Alle inzendingen over alter ego's

Mijn alter ego's zijn het met mij eens, op eentje na, maar ja die is dan ook niet goed wijs.…

Het is curieus dat niet alleen Céline's romanpersonages (of desnoods alter ego's) maar dat ook de hele figuur van de schrijver ogenblikkelijk, bij zijn eerste verschijnen, een even redeloze haat opwekte als hijzelf de joden toedroeg en misschien zou daar het geheim van zijn antisemitisme kunnen worden gevonden.…

Kaarten geschud, pas op de plaats met medeweten en goedvinden van mijn alter ego's, u moet het een tijdje zonder mij doen. Ik wens u veel plezier met belangrijk zijn.....…

Ik heb er lang over nagedacht, moet ik nog doorgaan met al die alter ego's van mij. Achteromkijkend denk ik van niet, soms vergat ik de vink aan te klikken dat mijn email adres niet voor anderen (u dus) in beeld mocht verschijnen. De poespas schaf ik bij deze af, u krijgt wat u leest.…

Met dank aan mijn alter ego's: Nathalie Mahlstrohm, de vrouw in mij, Katje het poezelige speldenkussen, Giovanni als uitdagende flamboyant, gluupje de gluiperige inborst, Ome Joop en Judith ten Cate, nostalgisch De Zwarte Hand. Ik dank Günter, Rina en anderen voor de reacties, geen bestaan zonder bevestiging.…

Mijn alter ego's weten u ook wel te vinden. Jan van Heemskerk is overleden, darmkanker, ik zag hem wrijven over zijn onderbuik. Prachtmens, tachtig en helemaal voetbalgek, grootscherm vol in zijn gezicht in de hoek van de bank waar hij zichtbaar genoot. Kadootje van zijn vrouw, zij brak in mijn armen na een telefoontje van haar zoon.…

De meeste van mijn alter ego's heb ik achter mij gelaten, u kunt mij dus niet betichten van het feit dat ik u met vluchtgedrag heb opgezadeld, hooguit dat u het even niet meer wist. Dilemma, wat kan je nog zeggen zonder geconfronteerd te worden met azijnpissers, regelneven, kommaneukers en mensen die het beste met mij voor hebben.....…

Vier personages zijn gebaseerd op alter ego's van jou. In 1909 verscheen jouw maandelijkse, literaire tijdschrift 'Akademos', gedrukt op diverse soorten luxe papier en met bijdragen van o.a.…

Je komt te dichtbij mijn ego gromt krijtstrepen in een maatpak de pakkans is gering reik je hand strek je vingers voor een vette plooi loze pantalon te gering schattend zwaait een leeg bon bonnenboekje hij blijft gewoonweg een getergd alter ego…

Het snijdt dus geen hout meer dat jij nog langer als alter ego fungeert. Ik zal wéér met de billen bloot moeten, geloofwaardig of niet, om voortaan en minder frequent onder mijn eigen naam bijdragen in te zenden.…

ik ben wie ik schijn te zijn, een veinzer, een dichter dus van wanen en lyriek toch lees je uit mijn liefdesverzen voor…

laat me maar ik zal je wel vergeten dat jij een levend droombeeld was verwerk ik schrijvende in hartenkreten lees me maar de woorden van mijn lippen die droomden van jouw aanraking zijn niet meer te remmen en slippen ik gleed uit op jouw gladde alter-ego waarmee jij je dagelijkse brood verdient ik was client van een soort bordspel…

In het donker van jouw schaduw zit een vergeten persoon verstopt die zich om de zoveel tijd van jouw ware ik ontpopt het is het andere deel van je ziel die nog nooit echt is benoemd maar ook wel in gefluister je alter ego wordt genoemd zou het slechte zich vertonen dan wordt het meester van de gedachten en zal dit monster zich belonen…

