Alle inzendingen over Sjouwen

Piano Sjongejongejonge. Wat een loodzwaar bakbeest! Het keyboard één punt nul. Een met ivoor ingelegd toetsenbord. Gietijzeren raamwerk voor stalen snaren, met tonnen trekspanning. Ingebouwd in een lompe, zware, zwarte eikenhouten kast. Honderdveertig hoog, honderdvijftig breed, zeuventig diep. Ga d'r maar aan staan. Dat deden we dus…

'n kamerlid heeft in de Weere een keiharde les moeten leren hij is zo vaak op sjouw dat hij zich van zijn vrouw eerst bij thuiskomst moet legitimeren…

De kraaien die de kist van Emile van Moerkerken droegen konden diens graf niet vinden en bleven met de kist op de schouders door de regen sjouwen over de begraafplaats.…

Er was eens een bakker in Henegouwen, die wilde ineens huizen bouwen, z'n deeg legde hij neer en zei zonder sneer, ik ga vanaf nu met stenen sjouwen.…

Samen sjouwen we maat na maat 'dronken' door het leven. Prinses en prins, kop en kok. Jij in rok en ik nog even, leunend op het leven na de daad.…

Men kan hem beter stenen laten sjouwen, om voor zichzelf een hunebed te bouwen.…

De oudgedienden vinden 't maar lomp Maar wat zou je nog met zware stenen sjouwen Voor de bouw van kouwe kerkgebouwen? Je huurt een grote auto en een pomp! Geen angst dus als uw kind komt met de frase 'Ik ga nu voor het eerst een kerk opblazen'…

O wat moet ik sjouwen met mijn zware schild misschien had ik toch liever een veren tooi gewild. Dan kon ik niet slechts kruipen maar springen ook erbij het leven werd wat lichter wat darteler voor mij. Maar als het dan gevaarlijk wordt het is ineens niet pluis zou ik dan gaan verlangen naar mijn oude huis?…

als ik een poes was dan lag ik nu te spinnen dan liep ik nu niet in een plas maar lag ik lekker binnen nu sjouw ik af en aan met was met bed- en ander linnen als ik een poes was dan lag ik nu te spinnen ik maai het gras verjaag de spinnen maar wil de zon beminnen languit op een terras als ik een poes was dan lag ik nu te spinnen…

Klussen met mijn vader Lekker zwoegen in de tuin Of gewoon iets samen slopen Weer een muur of pui in puin Samen met mijn ouwe Zonder praten heel veel doen Onbetaalbare momenten Meer dan goud of een miljoen Samen is nu over Wat er rest is zo'n gemis Eenzaam sjouwen in dit leven Omdat hij er niet meer is…

Ik sjouw met stukkies rotzooi van tien keer mijn gewicht. ik struikel en ik schuif vooruit het is eigenlijk geen gezicht. Maar soms is er een dag, dan heb ik niet veel zin. dan denk ik bij m'n eigen, 'was ik maar koningin'.…

ik heb geen idee soms geef je echt om iemand en sjouw je de koffer een leven mee…

Soms vliegen harde woorden kris kras over mij heen en beuken ze met vuisten op mijn hout generfde hoofd, vaak schoppen ze tegen mijn schenen die zo stijf zijn als een plank of gaan ze op me zitten bij gebrek aan een bank, maar wat er ook gebeurt ik sta garant voor evenwicht, behalve bij een verhuizing dan sjouwen ze me mee, omdat het…

straks sjouw ik met mijn koffer achter mij valt kras de deur in 't slot klokvast vlieg ik op witte wolken naar het zuiden de aarde begroet mij rood wil mij op zijn minst verleiden om te blijven in de netten onder de bomen groen en zwart smakken al olijven maar vooral de oogst van zoete druiven zal beklijven.…

1988-1989 was het, toen eega met een hernia plat moest liggen, geen sinecure voor een man maar ach: het kon en ging niet anders. Het leven ging gewoon door en zo gebeurde het dat er in huis het een en ander verkast moest worden. Nou was het nooit mijn sterkste kant om zware dingen te versjouwen, want: zodra er iets mis ging werkte dat op mijn slappe-lach-spieren…

Ik wens je sterkte in je strijd dat is al wat ik kan zeggen Het klinkt cliché Maar 'k weet niet hoe ik het anders zou moeten zeggen Je hebt het zwaar ik weet het wel Ik zou je willen helpen maar ik weet niet waar ik beginnen moet Je begrijpt het immers wel Je krijgt kracht na kruis Vertrouw daar op we sjouwen allen onze last En ook…

