Intermezzo op. 118 nr. 2
Kuierend door de boomgaard met ogenschijnlijk niets aan de hand, het zonlicht spelend over het gebladerte laat één magische noot je van het met het roze van een Bloeiende Perzikboom doorspekte hemelsblauw in een flonkerende Sterrennacht tuimelen.
Als pianist kun je je nog zo vergalopperen en met misslagen de toehoorders tergen - Brahms zelf stond er om bekend - maar wanneer je je vingertop na aanslag met de goede dynamiek van die bewuste toets laat glijden, valt alles alsnog in de plooi.
De reprise versluiert de toegang tot de nacht, maar eenmaal daar zet die des te intenser door. Tranen gegarandeerd.
Met de onbekommerde wandeling waarmee het aanving, eindigt het stuk ook.
https://youtu.be/GGRlrkxJExQ?si=J6k-pswr2InFcq2u
... Ik was in Baden-Baden in het Brahmshuis en in Wenen in de woning van Joseph Haydn waar in een kamer een dirigentenlessenaar stond die gebruikt zou zijn door Brahms; uiteraard even mijn elleboog op gelegd;-) ...
Zie ook: https://www.apartefact.nl
Schrijver: Albert Goudberg, 3 februari 2026
Geplaatst in de categorie: muziek

Geef je reactie op deze inzending: