Alle inzendingen over Zitten voor je deur

Oh toch wel, er komt een man voorbij van Handhaving werkzaam voor de gemeente en die man ze dat de man van het winkeltje daar niet mag zitten, voor de deur van zijn eigen Winkeltje. De zaak loopt zover op, omdat de man van het winkeltje niet van plan is om binnen te gaan zitten, dat hij een bekeuring krijgt, jawel.…

Ik sta voor een beeldschoon huis maar de deur die zit op slot, de sleutel ervan heb jezelf maar er is ook iets kapot. Je gevoelens houd je gevangen, laat ze niet de vrije loop. Als je dat eens doen kon scheelt dat een hele hoop.…

Haar deur heeft een bordje niet storen maar manlief wil daar niet van horen want elke keer weer komt hij zeven keer zo denkt hij zijn lief te bekoren…

In de wachtkamer aangekomen krijg ik niet eens de kans te gaan zitten, want de deur gaat open en L verschijnt in de opening, Mevr T, ik zeg meen je dat nou? Jazeker zegt ze, kom maar. Eenmaal binnen vraagt ze hoe het mij gaat en meneer T want ons kent ons dus! Even een praatje en ze zegt: ik ga de dokter halen, prima plan.…

Zo kan het al voorkomen dat we stijf rechtop in bed zitten, omdat er beneden een containerhok zit, met metalen deuren, en er mensen zijn die hun afval in dat hok deponeren, kijk, daar is niks mis mee, waar wel wat mis mee is dat diezelfde gooiers niet de moeite nemen die deur fatsoenlijk dicht te doen, maar hem dicht knallen!…

Ze zag een jongeman van ongeveer achttien jaar op een krukje zitten voor de deur van Alie en Wim, even verderop. Wat een leuke jongen en knap met blond krullend haar en sportief gekleed, dacht ze. Ze bleef naar hem kijken. Gedachten gingen door haar heen.…

De Deur Dicht een laatste lach een laatste knipoog Vaarwel afscheid voor een tijdje Dag tot Vlug De Deur Dicht mijn hart vol herinneringen Een traan dwarreld vloeit weg weg van de Deur De Deur Dicht…

Nee breek je muur niet af Maar een deur zou me zo gelukkig maken Slot mag best Maar de sleutel aan mijn bos…

Als de angst langs de voordeur bij mij komt schuilen om mijn schaduw te beschermen dan vecht ik of vlucht ik naar het onbestaande als weggevoerde uit mijn nachtmerrie langs de achterdeur naar buiten aan de angst ontsnapt…

Met open armen ontsluiten de geliefden hun geborgenheid achter gesloten deuren en een bloempje voor het raam. Gordijnen zijn niet nodig een boek is overbodig nu zijn ze eindelijk saam.…

de regen valt met sloten koffie aan de tafel vierkant geknoeste tijd met elleboog gesleten geulen waar gasten zich een plek weten om het hoofd te laten hangen voor even nergens thuis het getrippel van duizend druppels verdrijft het eeuwige geneuzel in wat het verleden heet te zijn nu en gisteren ook al toen de zon zo scheen en toch is…

Die deur hoort open of dicht, leerde je me in jouw huis. Dicht, als ik er ben, en open wanneer niet. Ik leerde de routine van open en dicht. Tot het moment van verdwenen begrip. Met mij nog op de bank, deed je de deur dicht, maar je was er niet.…

de deur die mij insloot als enige getuige trap ik vandaag nog in uit scharnieren van woede die ik toen met een hoge trap afdrukte tegen de grove muur op de schoongeboende gang wil je mijn handen binden achter de ruggengraat van nu voor ik het glas versplinter op de planken van verdriet lakens scheur om `t rauwe beeld van kansloos klein…

Dacht dat met die klap echt de deur dicht zou zijn maar zie nu dat je jas er nog tussen zit ik vind me kleinzerig, maar die tocht doet me pijn, maakt dat ik vecht, hoop, verlang en bid Dus wees nu maar eerlijk en hard, zet een stap en nog een en meer uit mijn leven Negeer me als ik je zeg da’k niet snap waarom je niet blijft, desnoods even,…

Een open deur is geen dichte deur.…

Overal waar de islam intrede doet wordt de rust verstoord, daar sluiten deuren die eens open stonden.…

ik wil wel het gaat niet ik wil wel maar ben bang dat hij het ziet zal ik mijn benen staan op springen zal ik maar dan begint hij met al die dingen wat is mijn besluit mijn stoel klampt zich aan mij vast toch kies ik ervoor om op te staan en wordt hij zeer verrast…

Als je op school je best niet doet, blijf je zitten. In de Nederlandse politiek helaas vaak ook.…

Schoenen hoeven niet te zitten, als ze maar staan.…

Nee, ik kan er toch bij blijven zitten?…

Discriminatie zit in een klein broekje...…

Vliegensvlug rennen ze halfnaakt naar de torentop, waar ze ineengedoken stevig naast elkaar gaan zitten. De houten deur natuurlijk tevergeefs vergrendeld, maar toch, het troost even. Al gauw horen ze het hysterische geblaf van een snuffelhond, die aan de deur krabt en tegen de deur op springt.…

Ik heb de liefde liever andersom en speel het bij mij thuis ik was je onderbroeken niet maar ben gewillig met je kruis Ik strijk geen zielenpoten maar neem je als het kan als een ei met dubbele dooier slurp ik jou want jij bent man Ik kijk wel uit voor schijnvertoning ook voor onbezonnen glijden al smaak je zo naar honing bij de deur…

Blijven zitten scheidt de drukke, ambitieuze mensen van de bescheiden of juist al te drukke mensen die niet de kans hebben gekregen in te zien dat het anders moest…, of in mijn geval om mezelf te leren kennen.…

'Bea zit voor de deur!' In haar bek heeft ze een brief. 'Lieve Max, Amalia, Alexia en Ariane,' leest Maxima hardop. 'Het spijt mij oprecht, maar ik trek het niet. In een niet nader te noemen buitenland jaag ik mijn droom na. Ik heb een baan in het watermanagement geaccepteerd.' Ariane giechelt even, totdat Amalia haar een dodelijke blik toewerpt.…

Mijn genetische codes zitten te diep in de biomassa om de verschillen tussen u en mij te verklaren, maar u mag voor uw religieus gemak ervan uitgaan dat u door de Heer in elkaar bent gezet en ik door de Zuivel.…

Zittend op de stoep, omdat er niemand thuis was en er buiten gewacht moest worden voordat er iemand de deur open deed. Zittend wachtend op een stoel, ben ik aangenomen of is het toch die ander? Zitten in de bus, met daarin de sticker: opstaan voor iemand die ouder is of slecht ter been.…

Maar zelfs aan 't nijpendst leed komt eens een eind (O wrang besef voor wie als wijsheid vond, Dat iedere deur uit leed een ingang is Naar ander leed!)…

De ramen waaien open maar het is windstil tegengesteld aan alle wetten sluiten ze zich weer trillend springen spanjoletten dicht het licht gloeit aan alles is helder de stoelen om de tafel twaalf stuks zijn plotseling ingenomen zwijgende personen staren elkaar aan totdat ik opdracht krijg de deur open te zetten.…

met je heeft gedaan je hebt al teveel dagen in pijn versleten laat de deur van het verleden dichtslaan Laat al je nare herinneringen eens los geef je hart de vrijheid om alles te wissen anders blijft het diep in jou altijd een chaos en zal je de mooie dingen van het heden missen…