Alle inzendingen over VRUCHTEN

een appel betekende eens verbod terwijl een vrucht later schreef van onsterfelijkheid bedenk maar kunstzinnige vruchten vochten zich knap binnen anatomie…

steeds wanneer ik gebukt ga onder de afgestorven boom zie ik die struik ooit droeg ze vruchten nu liggen er alleen maar bladeren die krampachtig het onkruid bedwingen met stuiptrekkende trillingen op de vlakke grond breekt het beloofde land en snoeit ruw met wilde uithalen de brandende wraak uit ieder slagend uur dat…

'k Droom jou in mijn bed als ik lig te slapen 'k Droom jou naast me; warm en naakt 'k Droom jou 'k Zie jou 'k voel jou Mijn verlangen is groter dan 't verschil Tussen hemelgewelf en aarde We kennen elkaar nog niet voldoende, maar---- ---'k Voel je, hoor je Paradijselijk komen In de Hof van Eden met De Verboden Vrucht Die…

Het rood van je lippen groeit als een dodelijke vrucht ineen, samensmeltend totdat de toorn des overvloeds een overmaat van liefde spuwt in de verkeerde richting.…

Omsloten door de dorheid van verloren lente Tot stilte gesust door de dood De peer De val De vrucht…

er is een overvloed aan vruchten en nootjes en dat zonder geraas van auto's met dreunende subwoovers. zo tracht ik mij op te laden met innerlijke rust om mee te nemen voor mijn terugkeer naar die woelige maatschappij.…

genagelde handen verkrampt op het ruwe hout totale eenzaamheid roepend in het duister een bang kind verlaten door god en mens voor de nacht valt maken ze hem los na een dag van spot en diepe pijn de balsem geurt handen zijn gevouwen het leven ter aarde besteld zal eeuwig vrucht dragen…

Van groenten bloemen vruchten. We kregen ongekend kleuren voor de kiezen. Dat kwam door ons unieke nakweekvermogen. Zoals een joker op Trafalgar Square sprak: 'ik ga pas aan de kokosnoot als-ie uit Nederland komt.’…

Diep ademend fiets ik door de laan vol eiken. Overal klinkt een lichte roffel. Om mij heen vallen heel wat eikels, maar ze raken me niet. Opeens... Een harde tik op mijn voorhoofd! Een sprinkhaan is tegen mij opgevlogen en springt naar beneden, belandt in de zachte grasberm.…

zo zonder schaamte lig je daar lonkend met je ravenzwarte haar, dat pronkend over het kussen spoelt daartussen je gezicht met ogen fonkelend vol heimelijk vuur ongerepte bruid ik tover raadsels op je blanke huid en luid kreunend strekt je lichaam zich wellustig kronkelend onder mijn lichaam uit de ultieme zonde voor de val sluit…

Er werd toch mooi gegeten van de verboden vrucht, maar als ze alles hadden geweten waren ze voor de eerste hap wel degelijk gevlucht!…

De herfst met zijn wondere luchten, zijn kortere dagen, zijn vruchten, hij stemt ons tot inkeer en vrede en hoedt ons bestaan hier en heden.…

Een vrucht die valt... - Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen, buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt. De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen. En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt. Een vrucht.…

Ik draag mijn vruchten, mijn bloesems en ik ben trots op ze en ik draag mijn doornen die ik evenmin verafschuw. Het moest zo zijn dat ik vruchten en doornen draag. Ik oordeel niet over mijn vruchten en doornen.…

Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten, met, aan mijn tafel, de twee-broederlijke gasten: Liefde die glimme-lacht en Troost die woordloos treurt, - zij zien mij beiden aan bij lange wissel-beurt aan 't laatste levens-maal dat wij gezaêm genieten en laten, uit de kelk van hunne handen, vlieten het welkom-water, dat het stof der reize…

Na mijn consumptie resteert slechts, als een afgekloven bot, als een onteerde, vernederde en weggeworpen vrouw het geraamte van de vrucht...…

Gedachten zijn als voorjaarsbloesems Ontspruiten klein en teer Met zorg en aandacht Groeien zij En komen er meer Koester gedachten als bloesems Geef ze voeding en verzorg ze Dan groeien gedachten bloesems uit Tot prachtige vruchten Pluk die vruchten Dan pluk je geluk.…

