Alle inzendingen over busje

Bij hun bezoek aan het terrein van Chemie Packs in Moerdijk bleven de ministers Opstelten en Schippers gisteren angstvallig in de bus. ---- Meneer OPSTELTEN, hoort u mij? JA..WIE BENT U? Mijn naam is Trawant..van Internet..wat doet u in die bus? Ik bezoek de plek van deze ONTZAGGELIJKE ramp meneer Trawant…

Hij verzekerde hem: ‘Busje komt zo.’ ‘Ja dat denk ik ook’, zei de jongen. ‘Eventjes geduld nog’, wist de man. ‘Goh, wel een beetje flauw niet?’, zei ik toen hij mij passeerde. ‘Ach, ik kon niet laten en trouwens waarom?’ ‘Nou toen dat een hit was, was die jongen nog niet eens geboren, hij zal het liedje echt niet kennen.…

In d'r busje, met grut volgepropt, rijdt de vrouw een rood stoplicht voorbij. Een agent vraagt (want vragen staat vrij): 'Waarom bent u niet eerder gestopt?' 'U bent zeer onbescheiden,' zegt zij, 'maar er is er maar één bij van mij.'…

Nog even en we dansen om een vuur, sing Hallelujah want het busje komt zo. Dus gooi dat bos maar tegen de vlakte, straks rust U zacht, waarvan akte.…

De straat van knikkeren en bedeltjes, busje schrap en wie het snelst kon fietsen. Dan werd je binnen geroepen, we gaan eten, eigenheimers met andijvie, zo droog. Daarna mochten we nog buiten spelen, niet verder dan het licht van de lantarenpaal.…

BIOS draaide met onfatsoen en werd geherdefineerd als "het Busje In Ons geval ´coming Soon´"…

Je kon dingen van de schappen pakken en je werd geacht in een schriftje op te schrijven, wat je gekocht had en het geld in een busje te stoppen. Dat busje hing aan de muur. Eén flinke ruk en het was los. Openbreken moet ook niet moeilijk geweest zijn. Ik vond het geweldig, maar geloofde niet dat het kon blijven bestaan.…

Overigens rijdt het busje ook niet meer vanwege gebrek aan belangstelling.…

De saamhorigheid, dan wel de liefde of de vriendschap waarvoor de organisatie zozeer ijvert, komt tussen de grijsharige deelnemers op hardnekkige wijze en bij voortduring niet tot stand Mevrouw heeft naast me plaatsgenomen in het busje met samengeknepen lippen en met de tanden opeengeklemd.…

Maar, hoe dan ook, Het busje hobbelt vrolijk verder En ook bij de bestuurster Hobbelt alles vrolijk mee. ----------------------------------------------------- (Bekroond met de L.P.Boonprijs 2005)…

Bij "Multivlaai" (waar zelfs een busje met daarop de naam van de genoemde zaak in trotse kapitalen voor de deur staat) stonden vandaag zoals altijd de diverse heerlijke, kleurige vlaaien te pronken onder de toonbank. Maar het gonsde in de winkel: de vader van de verkoopster was overleden. Haar diepgaande leed bezette haar gemoed.…

Met zware, metalen haken bevestigt de chauffeur de rolstoel in het busje aan daartoe bestemde en aangebrachte "voorzieningen". Mevrouws gezicht naast mij, de andere passagiere in het voertuig, lijkt het enige gave, nog rimpelloze en ongeschonden onderdeel van haar kennelijk zwaar beschadigde, verlamde en gemaltraiteerde lichaam.…

In de avond loodste onze chauffeur ons busje door de landerijen. De hemel was blauw en oranje en de zwarte runderen hadden in hun stallen een onderdak gevonden voor de nacht.…

In dat geval is niet alleen die ene man in zijn busje reddeloos verloren, maar in ieder geval de halve wereld. Die doemdenkers en Maya’s zijn zo gek nog niet. Op naar de volgende waarschuwing.…

Onze eveneens dappere chauffeur had ons busje door lanen gevoerd waarin het nog altijd overwegende groen het geboomte sierde en zo was "Seppe" onze voorlopige eindbestemming geworden....…

