Alle inzendingen over Sneeuwklokjes

Mijn vrouw vroeg voor de 3de maal: "Bloeien de sneeuwklokjes reeds?" Het voor de hand liggende: "Kijk toch in de tuin!" zei ik gelukkig niet. Bijtijds dacht ik: eigenlijk is de vraag vol verwachting, het zien definitief. Ik echode dus: "Ja, zouden de sneeuwklokjes reeds bloeien in de tuin?…

Bovendien, wat doet het er in de grote mensen wereld toe, of sneeuwklokjes wel of niet klingelen ... ?…

Ze ademden tegen de sneeuwklokjes aan, gaven hen de lieflijke aard van de luchtelfen, die zo mooi in Droomvlucht zingen. Tegelijk ontvingen ze de strijdlust en sterkte van de grondelfen uit het donkere woud. Deze samengestelde gaven bliezen de dwergelfen over de sneeuwklokjes.…

Sneeuwklokjes als voorjaarsbode in de winter....…

Orkest zonder naam - Als in Holland de sneeuwklokjes bloeien…

Zij ontmantelen met geestdrift en dromen hun paleis glorieus tot in de hemel Hoe en wat en waar en wanneer zal alles klaar Het groot geworden kind dat nimmer terugkeert beukt in tomeloze razernij met beitel, hamer en houweel al te oude ballast in elkaar Dit is van ons, van mij, Sneeuwklokjes en krokussen in de tuin staan er weerloos bij…

Huilende vlinders in een witte wei Geknakte sneeuwklokjes op een Onzichtbare rij Een kille bries die het zwakke gras doet huiveren Een vermoeide witte duif die de treur niet kan zuiveren Het vredig leven in de witte wei Zwaar als lood Want gisteren ging de perenboom dood…

ze plukt ijsbloemen van de ramen poot sneeuwklokjes in november maar haar tijd staat stil en als ze schreeuwt bevriest haar adem ijskristallen sterren vallen in de nacht maar ze wenst niets ze loopt haar pad alleen in maanlicht mijdt de zonnestralen ze wil niet dat haar hart ontdooit een bevroren hart doet minder pijn…

In januari sprong mijn hart op lente, binnen een maand was die voorbij; sneeuwklokjes einde maart moesten mij troosten april nu wil grijs en kil, de tuin en ik vragen ons af: wat brengt mei?…

Wandelend ontwaar ik de winterakoniet, een dode vos ingeslapen in de wortels van een omgevallen boom, een miljoen sneeuwklokjes en een veel te vroeg bloeiende leverbloem. Vaak is de natuur onnavolgbaar. Soms begrijp ik niet wat er van mij moet worden.…

Onder de bomen bloeien sneeuwklokjes. In het weidse grasveld verschijnen al madeliefjes. In de heesters baltsen winterkoningen en merels. Het abdijpark verwacht de lente. Een witte zwaan zwemt eenzaam de vijver rond. Ze zoekt haar partner, die van haar is weggehaald. Af en toe pikt ze in haar spiegelbeeld op het water.…

Toch vertoonden zich in het overigens tot wanhoop, vertwijfeling en misère stemmende kleine tuintje van mijn aldaar woonachtige vriendin heel kleine en zeer lieflijke witte sneeuwklokjes die als het ware toch hoopvol en troostrijk een nieuwe lente voorspelden…

Op sommige plaatsen vertonen sneeuwklokjes en krokussen zich bescheiden. Deze vroege bloemen bemoedigen tijdens hun kort bestaan de schuchtere bladknoppen van bomen en struiken, spreken stil, maar onweerstaanbaar sterk, tot alle nog dichtgevouwen bolgewassen, opdat deze zich inwendig voor zullen bereiden op toverachtige ontluiking.…

Het licht dat de wereld overstroomde in deze nieuwe lente was zacht en mild en allesomvattend en het hield veel beloften in als het speelde over gevels en grasvelden, over de dieppaarse kopjes van de krokussen en over de fragiele, elegante sneeuwklokjes, bijna onopgemerkt als een sieraad tussen het gras Het nieuwe licht wervelde ook over de muren…

We stellen vast "dat het niet meevalt" maar de conversatie bereikt nauwelijks diepgang waar het gaat over de nu spoedig aanbrekende lente met haar narcissen, sneeuwklokjes en krokussen. De zorg op "Joannes Zwijsen" stemt tot tevredenheid; verveling is hier niet nodig.…

(voor Sezen) Jij bent geboren als Fatma Sezen Yildirim op 13 juli 1954 in Sarayköy, in de provincie Denizli, in wonderschoon Turkije. Jij was 3 jaar, toen jullie naar de hoofdstad Denizli verhuisden, vlakbij het beroemde Pamukkale met zijn schitterende kalkterrassen. Denizli is bekend om de langkraaihaan, waar een standbeeld voor is gemaakt. Jouw…

