Alle inzendingen over Vrie

hoe kunde gij me kenne alsde deur me hinne zie ge kunt ut noit witte ik fuul me dan veugel vrie nim munne ope hand zo werm tussen dun oewe worde ge dan nie overmand over wie ik zij bende dan nie angeland zo wezenluk dichbij da bin ik unne mens van flees heur munne siel roepe di ben ik wa ge in mun oge lees…

Kennis en kundigheid in vaar’lands politiek ... ach wat een ijdelheid, dat is niet wat men ziet ! een losbol met een snoetje veel vrouwelijk talent een kakelend kaketoetje met aardig Gents accent van niets naar vice-premier en straks ook centerfold de beeldmedia doet mee ze is nochtans niet blond ...…

behoedzaam kijk ik door je ogen lees de woorden van weleer ieder verhaal blijft ongelovelijk elke vertelling doet me zeer maar nimmer heb je mij bedrogen of ooit ook maar een keer verveeld want elke keer wanneer ik kijk aanschouw ik in jouw ogen mijn spiegelbeeld…

Het proza is een fragment uit het boekje KLEINE VLINDER. KLEINE VLINDER is geschreven in de vorm van een fictieve brief. Annemarie van Galen, een vrouw van ong.50 jaar blikt terug op de dood door een verkeersongeluk van een ,,hartsvriendinnetje." Toen het gebeurde waren de meisjes 13 jaar. Als kind mocht de vrouw niet rouwen. Alle tastbare herinneringen…

Nu voelt ’t nog wat onwennig Als ik je in mijn armen heb Maar ’t is wel heel gezellig Je blik en lach vol pret Straks zet je een grote stap En gaan jouw kinderogen echt zien De eerste ontdekkingsreisjes met mam en pap Tot de eerste som van tien Zo groei je verder door Tot een flinke jongeheer Zo boetseer je je eigen leven En ontdek je…

Jij liet me ontwaken en deed me inzien dat er meer bestond dan ik ooit dacht Ik ging voelen en leven maar jij deed me inzien dat er niet bestond wat ik had verwacht We gingen ieder ons eigen weg maar we zagen in dat we altijd verbonden zouden blijven en dat is meer dan we hadden gedacht…

2002 Mijn hart is kwetsbaar als porcelein, verkeerde gevoelens kunnen het doen breken. De gevoelens doen zeer, maar zijn ook fijn. Dit duurt nu al weer meerdere weken. De tijd kan mij niet snel genoeg gaan. Ik wil weer een gevoel van stabiel geluk. Maar ik moet weer beginnen van voor af aan, want een scheiding maakt een heleboel stuk.…

Ik wil niet aan je denken asjeblieft niet nu Maar mijn gevoel herinnert me telkens aan jou Hoe ik mij gedachten ook probeer te verdringen Daar is weer het grote gemis…Waar ben je nou? Je was me zo dierbaar ik verloor alles uit het oog Die mooie momenten zo innig en vol van geluk Een arm om me heen een kus op mijn voorhoofd En nu zit ik hier…

De wereld lijkt wel zwart wit Bestolen van al zijn mooie kleuren Zelfs de prachtigste melodieën Weten mij niet op te fleuren Het drijfzand trekt me dieper Zonlicht is plots verdwenen De duisternis treedt langzaam in En ik…..ik kan alleen nog wenen Ogen zo groen helder van kleur Kijken zo vaak in het verleden Denkend aan jou mijn allerliefste…

Gravend naar een herinnering Zoek ik in ieders hoofd Het verhaal dat zoek is In gedachten gedoofd Schreeuwend om aandacht Hoor ik je adem tegen mij aan Onontkoombaar Te dicht bij mij vandaan Onwetend van wat komen zal Sluip ik van je af Ren ik naar je toe Stilstaand bij je graf…

"Ik geef je opslag", sprak de ambtenaar. "Dan ik jou ook", sprak dadelijk de ander, Waarna de twee dineerden met elkander Hetgeen ze declareerden bij elkaar. En beiden zeiden later dankbaar: "Vriend, Mijn gouden handdruk heb je wel verdiend."…

Je lippen lijken een lijntje te trekken onder het woord lief in de verhalen van je aangezicht mijn woorden tasten in teruggehoudenheid gemanteld door jouw halfbekende planeet uit elk gaatje in je blik ontstijgt zijn kernen een vreemde warmte ik lijk erop te drijven geen slag, geen stoot gewoon mezelf, zonder te zinken naar…

Ik sta nu eenmaal voorbij de grens, Aan dewelke ieder normaal mens Moet stilstand houden. Een vriend heeft me onlangs verweten, Dat ik buiten het normale, - volgens hem het goede - ben getreden. Maar het lot, - of wie? - heeft het zo gewild, Want het heeft mij het ongewone voorbehouden. Niet ik ben ongewoon, maar wel mijn levenslot. Bij mijn…

Jij blijft wie je bent Mens Engel Ster Zomaar weg maar zo dichtbij Liefde kent geen ver Jij blijft wat je bent Vriend Broer Vader van Zomaar weg maar zo dichtbij Liefde kent geen plan Jij blijft waar je bent In ons hart En hoofd Zomaar weg maar zo dichtbij Liefde is beloofd Jij blijft hoe je bent Zonder pijn Of spijt Zomaar…

