Alle inzendingen over VERBORGEN

Met mijn vijfenzestig jaren ben ik een jongbejaarde. Boven mij schemert een donkerblauwe hemel, die op komende levensavond duidt. Daarachter zie ik de einder als een zwarte bergketen: vragend en wachtend duister. Vlak voor mij ligt een bruine vlakte, verzoekt om rustig toe te kijken. Ergens, in het midden ervan, begint de grond enigszins te bollen…

De één wil nog meer mijn aandacht dan de ander, Het vreet al mijn energie uit mijn lijf, Maar omdat me is geleerd om te helpen elkander, Zet ik mijn eigen verborgen verdriet buiten kijf.…

Tussen hoge bergen lag een mooi, diep dal. Bevond het zich ergens in het Spaanse hooggebergte, in de Kaukasus of in de Himalaya? Dat is niet bekend. Wel staat het vast dat de bewoners van dat dal allemaal boer waren. Vol werklust en tevredenheid verbouwden die mensen hun koren en andere gewassen. Runderen en varkens leefden heel gezond. Naast het…

Ongeboren kind Jouw hartje klinkt als muziek Verborgen klanken…

Onvoorbereid begonnen deze verborgen littekens in mijn huid te boren, ik kon mijn eigen pijnen niet meer aanhoren. Ik probeerde in geschreeuwde nachten zinloos te schuilen, maar diep kinderverdriet bleef even eenzaam als voordien in een fantasiewereld huilen.…

In een deel van mij waar ik me heb verborgen daar is hij nog gisteren, vandaag en morgen geen dag zal mij passeren zonder even daar te zijn soms wil ik niet, maar doe het toch als ik daar in mijn tranen zwem ontwaakt de liefde weer die ik nog voel, voor hem herinneringen...dalen op mij neer in deze duist’re ruimte waar weemoed overheerst…

Jeruzalem's edelen zitten uitermate safe in superieure handen en ervaren rust over verre einders rennen aardse leugens lallend en slalommend westwaarts alwaar titanen, zegevierend in chaos, heftig tekeer gaan bij avondlijke aanvaringen : revoltes eerlang navigeert over naamloze zenits : indalend charisma, heilzame toerusting…

verborgen in een hoge kamer met het uitzicht op wuivende bomen geprangd tussen witte muren het lange licht te vangen voor de nacht gaat komen gedompeld gedurig onder de duur der dagen geduldig staan als een paard in de avond -------------------------- Uit: 'Herkenbaar als lente', 1981.…

Zomaar op de hoek van een straat Je stond bij een auto en stapte in Ik wilde roepen maar was te laat Ik ben je vannacht tegengekomen In mijn dromen de vlucht van de dag Het was net voordat ik wakker werd Dat ik je lieve glimlach eventjes zag Ik heb je vandaag gevoeld in mijn hart Net zoals gisteren en de dagen daarvoor Daar blijf je verborgen…

. -------------------------------------------- Neem, in volgorde, de eerste letter van elk woord en het verborgene komt te voorschijn. (boodschap van de auteur)…

zijn het de woorden die het vertellen of de gebaren wie zal het zeggen het luistert niet of nauw verborgen achter lakens als gordijnen nog niet ontdekt in duister verscholen wordt het licht of nooit wie zal het zeggen wie zal ze zeggen de woorden…

In mijn eigen privé darkroom met rood hartvormige lumières, sluip ik langs mijn luipaardvel tot in mijn bloemenbed. Onder de gevreesde turbokat ligt nu mijn geheim verscholen. Naakt en breekbaar ben ik nu met kleine vreugdes en grote verdrietjes. Zo onzichtbaar, niet doorzichtig als de dag me maakt zo ruw en onontgonnen ben ik nu. Heel…

schemergebieden ondergedompelde angst verborgen gevaar…

Bureaucratie is een vorm van verborgen werkeloosheid.…

Middenin de nacht strompelde een stokoude heks langs de rand van het bos. Vermoeid steunde ze op haar knoestige wandelstok. Ja, zelfs voor een heks was ze al te oud om nog met een bezem te zweven! In gedachten liep ze het aardappelveld van een boer in. "Het einde van mijn bestaan in deze wereld," mompelde ze wijs en vol berusting. Ze hield op als…

(voor Konstaninos Petrou Kaváfis (1863 - 1933)) Je bent geboren op 29 april 1863 in Alexandrië, Egypte. Je bent gedoopt in de Grieks-orthodoxe kerk. Je was de jongste zoon van een welgestelde koopmansfamilie in de Griekse kolonie aldaar, die op zijn hoogtepunt 55.000 mensen telde. Je ouders kwamen uit Constantinopel. Je vader was een handelaar (importeur-exporteur…