De vergelijking met sneeuwklokjes vroeg in de voorjaarssneeuw, kwam in je op, het geluk was pril, je wist nog niet dat je op later leeftijd ambities als dichter zou krijgen. Op een dag was jij je bij de rivier aan het wassen, en weer klonk dat lied in jouw hoofd.…

De sneeuwklokjes, narcissen en pinksterbloemen hebben al het loodje gelegd en hier en daar staat nog een verlate Japanse kers in bloei. Ik denk erover om deze zomer toch echt weer eens een duik in het natuurwater te gaan maken, ondanks mijn Michellin-banden rond mijn taille.…

Onaantastbaar, als miljoenen sneeuwklokjes in de rijp, zette je frisse sporen bij zonsondergang aan mijn heldere horizon. En toen mocht ik je wegbrengen. In het echt. Naar het station waar je de trein moest hebben. Zo onverwacht had ik het geopperd, dat het toeval niet uit kon blijven.…

Eindelijk ontwaakte de struik weer, en zag allemaal sneeuwklokjes en krokussen om zich heen. Opgewekt keek hij naar de tulpen, die zich na enige tijd ook lieten bewonderen. De rododendronstruik vertoonde tussen zijn bladeren al grote knoppen. Dat beloofde veel voor de volgende maand. De heer van het kasteel genoot van al die lentepracht.…

We gaan in de toekomst gelijk van de herfst naar de lente, de sneeuwklokjes zullen in november al hun kopjes opsteken, de narcissen zullen al snel volgen en dan natuurlijk de verse tulpen, de lente rukt versneld door en het jaargetijde 'winter' zal een fossiel blijken.…

Ik heb mijn blik heel lang en liefdevol op een tros sneeuwklokjes gevestigd, die anders ongezien bleven. Ook heb ik rozemarijntakjes geplukt om bij mijn vegetarische burgers te planten, want iedere kans op verblijding neem ik. Ze zwaaiden naar mij toen ik door de stromende regen naar huis fietste.…

Te midden van de ongerepte natuur, staande in de kristalheldere ochtendsfeer tussen de fonkellichtjes van de bedauwde sneeuwklokjes kon ze toch genoeg signaal vinden om me mobiel te verwittigen van hun veilige overkomst.…

En elk jaar wacht ik ongeduldig op de bloei van de eerste sneeuwklokjes. De tuin wordt van lentebollen voorzien en mijn tuinwerkschrift voor het komende jaar staat volgeschreven, want ik kijk graag vooruit. Her en der plant ik nog een rozenstruik met in gedachte de uitbundige bloei van het volgende jaar. Ondertussen sluipt de dood stilaan binnen.…

Na een mooie wandeling geeft Pauline me twee sneeuwklokjes mee. Bloemetjes van hoop. Ik zet ze thuis in een vaasje. Het laatste uurtje hebben de begeleidster en ik een goed gesprek met Wilma. We kunnen er geen touw aan vastknopen. Zwemmen in de kerk? Een dronken priester in een rode toga op de kermis? Maar gezellig is het zeker.…

De enkele sneeuwklokjes die in de tuin bloeien zijn hun naam onwaardig tussen de opkomende crocussen en de kwetterende mezen die zich een seizoen verder wanen. Ik wil een echte winter!…

Wanneer de sneeuwklokjes krokussen zoenen, meiklokjes zich vormen, speelduiven geklokt neer strijken, dan komen wij bij de zomertijd in één van de vier seizoenen. Vele jaren lang is het winterkoninkje als eerste buur aan onze achterdeur komen wonen in zijn klein huisje. Zorgzaam zoals het is bij het uitvliegen van zijn kinderen.…

Sneeuwklokjes en krokussen kijken al vol levenskracht in het rond. De meeste bolgewassen slapen nog in de aarde verborgen. Acht lange witte vingers uit de geestenwereld bewegen zich. 's Nachts wroeten die vingers in de grond. Tegen de morgen beginnen de aardkruimels een pittige geur te verspreiden: een lucht van smakelijke kruiden.…

Sneeuwklokjes groeiden uit zijn hart, voortaan zou hij een Sjamaan blijven, getooid met Licht. Diep geworteld, hoog gerezen. Geschreven, om niet te zijn, om niet te worden, wat is geschreven. Om anders ongeschreven te leven. Hij leeft ver voorbij de zichtbare sterren.…

Zij zeiden alle hare namen, 't water Komt daarbij in den mond, de geele nelken En vroolijke violen die de kelken Zacht bengelen doen door het grazig mos, En koude sneeuwklokjes bij kreupelbosch.…