Ik hoor de echo in mijn lach Als een hoon, mezelf bespotten Waarin de lust niet klinken mag Of de waarheid, het bedotten Ik voel de trilling in je stem Als een vriend, mijn lippen kussen Alsof van mij, en niet van hem Als het goudstuk om te sussen…

verdomme! wat bracht je me veel zoveel kriebels bijna te veel! en vriendschap nog het meest…

Het huwelijk uit liefde mislukt meestal. Een huwelijk uit vriendschap heeft kans van slagen.…

Ik voel me zo verlaten en gekrenkt Tergend en angstig gevoel Heb je ooit echt om mij gegeven Had onze ontmoeting wel een doel? Ik heb zo intens van jou gehouden Dacht dat je voor altijd mijn maatje zou zijn Maar de stilte is stiller dan ooit gebleken En jij.. Hebt geen idee van mijn zielenpijn Mijn tranen gaan gestaag hun weg Mijn ogen…

De veerboten uit Tanger komen vaak op een warme, rode wind die de toga´s van de reizigers doet wapperen. Op de kade van Tarifa, waar wij met onrustige handen ons staren bedekken, dwarrelt zacht de vluchtige woestijn. Vanavond zullen de vuren aromatische geuren en licht verspreiden terwijl wij oude verhalen van kruisridders en Saracenen…

Met een zwaar hart nam ik Pauline mee naar huis. Ze was van mening dat haar logee haar eerst even moest leren kennen voor ze bij haar kwam wonen. Ik had daar zo mijn bedenkingen bij, want Pauline is op het eerste gezicht een imposante vrouw. Groot, met een heldere, ver dragende stem. Hoewel de Pauline, die ik nu de kamer mee in nam waar Liesje zat…

Korte inhoud van het voorafgaande Olifant en Muis wonen samen. Na een goed begin is hun relatie steeds slechter geworden. Muis heeft haar eigen woning aangehouden. Die staat al heel lang leeg. Ondanks ruzies over Olifants testament hebben ze toch besloten te trouwen. Vanaf het moment dat het magische woord trouwen was uitgesproken was alles veranderd…

“Waar hebben jullie het dan gedurende zo’n weekend over," vraagt mijn vrouw als ik weer thuis ben. Ik heb net een weekend weg met vrienden achter de rug. Ik realiseer me dat ik het antwoord meestal – het is een jaarlijks terugkerend fenomeen - schuldig moet blijven. Ik heb daarvoor wel al geantwoord dat het fantastisch was. Natuurlijk werkte het…

Ontspannen zwijgen is alleen mogelijk tussen mensen die elkaar iets zeggen.…

Een oudere alleenstaande vrouw, is in deze tijd van het jaar een bron van ongenoegen tussen haar kinderen. Er wordt geharreward en gehakketakt. De een moet met de feestdagen hoognodig op vakantie. De herfstvakantie liep het gezin ook al mis door die vervelende crisis. Beide echtelieden werken zich naar een burn out om toch maar de status te kunnen blijven…

Op een mistige en regenachtige morgen, midden december, ben ik de stad ingegaan met het vooropgezette doel Kerstcadeautjes te kopen om een vriendschap kracht bij te zetten; een vriendschap die al vijfentwintig jaar harten verenigt aan beide zijden van het water dat ons scheidt: de kille, onherbergzame en vaak stormachtige Noordzee. Ik hoop dat de kilte…

Uit de krochten en spelonken, uit de straten, lanen en ringbanen van de stad die mijn universum en mijn thuis is geworden, bij gebrek aan mijn echte thuis in deze wereld, dat voorgoed tot het verleden behoort, kan zomaar ineens een bekende of onbekende opduiken uit een nabij of ver verleden, die al dan niet tot de verbeelding spreekt..... Op het…

Was het de laatste wandeling die we samen ondernamen nu haar lichaam kennelijk aan het aftakelen was, nu zij bestraald moest worden? We waren het bospad ver gevolgd en met veel weemoed bekeek ik de oranje bessen en de bramenstruiken links en rechts van ons. Ze was mijn trouwe wandelgenote geweest gedurende veertien jaar en vele voetstappen van ons…

De Gemeente Tilburg is mij niet altijd goedgunstig geweest en vaak heeft zij de strop van de armoede verder aangetrokken dan draaglijk voor mij was en het is daarom verwonderlijk voor me dat Ilonka op een dag is verschenen: Ilonka, de jonge vrouw met de Hongaarse naam van wie ik ben gaan houden; Ilonka die de mooie antracietgrijze foulard kunstig om…

Loop ik ’s middags op het Plein van Eén der Grote Troosten, te weten Cornelius. Peinzend over “ihavenolegshelpme’. Zo etaleert zich een begaafde schrijfster als emailadres. Sofie B., ik beklaag haar, wil helpen. Rolstoel duwen of zo. Lees ik haar stuk: heeft ze twee benen waar ze een oudere man hoorndol mee maakt. Zojuist gelezen. En die oudere man…

Maywood was een popduo, dat in 1979 van start ging. Het bestond uit Alie (Aaltje) en Doetie (Doetje) de Vries uit het Friese dorp Uitwellingerga, nabij het Sneekermeer. Doetie is geboren op 24 februari 1953 in Harlingen. Alie is geboren op 20 december 1954 in Harlingen. Ze begonnen al op jonge leeftijd te zingen en in 1974 waren ze lid van De Karina…