Alle inzendingen over bedelen

Bij een voorgaande gelegenheid had ik zijn enorme, gigantische buik geobserveerd die bol stond boven de aangesnoerde broekriem en toen mijn onrust en nood om mijn financiën hoog waren opgelopen had ik hem door de telefoon gesmeekt: "Hans, ik moet je een brutaal en onbeschaamd, maar eenmalig verzoek doen: "Kun je me vijftig euro schenken?" Bij…

was op weg gestuurd door haar armlastige ouders die de zorg hadden over haar en haar twaalf broers en zusjes om te bedelen en ze voelde zich tot het uiterste, tot diep in haar ziel vernederd.…

Bedelend schuift mijn schaduw in mijn ogen achteruit, lichtloos bewierook ik mijn dovende huid.…

,,,,,,en daar staat de fiets op zijn standaard te blinken en te glanzen. Het lichtgroene frame schittert in de oktoberzon en mevrouw Breinbrekers van de Vereniging voor Armoedzaaiers staat erbij en kijkt ernaar met bewonderende en tevreden blikken. Nolens volens geef ik mevrouw Breinbrekers twee zoentjes op de oude, verweerde wangen. Ik ga even oefenen…

Iemand moet gedacht hebben: "Ik/we ga/gaan voor die stumperds ook eens iets doen". En zo mocht ik, bij uitzondering, een kerstpakket komen ophalen in een buitenwijk, in een uithoek van de stad. De Frans Erensstraat is nog moeilijk te vinden. Wie mijn weldoener en voorvechter is, blijft onduidelijk. Aan de deur in de genoemde straat tref ik een…

Als ik haar de volgende keer weer bedelend tegenkom, geef ik haar vijf euro. Zeker weten.…

Vandag huil my hart oor hulle wat bedel op straat. Almal wat in die winterkoue hitte soek op poskantoorstoep, waar hul ingemessel lê teen ’n vuilvod, voosgedrinkte maat.…

ik bedel om drinken bij vreemde soldaten geweer in de aanslag want wij zijn bevrijd, verminkt en vernietigd. Hoe lang zal het duren voordat onze wonden geheeld zijn door tijd.…

Nee, de Dalai Lama kan maar beter gewoon ergens in een fabriek gaan werken, dan geeft hij in elk geval zijn bedelende monniken nog het goede voorbeeld.…

Onmogelijk om louter iets te worden als je mens en dichter bent geweest, niet hoefde te bedelen maar kreeg. Wat ik nog zie ben ik niet meer slechts een flauwe weerschijn van oud licht dat me is gegund.…

" Dacht ik, bijtend op mijn tong, Ik vraag hem nooit meer hoe het gaat, Als hij met zijn "helpende hand", Weer eens bedelend voor mijn huisdeur staat, In zijn duisternis beland... Met zijn woorden houdt hij me vast, In zijn stilte zuigt hij mij leeg, Als hij praat is hij mij tot last, Ik zou willen dat hij wat vrienden kreeg!!…

laatste lenteregen hoor de haan spreken tegen het eerste ochtendlicht De treurzang van lente droefheid in puurste vorm draaien zich in hondertachtig graden geven de wereld een nieuw gezicht De mooie cirkels die eens zo moeilijk draaiden, ze zijn in mijn leven gekomen als rimpels en zullen dwalen tot ovalen Ik wil de zomer voelen, bedelend…

Het is een nieuwe vorm van bedelen, hij had het al eerder gezien. Langzaam stroomde de coupé vol. Tegenover hem ging een vermoedelijk keurige ambtenaar te zitten en een jonge nog frisse meid. Ze pakten het op hun zitplaats neergelegde kaartje en legden het op het tableautje bij het raam.…

Onlangs werd ik door iemand aangeschoten Die mij beleefd vroeg om een losse cent. Natuurlijk belde ik de wijkagent Die hem in het cachot heeft opgesloten. De schooier komt pas weer op vrije voeten Na het voldoen van duizend euro boete.…

Zijn huid is bruin, zijn kleed is vreemd; Hij komt uit verre streken. Gij ziet hem aan met medelij, Zijn taal, vol zoete melodij, Kunt gij, helaas! niet spreken! Gij denkt, dat hem het heimwee kwelt, Dat kommervol verlangen Naar berglucht en naar zonneschijn, Naar allen, die hem dierbaar zijn, Zijn boezem moet bevangen. Och, als de zwaluw…

Haar man had haar verlaten liet haar achter met een groot gezin ze wilde niet gaan bedelen want dat was haar te min. Toen is het ventje gaan stelen want zijn buikje deed zo zeer heeft het brood naar huis gebracht nu hadden ze even geen honger meer.…

