Alle inzendingen over brahms intermezzo

Als pianist kun je je nog zo vergalopperen en met misslagen de toehoorders tergen - Brahms zelf had er een handje van - maar wanneer je je vingertop na aanslag met de goede dynamiek van die bewuste toets laat glijden, valt alles alsnog in de plooi. De reprise versluiert de toegang tot de nacht, maar eenmaal daar zet die des te intenser door.…

Al die ervaringen gebruikt Brahms in zijn "Deutsches Requiem", waarbij uit briefwisselingen over zijn werk blijkt dat Brahms niet door twijfel gekweld wordt. Reeds lang was Johannes Brahms geobsedeerd door de gedachte een omvangrijk werk voor koor en orkest te schrijven.…

Er wordt beweerd dat Brahms 23 strijkkwartetten schreef waarvan er maar 3 bewaard zijn gebleven. Hoeveel zal er verscheurd zijn in Brahms' leven, daartoe genoodzaakt door de ernst waarmee Brahms met zijn vak en het verleden omgaat. Bij Brahms geen uiterlijke lichtzinnigheid of vrolijkheid.…

"intermezzo" (het tussenspel - voor zij die niet leven maar dromen) PROLOOG (en oordeel niet in herkenning, maar in onbegrip probeer niet te begrijpen in te leven, of het leven in mijn gedicht te plaatsen... het is geluidsstil, staakt in kennis en spreekt in chaos) -------------------------------------------------------- loop gevloerd…

Voor geboorte en dood bestaan geen medicijnen, behalve het intermezzo te waarderen.…

Van Mendelssohn en van Brahms moet men kunnen houden en de treurige, melancholieke melodieën drukken mij eerder te neer dan dat ze inspireren of mijn zware zorgen wegnemen zodat ik de glimlach van mijn buurman slechts kan beantwoorden met een chagrijnig en neerslachtig gezicht dat mij allerminst in dank afgenomen wordt.....…

We zijn vergeten dat de tijd, zoals de oude Grieken al dachten, twee gezichten heeft: aan de ene kant Kronos, die de chronologische tijd voorstelt, en aan de andere kant Kairos, die als een intermezzo of een onderbreking van de kloktijd gezien werd of als een eeuwige of innerlijke tijd werd voorgesteld.…

Toen Johannes Brahms besloot zijn "Deutsches Requiem" een omvangrijke lengte te geven was hij zich bewust van zijn muzikale voorgangers in dat genre: Palestrina, Bach, Händel, Mozart en Beethoven. De muzikale vormen in Brahms' Requiem zijn traditioneel. De variatievorm, de fuga en het rondo zijn de belangrijkste bestanddelen in het stuk.…

Het vormde slechts een kort intermezzo, een korte conversatie die ik voerde met de verpleegkundige in de witte kledij. Haar interesse scheen snel te verflauwen en te verslappen. Mijn longziekte schijnt ongeneeslijk te zijn.…

Gewoon een minuutje of tien Te kort om weer aan je te wennen Dan zal ik weer gaan En leven we ons eigen leven Een kort intermezzo Samen zijn gewoon even….…

Stem te zijn en anders niet, maar zo meeslepend te zingen, dat elk hart het wonder ziet achter mensen, achter dingen; te schikken en anders niet woorden in zulk een verband dat het onontkoombaar lied -wapen in een man's hand- hen ruggelings overmant, neervelt en boeit in zijn band... stem te zijn en anders niet.…

de mildheid van de regen is nog even weggebleven de pruim schudt zijn takken en kijkt meewarig de heg voorbij fluitekruid wuift wit terwijl riddersporen star onbewegelijk roestbruin met hun ijzige blik verdrogen boerenwormkruid gele teint bundelt zijn knopjes druk insekten werend verlangend naar de zon tegenover deze natuur huilen…

Tussen ernst en degelijkheid even een kleine pauze om alles weer in 't juiste perspectief te zien; om te weten hoe relatief alles is en dat juist het betrekkelijke het belangrijkste is: Niets gaat er boven het rood van de late zomerroos; de geur van de halmen na de regen; het fluwelen kleed van de vlinder; jouw glimlach naar mij.…

Mozart, Brahms, Vivaldi ook; componisten toch pur-sang. Het horen van hun requiem, dat is wat ik verlang. De kracht van een adagio, een andante of larghetto. Is voor mij hét levenslied of goddelijk concerto. Dat is wat ik genieten vind, waar het leven pas voor staat. Daarvan raak ik in hoge sferen en ben ik idolaat.…

Ik droomde dat ik stond op welke boot niet wetend waar wij voeren, was dit water het verleden, wat nog komen moest of intermezzo nu? Mijn vader op het voordek trok zijn jas uit hoewel het goot van de symbolen. Samen gingen wij schuilend samenscholen.…

Ik kocht het CD-tje bij uitzondering, in een opwelling, om eens iets anders te horen dan Mozart, Mendelssohn of Brahms.…

Een groot intermezzo zou het curriculum van het eerste leerjaar moeten onderbreken wegens mijn longziekte, maar ik zou dit verstandelijk gemakkelijk kunnen overbruggen. En zo herinner ik me nog de "boxen" in het St. Elisabeth Ziekenhuis, omsloten door matglas, waar je in een relatief isolement werd verpleegd.…

Na dit korte intermezzo vervolgden we beiden onze weg en doken we weer in ons anonieme bestaan dat kennelijk voor ons ons lot en onze bestemming betekende.…

tegen de pijn Of een poedertje voor de nachtrust Er is niemand die het aan mij zal zien Als ben ik nog zo moe en uitgeblust Een wijntje tegen de overtollige stress Wat dagdromen voor mijn schijngeluk Het zijn de hulpmiddelen van buitenaf Maar van binnen ben ik helemaal stuk En dan is hij er plotseling uit het niets Zomaar een kort intermezzo…

Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen, Schreeuwt als een stervend beest mijn oud verdriet: Een reuk, een landschap, een herinnerd lied Roept op naar 't leven, wat gestorven scheen. Dan mis ik wie ik liefhad meer dan een; Besef van eeuwige Eenheid gaat te niet: Mijn blik, door mens'lijkheid verduisterd, ziet Smartelijke gescheidenheid…

'T is of een hefboom draait om de aarde als as: Hij draagt in 't west en 't oost doorzicht'ge schalen, In de een blauwgroen gebergte van opalen, In de and're een enk'le bol van chrysopras: 'T lijkt of 't een wedstrijd van juwelen was, Wie 't zwaarst en kostbaarst de and're omhoog zal halen; Of moet veeleer onwillig de ene dalen, Nu de ander…

illegaal in het Poolse land - zijn verstand afwezig toen hij afreisde naar dat vreemde land zonder paspoort, niet elke identiteitskaart kan zomaar afgestempeld worden - zoekt hij de nacht op een auto vol autochtonen voert hem onwetend en welvoeglijk welwillend naar de open meren van een stad - waar bedelaars enkel nemen en altijd vergeten…

Misschien wel zo verfrissend tussen alle Joanan-inzendingen door. Arbeidsvitaminen! Kunnen we er weer even tegenaan. Eerst nog de ochtendgymnastiek met Arie Snoek begeleidend aan de vleugel. Doe mij maar ff Steeleye Span met The weaver and the factory maid.…

Gisteren nog aanschouwde ik de paars begroeide heuvels en de bruine, beige en zwarte wilde paarden van de heide; vandaag wordt appèl voor mij geblazen. Als ik van huis ga, staat nog een volle, ronde, bleke maan aan de hemel en heeft mijn kleine, lichtgele kanarie nog het kopje in de veren. Ik passeer de kruising, loop langs de rotonde en langs de…

Gisteren nog aanschouwde ik de paars begroeide heuvels en de bruine, beige en zwarte wilde paarden van de heide; vandaag wordt appel voor mij geblazen. Als ik van huis ga staat nog een volle, ronde, bleke maan aan de hemel en heeft mijn kleine, lichtgele kanarie nog het kopje in de veren. Ik passeer de kruising, loop langs de rotonde en langs de…

De wereld lag roerloos en lam onder de broeierige, benauwende, loodzware deken van een gesloten wolkendek, in de wurgende, verzengende houdgreep van een onverwachte en langdurige tropische episode. Nergens meer de joyeuze schaduwen, die twijfel of melancholie kunnen symboliseren; de wereld gaf zich prijs in openheid en naaktheid; cru, uitgesproken.…

Na het vertrek van mijn Grand Seigneur verwonderde het mij dat ik mijn voeten nog voor elkaar kon zetten bij mijn gestage pas door de straten van de stad en dat mijn longen de lucht nog verwerkten die ik inademde. De seconde, nee; de nanoseconden waren overvol van de gedachte aan hem, zoals een waterdruppel boordevol microben is. Horden mannen en vrouwen…

Gisteren nog aanschouwde ik de paars begroeide heuvels en de bruine, beige en zwarte wilde paarden van de heide; vandaag wordt appèl voor mij geblazen. Als ik van huis ga, staat nog een volle, ronde, bleke maan aan de hemel en heeft mijn kleine, lichtgele kanarie nog het kopje in de veren. Ik passeer de kruising, loop langs de rotonde die ik zo vaak…

Gisteren nog aanschouwde ik de paars begroeide heuvels en de bruine, beige en zwarte wilde paarden van de heide. Vandaag wordt appel voor mij geblazen. Als ik van huis ga, staat nog een volle, ronde bleke maan aan de hemel en heeft mijn kleine, lichtgele kanarie nog het kopje in de veren. Ik passeer de kruising, loop langs de rotonde en langs de…

Andante — Interlude: l’istesso tempo Een duidelijk contrast met het eerste deel vormt het andante: een opgewekt intermezzo vol gratie. Harp en solofluit bepalen het muzikale gebeuren in deze driedelige liedvorm.…