Bomen en bladeren, Hangen triest omlaag De dagen zijn koud, Een overgebleven grasspriet, Wuift mij gedag op de wind Zo zachtjes en voorzichtig, Dat ik het bijna ongelooflijk vind Na de nacht daagt een nieuwe morgen En plots lijken de bomen, En de bladeren zonder zorgen Houdt hier de natuur soms iets verborgen?…

bevroren door de tijd verloren door onzekerheid de nacht maakt dat haar ogen sluiten de vorst vormt bloemen op de ruiten zomers en toch winters koud vrolijk lachend en toch eenzaam een man die in alle stilte rouwt verraden door die ene traan…

Twee clowns werken in omgekeerde volgorde door hun repertoire, hangen aan ringen als acrobaten, vallen nog harder als zij iemand horen brullen of stampen. Ze proberen te praten 'He,' roepen ze uit, slaan elkaar met de vlakke hand en vallen opnieuw. Een stem zegt 'Zo kan het dus ook!' - nu lijken zij door angst bevangen. Een van hen woont…

zij koestert verlangen die strelende lach aanvaardt het dromen wat geen antwoord vermag fluistert haar woorden in momenten van pijn verbergt tranen die de hare zijn…

kleuren dreven en spoelden weg terwijl een gloed zich liet gaan de wind verdwaalde in het licht van het ondergaan en de opkomende maan spiegelde zich in het rimpelend kleed en een nevel omhulde een blanke zwaan onzichtbaar in de nacht streelt een sluier verborgen schoonheid en verbeeldingskracht…

Regelrecht vanuit het hart blijft elke zonde verborgen keuzes worden bewust maakt maar zijn niet altijd juist.…

kapsel jouw onzichtbaar zijn in ranke sluiersteen als het verlies naar eigenheid die niemand raken kan verberg in lachende angst jouw schaamtegelaat vol droefenis cocoon er hoop vergevingsvol buigzaam naar fatsoenlijkheid…

Onopvallend verborgen in mijzelf gekeerd net zoals op het spoor tussen de rails en voor de trein ik was er wel maar ook weer niet men zag mij niet en dat zie ik wel, Onopvallend verborgen -voor een ieder-.…

onder mijn voeten de eeuwen verborgen onder dikke lagen leem ze bergen bewogen tijden de laatste ijstijd in uitgestrekte steppe maakt plaats voor zachte regen in het landschap groeien bomen en ijzertijd nog ver graaf in bar verleden waar nomade jager is en de boer zijn toekomst gaat verbouwen de maalsteen is nog…

ik zag je bergen kleurig landschap glooien je rots onzichtbaar in ver perspectief ik voelde het verborgene in plooien maar had het zonlicht en je geuren lief ik zag je water vallen langs de breuken het zwart van de ravijnen donker diep golven moesten vaak een uitweg beuken als jouw rivier haar stroomgebied verliet je passie moest ik los…

onzichtbaar, zonder woorden vertoeft de vrijheid vaak in mijn hart onkundig het meestal te uiten soms zo ver en angstig verborgen als achter vuile of beslagen ruiten als ik jou dan wil roepen mij wat ruimte te geven wil het speeksel in mijn mond de schreeuw bijvoorbaat snoepen gelijk een niet afgegane lont een schot in de loop bevriest…

Gedurende de jaren waarin hij een meer actief leven had geleid en zelfs jarenlang met overgave de theologie had bestudeerd, was hij boeken op het spoor gekomen waarin o­ntdekkingen en verborgen samenhangen werden o­nthuld die zijn stoutste fantasieën van weleer in weidsheid en diepgang hadden overtroffen.…

Haar wil, haar zelfbeschikkingsrecht werd geboeid in haar jeugd. Welgesteld, beschermd voor het oog van de buitenwereld, gemold door verbaal geweld. 'De slag van een zweep veroorzaakt een striem, de slag van een tong breekt botten.' Sirach 28: 17. Met verbaal geweld maakte ze zich los. Vele jaren later riep Jezus haar en ze gaf gehoor aan zijn…

Maar goed wat een ongelofelijke verrassing was het te zien dat er zoveel verborgen leven in onze tuin rond hing. Dat er blijkbaar zo veel meer oogjes zijn die op je letten, dan dat je in de gaten hebt. Geloof het of niet maar er hipten zomaar zo’n tien stuks op het terras rond. Mooi om te zien dat vogels soms ook op ons lijken.…