op ingaan. ‘Oh ja, dat is ook zo.…

Zo bewegen zij zich voor mijn ogen: als onherkenbare dansers, als figuranten in een spookvoorstelling: mijn beschermelingen. Wat er omgaat in de diepe, geheimzinnige krochten van hun innerlijk blijft mij voorgoed onbekend. In de onpeilbare diepten van het geestes- en gemoedsleven van mijn medemensen hengel ik als een onbekwame, ondeskundige visser…