Alle inzendingen over beroerd...2

Gek genoeg heb ik nog geen traan gelaten, maar ik voel me nog steeds zo beroerd als een hond! Alleen, ik ben alleen, weduwe, manloos, langzaam valt het kwartje...…

Allemaal goed-en-wel, maar dat het vroeger zo heel erg beroerd was, is nog geen reden om tegenwoordig maar genoegen te nemen met de middelmatige beroerdheden...…

Ik durf niet te gaan kijken, voel me beroerd worden en meteen schuldig over hetgeen ik van 'm dacht. Roerloos ligt hij daar, wat moet ik nu? 112 bellen, weggaan en het voorval negeren?…

Je wordt er beroerd van, van Schopenhauer, en toch kikker je er helemaal van op.…

Natuurlijk deed ik geen oog dicht, er is zóveel te doen, het wordt ook tijd om de familie te bellen en niet te vergeten zijn dochter uit een eerste huwelijk. Hoe zal ze reageren, zal ze mij niet de schuld geven van dit alles? Na mijn telefoontje aan Majorie zak ik op de bank, haar reactie verbaasde mij nogal...een flauw oh en 'nou dan hoor ik 't…

'Wat een pech mevrouw, nu maar hopen dat ze de dader zullen vinden he?' Huh...ja m'n man is dood, van de trap gevallen! Het arme kind snapt in het geheel niet waar ik het over heb, de deurbel gaat...Marjorie! Ze komt me helpen met de begrafenis, ze gedraagt zich als een ijskonijn en weet meteen van alles te regelen, misschien heb ik ook nog wat…

Ik heb nog steeds een brok in m'n keel, het beroerde gevoel is weg, maar 'k voel me verre van lekker! Jammer dat Walter er niet is, als hij straks thuis komt is hij vaderloos, verdrietig staar ik voor me uit... De heer Thomson, de werkgever van Ruud, spreekt een paar woorden, evenals oom Cees, knap als je dat kunt, nee niets voor mij.…

Na thuis gekomen te zijn, heb ik niet echt zin in een zwaar gesprek met Marjorie, maar iets zegt me dat ik daar niet onderuit kom! Ik zet thee, we staren voor ons uit, 'weet je..ik weet niet goed hoe ik het moet zeggen, mijn vader had schulden wist je dat?' Ruud...schulden?, hebben we het over de zelfde nu? Niets dan goeds over de doden was het…

Half 10 s'avonds en de bel gaat, de schrik slaat om m'n hart, dat moet Walter zijn... 'Ha lief moedertje' roept hij uitbundig, ik stort me huilend in z'n armen, ik ben zó blij, maar ook verdrietig om wat ik 'm moet vertellen. 'Je wilt natuurlijk van alles weten, hoe vat ik 3 maanden samen, waar is pap?' Ik sla m'n handen voor m'n ogen en…

Zoals beloofd aan Marjorie bekijk ik de stand van zaken op de lopende rekeningen, de rekening van Ruud is geblokkeerd, wegens overlijden, onze gezamenlijke rekening is in orde, dus vreemd genoeg maak ik me geen zorgen. Walter komt thuis, hij zwijgt en staart voor zich uit, ik ben inmiddels een week verder, hij slechts een paar uur. Voorzichtig probeer…

Zat ik op het strand met ogen zien Mensen, het bedekt en rood glimmen Zag ik branding mensen tillen boten vagelijk ver opdoemen Zandig tussen tenen, haren vol Knieën op een rustoord leunen Het vergaan, de resten hoor ik Het gebulder van lopen schroeien Man bloeden zonnig rood Grijzend wolken levend dood Materie arterie aorta van eens…

Gezweepte uit Afrika onder blank gelabeld slaaf van witte meester vocaal muzikale troost Geboren Afrikaan ritmisch als het hart adem leven gospel spel uit troost geoogst zwart label geboren kopstem zingt… zoetvloeiende verzen octaven langs de nacht als kristallen harten rillen dag en nacht versmelten wit en zwart.…

Dus…we gingen braaf na een paar maanden op naar prik nummer 2.…

Ragfijne druppels vloeien tergend langzaam licht dampig tussen onze vochtige lichamen waar verweven draden onzichtbaar vlammen door temperament samengesmolten als een hunkerend naar liefde gesponnen web vurig vlieden verbrande zinnen verstrengeld verbonden daar waar samengekomen draden luiken…

Waarom hebben we zelfs in het ziekenhuis niet gepraat? Waarom heb ik nooit afscheid genomen? Een vluchtige hand een flauwe grap even je kussen opschudden... Waarom... geen kus? Samen zwijgen er gewoon zijn? Waarom geen afscheid? Verschuilen altijd verschuilen achter woorden, een glimlach. ...waarom geen afscheid?…

Ik heb een paar rimpels geen wratjes en vlekken heb het soms koud maar hoef mijn lijf nog niet bedekken, geen grijze haren wel 'n blond bosje hooi ben ook niet oud <> van binnen heel mooi goed bij de tijd toch levert m'n hoofd vaak een grote strijd, maar word ik ouder ik blijf wie ik ben dat heb ik mezelf beloofd!…

Het jaar al enige dagen oud, het knallen van vuurwerk inmiddels verstomd, de mensen elkaar de beste wensen geven al dan niet gepaard met zoenen over en weer de mensen terug keren naar het leven van alledag, maar ik vraag me af, zit het 'tussen de oren' of is het echt zo dat de maand december helemaal niet beleefd is?…

Je vulde net het halve deurgat met je pruilmond, je haar en veel zon in je ogen. De tijd en de zon stonden stil, want er hing een knoopje los aan je jurk, je bloemetjesjurk en je kous aan lichtkant naar beneden. En de bruine kip keek lang en kwaad naar je boterham met sirop de Liège. Maar de tijd stond stil en jij stond stil, met een…

Mijn leven is nogal saai, want ik reis zelden of nooit met de trein, ik fiets naar mijn werk en voor de wekelijkse boodschappen kan ik heel aardig slagen bij de Aldi of bij Lidl. Ik geef toe dat mijn wereldbeeld daardoor enigszins beperkt is, maar gelukkig ontmoet ik daardoor wel regelmatig veel vrienden met een dubbel paspoort, elk nadeel heb zijn…

En dan begint de narigheid pas goed, want je wordt in de 'wacht gezet'; je mag kiezen uit diverse opties; als je kiest voor verhuizen kies 1 als je wilt annuleren, kies 2 enz enz.…

Ik was in Israël beland, in de Golan hoogvlakte zweefden de gieren door de lucht en we bezochten in een verre uithoek een oud-Joods gebedshuis, waar we een antieke gebedsrol bewonderden. Overal stonden bordjes die mijnengevaar aanduiden. We bezochten Nimrod Castle, daar had een kasteel van de befaamde kruisvaarders gestaan. Er stond natuurlijk een roomse…

Ik voel welhaast mensen denken: oh da's vast een mooie, An gaat uit haar verschoning, maar NIETS is minder waar. Een paar weken geleden kwam zoals elke maand de factuur in de mail (scheelt postzegels) en het bedrag was nou niet om in een hiep hiep hoera stemming te komen. Nou is geen enkele rekening grappig maar ik had NET ervoor de reclame…

Als reactie op de reactie van Gabriela op de dagcolumn van mijn hand, toch een reactie omdat het me niet lekker zit; ik hoor je denken wát bedoel je en dat leg ik heel graag even uit. De laatste regel is: als je een moord pleegt hoef je niet te worden beloond en het toeval wil dat nu ook iemand in Engeland Jo Cox is vermoord. Moord is vreselijk,…

En zo werd het 1 uur, 2 uur en de verdere uren, het werd 5 uur, ach: misschien wat later, overwerken dan? Het eten werd opgezet, het eten werd opgegeten met als scenario: als men komt, gaat het bord wel in de magnetron. Maar ook dat was - juist - niet nodig.…

Naar aanleiding van de reacties op zowel het verhaal van 18-9 als de hartenkreet 'de breuk' een vervolg, omdat er blijkbaar zoveel achter de deuren gebeurt, zoveel wat het daglicht niet kan verdragen, zoveel wat de kinderen moeten meemaken en doorstaan, dat er zo langzaamaan meer in de openheid moet komen! Als eerste vermeld ik er bij, dat deze…

Joep Schrijvers’ rode draad in zijn boek is hoe wij afkomen van beroerde leiders. Want de verwoestende uitwerking van fout leiderschap op een land of organisatie mogen wij niet onderschatten. Op individueel niveau en de akelige effecten op organisaties.…

Via hun I-phone's filmden ze zichzelf op hun meest kwetsbare en beroerde momenten, wat grofeerlijke beelden en intenties opleverde. De huidige, gejaagde en veeleisende tijd is voor vele jongeren een hard gelag en uitermate uitputtend en terneerdrukkend.…

Schrijven is eigenlijk alleen maar een beroerd middel om voor elkaar dingen begrijpelijk te maken.…

Bladeren vallen van de bomen door de wind beroerd ze vormen een zacht tapijt als ze uiteindelijk zijn gevloerd…

Je wordt er beroerd van, van Schopenhauer, en toch kikker je er helemaal van op.…