Sylvia had voor mij de mooiste bever ooit en mademoiselle Kaagman parkeerde eens haar busje voor mijn school, gehuld in hotpants en een vissig gratig niemandalletje. Ik weet nog dat ik voor mijn eerste baan solliciteerde, tegenover mij zat een nogal zenuwachtige man, trillend achter zijn bureau.…

We hadden in het witte en hobbelende busje vele straten van mijn geboortestad, mij zo geliefd, vertrouwd en bekend, doorkruist. Onze bestemming was een soort aspergeboerderij, gesitueerd in het buitengebied van het dorp Alphen en daarheen zetten we dan ook koers. Hier wordt het bedrijf van het steken van asperges beoefend.…

Dat bleek te maken te hebben met de liefde die de medewerkers van het busje van Jezus krijgen. Dat willen ze op deze manier doorgeven. Daar blijft het uiteraard niet bij, want het zijn evangelicals.…

Het busje zal niet meer, zoals zo vaak in het verleden, overigens tot mijn ontroering, halt houden voor mijn voordeur in de Nassaustraat. Een tijdperk is voor mij ten einde......…

We lachten heel wat af en samen keken we geamuseerd naar de dansende paartjes in een café, een van de frivole bestemmingen van ons busje en we betreurden het enigszins dat we niet meer tot de "dansende uitverkorenen" zouden behoren.Ik zal mevrouw nu nooit meer zien en ze zal in de toekomst met anderen lachen, schertsen en zich amuseren.......…

De terugtocht werd tenslotte aanvaard en op het metalen chassis van ons busje was zelfs de toch niet zo vrolijke tekst "Crematorium Tilburg" vermeld alsof maar al te spoedig haar inzittenden daar zouden belanden…

Hij komt me lachend tegemoet als hij uit het busje stapt waarmee hij met zijn verplegers een uitstapje heeft gemaakt en hij grijpt enthousiast mijn hand. "Ineke gaat nooit meer weg!" roept hij uit. In de kale woonkamer brengen we die middag door, verwelkomd door de zorgzame verpleegkundigen.....…

Een vriendelijke chauffeur bestuurt het speciale witte busje dat op het Vredesplein gelukkigerwijs al staat te wachten. Het saaie parcours tijdens de Coronatijd viel hem niet mee: tot vervelens toe dezelfde route en weinig passagiers. Maar vandaag zijn vele "survivors" naar de grote hal in de Gompenstraat gekomen.…

Op een avond in december toen de wereld de nacht opnieuw verwelkomde, reisden we met het witte busje naar Berkel-Enschot waar alles versierd was met feestelijke verlichting en het monumentale gebouw van het Culturele Centrum haar poorten voor ons had opengesteld.…

Bij het stadhuis stond een busje. ‘Dat is de opstapper,’ zei Olifant, ‘Die kunnen we ook nemen.’ ‘Dat zei ik daarnet toch al,’ ‘Ja, zei je dat? ...Sorry’ Ze namen de opstapper richting spelletjeswinkel. Het busje reed over de grachten en was vreselijk aan het botsen.…

briesend als een dolle uitgemolken koe stormt zij neusbloedend steeds weer op hen toe En als beide partijen zich moe gestreden neder zetten de schaafwonden likkend om het bloeden te betten en elkaar de besmeurde handen helpend aan te reiken Laat zij zich even gaan en laat haar ware aard blijken Glimlachend wuif zij het vertrekkende busje…

We willen tussendoor nog een shotje shooten van een langsrijdend busje met op de zijkant een klein commercialetje van de vereniging voor dierenchirurgie. En boys, willen jullie tijdens het opnemen van het busje de staart van die hond even afzagen? Maakt het shotje compleet…’ Snik.. Cut!…

Dertig euro moest hij afrekenen aan de chauffeur van het busje. De enige mededeling die hij tot dan toe heeft gedaan. Naast opa oom Pim, tante Marie en neef Piet en zijn vrouw.…

De smerigste ellende manifesteerde zich in de gesprekken met mijn mede-reizigers en alleen een desolaat stilzwijgen leek nog adequaat en passend toen ons busje zijn weg vervolgde door de Godgewilde (?) welige landschappen waarover een nieuwe zomer zich ontvouwde.....…

Ons busje zal de terugtocht aanvaarden en ik zal erbij zitten als een sprakeloze mummie of zombie…