Liever steel ik haar speld Dan schudt ze de wrong los Tot een deinend boeket Dan zing ik hees naar haar Een wierookpluim in een glazen tempel Gewijd aan de dorst die brandt, Om de druppel smeekt In een hotelkamer zwelt de nacht Voorbij en voor de sluimer Met de smaak van truffels Haar naakt rijst als deeg Ze gromt als ik om een glimlach bedel…

in alle wolken zie ik hemel kiert de kans op wat geluk zon weet dat ik om wat liefde bedel mijn optimisme kan gewoon niet stuk je pakt me in met warme woorden geeft me een deken tegen kou maar onze adem zal bevriezen in het slapen zonder man of vrouw ik streel je huid, de buitenkant van binnen, je kijkt me aan voelt passie in je zinnen…

Een kus slechts gegeven na bedeling. Elke lach in een golf van pijn gestrand. Zij waren samen ooit het gedroomde stel. Nu spelen ze star ieder hun maskerspel. De vlam van toen is voorgoed uitgebrand. Het bed kraakt al lang niet door minnespel. De taal van liefde is niet meer te horen. Hun illusie spat uiteen als een luchtbel.…

Jou zo zacht en teder minnen en je kussen steeds maar weer voert mijn hart je wereld in en laat mij bedelen om nog meer Jou zo zacht en stil omarmen en je behoeden voor 't kwaad wekt mij met een stil alarm en zorgt dat jij m'n hart verstaat Jou zo stil en zachtjes strelen en kusjes geven op je lieve lijf maken je huidje tot fluweel en…

Hij strekte zijn hand uit naar de passanten die hij hen gekromd en komvormig voorhield, bedelend om een kleine fooi. Stuurs, onverschillig en onwelwillend, met gladgestreken gezichten wezen ze hem allen af.…

huiverend naar zon verlangen Al wekenlang is de rivier gevangen En ligt mijn woonboot star in ijs gekist Wanneer de mist door wind wordt weggewist Zie ik de watervogels onbevangen Bij honderden rondom mijn arkje hangen Zij wachten stil er wordt geen plaats betwist Ik voer hen vis, strooi graankorrels en brood Zij weten al dat ik hen kom bedelen…

Ik hunker naar een glimp van jouw dij Jouw tepels – rozen op marmeren heuvels Smalen teder in de schemer ‘Meer en nog’ bedel ik en buig voor de oprisping van hitsig kwijl De ogen gesloten Verwaait jouw mond in een maanglans.…

De rechter speelt met de hamer in zijn klamme vuist Een para staat blauw gehelmd terecht De brandende vlag van het vaderland Waarmee hij honend langs de frontlijn liep Is nu een aswolk, wervelend verstoven Nu staat hij daar te stamelen In de vuurlijn van versteende blikken Bedelend om wat boter Voor zijn milde galg In een waas van verzachtende…

Nu gij ver weg zijt , komen al de nachten Sluipen door schemerstraat, arm en gehavend, En zij die vroeger zielsverblijde brachten, Bedelen aan dichte deur in late avond.…

Soos meerkatte hul mae warm staan na die son teen ’n rots in die woestyn, so staan of lê hul op hoeke, so staan of lê hul op kroegstoepe, so bedel hul op straat. Langs die spoorlyn. Geen land ter wêreld spring hul vry, van gelykes tot die ongelykes. Wanneer julle deur jul spogbuurte ry dink tog ook aan hulle, julle, stink- rykes.…

We stapten bij ons hotel in Bangkok in de rode taxi. Vrouw, zoon, dochter en ik.  Ik nam voorin plaats. You drive? vroeg de taxichauffeur en hij klikte in een beweging het stuur los, deed of hij het aan mij gaf en klikte m weer vast. Zijn dashboard oogde door alle extra accessoires als een cockpit. Onder een hoesje naast het racestuur kwam een laptop…

In mijn vorig leven omstreeks 1900 was mijn vader een alcoholist en mijn moeder, een klein vrouwtje, die de hele dag op vader en de kinderen liep te schelden. Van de negen kinderen was ik de oudste. Van mijn vader moest ik fietsen stelen, die hij dan verkocht voor zijn drank. Ondanks dat er weinig geld was voor eten hadden we het toch niet slecht. Moeder…

En zo heeft Serge in dat lang-vergeten jaar het podium betreden en zo trad hij na zijn optreden steeds weer voor het voetlicht welhaast bedelend en herhaaldelijk onverzadigd door en kennelijk ontevreden over zijn applaus, hetgeen mijn nerveuze moeder danig irriteerde.....…

Haar dagindeling: drinken, een zalige roes beleven, bedelen, drinken,... Haar enige luxe die ze kent en ooit zal kennen: opgepakt worden door de politie en daar gewassen worden om 24u later weer vrij geld te kunnen bedelen. Chinezen en Japanners lijken vooral de trein richting Eupen steeds te missen. Altijd grappig.…