Daar aan die takjes vrucht zou komen, Gelijk ge ziet. De tuinman: Een boom, die al te veel moet dragen, Verliest zijn kracht, Ook zou de vrucht zo niet behagen, Als gij verwacht. Uw vader heeft graag goede peren! De vader: 't Is wel gezegd: En 't deel van die te veel begeren Is doorgaans slecht.…

Van alle eigenschappen die de vruchten tot vruchten maken, heeft de denneappel er niet een. Meer lijkt hij op een houten bloem want wanneer je een voor een hem van zijn schubben hebt ontdaan, houd je bijna nog minder over dan niets.…

Ieder mens draagt zijn verleden in zich als de bladzijden van een boek, dat hij uit het hoofd kent en zijn vrienden kunnen alleen de titel lezen.…

ik jou zacht mijn armen gaf in eerst ontmoeten je lach en ogen wezen mij het pad ik bloemde in de borders als verwachtingsvol éénjarige jij groende in het geven en bloeide snel het eerste blauw na een lang leven wij zijn de winter doorgegaan en voorjaarden in groeien ook deze zomer geeft de zon weer kleuren aan de vruchten…

'Waarom zo krom?' vroeg Kers. Nieuwsgierig was ze. 'Ik lach me krom om zulke domme vragen,' zei Bakbanaan. 'Ik hoor ze alle dagen. - En ook om beter in m'n schil te passen.' 'Je bent als Bakbanaan een groot komiek,' beweerde Kers. Ze lachte zich een kriek.…

De morgen vloeit over in de middag En ik mis nu al je warme lichaam Vanmorgen lieten we ons smelten In een liefdesvuur van genot De middag vloeit over in de avond En ik wacht tot ik je mag beminnen Kaarsen laten de passie vlammen In een voorspel van opwinding De avond vloeit over in de nacht En ik wacht..wetend dat het niet mag Je gebondenheid…

Neem heel voorzichtig een hap Laat je lippen kleuren door het sap Twee kleine billen donkerrood Zacht, rond en onbescheiden bloot Maken kersen zo sexy knap…

augustus 2001 Lieve Verboden Vrucht, Ik kan je niet schrijven, niet lang naar je kijken, niet vaak zien of bellen, en je zelden aanraken.…

Eén van ons is niet vrij Toch smachtend aanraken We willen dit allebei Elkaar vol passie smaken De verboden vrucht is zo zacht Verleiding heeft de vrije hand Je weet dat ik naar je smacht Heerlijk vrijen in het zachte zand We spreken elkaar in dromen Voelen de dieptes van genot Een lente die voor ons zal komen De verboden vrucht is ons…

Een kloddertje slagroom hier een kloddertje slagroom dáár romig zoet het is feest vandaag die ik met jou en slagroom vier het kersje ligt onder de room verborgen langzaam lik jij je een weg naar de vrucht liefkozend noemen wij elkaar een gebakje en vrijen de nacht door tot-in de morgen.…

en verteren terwijl ik zwijgend naar binnen kantel om de sluipende donkere dagen te eren het is loven met voortschrijdende weemoed uit dankbaarheid, nog zo vaak gepaard met ampel gedroogde tranen over de aan mij uitgeleende dagen van voor en tegenspoed morgen schijnt ons toe als nieuw maar is nog slechts een ongeboren vrucht…

en kwam dicht bij me staan een glimlach sierde haar lippen diepe ondeugd haar ogen "ik draag veel geheimen" zei ze voorover gebogen ik deed een stap opzij dat is ook lekker personeel ja, ze zag er lekker uit maar dit was me iets te veel ik zoek zelf wel m'n appeltjes ze zuchtte "mag ik dan Eva zijn" ze reikte mij de verboden vrucht…

Een nobel streven, maar we willen ook de vooruitgang niet afremmen, dus zoeken we een humane oplossing voor de vruchten die we van mindere kwaliteit achten. Wie bijvoorbeeld in een sportploeg niet het niveau haalt van zijn ploegmaats, zal vroeg of laat vervangen worden door een betere.…