Alle inzendingen over Zwaar karma

Ik vroeg haar waarom ik zo'n zwaar karma had en zij antwoordde uiteindelijk dat ik in mijn vorige leven zelfmoord heb gepleegd en dat ik daarom in dit leven zo moeilijk kan aarden en contact kan maken, laat staan onderhouden.…

Hij wist wel dat velen zoals hij zwaar gekwetst door het leven gaan, soms kwam hij iemand tegen zoals hij, dat voelde hij dan diep van binnen, hij wilde zo iemand wel eeuwig omarmen, maar hij wist dat ware mensenliefde niet fysiek is, maar bovenal zielsmatig, geestelijk.…

ik verloor de toekomst bij het vinden zocht het verleden te vullen om opnieuw mijn oude ziel te binden beloofde me gouden bergen droomde van zuiver geluk maar de waarheid wenste mij vooral te tergen mijn ogen te openen met een dwingende druk ik draag de leegte onder mijn armen als een onzichtbaar bezwaard gewicht maar neem mijn…

De dakloze had honger. Hij had al twee dagen niets gegeten. Opeens stond er een dikke man voor hem die in een vette hamburger beet. De rotzooi droop langs zijn kin terwijl de hongerige dakloze begon te huilen van ellende. “Tja, had jij nu ook maar zo een heerlijke hamburger met alles erop en eraan, maar die heb jij lekker niet. “ schaterlachte de dikzak…

gaat nooit wat aan voorbij en dan die boom, stond ook zo zielig na te druipen van een zware ijspartij Maar goed, de vogels floten nog ik wilde weer op pad en schreeuwde: ' 't zal mijn karma wezen' ! Fijn! Dan heb ik dat ook weer gehad!…

Karma Ieder mens, heeft zijn lot, Al ga ik er zachtjes aan kapot. Mijn karma zal ik dragen in eenzaamheid. Niet meer om liefde vragen, Weten, er komt een andere tijd. Liefde kan ik geven, Zonder te ontvangen. Mijn best doen in dit leven En niets meer verlangen. Volharden, al doet het mij pijn.…

Je kunt miljoenen dingen gedaan hebben - maak je niet druk om karma, want geen enkele handeling van jou kan je innerlijke wezen bezoedelen of onzuiver maken.…

onvermoeibaar zwoeg ik voort de weg is lang en zwaar obstakels vliegen rond mijn oren mijn hiel prikt in een blaar elke rots en kei versperren delen van mij spreken me aan ga heen, vandaan ik verman me, stap door volg verbeten het spoor geef als het ware mijn leven voor ’t hare zij is onweerstaanbaar en weet van geen wijken maar…

Een boek mag wel zwaar in de hand zijn maar niet zwaar op de hand zijn.…

(voor Slava Raskaj (1877 - 1906)) Jij bent geboren als Friderika Slavomira Olga Raskaj op 2 januari 1877 in Ozalj, Karlovac, Kroatië, wat destijds Oostenrijk-Hongarije was. Jij bent doofstom geboren. Jouw naam betekent 'glorie'. Jouw vader was de lokale notaris/administrateur Vjekoslav Raskaj en jouw moeder was Olga. Tot jouw zevende woonde jij…

De Boeddha zit op een hoefblad Hij draagt een juweel Een licht gesplitst in drie sprankels Een meervoudig kasteel: Zijn les en vlottend lijf en zij Die in een spoor van lotussen lopen Voorbij de stapstenen vol mos Hij verheft de geest tot een gasbel Die opwelt uit het moeras van de schemerlach Waar makkers naar medeleven streven Zoiets…

Hij zat gevangen in de persweeën van het noodlottig slotakkoord, de laatste mokerslagen in zijn ondraaglijk zware karma, een verwilderde blik in een chaos van ontvoerde angsten, een versleten hersenklomp achter een weggeworpen maskerade, een willoos ronddolen als aangeschoten wild, het dunne bloed al druipend uit zijn meer dan vrouwelijke mond, een…

“Karma is een goddelijke boekhouding” God bemoeit Zich echt niet Met onze straffen en waarderen, Met al die vreugde en verdriet, Met al het eren en een oneer. Hij heeft die taak eens opgelegd Op de harde schouders van Karma. Ken maar jezelf is er gezegd, En al de rest is telkens Dharma.…

Dan wordt het nacht, de laatste zware plank. Het einde van m’n bovengrondse dagen, een feestdag voor de wezens die gaan knagen. Resteren zullen knekels: lelieblank. En wee degenen die mij moeten dragen. Zij zullen niet beladen zijn met dank. De dode in de kist, beslist niet slank, zal van de kraaien heel wat veerkracht vragen.…

