Alle inzendingen over ademhaling

Als je naar me kijkt zie ik je groene ogen stralen waarin de zon verrijkt verlangen droomt ik weet niet wat er door mijn lichaam stroomt ik kijk naar jou en kan niet ademhalen...…

Maar je blijft toch gewoon ademhalen?…

Een stille ademhaling, een in en uit, een geven, nemen,vrucht'loos zoeken muziek en kleuren, daden, boeken en weten dat er niets het heimwee echt geneest... Wie zei er weer: het leven is een feest? nu ja, soms wel, soms niet, maar steeds die stille adem dat in en uit, tot alles eens voorgoed hier is geweest.…

knarsen ongeluk niet geopend stinken kamers naar te weinig buitenlucht ramen zijn grauw afgeplakt dagen nog niet afgelakt maar grof in hun contouren zonder kleuren opgezet het zijn geen kunstenaars die het bestaan versieren met een gloedvol perspectief vandaag is vaak hun dief tussen licht en donkergrijs bepalen dag en nacht het ademhalen…

Het zal niet lang meer duren tot het moment dat de machts-, heers- en geldzucht van de plutocraten (regeringen) zijn ultieme doel heeft bereikt: een forse belasting op ademhalen..…

Mijn adem gaat door de ademhaling van alle mensen heen.…

Elke seconde dat ik leef, geniet ik met elke ademhaling dankbaar van mijn leven.…

Te veel ademhalen is slecht. Je krijgt een tekort aan kooldioxide en bicarbonaat in je bloed waardoor je je zwakker, moe voelt. Vaak is dit te diep ademhalen het gevolg van ‘langdurige spanning die geen andere uitlaatklep vond’.…

De muziek speelt door mijn hoofd Paradiesvogel van James Last Prachtige muziek...maar nu niet meer Jouw lievelingsmuziek Tot aan je sterfbed Ik hoor je zware ademhaling Zachte muziek, fluitende vogeltjes M'n hoofd vol watten En ik waan mij weer onderuitgezakt In de stoel naast je bed Ik zie je bleke gezicht Je stotende ademhaling Ik…

Hoewel er dagelijks gemiddeld 18.000 liter lucht door onze longen stroomt, wordt er vaak alleen maar tijdens de yogales aan de ademhaling gedacht.…

En met het verhaalde gebeuren varieert zijn ademhaling. Volgens sommige theoristen is proza pas excellent als de lezer lezend zich de schrijver waant. Achteraf zegt: dat had ik zelf geschreven kunnen hebben. Het boek heeft zijn persoon en dus ook zijn ademhaling in beslag genomen. Adembenemend.…

Mag ik je adempauze zijn Adem jij mij in Adem ik jou uit Leer jij me warmte voelen Ik jou ’t zuchten dragen Zullen we daarna samen eens een ademhaling wagen?…

En als zo iemand stopt - met ademhalen, Dan moet hij zijn crematie zelf betalen.…

Ze zijn gewoon gestopt met ademhalen!…

Een licht, een woord, een ademhalen een zoeken naar wat zin, je leeft en zit er middenin en toch kan je dit niet vertalen in kleuren, klanken, tederheid,... je glimlacht enkel naar de mensen die net als jij wat liefde wensen en snel of traag vergaat de tijd.…

schaduwen worden dieper langs de oevers van het meer ik vraag me af hoe je in open wonden eenzaamheid kan herkennen ik kan niet inademen en ademhalen vlaag na vlaag ik zal weer aan mijn eigen stem moeten wennen het water lijkt bijna zwart zo naakt…

Hij had een gaatje in z'n keel, ademhalen ging nog prima maar praten was onmogelijk. Opschrijfboekje, de lach zat hem in zijn ogen, als je hem niet begreep dan was daar dat boekje en de pen. Noteren kon hij als de beste. Pietje is overleden, niemand die daar bij was, Pietje is buiten zijn boekje gegaan.…

Een ster is zij temidden van de nacht voor niemand dan zichzelf en haar wild verlangen Vertrouw het toe aan de maan Verschijn wit aan wolken Fluisterend gemurmel van de sterren ongehoord Haar ademhaling licht en glijdend Ze droomt nog steeds iets te betekenen In het donker van de nacht…

Hij vraagt me mijn ademhaling te observeren. Ik merk op dat ik met mijn buik adem. Het kwartje valt meteen. Mijn hart doet niet mee! Vervolgens leer ik de natuurlijke ademhaling. Beter gezegd: ik herinner het me weer. Ik voel vrijwel meteen emotie. Het is een mengeling van vrijheid en pijn.…

de donkere woestijn van gitzwart zand lacht je uit wanneer je denkt een wit licht gezien te hebben strompelend kruip je verder door de droogte op zoek naar water het hoongelach overstemt je zware ademhaling je zit vast in een kubus waarvan de zijden niet gelijk zijn…

Als ik mijn oor tegen de wand aan leg, kan ik zijn ademhaling bijna horen. Hij is maar tussendood. Straks zal hij ontwaken, zo bonst het in ons hoofd. ------------------------------ uit: 'Alles is er nog', 2003.…

Ongetemd verlangen Dat diep in mij brandt Klaar om te ontvangen Mezelf niet in de hand Hete golven lust Overspoelen mijn lichaam Toenemende onrust M'n ademhaling moeizaam Je wellustige handen Strelen me opgewonden Doen hitte ontbranden Mijn verlossing gevonden !…

1 seconde lang, beinvloed nu al mijn hele leven, ik was voor het eerst doodsbang, en ben dat ook gebleven ... !…

verwacht een, al is het bescheiden, woord voor begrepen worden door zien de kringetjes van weters zoeken niet maar vissen spachtelpoetsen naar bewondering vergeten kristallen liggen verder dan een vijver met bomen broodkruimels van besef zegels scheuren leven woorden breken lichtvlekken in de stilte bij de detectiegrens is de ademhaling…

Nu je ademhaling is gestopt sluit ik jouw mooie ogen. De dood klopt aan en neemt je mee. Geeft mij de wanhoop, pijn en angst als bewijs van jouw ontvangst.…

.- Nog wacht de nacht: uw ademhalen. - - - - - - - - - - - - - -- - - - -- -- - - - - - - - - - - - - - - - - uit de gedichten van Ida Gerhardt (1905-1997)…

Nog meer als dat ik al aan het leren was, besef ik dat ik deze dingen van me af moet laten glijden en gewoon door moet gaan met ademhalen zoals dat heet.…

ademhaling staakt bewegen onmogelijk stem volledig weggeraakt op je lijf een voelbare druk teruggeslingerd in de tijd van pijn en verdriet van schuldgevoel en spijt en hij, hij spaarde je niet de angst zó intens beleving pijnlijk en echt 'n volwassen mens nog steeds met 't verleden in gevecht…

Een moment van rust In een wereld vol onrust Een moment van bezinning In een wereld van drukte geen tijd In een rustcocon gevangen Waar de wereld niet bij mag Jij alleen weet daar de weg In een moment van rust Een moment van rust Ademhalen zoals jij dat wilt Even helemaal niets In een moment van rust...…

ik lig op m'n buik op de grond en stel me voor dat ze op me komt liggen ze is niet zwaar je zou haar zelfs licht kunnen noemen we bewegen niet nog niet een legermassa opgerukte stofjes deinst terug als ik uitadem hoe ik het ook probeer ik krijg onze ademhaling niet gelijk meisjes ademen sneller en ik weet eigenlijk niet waarom…