Ze sjouwen met zware rollators en rolstoelen en hijsen deze in en uit hun auto´s en grotere witte busjes en ze treden op als verkapte psychiaters en psychologen om een pleister te plakken op vele ¨psychische wonden¨ en om als het ware de tegenwoordig kennelijk allesoverheersende eenzaamheid van velen van hun passagiers met woorden weg te masseren…

Zij sjouwen met rollators en rolstoelen en hijsen deze hun voertuig in, zij wachten met eindeloos geduld bij flats en verzorgingshuizen op hun protegés; zij troosten en preken, kalmeren en bemoedigen, als de amateur-psychiaters die zij zijn.…

Toch zijn het niet de ponden van mijn lijf, die leiden tot de zucht van hen die sjouwen. Het zijn de kilo’s aan zwaarmoedigheid die huizen in dit schepsel koud en stijf. En de verlichting is voor hen die rouwen. Dus het verdriet is slechts voor korte tijd.…

ze zijn te zwaar de stenen die ik dragen moet ik gooi ze bij de andere troep die ik verzameld heb een leven lang een aantal splijt weerbarstig laten ze hun inhoud zien doven in de koude wereld van voorheen ik zwaai, ze gaan en niemand weet waarheen de anderen sjouw ik verder mee de dagen door langs vele jaren soms zijn we…

nooit het zicht het gras leek groener waar de wegen zijn verdwenen omhoog gaan was verplicht ik ben veel uitgegleden verloor een tijdje mijn houvast duikelde toen naar beneden ik moest en zou weer klimmen soms kruipend op de tast het pad is glibberig en nat lijkt uitgehakt om vaak te vallen de rotswand is vol scherpe steen ik sjouw…

als duivelskind viel ik zelfs uit de toon ik mag slechts tegen beter weten hopen dat Hij me zal verlossen door een teken (al is die hoop behoorlijk aan 't verflauwen) ik heb nooit over water kunnen lopen noch zijn voor mij de golven ooit geweken wel loop ik levenslang een kruis te sjouwen…

Als 't ijs op het kanaal was te vertrouwen Bond hij meteen mijn schoenen met wat touwen Aan ijzers met een houten bovenkant Je moet verdomme glijden en niet sjouwen Riep hij me toe, maar ik bewoog onthand En wankelde door niemandsland, Een trage beer met ingepakte klauwen Als vroeg mislukte koudefront soldaat Besloot ik toen voorgoed te…

Mijn speelse muze kan me soms benauwen als ik de melkboer 's morgens elke dag - in koude, hitte regen, hagelslag - weer met zijn kruiken heen en weer zie sjouwen. Hij is correct een dienaar van mevrouwen, die slechts belonen met een fooi of lach; en of hij nors of praatziek wezen mag, op hem kan heel mijn huisgezin vertrouwen.…

Ik zag dan ook velen sjouwen met allerlei materiaal en ook met de kennelijk in dit seizoen zo noodzakelijke en vurig gewenste kerstbomen die men vaak op een karretje vervoerde. Er is zelfs een koffiecorner waar de warme chocomel en het worstenbrood mij goed smaakten.…

Men ziet de gehelmde heren af en aan lopen en sjouwen met allerlei materiaal. De "banners" van Wonen Breburg en van de BAM tonen in keurige letters wat de vergaande plannen van de beide organisaties zijn.…

Verhuizen: inpakken, sjouwen, inladen, verplaatsen, uitladen, sjouwen, uitpakken. De schroefjes van de kast niet kunnen vinden. Teveel dozen op een onhandige plek. Waar is de Makita? Geen plek voor die leuke tafel. Is er al koffie? En ineens dacht ik weer aan het pakketje. En zowaar, ik vond het in de tweede tas die ik inkeek.…

En zo picknicken we elke week, want zo heten ze...dus heb je een hekel aan sjouwen en boodschappen doen...de app zit zo op je mobiel!…

Ik krijg het 's avonds altijd koud rond 't vallen van het duister; dan is de nachtzaai weer op sjouw - ik luister, huiver, luister ...…

Je staat voor een keus die onmenselijk is Kiezen voor zijn leven of voor het gemis Fellow; zijn naam zegt eigenlijk al genoeg Hij geeft je liefde zonder dat je erom vroeg Kwispelend bij de deur, zijn kop op je schoot Een lik in je oor of simpel een poot Wat karnemelk of een restje pap Een extra duwtje bij de auto instap In het bos; sjouwen…