Het is zwaar maar waar haal je toch de kracht vandaan Je vechtlust en heel veel rust De strijd tegen de tijd Elke dag soms een lach soms een traan laat maar gaan Ik bewonder je BIJZONDER.....…

zielloze wegpiraat In mijn kindertijd was televisie mét voorgeschoteld geweld nog een zeldzaamheid Vertelt in zwartwit… bleef men destijds thuis voor Saar en Swieber en het weinige andere op de buis vandaag de dag zijn levens van kinderen door al dat paplepel geweld soms vroeg uitgeteld worden van jongs af levens een zwaar…

Zoiets wordt een zwaar karma genoemd en wieweet wat jij allemaal in jouw eerdere incarnaties hebt moeten meemaken. Maar jij moet ergens ook heel sterk geweest zijn om al die ellende te kunnen dragen en vol te houden. Mogelijk heb jij ook krachtgevende incarnaties gehad en sta jij in contact met sterke hulp- en beschermgeesten.…

Achter mijn rug rijdt de wereld rond maar in het bos zingt een merel de Zomer heldere klanken, lied voor een dromer ver van mij weg ligt een tijd zwaar gewond. Achter mijn rug raast het stadsgekerm maar in het water zwemt rustig een eendje zoekend naar voedsel gooi ik vast een steentje: banden van gekken verschroeien de berm.…

Vandaag zag ik het sneeuwmannetje weer grijnzen verschuilend tussen dikke zware vlokken terwijl bibberend de sneeuwklokken zich moeizaam wisten staande te houden In geen velden of wegen te zien nog het heerlijke lente elfje met haar warmte zon alsof in maart de winter pas begon lijkt ze heel koeltjes weggestopt Iedere dag over ons kouwelijk…

Gezien het alcoholpercentage is zwaar bier lichter dan gewoon bier.…

Ze manipuleerde op zwaar criminele wijze, terwijl jij het ideaalbeeld van de vrouw op haar projecteerde, wat natuurlijk stom was, maar je voelde je op het gebied van de liefde zozeer tekortgekomen en die smerige depressie in je trillende, zwartgallige lijf hield maar aan.…

Ooit was online daten een hobby van me. Niets was een grotere andrenalinekick voor me om dan na weken (en soms maar dagen!) chatten, eindelijk af te spreken met je date. Uren had ik naar de profielfotos van mijn potentiële toekomstige partner zitten staren, zodat ik me een goed beeld van haar had kunnen vormen. -Waarom online daten, en niet…

zware dagen van droefheid en gemis verdriet om degene die er niet meer is zware dagen waar geen einde aan lijkt te komen... en jij die terugdenkt al je nare dromen... ik neem je hand en zal er altijd voor je zijn wil je troosten je helpen met al die pijn...…

Als de dagen donker zijn en het hart verkeert in pijn, volg dan een pad naar een bos, geniet van de kracht die het uitstraalt. Zet je neer in het zachte mos, voel de warme stralen gefilterd door bladeren. Verwonderd en bijzonder is het gefluister van de bladeren, ze geven rust in het verwarde hoofd. Het verdriet wordt vervangen door een blij zacht…

Gezond het sexspel plegen in donkere wollen dekens opzoek naar rijpe tekens die het karma doen verbleken Verpuurt je warmte stralen twee lichamen zondigen het sexspel doorgronden bezweet en gloeiend pralen Wanneer de glimlach gelijktijdig verschijnt heeft dat de afsluiting eeuwig verfijnd.…

Tevens waren zij vertrouwd met de gedachte van reïncarnatie en de wet van vergelding overeenkomstig goed en kwaad (karma). Van hen is dan ook de uitspraak: 'oordeel niet, opdat ge niet geoordeeld worde'. Als leider van hun broederschap kozen zij de hoogste incarnatie, zoals ook nu nog bij de lama's gebruikelijk is.…

Dat maakt het karma van zijn dwaze moordenaars gruwelijk zwaar en terecht. De goddelijke, godminnende zielenstrijd van hun heilige slachtoffer hebben ze enkel geschampt.…

Mijn eigen leven in die tijd was ook een zware opgave: alleen in de stad, straatarm, geen vrienden of vriendin. Geen seks, geen lol, geen geld, geen toekomst, geen troost, geen liefde. Je staat er alleen voor. Maar ik kan volhouden en lijden. Je lijkt wel een masochist.…

Verloren gelopen in de nacht van de eenzaamheid Een bos waar iedere boom luistert Maar niet in bloei komt te staan De lente vergeten De zomer reeds gekomen Stralend loop ik verder in de schitterende zon Waar de nacht mij volgt Mijn karma spreekt zich stil uit Geef mij het licht van de lente Waar een nieuwe straal mijn verlangen verlicht…

(Stormwind) De dagen die ik reis, zijn bij uitstek de dagen die ik leef. Gereisde kilometers zijn als voedsel dat gegeten lekker valt, maar nooit voldoende, laat staan genoeg is, daar in de loop van de avond, maar zeker de volgende dag de klap van de klop laat weten dat er opnieuw moet worden gegeten. Hetzelfde geldt voor genen die gieren om…