Wat mijn alter ego betreft, ik heb er nog maar 1, tsja dat is me er eentje.…

Mijn beste vriend heeft onlangs zo'n wonderdoos van de vooruitgang, een computer, als was het zijn alter ego, in mijn woning "gestald". Voorzichtig neem ik een kijkje in het innerlijk van de machine en scherm na scherm ontrolt zich voor mijn verbaasde blik.…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - gepubliceerd onder zijn ironische alter ego-naam Cornelis Paradijs…

Dat al mijn werk stuk sloeg op rotsen Waarna ik brak en in de golven gleed Tezamen met het paard dat ik bereed Gelijk Beyaart verdronk ook dat in klotsen Mien telde zeventien fictieve jaren En nam het woord zonder enige schroom Ze was het alter ego van Hans Klomp Het wicht wou enkel in Fontaine staren Haar schepper bleek een schurk…

Mijn alter ego is een prachtige vrouw, een meiske in woord en beeld, een deerne die dendert in gevoelens, zacht mij terzijde neemt en zegt "Streel mijn rode haren, laat toch gaan dat kwellen waarin jij wil bestaan, neem eens afstand van jezelf".…

Soms kijk ik naar de top vijf van columns op een dag en denk ik: "Wat een prestatie. Eén persoon die zó consistent schrijft... en leest... en waardeert... en nog een keer schrijft." Het is alsof ik naar een literaire versie van de Drie musketiers kijk. Allemaal anders van naam, maar met dezelfde penvoering, cynische humor, dezelfde driftige liefde…

De ego's van nu gevuld doorregen en opgediend als warme happen in een slechte snackbar eenvoudig weg te doen in plastic bakjes en te overgieten met kleffe bende hun thuisfront hun ideaal hun passie om gevreten te worden zonder ooit te aanschouwen wie hen verorbert of wie hen uitkotst…

Versteende stilte zo dichtbij Zo veraf Als er zulke mooie versteende momenten, successen Zijn als ook de historie verstild, versteend Zonder rustiek “zijn”, zonder universeel weten… Energie als verlaten straten, als verstilde dagen, als verstilde ….. ego’s…

--------------------------------------------------- uitgebracht onder het pseudoniem van zijn alter ego Cornelis Paradijs…

Vergeet niet, dat het met sommige alter ego’s slecht afloopt. Laatst nog gleed er een goede vriend van Fred uit tijdens het sausen van de badkamer en overleed ter plaatse. Het actieve bestaan van een alter ego is blijkbaar niet altijd zonder risico’s.…

Als ego's bewoonbaar waren zou de huizenmarkt nooit overspannen geraakt zijn.…

De kunst of kunde van het genieten is 's levens grootste goed. Zodra je het relativeren onder de knie hebt, komt er een oase van rust over je heen en is genieten een logisch gevolg. Mijn beste vriend is mijn alter ego. Door dik en dun gaan we al meer dan een halve eeuw door het leven. Behoefte aan veel vrienden heb ik niet.…

tip: Alter Mann, Rammstein (voor Günter)…

Er is een opvallende overeenkomst tussen de grootte van de congreszalen en de ego's van de congresgangers.…

een speler van monopoly schreef naar Legoland ben in mineur heb alle straten maar zelfs in Billund was er geen Legostraat als ware maarschalk met een ik als van Diego bespring ik alle stukken er komen al maar lijken en mijn vlag zal strijken men schreef hem terug straten bommen niet met uitvergroot ego speelt men monopoloïet moeiteloos…

in woorden las ik je gelaagdheid je raakte aan verleden tijd voelde als een deel van mijn omgeving verbaasde met vertrouwelijkheid je maakte altijd deel uit van mijn leven, groter dan in dit geheel je bent een van die honderd ego's die met mij de hemel deelt zeven levens om te zoeken wie er van de appel at, wie er…

Het groot ego wil aandacht. Dagelijks meerdere malen, zeven dagen per week. Media en publiek, lezers en kijkers moeten het ego voederen. Met reacties, hits en kijkcijfers. Of met aankopen van ego's eigen glossy met ‘Ego’ op de cover. Please, please het ego, anders gaat het dood.…